Romanos 4
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs NVT
1 Te ga beñhu̱ bi dinga ar Abra ꞌmu̱, ma palehu̱ mi ꞌbu̱ mamꞌe̱tꞌo.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nuꞌmu̱ ar Abra bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu ngetho bi ꞌyo̱tꞌa ya hoga ꞌbe̱fi, tsa̱ da ꞌñexhmö ár nsu, ha nunu̱ hingi tsa̱ te da netebi Jö.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ngetho te mönga har Tꞌofo. Ar Abra bi ñꞌemu̱ibi Jö, ne njapꞌu̱ bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ha nuꞌu̱ togo o̱tꞌa ya hoga ꞌbe̱fi, nunar nthöhö tꞌumbabi, hinge ntꞌuntho ꞌmu̱, ngetho xi döhö, ne da njutꞌwabi ngu nꞌar tha̱i.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ha nuꞌu̱ togo ñꞌemu̱ibi Jö togo hökwa yá tsꞌoki ya tsꞌokte, nunar ñꞌemu̱inu̱ ma da japi da nhu hinte ma tsꞌoki tu, mödi hinte ma hoga ꞌbe̱fi xi ꞌyo̱tꞌe.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Jangu ar Dabi bi no̱nga yá nza̱thomꞌu̱i nuꞌu̱ bi numañhobi Jö, mödi hinte ma hoga ꞌbe̱fi xi ꞌyo̱tꞌe.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Bi ꞌñenö njawa:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Nza̱tho nuꞌu̱ togo ar tsi Hmu hinte ma tsꞌoki ho̱tsꞌe.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Hage nunar nza̱thomꞌu̱inu̱ ho̱nse̱ xi tꞌe̱kwa ya xodyo togo xi thuꞌspa ar nse̱gi, wa da tsa̱ da hñönga nu maꞌra hingya xodyo nꞌehe. Jangu xta eñhu̱, ar Abra bi ñꞌemu̱ibi Jö, jange bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Hanja bi nhumañho ꞌmu̱. Hage bi nhumañho ngetho xki thuꞌspa ar nse̱gi wa hinꞌö. Bi nhumañho hinxki thuꞌspatho.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ar Abra mꞌe̱tꞌo bi gamfi, mꞌe̱fa bi hñönga ar nse̱gi. Gehnu̱ nꞌar ntꞌudi da̱majöni xki nhu hinte ma tsꞌoki mi tu ngetho xki ñꞌemu̱i núꞌmu̱ hinxki thuꞌspatho ar nse̱gi. Njapꞌu̱ ar Abra bi tꞌembabi ár dada gatho nuꞌu̱ hinxki thuꞌspa ar nse̱gi xta ñꞌemu̱i, ne nunar ñꞌemu̱inu̱ japi da nhu hinte ma tsꞌoki tu nꞌehe.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Njapꞌu̱ ár dada nꞌehe gatho nuꞌu̱ hinge ho̱nse̱ xi thuꞌspa ar nse̱gi, te̱mba ár mꞌu̱i xa mi ñꞌemu̱i ndu ma dadahu̱ ar Abra núꞌmu̱ hinxki thuꞌspathobi ar nse̱gi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Himbi ñhötꞌwabi ar Abra ne yá ꞌbe̱to nda hñönga ar ximha̱i nuꞌmu̱ nda de̱nga ya ꞌbe̱pate. Bi ñhötꞌwabi núꞌmu̱ mi nhumañhobi ár ñꞌemu̱i.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ngetho nuꞌmu̱ ma da tꞌumba ar ximha̱i nuꞌu̱ te̱nga ya ꞌbe̱pate, hinter me̱ꞌö ar ñꞌemu̱i ꞌmu̱, ne xi ꞌbe̱ ár tsꞌe̱di ár ñhötꞌi Jö.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Nu habu̱ ja ya ꞌbe̱pate, ja bi ehnu̱ ár kwe̱ Jö. Ne habu̱ hiñꞌotho ya ꞌbe̱pate, hiñꞌotho hanja da me̱ꞌsku.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jange gatho nuꞌu̱ togo ñꞌemu̱i, ma da tꞌumba nöꞌö xi hwëkwa Jö, ne njapꞌu̱ gatho yá ꞌbe̱to ar Abra da zu̱ ar ñhötꞌi. Nunar ñhötꞌinu̱ ma da hñönga nuꞌu̱ yá ꞌbe̱to te̱nga ya ꞌbe̱pate, ne nuꞌu̱ te̱mba ár ñꞌemu̱i ar Abra togo ár dada nꞌa ne manꞌa.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ngu xi ntꞌotꞌi: Nuga xta exꞌaꞌi ngu ár dada nze̱ye̱ ya jöꞌi. Jange nuju̱ yá bötsigihu̱ ar Abra hár nthandi Jö togo bi ñꞌemu̱iꞌö. Gehnu̱ ju̱xa nuꞌu̱ xi du, ne handa nöꞌö hinxi thoktho wande xi thoki.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Mödi mar ñhembi nda ñꞌemu̱i, ar Abra bi do̱ꞌmi nda tho ngu xki ñhötꞌwabi. Njapꞌu̱ bi thutsꞌi ár dada nze̱ye̱ ya jöꞌi. Bi tꞌembabi: Ma da njapꞌu̱ ár nze̱ye̱ ri ꞌbe̱to.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ne himbi wentꞌa ár ñꞌemu̱i núꞌmu̱ mi hyandi bi za̱ ár ndoꞌyo, mi pe̱ꞌsa ngu nꞌanthebe nje̱ye̱, ne mi pödi himi tsa̱ nda ñꞌo̱nte ar Sara.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Himbi tsꞌoka ár mfeni nda ꞌñenö hinge nda ꞌyo̱tꞌa Jö ngu xki ñötꞌwabi. Nöꞌö bi me̱ꞌö, bi no̱xka ár ñꞌemu̱i, ne njapꞌu̱ bi nsundabi Jö.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Xa xki zo hár mu̱i xiñho, mi pe̱ꞌsa ar tsꞌe̱di Jö nda ꞌyo̱tꞌa gatho nöꞌö xki ñötꞌwabi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Jange bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu, ngetho mi pe̱ꞌsa nunar ñꞌemu̱inu̱.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Hinge ho̱nse̱ nda zu̱ ar Abra nöꞌö xi tꞌotꞌi bi nhu hinte ma tsꞌoki mi tu.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Da nhugagihu̱ hinte ma tsꞌoki di tuhu̱ nꞌehe, núꞌmu̱ di ñꞌemu̱ihu̱ togo bi koꞌspa ár te ar Hesu ma tsi Hmuhu̱.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Gehnu̱ bi nda̱, ne njapꞌu̱ bi gutꞌa ma tsꞌokihu̱. Ne bi mengi bi nte, njapꞌu̱ bi nhugagihu̱ hinte ma tsꞌoki di tuhu̱.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.