Romanos 4

Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ga beñhu̱ bi dinga ar Abra ꞌmu̱, ma palehu̱ mi ꞌbu̱ mamꞌe̱tꞌo.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nuꞌmu̱ ar Abra bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu ngetho bi ꞌyo̱tꞌa ya hoga ꞌbe̱fi, tsa̱ da ꞌñexhmö ár nsu, ha nunu̱ hingi tsa̱ te da netebi Jö.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ngetho te mönga har Tꞌofo. Ar Abra bi ñꞌemu̱ibi Jö, ne njapꞌu̱ bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ha nuꞌu̱ togo o̱tꞌa ya hoga ꞌbe̱fi, nunar nthöhö tꞌumbabi, hinge ntꞌuntho ꞌmu̱, ngetho xi döhö, ne da njutꞌwabi ngu nꞌar tha̱i.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ha nuꞌu̱ togo ñꞌemu̱ibi Jö togo hökwa yá tsꞌoki ya tsꞌokte, nunar ñꞌemu̱inu̱ ma da japi da nhu hinte ma tsꞌoki tu, mödi hinte ma hoga ꞌbe̱fi xi ꞌyo̱tꞌe.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jangu ar Dabi bi no̱nga yá nza̱thomꞌu̱i nuꞌu̱ bi numañhobi Jö, mödi hinte ma hoga ꞌbe̱fi xi ꞌyo̱tꞌe.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Bi ꞌñenö njawa:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Nza̱tho nuꞌu̱ togo ar tsi Hmu hinte ma tsꞌoki ho̱tsꞌe.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Hage nunar nza̱thomꞌu̱inu̱ ho̱nse̱ xi tꞌe̱kwa ya xodyo togo xi thuꞌspa ar nse̱gi, wa da tsa̱ da hñönga nu maꞌra hingya xodyo nꞌehe. Jangu xta eñhu̱, ar Abra bi ñꞌemu̱ibi Jö, jange bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Hanja bi nhumañho ꞌmu̱. Hage bi nhumañho ngetho xki thuꞌspa ar nse̱gi wa hinꞌö. Bi nhumañho hinxki thuꞌspatho.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ar Abra mꞌe̱tꞌo bi gamfi, mꞌe̱fa bi hñönga ar nse̱gi. Gehnu̱ nꞌar ntꞌudi da̱majöni xki nhu hinte ma tsꞌoki mi tu ngetho xki ñꞌemu̱i núꞌmu̱ hinxki thuꞌspatho ar nse̱gi. Njapꞌu̱ ar Abra bi tꞌembabi ár dada gatho nuꞌu̱ hinxki thuꞌspa ar nse̱gi xta ñꞌemu̱i, ne nunar ñꞌemu̱inu̱ japi da nhu hinte ma tsꞌoki tu nꞌehe.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Njapꞌu̱ ár dada nꞌehe gatho nuꞌu̱ hinge ho̱nse̱ xi thuꞌspa ar nse̱gi, te̱mba ár mꞌu̱i xa mi ñꞌemu̱i ndu ma dadahu̱ ar Abra núꞌmu̱ hinxki thuꞌspathobi ar nse̱gi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Himbi ñhötꞌwabi ar Abra ne yá ꞌbe̱to nda hñönga ar ximha̱i nuꞌmu̱ nda de̱nga ya ꞌbe̱pate. Bi ñhötꞌwabi núꞌmu̱ mi nhumañhobi ár ñꞌemu̱i.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ngetho nuꞌmu̱ ma da tꞌumba ar ximha̱i nuꞌu̱ te̱nga ya ꞌbe̱pate, hinter me̱ꞌö ar ñꞌemu̱i ꞌmu̱, ne xi ꞌbe̱ ár tsꞌe̱di ár ñhötꞌi Jö.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Nu habu̱ ja ya ꞌbe̱pate, ja bi ehnu̱ ár kwe̱ Jö. Ne habu̱ hiñꞌotho ya ꞌbe̱pate, hiñꞌotho hanja da me̱ꞌsku.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jange gatho nuꞌu̱ togo ñꞌemu̱i, ma da tꞌumba nöꞌö xi hwëkwa Jö, ne njapꞌu̱ gatho yá ꞌbe̱to ar Abra da zu̱ ar ñhötꞌi. Nunar ñhötꞌinu̱ ma da hñönga nuꞌu̱ yá ꞌbe̱to te̱nga ya ꞌbe̱pate, ne nuꞌu̱ te̱mba ár ñꞌemu̱i ar Abra togo ár dada nꞌa ne manꞌa.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ngu xi ntꞌotꞌi: Nuga xta exꞌaꞌi ngu ár dada nze̱ye̱ ya jöꞌi. Jange nuju̱ yá bötsigihu̱ ar Abra hár nthandi Jö togo bi ñꞌemu̱iꞌö. Gehnu̱ ju̱xa nuꞌu̱ xi du, ne handa nöꞌö hinxi thoktho wande xi thoki.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Mödi mar ñhembi nda ñꞌemu̱i, ar Abra bi do̱ꞌmi nda tho ngu xki ñhötꞌwabi. Njapꞌu̱ bi thutsꞌi ár dada nze̱ye̱ ya jöꞌi. Bi tꞌembabi: Ma da njapꞌu̱ ár nze̱ye̱ ri ꞌbe̱to.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ne himbi wentꞌa ár ñꞌemu̱i núꞌmu̱ mi hyandi bi za̱ ár ndoꞌyo, mi pe̱ꞌsa ngu nꞌanthebe nje̱ye̱, ne mi pödi himi tsa̱ nda ñꞌo̱nte ar Sara.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Himbi tsꞌoka ár mfeni nda ꞌñenö hinge nda ꞌyo̱tꞌa Jö ngu xki ñötꞌwabi. Nöꞌö bi me̱ꞌö, bi no̱xka ár ñꞌemu̱i, ne njapꞌu̱ bi nsundabi Jö.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Xa xki zo hár mu̱i xiñho, mi pe̱ꞌsa ar tsꞌe̱di Jö nda ꞌyo̱tꞌa gatho nöꞌö xki ñötꞌwabi.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jange bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu, ngetho mi pe̱ꞌsa nunar ñꞌemu̱inu̱.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Hinge ho̱nse̱ nda zu̱ ar Abra nöꞌö xi tꞌotꞌi bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Da nhugagihu̱ hinte ma tsꞌoki di tuhu̱ nꞌehe, núꞌmu̱ di ñꞌemu̱ihu̱ togo bi koꞌspa ár te ar Hesu ma tsi Hmuhu̱.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Gehnu̱ bi nda̱, ne njapꞌu̱ bi gutꞌa ma tsꞌokihu̱. Ne bi mengi bi nte, njapꞌu̱ bi nhugagihu̱ hinte ma tsꞌoki di tuhu̱.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.