João 11
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NTLH
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Lázaro. Múr mi̱ngu̱ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Betania. Car Lázaro mí bbʉh pʉ co ni quí ncju̱, car María hne̱h car Marta. Cja̱ bi jñin car Lázaro.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Car María, cár ncju̱ car Lázaro, guegue xquí xihtzibi perfume jáy hua car Tzi Tada Jesús, cja̱ xquí du̱jquibi co ni quí xta̱.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Bbʉ mí jñin car Lázaro, cʉ yojo quí ncju̱ bú pɛjnihui ʉr jña̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xijmi: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱quije, i jñin quer amigo, car Lázaro.―
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, bi ma̱n car Jesús: ―Jin da du̱ car jñini ca i tzöhui. Nu ca da ncja, da ni̱gui te tza rá nzɛh ca Ocja̱. Guejtjo da ni̱gui te tza rá nzɛjquigö, ʉ́r Ttʉgui ca Ocja̱.―
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Car Jesús mí ndo ma̱h car Marta cja̱ co cár cju̱juɛ, co hne̱h car Lázaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Pe bbʉ mí dyøde, ya xi mí jñin car Lázaro, nde̱jma̱ pé bú dedi yojpa pʉ jabʉ már bbʉy.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Cja̱ bbʉ xquí tjoh cʉ yojpa‑cʉ, car Jesús bi xih quí amigo cʉ mí ntzixihui: ―Nuya, pé gu möjö, gár möh pʉ Judea.―
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Bi da̱j ya quí amigo, bi xijmʉ: ―Nuquɛ, Maestro, jin tza bbe i cja mpa bbʉ mí ne di möjtiqui gá doo cʉ dda judio rá bbʉh pʉ Judea. ¿Dyoca̱ pé guí ne gui maguɛ pʉ ya?―
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Nu car Jesús bi da̱di: ―Nde̱jma̱ dí ne gu ma pʉ. ¿Cja jin gui pɛhtzi doce hora hnajpa? Pa guejcö, mpatjo. Bbʉ i dyo bbʉ mpa hnar cja̱hni, jin da mfehtze. I dyo rá zö, porque i ni̱guitjo, jí̱ bbe i hmɛxu̱y.
9 Jesus respondeu:
10 Pe bbʉ to da hño bbʉ nxu̱y, da fʉntzi, porque jin gui cca̱hti jabʉ rí ma. Nugö dí ncja ngu̱ hnar cja̱hni i dyo bbʉ mpa, porque jí̱ bbe i tzʉh car hora ca xí ma̱n cam Tzi Ta ji̱tzi.―
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte: ―Ya xí a̱h cam amigojʉ, car Lázaro, pe nugö gu má dyö.―
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Cja̱ quí möxte bi da̱dijʉ bbʉ, bi hñi̱mbijʉ: ―Nuquɛ, Tzi Ta, bbʉ i a̱jtjo, pé ntoja da zö bbʉ.―
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Car Jesús mí ne di ma̱, ya xquí du̱ car Lázaro. Nu quí möxte mí mbe̱nijʉ ncjahmʉ mí a̱jtjo.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Nubbʉ, car Jesús bi xijmʉ clarotjojo: ―Ya xí ndu̱ car Lázaro.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Dí mpöjcö ca jí̱ xtá hmʉh pʉ ca xcá ndu̱. Como nuya, rá zö grí hñemeguijʉ por rá ngue ca xquí cca̱htijʉ. Nuya, möj ya, gu ma grí cca̱htijʉ car Lázaro.―
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Diguebbʉ ya ca hnaa quí möxte car Jesús ca mí tsjifi ʉr cuate, gue car Tomás, bi xih cʉ pe ddáa: ―Pe ntoja ya xta bböhti nʉr Jesús. Pe gu möj ya, pa ddáa gár tu̱göjʉ, dí göhtjojʉ.―
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Bbʉ mí zøti pʉ Betania, car Jesús bi dyøde, ya xquí zʉ go mpa ca xquí nttöh car Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Car Betania co car Jerusalén mí jñajquihui como yo quilómetro madé.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ya xquí guatijʉ pʉ jár ngu̱ car Marta co car María rá ngu̱ quí amigohui. Göhtjo mí judiojʉ. Cʉ amigo‑cʉ, már ju̱htibi í mʉyhui cʉ yojo bbɛjña̱, como xquí du̱ cár i̱da̱hui.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nu car Marta, bbʉ mí dyøde, ya xti zøh car Jesús, bi bøna nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Cja̱ guegue bi xih car Jesús: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱quije, bbʉ güi hmʉjquɛ hua, jin di du̱ cam hñohui.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pe guejtjo dí pa̱di, göhtjo ca gui dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi, da dyøte.―
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Car Jesús bi xih car Marta, bbʉ: ―Pé xta jña̱ ʉ́r jña̱ quer hñohui, xta nantzi.―
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Marta: ―Ja̱a̱, ya xtí pa̱di, ba e̱h car pa bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱, gue bbʉ xta nantzi cʉ ánima cja̱ xta ncja car juicio.―
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Nu car Jesús pé bi xifi: ―Guejquigö gu xox cʉ ánima, gu cjajpi da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱. Cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱gui bbʉ mí bbʉjtijʉ, masque ya xí ndu̱, pé da jña̱ ʉ́r jña̱‑cʉ.
25 Então Jesus afirmou:
26 Cja̱ nu ca to i cjadi ʉ́r nzajqui, bbʉ da hñemegui, masque da du̱ cár cuerpo, da ttun car nzajqui ca jin da tjegue. Xiquiguɛ, ¿cja guí e̱me̱‑na̱?―
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Bi da̱j ya car Marta, i̱na̱: ―Ja̱a̱, Tzi Ta, nugö dí e̱me̱, guehquɛ gúr Cristo, xí hñi̱xqui car Tzi Ta ji̱tzi, ʉ́r Tzi Ttʉqui ca Ocja̱. Guehquiguɛ ndí tøpiquije güi hñe̱cua jar jöy.―
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ncjanʉ gá nda̱h car Marta, cja̱ diguebbʉ ya bi ma bú nzoh cár cju̱juɛ, bi cjontibitjo, i̱na̱: ―Ya xí nzøh cam Maestrojʉ, bí bböh pʉ, bí nzohqui.―
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nu car María, bbʉ mí dyøj ya ca̱, bi ma nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui car Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Car Jesús jí̱ bbe mí cʉti pʉ jar jñi̱ni. Már tøhmitjo pʉ jabʉ xcuí ntjɛhui car Marta.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Nu quí amigo car María co car Marta már bbʉh pʉ jár ngu̱hui, már ju̱htibijʉ ʉ́r mʉy car María. Cja̱ bbʉ mí bøna nttzɛdi car María, bi mbe̱n quí amigo, má̱s ya xi mír ma jar lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car Lázaro, mír má du nzom pʉ, eso bi dɛnijʉ gá möjmʉ pʉ hne̱je̱.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Cja̱ car María, bbʉ mí zøn nʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ jáy hua, bi xifi: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱quije, bbʉ güi hmʉjquɛ hua, jin di du̱ cam i̱da̱.―
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti már zon car María cja̱ co cʉ judio cʉ xquí dɛnijʉ, nubbʉ bi ndo ungui du̱mʉy, bi ntzøte.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Diguebbʉ bi dyöni: ―¿Jabʉ guehpʉ xcú dyöh quer ánimajʉ?― Cja̱ bi da̱dijʉ: ―Bú e̱quɛ gui cca̱htitsjɛ tzʉ, Tzi Ta.― Cja̱ bi guati pʉ car Jesús.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Nubbʉ, bi nzon car Jesús hne̱je̱.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ ddaa cʉ judio bi ma̱jmʉ, bbʉ: ―¡Te tza ngu̱ mí ne car Lázaro!―
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Guejtjo mí bbʉh pʉ cʉ ddáa cʉ bi ma̱jmʉ: ―Gue nʉr hñøjø‑nʉ bi xojquibi quí dö hnar godö. ¿Cja jin di jogui di ccax car Lázaro pa jin di du̱ hne̱je̱?―
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Diguebbʉ ya, pé bi ndo ntzøti car Jesús, bi ma gá nguati car lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car ánima. Múr cueva‑cá̱, xquí cjoti cár goxtji co hnar ndo me̱do.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Nubbʉ, bi ma̱n car Jesús: ―Gui cjʉhtzijʉ ya nʉr me̱do, dír ma hnanguadi.― Nu car Marta, cár ncju̱ car ánima, bi xifi: ―Nuquɛ, Tzi Ta, ya xí cja go mpa ca xcá ndu̱. Pé ya xí xa̱gui.―
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Nu car Jesús bi da̱jti: ―Gui mbe̱nguɛ tzʉ ca xtú xihqui, bbʉ gui hñe̱me̱gui, xtí cca̱hti te tza rá nzɛh ca Ocja̱.―
40 Jesus respondeu:
41 Diguebbʉ ya bi gʉhtzijʉ car doo. Ma ya car Jesús bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi nzoh ca Ocja̱, bi ma̱: ―ʉm Tzi Taqui, cjama̱di quer tzi jma̱jte, xcú dyøh ca xtú öhqui.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Dí pa̱di, cada bbʉ dí nzohqui, guí øjtigui. Pe xtú xihqui na̱r palabra‑na̱ pa da dyøj yʉ cja̱hni rá ngu̱ yʉ i bbʉjcua, cja̱ pa da hñemejʉ, guehquiguɛ xcú pɛnqui hua jar jöy.―
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mí guaj ya mí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, cja̱ bi nzoh car Lázaro, bi mahti nzajqui, i̱na̱: ―Nuquɛ, Lázaro, bú pøj ya.―
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Diguebbʉ, bi bøn car ánima, mí bbantitjo cʉ da̱jtu̱ jáy hua co jáy dyɛ. Guejtjo mí hnu̱hti cár ña̱ co pe hnar da̱jtu̱. Cja̱ car Jesús ya bi xih cʉ cja̱hni: ―Nuya, gui xohtibijʉ yʉ da̱jtu̱, gui jiɛguijʉ da hño libre.― Cja̱ bi cjajpijʉ.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Már ndo ngu̱ cʉ judio cʉ már tɛnijʉ car María bbʉ mí jña̱ ʉ́r jña̱ car Lázaro. Por rá nguehca̱ gá cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, bi hñemejʉ car Jesús.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Nu cʉ dda quí jefe cʉ judio bi ma bú ña̱hui cʉ fariseo, bi xijmʉ te xquí dyøti car Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Diguebbʉ ya, bi jmu̱ntzijʉ cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo, bi dyøtijʉ hnar junta, bi nzojmʉ hne̱je̱ cʉ pé dda tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Már bbʉh pʉ göhtjo cʉ jefe cʉ mí ntjumʉy, cja̱ bi ña̱jʉ digue car Jesús. Bi ma̱jmʉ: ―¿Ja gu cjajpijʉ car hñøjø‑ca̱? I ndo øti rá ngu̱ milagro.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Bbʉ gu jɛguijʉ da ncjadinʉ, nubbʉ́, göhtjo da hñeme yʉ cja̱hni cja̱ da hñi̱xjʉ gá rey. Nubbʉ, du e̱h cʉ autoridad romano, da yøhti cam templojʉ cja̱ da jña̱ngui cam cargojʉ. Guejtjo da möhti rá ngu̱ yʉm cja̱hnijʉ.―
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Diguebbʉ ya, ca hnar hñøjø ca múr da̱möcja̱, bi ña̱ hne̱je̱. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Car cjeya‑ca̱, guegue mí ja̱ cár cargo ga da̱möcja̱, mí mandadobi cʉ pe dda möcja̱. Nʉr Caifás bi xih cʉ pé ddáa, i̱na̱:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ―Nuquɛjʉ, jin te guí pa̱dijʉ, jin guí ntzohmijʉ ja gu ncjajʉ pa jin da mpun cam naciónjʉ. Nugö, dí i̱na̱, más bí conveni da du̱ ca hnaatjo ʉr hñøjø, cja̱ jin gu nesta gu tu̱jʉ, dí göhtjojʉ.―
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Caifás, jin guá hñe̱je̱ digue cár mfe̱nitsjɛ, nu ca Ocja̱ bi un car palabra‑ca̱. Como car Caifás múr da̱möcja̱, cja̱ mí pɛhtzi cár cargo car cjeya‑ca̱, ca Ocja̱ bi cjajpi bi ma̱ ja dír du̱ car Jesús pa jin di bbɛdi göhtjo cʉ cja̱hni judio.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Bbʉ mí du̱ car Jesús, cierto bi möx cʉ cja̱hni cʉ mí judio, pe jin gui jøña̱‑cʉ. Guejtjo bi mötzi göhtjo quí cja̱hni ca Ocja̱, cja̱ nucʉ́, mí bbʉpjʉ göhtjo cʉ pé dda nación hua jar mundo. Mí hua̱nihui cʉ pe dda cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱. Bi du̱ car Jesús por rá ngue göhtjo cʉ to di hñeme, cja̱ bi pɛjni göhtjo‑cʉ, pa bi cjajʉ ʉ́r familia ca Ocja̱.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Nubbʉ, desde car pa bbʉ mí ma̱n car da̱möcja̱, mí conveni pa di du̱ car Jesús cja̱ jin di du̱ cʉ pe dda cja̱hni rá ngu̱, cʉ möcja̱ cʉ mí mandado mí jonijʉ ja dír möhtijʉ car Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Eso, bi wem pʉ Jerusalén car Jesús. Ya jin guá hño pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ judio. Bi bøm pʉ jar estado Judea, bi ma gá ma pʉ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Efraín. Nuca̱, mí bbʉ jár nttza̱ni car desierto, pʉ jabʉ jin tza mí bbʉ cja̱hni rá ngu̱. Car Jesús bú hmʉjti pʉ co ni quí möxte.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Mí bbɛh tzʉ pa di tzo cár mbaxcjua cʉ judio ca mí tsjifi ʉr Pascua. Már ngu̱ cʉ cja̱hni ya xi mír möjmʉ pʉ Jerusalén pa di jñojquijʉ ante que di ncja car mbaxcjua. Mí nxajmʉ ncja ngu̱ mír ma̱n cár ley gueguejʉ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Cʉ cja̱hni cʉ xquí möjmʉ pʉ Jerusalén pa di zöjʉ car mbaxcjua, mí dyo mí jonijʉ car Jesús. Cja̱ bbʉ már bbʉpjʉ pʉ jar templo, mí hñöntsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ: ―¿Te guí mbe̱nguɛjʉ? ¿Cja du e̱h car Jesús hua jar mbaxcjua, o jin du e̱je̱?―
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Como cʉ fariseo co hne̱h cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱, ya xquí unijʉ car orden, bbʉ to di ba̱di jabʉ már bbʉh car Jesús, di ma du ngöxte pa di ttzʉdi cja̱ di cjoti födi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.