Atos 21
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs ACF
1 Nu nda ñꞌehe ya ku, da ju̱he ar motsa da möhe njöntho har xe̱ni ha̱i ár thuhu Kos. Ár hyaxꞌöpꞌu̱ da tso̱ñhe manꞌar xe̱ni ha̱i ár thuhu Roda. Mꞌe̱fa da möhe har hnini ár thuhu Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Núnu̱ Patara da tiñhe nꞌar motsa ndi ma Fenisia, dá po̱xenu̱ ne da möhe.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Nu ndi pa̱he har dehe, da hanthe ha ma ngöhöhe ar xe̱ni ha̱i Txipre. Da thothe da möhe har ha̱i Nsiria, ngetho nöꞌö ar motsa ka ma nda zohnu̱ nöꞌö te mi hö har hnini Tiro ꞌbu̱ har ñönthe, ne ka da kohenu̱.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ma da tsu̱henu̱ ya ku, ne da ꞌbu̱hwihenu̱ yoto mpa. Nuya ku xki nzinga ár Hñö Jö mi xipabi ar Pablo hinge nda ma Herusalen.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mi wa ya yoto mpa, bi de̱ngagihe gatho ya gamfi, yá ꞌbe̱hñö ne yá bötsi. Da po̱ñhe har hnini ma ba tsogagihe har motsa, ne ka da nda̱ndihmöhenu̱ har ñönthe da a̱pabihe Jö.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Nu nda ehe ya ku, da ñhu̱he nꞌa ngu nꞌa, ne da po̱xe har motsa, ha nuꞌu̱ bi mengi bi ma yá ngu.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Núnu̱ Tiro bi göxa ar ꞌñu ndi ꞌyohe har dehe, ne da möhe har hnini Tolemaida. Da ze̱ngwahe ya ku, ne da kohwihenu̱ nꞌa pa.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Ár hyaxꞌö ar Pablo ne nuꞌu̱ ndi ñꞌohe, da po̱ñhe da möhe har hnini Nsesarea. Ne da haxe hár ngu ar Lipe nöꞌö mi mömba ár mhö Jö, mi nꞌa nuꞌu̱ yoto ya ma̱xte xki thahna har nijö Herusalen.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ar Lipe mi ꞌñe goho yá tꞌinxu himi nthöti, ne mi möñꞌu̱ nöꞌö mi xipa ár Hñö Jö.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Da ꞌbu̱henu̱ ꞌra ya pa, ne bi zo̱hnu̱ nꞌár mꞌe̱hni Jö xki ꞌñe Nhudea, már thuhu Agabo.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ba e bi kꞌöskagihe, bi hñömba ár bötꞌi ar Pablo, ne bi dutꞌa yá ꞌye̱ ne yá wa, ne bi ꞌñenö:
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nda o̱he njapꞌu̱, nuya ku ma ya mengunu̱ ne nuje, da tsa̱hmöhe nga hökwe hinge nda ma Herusalen.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ha nunar Pablo bi ꞌñenö:
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nda nuhe hinge nda tsa̱ nga hökwabihe hinge nda manu̱. Hinte da xife, ho̱nse̱ da eñhe:
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Mꞌe̱fa nu mi tho nuya paꞌu̱, da ñhoje da möhe Herusalen.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ba te̱ngagihe ꞌra ya ku mi ꞌbu̱hnu̱ Nsesarea, nꞌa már thuhu Naso me Txipre. Mi pe̱ꞌsa nze̱ye̱ ya je̱ye̱ xki ñꞌemu̱i ar tsi Hmu Hesu. Gehnu̱ bi ꞌrakagihe ar se̱ki hár ngunu̱ Herusalen.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Núꞌmu̱ nda tso̱ñhe Herusalen, ya ku xa bi njohya bi ze̱ngwagihe.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Ár hyaxꞌö da me̱ꞌbehe ar Pablo ma da kꞌöse ar Hakobo, ne ka xki mhushnu̱ gatho ya ku ma ya ndö har nijö.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Ar Pablo bi ze̱ngwaꞌu̱, ne bi metwabi gatho nöꞌö xki ꞌyo̱tꞌa Jö hár ꞌbe̱fi xki tꞌumbabi, nda hñöꞌspa ár mhö nuꞌu̱ hingya xodyo.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Nu mi ꞌyo̱ꞌu̱ njapꞌu̱, bi nsundabi Jö, ne bi ꞌñemba ar Pablo:
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Xi nsipabiꞌu̱ gi uta ya xodyo bi ꞌbu̱ ha maꞌra ya ha̱i, hinda de̱mba ár tꞌofo ar Moise. Enö gi hökwabi da hñuꞌspabi ar nse̱gi yá bötsi, ne hinda de̱nga ma ntꞌumbihu̱.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Xipya, te ga pe̱hu̱ ꞌmu̱. Ngetho nu xta böhyu̱ gi ꞌbu̱kwa, ma da mhuntsꞌa gathoꞌu̱.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Jange di xiꞌahe gi ꞌyo̱tꞌa njawa: ꞌBu̱kwa goho ya ku ma da ꞌyo̱tꞌa nꞌar ñhötꞌi xi ñötꞌwa Jö.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Tsitsꞌi me̱wi, ma gi nxu̱ju̱ ngu ma ntꞌumbihu̱, ne jutꞌi da ñꞌöxyu̱. Ne njapꞌu̱ da hyanda gatho ma mixodyohu̱ gi o̱tꞌa ngu mönga har tꞌofo, ne hinga majöni nöꞌö xi ꞌyo̱ꞌu̱.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ha nuya gamfi hingya xodyo, xta xipabihe hinga mahyoni da ꞌyo̱tꞌa ngu ma ntꞌumbihu̱. Ho̱nse̱ mahyoni hinda zi ya ñhuni xi ñhötꞌwa ya tsita empꞌö, hinda zipa yá ji ya me̱ti, hinda za ya me̱ti hinxi po̱mba ár ji, ne hinda mꞌe̱ngwi manꞌa nöꞌö hingo ár nthöti.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Nuꞌmú̱ ár hyaxꞌöpꞌu̱, ar Pablo bi zixa nuꞌu̱ goho ya ñꞌo̱ho̱, ne mahye̱giwi bi nxu̱kꞌu̱ ngu yá ntꞌumbiꞌu̱. Mꞌe̱fa bi yu̱tꞌu̱ har dönganijö, ma ba mö hamꞌu̱ nda wa ya pa nda ntꞌaxki, ne hamꞌu̱ nda zo̱ ar pa nda unga yá mꞌo̱ñho̱ nꞌa ngu nꞌa.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Ne núꞌmu̱ ma nda wa nuꞌu̱ yoto mpa ntꞌaxki, ꞌra ya xodyo ya me Asia bi hyanda ar Pablo mi ꞌbu̱ har dönganijö, bi ꞌyu̱tꞌa ya jöꞌi bi mbo̱ yá kwe̱, ne bi gu̱ ar Pablo.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Xa mi maꞌu̱ ntsꞌe̱di mi eñꞌu̱:
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Mi möñꞌu̱ njapꞌu̱, ngetho xki hyanda ar Pablo har hnini mi ñꞌowi ar Trofimo ar me Efeso, mi hu yá mu̱iꞌu̱ ar Pablo xki zixa har nijö.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Jange gatho ar hnini bi mu̱xmatho, ne xa mi maꞌu̱. Bi watꞌu̱ bi mi ar Pablo, ne bi gu̱tꞌi bi gu̱ka har nijö, ne dama bi njotꞌa ya goxthi.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Mi ne nda hyoꞌu̱, ne bi nsipabi ar ndöndogu, gatho ar hnini Herusalen mi mu̱xmatho.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Nuꞌmú̱, bi musnu̱ gatho ya ndogu ne yá ndö, bi nixtꞌi bi ma habu̱ xki mhuntsꞌa ya jöꞌi. Nu mi hyantꞌu̱ mi epꞌu̱ ya ndogu ne yá ndö, bi hye̱pꞌu̱ ar Pablo.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Mi zo̱nga ar ndöndogu, bi gu̱ ar Pablo, ne bi xipa togo nda xo̱tꞌa yoho ya nthöhibo̱jö, ne bi ñꞌa̱ni togoꞌö ne te xki ꞌyo̱tꞌe.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Ha nuya jöꞌi xa mi ñöxhnatho, nꞌañꞌo mi mönga nꞌa ngu nꞌa. Hinte bi zo ár mfeni ar ndöndogu, jange bi beni mar ñho nda zixa habu̱ mi ꞌbu̱ ya ndogu.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Nu mi zo̱nga ha ya ꞌrendo ár goxthi yá nguꞌu̱, ya ndogu bi gu̱xta ar Pablo, ngetho ya jöꞌi xa mi ne nda netꞌi.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Ya jöꞌi mi ꞌbe̱fa xa mi mafi mi eñꞌu̱:
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Núꞌmu̱ ma nda tꞌetꞌa habu̱ mi ku̱ ya ndogu, ar Pablo bi ꞌñemba yá ndöꞌu̱:
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Hinga geꞌe nöꞌö ar me Ehipto bi gu̱xa ya jöꞌi nda ntuhni pe̱ꞌsa ꞌra ya pa, ne bi zixa ha ya otꞌatꞌo̱ho̱ nuꞌu̱ yonꞌa̱tenthebe ya hyote.
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Ar Pablo bi dödi ne bi ꞌñenö:
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ar Pablo mi tꞌumba ar se̱ki nda ñö, bi mꞌa̱ ha ya ꞌrendo ne bi jár ꞌye̱ bi xipya jöꞌi nda ñhe. Núꞌmu̱ hinto mi ñö, bi ndu̱i bi ñö ebreo, ne bi ꞌñenö:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.