2 Coríntios 7
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs BKJ
1 Tsi kuhu̱, ngetho Jö xi ꞌrakagihu̱ nuya ñhötꞌiyu̱, ma ga he̱hu̱ gatho nöꞌö japa da tsꞌoka ma ndoꞌyohu̱ ne ma mfenihu̱, ne ga ꞌbu̱hu̱ nꞌar hogamꞌu̱i ngetho di tsufu̱ Jö.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Pe̱ꞌskagihe ar mhöte. Hinto xta o̱tꞌwabihe ar tsꞌomꞌu̱i, hinto xta tsꞌokwa ár mfeni, ne hinto xta kahe.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Hindi xiꞌahe njapꞌu̱ ngetho di ne ga tsu̱ꞌahe. Ngu xta xiꞌahe mꞌe̱tꞌo, xa di möꞌahe. Nuꞌmu̱ di ꞌbu̱he wa ga tuhe, hinga he̱kꞌahe di möꞌahe.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Nuga hinte di pe̱tsꞌi te ga ko̱ñꞌahu̱, di esꞌa ri nsuhu̱, gehnu̱ hubga ma mu̱i, ne xa di johya madeda ya thogi di thohe.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Ngetho xa majöni núꞌmu̱ nda tso̱hewa Nmasedonia, hinte da pe̱ꞌse ar tsa̱ya̱, ngetho habu̱ gatho ndi thohe ya dumu̱i. Nuya himi jamfi mi ju̱sje ar hñö, ha nu har nijö mi tuka ma mu̱ihe ya ku.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ho̱nse̱ Jö togo huꞌmba yá mu̱i nuꞌu̱ ja te tupa yá mu̱i, bi hñubga ma mu̱ihe mi zo̱ ar ku Tito.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Hinge ho̱nse̱ da njohyahe mi zo̱ho̱. Bi jakagihe da njohyahe, bi metkagihe hanja ga jafu̱ bi njohya. Ne bi xikagihe hangu gi mökagihu̱ ngi zoñhu̱ ngi hongagihu̱, ne njapꞌu̱ bi jakagi bi hñuxa ma johya.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ngetho mödi da tso̱tꞌahu̱ ri mu̱ihu̱ har he̱ꞌmi da pe̱ñꞌahu̱, hinte tuka ma mu̱ipya, ngetho da pödi da tso̱tꞌa ri mu̱ihu̱ ꞌra ya tsi pa.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ha nupya di johya, hinge núꞌmu̱ da pödi bi zo̱tꞌa ri mu̱ihu̱. Di johya ngetho nunar nzo̱tꞌamu̱i bi jaꞌahu̱ ga ꞌyo̱thwu̱ ár ntso̱ꞌmi. Bi du ri mu̱ihu̱ ngu numañho Jö, ne njapꞌu̱ hinto da tsꞌokꞌahe.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Ngetho nunar dumu̱i numañho Jö, tsixkagihu̱ ga o̱thwu̱ ár ntso̱ꞌmi ne ga mpo̱hu̱, ne hinga möñhu̱ mꞌe̱fa hinda o̱thu̱ xiñho. Nunar dumu̱i tsa̱se̱ ya jöꞌi, ho̱nse̱ tsixa har ndöte.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ha nuꞌahu̱ xi zo̱tꞌa ri mu̱ihu̱ ngu ne Jö. Njanu̱ xi ma̱xꞌahu̱ ga umba ri mu̱ihu̱ nöꞌö ngi o̱thu̱, ne ga ñöngagihu̱. Bi jaꞌahu̱ bi mbo̱ ri kwe̱hu̱ ne ga pe̱ꞌsu̱ ar ntsu. Mꞌe̱fa ngi ne ngi hyandgagihu̱, ne ga umfu̱ ár mfe̱i togo xki ꞌyo̱tꞌa ar tsꞌoki. Gathoyu̱ nheki ga umba ri mu̱ihu̱ ga ꞌyo̱thu̱ xiñho.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Núꞌmu̱ da pe̱ñꞌahu̱ nunar he̱ꞌminu̱, hinge ho̱nse̱ ndi benga nöꞌö togo bi ꞌyo̱tꞌa ar tsꞌoki, ne nöꞌö togo bi ntsꞌokwabi. Ndi ne ngi pöhu̱ hangu tupꞌa ri mu̱ihu̱ gi bengagihe hár nthandi Jö.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Jange nu nda pöhe ga njohyahu̱, bi hñubga ma mu̱ihe. Ne xa da njohyahe nda hanthwe ár johya ar ku Tito. Núꞌmu̱ mi zo̱ñꞌahu̱ bi hñuxa ár tsꞌe̱di.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Núꞌmu̱ nda esꞌahu̱ ri nsuhu̱ ndi petwa ar Tito ri mꞌu̱ihu̱, hinxta ꞌbe̱ ma tsa̱. Gatho nheki majöni, njangu majöni gatho nöꞌö xta xiꞌahu̱. Bi njapꞌu̱ nöꞌö da xipa ar ku Tito nꞌehe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ne hyaxꞌmu̱ huxa nunar mhöte pe̱sꞌahu̱, núꞌmu̱ benga hanja ga ꞌyo̱ꞌthu̱ ne hanja xa ga numansuhu̱.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Di johya ngetho di ka̱xmbeni gi o̱thu̱ xiñho gatho.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.