Lucas 24

Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ár hyaxꞌö ra nꞌitho ár mꞌe̱tꞌo mpa ar hñöto, nuya ꞌbe̱hñö bi menga habu̱ xki tꞌa̱ ar Hesu, mi höꞌu̱ nöꞌö ar hogañu̱ni xki hyoki. Ne bi me̱wi maꞌra yá miꞌbe̱hñöwi.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Mi zo̱ñꞌu̱ har tꞌa̱gi, bi hyandi xki thöka nunar do mi kothmö.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Nu mi yu̱tꞌu̱, himbi dimba ár ndoꞌyo ar tsi Hmu Hesu.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Himi pödi te nda beñꞌu̱. Nꞌa mbi da̱ñꞌu̱, bi hyandi mi ꞌba̱hnu̱ yoho ya ñꞌo̱ho̱, nuyá he xa mi hyatsꞌi.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Ha nuya ꞌbe̱hñö bi ntsu bi ntsꞌa̱ꞌmthoꞌu̱, himi ju̱xyá da̱. Ne nuya ñꞌo̱ho̱ bi ꞌñembabiꞌu̱:
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Hinjoꞌowa, xi mengi xi nte. Beñhu̱ te bi xiꞌahu̱ núꞌmu̱ ngi ꞌbu̱hu̱ Ngalilea.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Mi eñꞌahu̱, Nöꞌö Togo ba e bi Njöꞌi, mi mahyoni nda nda̱twa ha yá ꞌye̱ ya ꞌyo̱tꞌatsꞌoki, ne nda tsꞌu̱ta har pontꞌi. Ne ár hñupa nda mengi nda nte.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Nuya ꞌbe̱hñö ka bi beñꞌu̱ ꞌmu̱ nöꞌö teme xki xipa ar Hesu.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Nu mba penkꞌu̱ har tꞌa̱gi, bi mu̱di bi metwa nuꞌu̱ ꞌre̱tꞌamanꞌa yá ma̱xte ne nu maꞌra mi te̱nga ar Hesu, gatho nöꞌö xki hyantꞌu̱.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Gehyu̱ ya ꞌbe̱hñö togo bi ma ba xipa ya ma̱xte: Ar Maria me Magdala, ar Huana, ar Maria ár nönö ar Hakobo, ne maꞌra ya ꞌbe̱hñö.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ha nuya ma̱xte himi ñꞌemu̱i, mi beñꞌu̱ xki ꞌbe̱ yá mfeni nuya ꞌbe̱hñöyu̱.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Ha nunar Pedro bi nixtꞌi ma ba kꞌöꞌsa ar tꞌa̱gi. Mi zo̱ñꞌö bi hyanda mbo, ne ho̱nse̱ bi hyanda ya dutu xki mꞌa̱xa ar Hesu mi ꞌbo̱mpꞌu̱. Nepꞌu̱ bi menga habu̱ mi ꞌbu̱ꞌu̱, xa mi ꞌyo̱tho, himi pödi te nda beni teme xki thogi.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Getꞌö ar paꞌö yoho ya ñꞌo̱ho̱ mi te̱mhö ar Hesu, mi ne ar ꞌñu ndi ma har tꞌu̱lo hnini Emaus, mi pe̱ꞌsa ngu madempa ar ꞌñu nda ñꞌo nda zo̱nga Herusalen.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Mi ꞌyo ar ꞌñu, mi mpeꞌu̱ te gatho xki tho nuya paꞌu̱.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ha núꞌmu̱ mi mpeꞌu̱, gese̱ ar Hesu bi zu̱di, ne bi me̱wi mahye̱gi.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Mödi mi ñꞌowitho, himi tsa̱ nda bödi togoꞌö, ngetho xki njotꞌa yá da̱.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Ha nu ar Hesu bi ꞌya̱mbabi njawa:
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Nꞌa mar thuhu ar Kleofa, bi dödi ne bi ꞌñembabi:
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Nepꞌu̱ ar Hesu bi ꞌñembabi:
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Ha nuya ndömöjö, ne nuꞌu̱ maꞌra ma ndöhu̱, bi gu̱ bi tꞌe̱ntꞌi nda tho, ne bi tsꞌu̱ta ha nꞌar pontꞌi.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nuje ndi beñhe go mi geꞌö nöꞌö ma nda ñönju̱ ya me Israel. Ha nupya ya pe̱ꞌsa hñupa xi du.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Hinge ho̱nse̱ꞌö, ꞌra ya ꞌbe̱hñö ma ñꞌowihe, bi ma manxudi ra nꞌitho har tꞌa̱gi. Ne pikagihe,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 enö himbi dimba ár ndoꞌyo ar Hesu. Ne mi eñꞌu̱ nꞌehe, xki hyanda ꞌra ya e̱nxe̱ ngu nꞌar tꞌi. Nuyu̱ bi xipabi ar Hesu xki mengi xki nte.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Nepꞌu̱ bi ma ꞌra ma ñꞌowihe, ma ba kꞌöꞌsa ar tꞌa̱gi. Ne eñꞌu̱ bi dinga ngu xki mönga ya ꞌbe̱hñö. Nuyu̱ nꞌehe himbi dimba ár ndoꞌyo ar Hesu.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
25 Então Jesus lhes disse:
26 Ha hingi pöhu̱ mi mahyoni nda tho njapꞌu̱ ar Kristo, nepꞌu̱ nda mengi nda nte, ne nda hñuxa hár nsunda.
26 Pois era preciso que o
27 Ne bi ndu̱i bi ꞌyotꞌwa ar ꞌñu gatho ngu mönga ár Tꞌofo Jö habu̱ no̱ñꞌö. Bi ndu̱ hár tꞌofo ar Moise, ne gatho nöꞌö bi mönga maꞌra yá mꞌe̱hni Jö.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ha nu mi zo̱nga har hnini habu̱ ndi maꞌu̱, ar Hesu bi ꞌyo̱tꞌe ngu ma nda thotho.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Nuyu̱ bi zömi nda ñꞌoxhnu̱, ne bi ꞌñembabi:
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Nu mi hñu har mexa nda ntꞌoxi, ar Hesu bi gu̱ ar thuhme, bi umba njamödi Jö, ne bi heke bi umbabiꞌu̱.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Dama bi xo yá da̱ꞌu̱, ne bi böꞌu̱ mar Hesu. Ha nunu̱ bi mꞌe̱tho.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ne bi ꞌñense̱ꞌu̱:
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Nuꞌmú̱ dama bi menkꞌu̱ Herusalen. Ne ka bi dinu̱ nuꞌu̱ ꞌre̱tꞌamanꞌa yá ma̱xte xki mhuntsꞌi, ne maꞌra yá ñꞌohu̱.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Ne bi ꞌñeñꞌu̱:
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Nepꞌu̱ nuya yohoꞌu̱ bi metwabiꞌu̱ nꞌehe gatho nöꞌö xki tho har ꞌñu, ne hanja bi böꞌu̱ mar Hesu núꞌmu̱ mi hyeka ar thuhme.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Himi tsa̱ nda watho nda mönga nöꞌö xki hyantꞌu̱ ne nöꞌö xki thogi, nꞌa mbi nhekitho ar Hesu madeda habu̱ mi ꞌbu̱ꞌu̱, ne bi ꞌñenö:
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ha nuꞌu̱ xa bi ntsu, ne mi beni xki handwa ár pa nꞌar jöꞌi.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Ne ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
38 Mas ele disse:
39 Hyandgagihu̱ ma ꞌye̱ ne ma wa, go gekaga. Tha̱ngagihu̱ ne hyandgagihu̱ xiñho, ngetho ár pa nꞌar jöꞌi hinte pe̱ꞌsa ár ngo̱, hingi pe̱ꞌsa ár ndoꞌyo ngu gi hanthu̱ di pe̱ꞌska.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Nu mi wadi bi mönga njapꞌu̱, bi utwabi yá ꞌye̱ ne yá wa.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Ha himi tsa̱ nda ñꞌemu̱iꞌu̱, ngetho xa mi johya ne mi ꞌyo̱ꞌu̱. Jange himi he̱gi nda bödi ha majöni nöꞌö mi hantꞌu̱. Nuꞌmú̱ ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Ne bi tꞌumba nꞌar xe̱ni ar hwö xki nthöxi, ne nꞌa xe̱ni ar tꞌafi sefi.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ar Hesu bi hñöni, ne bi za ha yá nthandiꞌu̱.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Nepꞌu̱ bi ꞌñembabi:
44 Depois disse:
45 Nepꞌu̱ nöꞌö bi xokwa yá da̱ nda zo yá mfeni nöꞌö mönga hár Tꞌofo Jö.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Ne bi ꞌñembabi:
46 e disse:
47 Ne bi ꞌñenö nꞌehe, ma da nju̱mpa ár tsꞌe̱di ár thuhuꞌö, da nho̱nga xo̱ge ár nxidi ar ximha̱i, da ndu̱ꞌmnu̱ Herusalen. Da nsipabi ya jöꞌi da ꞌyo̱tꞌwa yá ntso̱ꞌmi ne da mpumba yá tsꞌoki.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ne bi ꞌñembabi nꞌehe:
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ne nuga ma ga pe̱ñꞌahu̱ nöꞌö xi ñötꞌahu̱ ma Dada. Jange ka gi kohu̱wa Herusalen, to̱ꞌmhu̱ mꞌe̱tꞌo gi hñöñhu̱ ar tsꞌe̱di di ꞌñe mhetsꞌi.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Nepꞌu̱ ar Hesu bi zixa yá ma̱xte getꞌu̱ har tꞌu̱lo hnini Betania. Ne nunu̱ bi gu̱xa yá ꞌye̱ bi jöpabiꞌu̱.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Ne núꞌmu̱ mi jöpi, bi ñꞌo bi mꞌe̱di bi tsꞌixa mhetsꞌi.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Nuyá ma̱xte mi wadi bi nsundabi bi menkꞌu̱ Herusalen, xa mi pe̱sꞌu̱ nꞌar döta johya.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ne hyaxꞌmu̱ mi ꞌbu̱hnu̱ har nijö, mi nsunda Jö. Dá njapꞌu̱.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.