Atos 21

Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nu nda ñꞌehe ya ku, da ju̱he ar motsa da möhe njöntho har xe̱ni ha̱i ár thuhu Kos. Ár hyaxꞌöpꞌu̱ da tso̱ñhe manꞌar xe̱ni ha̱i ár thuhu Roda. Mꞌe̱fa da möhe har hnini ár thuhu Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Núnu̱ Patara da tiñhe nꞌar motsa ndi ma Fenisia, dá po̱xenu̱ ne da möhe.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Nu ndi pa̱he har dehe, da hanthe ha ma ngöhöhe ar xe̱ni ha̱i Txipre. Da thothe da möhe har ha̱i Nsiria, ngetho nöꞌö ar motsa ka ma nda zohnu̱ nöꞌö te mi hö har hnini Tiro ꞌbu̱ har ñönthe, ne ka da kohenu̱.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ma da tsu̱henu̱ ya ku, ne da ꞌbu̱hwihenu̱ yoto mpa. Nuya ku xki nzinga ár Hñö Jö mi xipabi ar Pablo hinge nda ma Herusalen.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mi wa ya yoto mpa, bi de̱ngagihe gatho ya gamfi, yá ꞌbe̱hñö ne yá bötsi. Da po̱ñhe har hnini ma ba tsogagihe har motsa, ne ka da nda̱ndihmöhenu̱ har ñönthe da a̱pabihe Jö.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nu nda ehe ya ku, da ñhu̱he nꞌa ngu nꞌa, ne da po̱xe har motsa, ha nuꞌu̱ bi mengi bi ma yá ngu.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Núnu̱ Tiro bi göxa ar ꞌñu ndi ꞌyohe har dehe, ne da möhe har hnini Tolemaida. Da ze̱ngwahe ya ku, ne da kohwihenu̱ nꞌa pa.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ár hyaxꞌö ar Pablo ne nuꞌu̱ ndi ñꞌohe, da po̱ñhe da möhe har hnini Nsesarea. Ne da haxe hár ngu ar Lipe nöꞌö mi mömba ár mhö Jö, mi nꞌa nuꞌu̱ yoto ya ma̱xte xki thahna har nijö Herusalen.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ar Lipe mi ꞌñe goho yá tꞌinxu himi nthöti, ne mi möñꞌu̱ nöꞌö mi xipa ár Hñö Jö.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Da ꞌbu̱henu̱ ꞌra ya pa, ne bi zo̱hnu̱ nꞌár mꞌe̱hni Jö xki ꞌñe Nhudea, már thuhu Agabo.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ba e bi kꞌöskagihe, bi hñömba ár bötꞌi ar Pablo, ne bi dutꞌa yá ꞌye̱ ne yá wa, ne bi ꞌñenö:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nda o̱he njapꞌu̱, nuya ku ma ya mengunu̱ ne nuje, da tsa̱hmöhe nga hökwe hinge nda ma Herusalen.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ha nunar Pablo bi ꞌñenö:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nda nuhe hinge nda tsa̱ nga hökwabihe hinge nda manu̱. Hinte da xife, ho̱nse̱ da eñhe:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Mꞌe̱fa nu mi tho nuya paꞌu̱, da ñhoje da möhe Herusalen.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ba te̱ngagihe ꞌra ya ku mi ꞌbu̱hnu̱ Nsesarea, nꞌa már thuhu Naso me Txipre. Mi pe̱ꞌsa nze̱ye̱ ya je̱ye̱ xki ñꞌemu̱i ar tsi Hmu Hesu. Gehnu̱ bi ꞌrakagihe ar se̱ki hár ngunu̱ Herusalen.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Núꞌmu̱ nda tso̱ñhe Herusalen, ya ku xa bi njohya bi ze̱ngwagihe.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ár hyaxꞌö da me̱ꞌbehe ar Pablo ma da kꞌöse ar Hakobo, ne ka xki mhushnu̱ gatho ya ku ma ya ndö har nijö.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ar Pablo bi ze̱ngwaꞌu̱, ne bi metwabi gatho nöꞌö xki ꞌyo̱tꞌa Jö hár ꞌbe̱fi xki tꞌumbabi, nda hñöꞌspa ár mhö nuꞌu̱ hingya xodyo.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Nu mi ꞌyo̱ꞌu̱ njapꞌu̱, bi nsundabi Jö, ne bi ꞌñemba ar Pablo:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Xi nsipabiꞌu̱ gi uta ya xodyo bi ꞌbu̱ ha maꞌra ya ha̱i, hinda de̱mba ár tꞌofo ar Moise. Enö gi hökwabi da hñuꞌspabi ar nse̱gi yá bötsi, ne hinda de̱nga ma ntꞌumbihu̱.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Xipya, te ga pe̱hu̱ ꞌmu̱. Ngetho nu xta böhyu̱ gi ꞌbu̱kwa, ma da mhuntsꞌa gathoꞌu̱.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Jange di xiꞌahe gi ꞌyo̱tꞌa njawa: ꞌBu̱kwa goho ya ku ma da ꞌyo̱tꞌa nꞌar ñhötꞌi xi ñötꞌwa Jö.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Tsitsꞌi me̱wi, ma gi nxu̱ju̱ ngu ma ntꞌumbihu̱, ne jutꞌi da ñꞌöxyu̱. Ne njapꞌu̱ da hyanda gatho ma mixodyohu̱ gi o̱tꞌa ngu mönga har tꞌofo, ne hinga majöni nöꞌö xi ꞌyo̱ꞌu̱.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ha nuya gamfi hingya xodyo, xta xipabihe hinga mahyoni da ꞌyo̱tꞌa ngu ma ntꞌumbihu̱. Ho̱nse̱ mahyoni hinda zi ya ñhuni xi ñhötꞌwa ya tsita empꞌö, hinda zipa yá ji ya me̱ti, hinda za ya me̱ti hinxi po̱mba ár ji, ne hinda mꞌe̱ngwi manꞌa nöꞌö hingo ár nthöti.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Nuꞌmú̱ ár hyaxꞌöpꞌu̱, ar Pablo bi zixa nuꞌu̱ goho ya ñꞌo̱ho̱, ne mahye̱giwi bi nxu̱kꞌu̱ ngu yá ntꞌumbiꞌu̱. Mꞌe̱fa bi yu̱tꞌu̱ har dönganijö, ma ba mö hamꞌu̱ nda wa ya pa nda ntꞌaxki, ne hamꞌu̱ nda zo̱ ar pa nda unga yá mꞌo̱ñho̱ nꞌa ngu nꞌa.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ne núꞌmu̱ ma nda wa nuꞌu̱ yoto mpa ntꞌaxki, ꞌra ya xodyo ya me Asia bi hyanda ar Pablo mi ꞌbu̱ har dönganijö, bi ꞌyu̱tꞌa ya jöꞌi bi mbo̱ yá kwe̱, ne bi gu̱ ar Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Xa mi maꞌu̱ ntsꞌe̱di mi eñꞌu̱:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Mi möñꞌu̱ njapꞌu̱, ngetho xki hyanda ar Pablo har hnini mi ñꞌowi ar Trofimo ar me Efeso, mi hu yá mu̱iꞌu̱ ar Pablo xki zixa har nijö.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Jange gatho ar hnini bi mu̱xmatho, ne xa mi maꞌu̱. Bi watꞌu̱ bi mi ar Pablo, ne bi gu̱tꞌi bi gu̱ka har nijö, ne dama bi njotꞌa ya goxthi.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Mi ne nda hyoꞌu̱, ne bi nsipabi ar ndöndogu, gatho ar hnini Herusalen mi mu̱xmatho.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nuꞌmú̱, bi musnu̱ gatho ya ndogu ne yá ndö, bi nixtꞌi bi ma habu̱ xki mhuntsꞌa ya jöꞌi. Nu mi hyantꞌu̱ mi epꞌu̱ ya ndogu ne yá ndö, bi hye̱pꞌu̱ ar Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Mi zo̱nga ar ndöndogu, bi gu̱ ar Pablo, ne bi xipa togo nda xo̱tꞌa yoho ya nthöhibo̱jö, ne bi ñꞌa̱ni togoꞌö ne te xki ꞌyo̱tꞌe.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ha nuya jöꞌi xa mi ñöxhnatho, nꞌañꞌo mi mönga nꞌa ngu nꞌa. Hinte bi zo ár mfeni ar ndöndogu, jange bi beni mar ñho nda zixa habu̱ mi ꞌbu̱ ya ndogu.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nu mi zo̱nga ha ya ꞌrendo ár goxthi yá nguꞌu̱, ya ndogu bi gu̱xta ar Pablo, ngetho ya jöꞌi xa mi ne nda netꞌi.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ya jöꞌi mi ꞌbe̱fa xa mi mafi mi eñꞌu̱:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Núꞌmu̱ ma nda tꞌetꞌa habu̱ mi ku̱ ya ndogu, ar Pablo bi ꞌñemba yá ndöꞌu̱:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Hinga geꞌe nöꞌö ar me Ehipto bi gu̱xa ya jöꞌi nda ntuhni pe̱ꞌsa ꞌra ya pa, ne bi zixa ha ya otꞌatꞌo̱ho̱ nuꞌu̱ yonꞌa̱tenthebe ya hyote.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ar Pablo bi dödi ne bi ꞌñenö:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ar Pablo mi tꞌumba ar se̱ki nda ñö, bi mꞌa̱ ha ya ꞌrendo ne bi jár ꞌye̱ bi xipya jöꞌi nda ñhe. Núꞌmu̱ hinto mi ñö, bi ndu̱i bi ñö ebreo, ne bi ꞌñenö:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.