João 11
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ARIB
1 Mí bbʉh ca hnar hñøjø, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Lázaro. Múr mi̱ngu̱ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Betania. Car Lázaro mí bbʉh pʉ co ni quí ncju̱, car María hne̱h car Marta. Cja̱ bi jñin car Lázaro.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Car María, cár ncju̱ car Lázaro, guegue xquí xihtzibi perfume jáy hua car Tzi Tada Jesús, cja̱ xquí du̱jquibi co ni quí xta̱.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Bbʉ mí jñin car Lázaro, cʉ yojo quí ncju̱ bú pɛjnihui ʉr jña̱ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xijmi: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱quije, i jñin quer amigo, car Lázaro.―
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, bi ma̱n car Jesús: ―Jin da du̱ car jñini ca i tzöhui. Nu ca da ncja, da ni̱gui te tza rá nzɛh ca Ocja̱. Guejtjo da ni̱gui te tza rá nzɛjquigö, ʉ́r Ttʉgui ca Ocja̱.―
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Car Jesús mí ndo ma̱h car Marta cja̱ co cár cju̱juɛ, co hne̱h car Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Pe bbʉ mí dyøde, ya xi mí jñin car Lázaro, nde̱jma̱ pé bú dedi yojpa pʉ jabʉ már bbʉy.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Cja̱ bbʉ xquí tjoh cʉ yojpa‑cʉ, car Jesús bi xih quí amigo cʉ mí ntzixihui: ―Nuya, pé gu möjö, gár möh pʉ Judea.―
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Bi da̱j ya quí amigo, bi xijmʉ: ―Nuquɛ, Maestro, jin tza bbe i cja mpa bbʉ mí ne di möjtiqui gá doo cʉ dda judio rá bbʉh pʉ Judea. ¿Dyoca̱ pé guí ne gui maguɛ pʉ ya?―
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Nu car Jesús bi da̱di: ―Nde̱jma̱ dí ne gu ma pʉ. ¿Cja jin gui pɛhtzi doce hora hnajpa? Pa guejcö, mpatjo. Bbʉ i dyo bbʉ mpa hnar cja̱hni, jin da mfehtze. I dyo rá zö, porque i ni̱guitjo, jí̱ bbe i hmɛxu̱y.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pe bbʉ to da hño bbʉ nxu̱y, da fʉntzi, porque jin gui cca̱hti jabʉ rí ma. Nugö dí ncja ngu̱ hnar cja̱hni i dyo bbʉ mpa, porque jí̱ bbe i tzʉh car hora ca xí ma̱n cam Tzi Ta ji̱tzi.―
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte: ―Ya xí a̱h cam amigojʉ, car Lázaro, pe nugö gu má dyö.―
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Cja̱ quí möxte bi da̱dijʉ bbʉ, bi hñi̱mbijʉ: ―Nuquɛ, Tzi Ta, bbʉ i a̱jtjo, pé ntoja da zö bbʉ.―
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Car Jesús mí ne di ma̱, ya xquí du̱ car Lázaro. Nu quí möxte mí mbe̱nijʉ ncjahmʉ mí a̱jtjo.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Nubbʉ, car Jesús bi xijmʉ clarotjojo: ―Ya xí ndu̱ car Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Dí mpöjcö ca jí̱ xtá hmʉh pʉ ca xcá ndu̱. Como nuya, rá zö grí hñemeguijʉ por rá ngue ca xquí cca̱htijʉ. Nuya, möj ya, gu ma grí cca̱htijʉ car Lázaro.―
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Diguebbʉ ya ca hnaa quí möxte car Jesús ca mí tsjifi ʉr cuate, gue car Tomás, bi xih cʉ pe ddáa: ―Pe ntoja ya xta bböhti nʉr Jesús. Pe gu möj ya, pa ddáa gár tu̱göjʉ, dí göhtjojʉ.―
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Bbʉ mí zøti pʉ Betania, car Jesús bi dyøde, ya xquí zʉ go mpa ca xquí nttöh car Lázaro.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Car Betania co car Jerusalén mí jñajquihui como yo quilómetro madé.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ya xquí guatijʉ pʉ jár ngu̱ car Marta co car María rá ngu̱ quí amigohui. Göhtjo mí judiojʉ. Cʉ amigo‑cʉ, már ju̱htibi í mʉyhui cʉ yojo bbɛjña̱, como xquí du̱ cár i̱da̱hui.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Nu car Marta, bbʉ mí dyøde, ya xti zøh car Jesús, bi bøna nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Cja̱ guegue bi xih car Jesús: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱quije, bbʉ güi hmʉjquɛ hua, jin di du̱ cam hñohui.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Pe guejtjo dí pa̱di, göhtjo ca gui dyöjpi car Tzi Ta ji̱tzi, da dyøte.―
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Car Jesús bi xih car Marta, bbʉ: ―Pé xta jña̱ ʉ́r jña̱ quer hñohui, xta nantzi.―
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n car Marta: ―Ja̱a̱, ya xtí pa̱di, ba e̱h car pa bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱, gue bbʉ xta nantzi cʉ ánima cja̱ xta ncja car juicio.―
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nu car Jesús pé bi xifi: ―Guejquigö gu xox cʉ ánima, gu cjajpi da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱. Cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱gui bbʉ mí bbʉjtijʉ, masque ya xí ndu̱, pé da jña̱ ʉ́r jña̱‑cʉ.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Cja̱ nu ca to i cjadi ʉ́r nzajqui, bbʉ da hñemegui, masque da du̱ cár cuerpo, da ttun car nzajqui ca jin da tjegue. Xiquiguɛ, ¿cja guí e̱me̱‑na̱?―
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Bi da̱j ya car Marta, i̱na̱: ―Ja̱a̱, Tzi Ta, nugö dí e̱me̱, guehquɛ gúr Cristo, xí hñi̱xqui car Tzi Ta ji̱tzi, ʉ́r Tzi Ttʉqui ca Ocja̱. Guehquiguɛ ndí tøpiquije güi hñe̱cua jar jöy.―
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ncjanʉ gá nda̱h car Marta, cja̱ diguebbʉ ya bi ma bú nzoh cár cju̱juɛ, bi cjontibitjo, i̱na̱: ―Ya xí nzøh cam Maestrojʉ, bí bböh pʉ, bí nzohqui.―
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Nu car María, bbʉ mí dyøj ya ca̱, bi ma nttzɛdi, bi ma bú ntjɛhui car Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Car Jesús jí̱ bbe mí cʉti pʉ jar jñi̱ni. Már tøhmitjo pʉ jabʉ xcuí ntjɛhui car Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Nu quí amigo car María co car Marta már bbʉh pʉ jár ngu̱hui, már ju̱htibijʉ ʉ́r mʉy car María. Cja̱ bbʉ mí bøna nttzɛdi car María, bi mbe̱n quí amigo, má̱s ya xi mír ma jar lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car Lázaro, mír má du nzom pʉ, eso bi dɛnijʉ gá möjmʉ pʉ hne̱je̱.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Cja̱ car María, bbʉ mí zøn nʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ jáy hua, bi xifi: ―Nuquɛ, ʉm Tzi Jmu̱quije, bbʉ güi hmʉjquɛ hua, jin di du̱ cam i̱da̱.―
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nu car Jesús, bbʉ mí cca̱hti már zon car María cja̱ co cʉ judio cʉ xquí dɛnijʉ, nubbʉ bi ndo ungui du̱mʉy, bi ntzøte.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Diguebbʉ bi dyöni: ―¿Jabʉ guehpʉ xcú dyöh quer ánimajʉ?― Cja̱ bi da̱dijʉ: ―Bú e̱quɛ gui cca̱htitsjɛ tzʉ, Tzi Ta.― Cja̱ bi guati pʉ car Jesús.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nubbʉ, bi nzon car Jesús hne̱je̱.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ ddaa cʉ judio bi ma̱jmʉ, bbʉ: ―¡Te tza ngu̱ mí ne car Lázaro!―
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Guejtjo mí bbʉh pʉ cʉ ddáa cʉ bi ma̱jmʉ: ―Gue nʉr hñøjø‑nʉ bi xojquibi quí dö hnar godö. ¿Cja jin di jogui di ccax car Lázaro pa jin di du̱ hne̱je̱?―
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Diguebbʉ ya, pé bi ndo ntzøti car Jesús, bi ma gá nguati car lugar pʉ jabʉ xquí ttöh car ánima. Múr cueva‑cá̱, xquí cjoti cár goxtji co hnar ndo me̱do.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Nubbʉ, bi ma̱n car Jesús: ―Gui cjʉhtzijʉ ya nʉr me̱do, dír ma hnanguadi.― Nu car Marta, cár ncju̱ car ánima, bi xifi: ―Nuquɛ, Tzi Ta, ya xí cja go mpa ca xcá ndu̱. Pé ya xí xa̱gui.―
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Nu car Jesús bi da̱jti: ―Gui mbe̱nguɛ tzʉ ca xtú xihqui, bbʉ gui hñe̱me̱gui, xtí cca̱hti te tza rá nzɛh ca Ocja̱.―
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Diguebbʉ ya bi gʉhtzijʉ car doo. Ma ya car Jesús bi nøhtzi jar ji̱tzi, bi nzoh ca Ocja̱, bi ma̱: ―ʉm Tzi Taqui, cjama̱di quer tzi jma̱jte, xcú dyøh ca xtú öhqui.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Dí pa̱di, cada bbʉ dí nzohqui, guí øjtigui. Pe xtú xihqui na̱r palabra‑na̱ pa da dyøj yʉ cja̱hni rá ngu̱ yʉ i bbʉjcua, cja̱ pa da hñemejʉ, guehquiguɛ xcú pɛnqui hua jar jöy.―
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mí guaj ya mí ma̱n yʉ palabra‑yʉ, cja̱ bi nzoh car Lázaro, bi mahti nzajqui, i̱na̱: ―Nuquɛ, Lázaro, bú pøj ya.―
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Diguebbʉ, bi bøn car ánima, mí bbantitjo cʉ da̱jtu̱ jáy hua co jáy dyɛ. Guejtjo mí hnu̱hti cár ña̱ co pe hnar da̱jtu̱. Cja̱ car Jesús ya bi xih cʉ cja̱hni: ―Nuya, gui xohtibijʉ yʉ da̱jtu̱, gui jiɛguijʉ da hño libre.― Cja̱ bi cjajpijʉ.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Már ndo ngu̱ cʉ judio cʉ már tɛnijʉ car María bbʉ mí jña̱ ʉ́r jña̱ car Lázaro. Por rá nguehca̱ gá cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, bi hñemejʉ car Jesús.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Nu cʉ dda quí jefe cʉ judio bi ma bú ña̱hui cʉ fariseo, bi xijmʉ te xquí dyøti car Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Diguebbʉ ya, bi jmu̱ntzijʉ cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ fariseo, bi dyøtijʉ hnar junta, bi nzojmʉ hne̱je̱ cʉ pé dda tita cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ. Már bbʉh pʉ göhtjo cʉ jefe cʉ mí ntjumʉy, cja̱ bi ña̱jʉ digue car Jesús. Bi ma̱jmʉ: ―¿Ja gu cjajpijʉ car hñøjø‑ca̱? I ndo øti rá ngu̱ milagro.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Bbʉ gu jɛguijʉ da ncjadinʉ, nubbʉ́, göhtjo da hñeme yʉ cja̱hni cja̱ da hñi̱xjʉ gá rey. Nubbʉ, du e̱h cʉ autoridad romano, da yøhti cam templojʉ cja̱ da jña̱ngui cam cargojʉ. Guejtjo da möhti rá ngu̱ yʉm cja̱hnijʉ.―
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Diguebbʉ ya, ca hnar hñøjø ca múr da̱möcja̱, bi ña̱ hne̱je̱. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Caifás. Car cjeya‑ca̱, guegue mí ja̱ cár cargo ga da̱möcja̱, mí mandadobi cʉ pe dda möcja̱. Nʉr Caifás bi xih cʉ pé ddáa, i̱na̱:
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 ―Nuquɛjʉ, jin te guí pa̱dijʉ, jin guí ntzohmijʉ ja gu ncjajʉ pa jin da mpun cam naciónjʉ. Nugö, dí i̱na̱, más bí conveni da du̱ ca hnaatjo ʉr hñøjø, cja̱ jin gu nesta gu tu̱jʉ, dí göhtjojʉ.―
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Caifás, jin guá hñe̱je̱ digue cár mfe̱nitsjɛ, nu ca Ocja̱ bi un car palabra‑ca̱. Como car Caifás múr da̱möcja̱, cja̱ mí pɛhtzi cár cargo car cjeya‑ca̱, ca Ocja̱ bi cjajpi bi ma̱ ja dír du̱ car Jesús pa jin di bbɛdi göhtjo cʉ cja̱hni judio.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Bbʉ mí du̱ car Jesús, cierto bi möx cʉ cja̱hni cʉ mí judio, pe jin gui jøña̱‑cʉ. Guejtjo bi mötzi göhtjo quí cja̱hni ca Ocja̱, cja̱ nucʉ́, mí bbʉpjʉ göhtjo cʉ pé dda nación hua jar mundo. Mí hua̱nihui cʉ pe dda cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱. Bi du̱ car Jesús por rá ngue göhtjo cʉ to di hñeme, cja̱ bi pɛjni göhtjo‑cʉ, pa bi cjajʉ ʉ́r familia ca Ocja̱.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Nubbʉ, desde car pa bbʉ mí ma̱n car da̱möcja̱, mí conveni pa di du̱ car Jesús cja̱ jin di du̱ cʉ pe dda cja̱hni rá ngu̱, cʉ möcja̱ cʉ mí mandado mí jonijʉ ja dír möhtijʉ car Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Eso, bi wem pʉ Jerusalén car Jesús. Ya jin guá hño pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ judio. Bi bøm pʉ jar estado Judea, bi ma gá ma pʉ hnar tzi jñini ca mí tsjifi Efraín. Nuca̱, mí bbʉ jár nttza̱ni car desierto, pʉ jabʉ jin tza mí bbʉ cja̱hni rá ngu̱. Car Jesús bú hmʉjti pʉ co ni quí möxte.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Mí bbɛh tzʉ pa di tzo cár mbaxcjua cʉ judio ca mí tsjifi ʉr Pascua. Már ngu̱ cʉ cja̱hni ya xi mír möjmʉ pʉ Jerusalén pa di jñojquijʉ ante que di ncja car mbaxcjua. Mí nxajmʉ ncja ngu̱ mír ma̱n cár ley gueguejʉ.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Cʉ cja̱hni cʉ xquí möjmʉ pʉ Jerusalén pa di zöjʉ car mbaxcjua, mí dyo mí jonijʉ car Jesús. Cja̱ bbʉ már bbʉpjʉ pʉ jar templo, mí hñöntsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ: ―¿Te guí mbe̱nguɛjʉ? ¿Cja du e̱h car Jesús hua jar mbaxcjua, o jin du e̱je̱?―
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Como cʉ fariseo co hne̱h cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ möcja̱, ya xquí unijʉ car orden, bbʉ to di ba̱di jabʉ már bbʉh car Jesús, di ma du ngöxte pa di ttzʉdi cja̱ di cjoti födi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.