Lucas 24
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs ACF
1 Ár hyaxꞌö ra nꞌitho ár mꞌe̱tꞌo mpa ar hñöto, nuya ꞌbe̱hñö bi menga habu̱ xki tꞌa̱ ar Hesu, mi höꞌu̱ nöꞌö ar hogañu̱ni xki hyoki. Ne bi me̱wi maꞌra yá miꞌbe̱hñöwi.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mi zo̱ñꞌu̱ har tꞌa̱gi, bi hyandi xki thöka nunar do mi kothmö.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Nu mi yu̱tꞌu̱, himbi dimba ár ndoꞌyo ar tsi Hmu Hesu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Himi pödi te nda beñꞌu̱. Nꞌa mbi da̱ñꞌu̱, bi hyandi mi ꞌba̱hnu̱ yoho ya ñꞌo̱ho̱, nuyá he xa mi hyatsꞌi.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ha nuya ꞌbe̱hñö bi ntsu bi ntsꞌa̱ꞌmthoꞌu̱, himi ju̱xyá da̱. Ne nuya ñꞌo̱ho̱ bi ꞌñembabiꞌu̱:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Hinjoꞌowa, xi mengi xi nte. Beñhu̱ te bi xiꞌahu̱ núꞌmu̱ ngi ꞌbu̱hu̱ Ngalilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Mi eñꞌahu̱, Nöꞌö Togo ba e bi Njöꞌi, mi mahyoni nda nda̱twa ha yá ꞌye̱ ya ꞌyo̱tꞌatsꞌoki, ne nda tsꞌu̱ta har pontꞌi. Ne ár hñupa nda mengi nda nte.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Nuya ꞌbe̱hñö ka bi beñꞌu̱ ꞌmu̱ nöꞌö teme xki xipa ar Hesu.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Nu mba penkꞌu̱ har tꞌa̱gi, bi mu̱di bi metwa nuꞌu̱ ꞌre̱tꞌamanꞌa yá ma̱xte ne nu maꞌra mi te̱nga ar Hesu, gatho nöꞌö xki hyantꞌu̱.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Gehyu̱ ya ꞌbe̱hñö togo bi ma ba xipa ya ma̱xte: Ar Maria me Magdala, ar Huana, ar Maria ár nönö ar Hakobo, ne maꞌra ya ꞌbe̱hñö.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ha nuya ma̱xte himi ñꞌemu̱i, mi beñꞌu̱ xki ꞌbe̱ yá mfeni nuya ꞌbe̱hñöyu̱.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ha nunar Pedro bi nixtꞌi ma ba kꞌöꞌsa ar tꞌa̱gi. Mi zo̱ñꞌö bi hyanda mbo, ne ho̱nse̱ bi hyanda ya dutu xki mꞌa̱xa ar Hesu mi ꞌbo̱mpꞌu̱. Nepꞌu̱ bi menga habu̱ mi ꞌbu̱ꞌu̱, xa mi ꞌyo̱tho, himi pödi te nda beni teme xki thogi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Getꞌö ar paꞌö yoho ya ñꞌo̱ho̱ mi te̱mhö ar Hesu, mi ne ar ꞌñu ndi ma har tꞌu̱lo hnini Emaus, mi pe̱ꞌsa ngu madempa ar ꞌñu nda ñꞌo nda zo̱nga Herusalen.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Mi ꞌyo ar ꞌñu, mi mpeꞌu̱ te gatho xki tho nuya paꞌu̱.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ha núꞌmu̱ mi mpeꞌu̱, gese̱ ar Hesu bi zu̱di, ne bi me̱wi mahye̱gi.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Mödi mi ñꞌowitho, himi tsa̱ nda bödi togoꞌö, ngetho xki njotꞌa yá da̱.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ha nu ar Hesu bi ꞌya̱mbabi njawa:
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Nꞌa mar thuhu ar Kleofa, bi dödi ne bi ꞌñembabi:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Nepꞌu̱ ar Hesu bi ꞌñembabi:
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ha nuya ndömöjö, ne nuꞌu̱ maꞌra ma ndöhu̱, bi gu̱ bi tꞌe̱ntꞌi nda tho, ne bi tsꞌu̱ta ha nꞌar pontꞌi.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Nuje ndi beñhe go mi geꞌö nöꞌö ma nda ñönju̱ ya me Israel. Ha nupya ya pe̱ꞌsa hñupa xi du.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Hinge ho̱nse̱ꞌö, ꞌra ya ꞌbe̱hñö ma ñꞌowihe, bi ma manxudi ra nꞌitho har tꞌa̱gi. Ne pikagihe,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 enö himbi dimba ár ndoꞌyo ar Hesu. Ne mi eñꞌu̱ nꞌehe, xki hyanda ꞌra ya e̱nxe̱ ngu nꞌar tꞌi. Nuyu̱ bi xipabi ar Hesu xki mengi xki nte.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Nepꞌu̱ bi ma ꞌra ma ñꞌowihe, ma ba kꞌöꞌsa ar tꞌa̱gi. Ne eñꞌu̱ bi dinga ngu xki mönga ya ꞌbe̱hñö. Nuyu̱ nꞌehe himbi dimba ár ndoꞌyo ar Hesu.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ha hingi pöhu̱ mi mahyoni nda tho njapꞌu̱ ar Kristo, nepꞌu̱ nda mengi nda nte, ne nda hñuxa hár nsunda.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ne bi ndu̱i bi ꞌyotꞌwa ar ꞌñu gatho ngu mönga ár Tꞌofo Jö habu̱ no̱ñꞌö. Bi ndu̱ hár tꞌofo ar Moise, ne gatho nöꞌö bi mönga maꞌra yá mꞌe̱hni Jö.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ha nu mi zo̱nga har hnini habu̱ ndi maꞌu̱, ar Hesu bi ꞌyo̱tꞌe ngu ma nda thotho.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Nuyu̱ bi zömi nda ñꞌoxhnu̱, ne bi ꞌñembabi:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nu mi hñu har mexa nda ntꞌoxi, ar Hesu bi gu̱ ar thuhme, bi umba njamödi Jö, ne bi heke bi umbabiꞌu̱.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Dama bi xo yá da̱ꞌu̱, ne bi böꞌu̱ mar Hesu. Ha nunu̱ bi mꞌe̱tho.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ne bi ꞌñense̱ꞌu̱:
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Nuꞌmú̱ dama bi menkꞌu̱ Herusalen. Ne ka bi dinu̱ nuꞌu̱ ꞌre̱tꞌamanꞌa yá ma̱xte xki mhuntsꞌi, ne maꞌra yá ñꞌohu̱.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ne bi ꞌñeñꞌu̱:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Nepꞌu̱ nuya yohoꞌu̱ bi metwabiꞌu̱ nꞌehe gatho nöꞌö xki tho har ꞌñu, ne hanja bi böꞌu̱ mar Hesu núꞌmu̱ mi hyeka ar thuhme.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Himi tsa̱ nda watho nda mönga nöꞌö xki hyantꞌu̱ ne nöꞌö xki thogi, nꞌa mbi nhekitho ar Hesu madeda habu̱ mi ꞌbu̱ꞌu̱, ne bi ꞌñenö:
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ha nuꞌu̱ xa bi ntsu, ne mi beni xki handwa ár pa nꞌar jöꞌi.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ne ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Hyandgagihu̱ ma ꞌye̱ ne ma wa, go gekaga. Tha̱ngagihu̱ ne hyandgagihu̱ xiñho, ngetho ár pa nꞌar jöꞌi hinte pe̱ꞌsa ár ngo̱, hingi pe̱ꞌsa ár ndoꞌyo ngu gi hanthu̱ di pe̱ꞌska.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Nu mi wadi bi mönga njapꞌu̱, bi utwabi yá ꞌye̱ ne yá wa.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ha himi tsa̱ nda ñꞌemu̱iꞌu̱, ngetho xa mi johya ne mi ꞌyo̱ꞌu̱. Jange himi he̱gi nda bödi ha majöni nöꞌö mi hantꞌu̱. Nuꞌmú̱ ar Hesu bi ꞌñembabiꞌu̱:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ne bi tꞌumba nꞌar xe̱ni ar hwö xki nthöxi, ne nꞌa xe̱ni ar tꞌafi sefi.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ar Hesu bi hñöni, ne bi za ha yá nthandiꞌu̱.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Nepꞌu̱ bi ꞌñembabi:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Nepꞌu̱ nöꞌö bi xokwa yá da̱ nda zo yá mfeni nöꞌö mönga hár Tꞌofo Jö.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ne bi ꞌñembabi:
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Ne bi ꞌñenö nꞌehe, ma da nju̱mpa ár tsꞌe̱di ár thuhuꞌö, da nho̱nga xo̱ge ár nxidi ar ximha̱i, da ndu̱ꞌmnu̱ Herusalen. Da nsipabi ya jöꞌi da ꞌyo̱tꞌwa yá ntso̱ꞌmi ne da mpumba yá tsꞌoki.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ne bi ꞌñembabi nꞌehe:
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Ne nuga ma ga pe̱ñꞌahu̱ nöꞌö xi ñötꞌahu̱ ma Dada. Jange ka gi kohu̱wa Herusalen, to̱ꞌmhu̱ mꞌe̱tꞌo gi hñöñhu̱ ar tsꞌe̱di di ꞌñe mhetsꞌi.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nepꞌu̱ ar Hesu bi zixa yá ma̱xte getꞌu̱ har tꞌu̱lo hnini Betania. Ne nunu̱ bi gu̱xa yá ꞌye̱ bi jöpabiꞌu̱.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ne núꞌmu̱ mi jöpi, bi ñꞌo bi mꞌe̱di bi tsꞌixa mhetsꞌi.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Nuyá ma̱xte mi wadi bi nsundabi bi menkꞌu̱ Herusalen, xa mi pe̱sꞌu̱ nꞌar döta johya.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ne hyaxꞌmu̱ mi ꞌbu̱hnu̱ har nijö, mi nsunda Jö. Dá njapꞌu̱.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.