2 Coríntios 7
Àr 'ra'yo nkohi Jö har ñhöñhö maxei nto̱ngwi ár mahwifi har ha̱i m'onda ne har ñhömfo̱ (OTQNT) vs ARA
1 Tsi kuhu̱, ngetho Jö xi ꞌrakagihu̱ nuya ñhötꞌiyu̱, ma ga he̱hu̱ gatho nöꞌö japa da tsꞌoka ma ndoꞌyohu̱ ne ma mfenihu̱, ne ga ꞌbu̱hu̱ nꞌar hogamꞌu̱i ngetho di tsufu̱ Jö.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Pe̱ꞌskagihe ar mhöte. Hinto xta o̱tꞌwabihe ar tsꞌomꞌu̱i, hinto xta tsꞌokwa ár mfeni, ne hinto xta kahe.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Hindi xiꞌahe njapꞌu̱ ngetho di ne ga tsu̱ꞌahe. Ngu xta xiꞌahe mꞌe̱tꞌo, xa di möꞌahe. Nuꞌmu̱ di ꞌbu̱he wa ga tuhe, hinga he̱kꞌahe di möꞌahe.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nuga hinte di pe̱tsꞌi te ga ko̱ñꞌahu̱, di esꞌa ri nsuhu̱, gehnu̱ hubga ma mu̱i, ne xa di johya madeda ya thogi di thohe.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Ngetho xa majöni núꞌmu̱ nda tso̱hewa Nmasedonia, hinte da pe̱ꞌse ar tsa̱ya̱, ngetho habu̱ gatho ndi thohe ya dumu̱i. Nuya himi jamfi mi ju̱sje ar hñö, ha nu har nijö mi tuka ma mu̱ihe ya ku.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ho̱nse̱ Jö togo huꞌmba yá mu̱i nuꞌu̱ ja te tupa yá mu̱i, bi hñubga ma mu̱ihe mi zo̱ ar ku Tito.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Hinge ho̱nse̱ da njohyahe mi zo̱ho̱. Bi jakagihe da njohyahe, bi metkagihe hanja ga jafu̱ bi njohya. Ne bi xikagihe hangu gi mökagihu̱ ngi zoñhu̱ ngi hongagihu̱, ne njapꞌu̱ bi jakagi bi hñuxa ma johya.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ngetho mödi da tso̱tꞌahu̱ ri mu̱ihu̱ har he̱ꞌmi da pe̱ñꞌahu̱, hinte tuka ma mu̱ipya, ngetho da pödi da tso̱tꞌa ri mu̱ihu̱ ꞌra ya tsi pa.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Ha nupya di johya, hinge núꞌmu̱ da pödi bi zo̱tꞌa ri mu̱ihu̱. Di johya ngetho nunar nzo̱tꞌamu̱i bi jaꞌahu̱ ga ꞌyo̱thwu̱ ár ntso̱ꞌmi. Bi du ri mu̱ihu̱ ngu numañho Jö, ne njapꞌu̱ hinto da tsꞌokꞌahe.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ngetho nunar dumu̱i numañho Jö, tsixkagihu̱ ga o̱thwu̱ ár ntso̱ꞌmi ne ga mpo̱hu̱, ne hinga möñhu̱ mꞌe̱fa hinda o̱thu̱ xiñho. Nunar dumu̱i tsa̱se̱ ya jöꞌi, ho̱nse̱ tsixa har ndöte.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ha nuꞌahu̱ xi zo̱tꞌa ri mu̱ihu̱ ngu ne Jö. Njanu̱ xi ma̱xꞌahu̱ ga umba ri mu̱ihu̱ nöꞌö ngi o̱thu̱, ne ga ñöngagihu̱. Bi jaꞌahu̱ bi mbo̱ ri kwe̱hu̱ ne ga pe̱ꞌsu̱ ar ntsu. Mꞌe̱fa ngi ne ngi hyandgagihu̱, ne ga umfu̱ ár mfe̱i togo xki ꞌyo̱tꞌa ar tsꞌoki. Gathoyu̱ nheki ga umba ri mu̱ihu̱ ga ꞌyo̱thu̱ xiñho.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Núꞌmu̱ da pe̱ñꞌahu̱ nunar he̱ꞌminu̱, hinge ho̱nse̱ ndi benga nöꞌö togo bi ꞌyo̱tꞌa ar tsꞌoki, ne nöꞌö togo bi ntsꞌokwabi. Ndi ne ngi pöhu̱ hangu tupꞌa ri mu̱ihu̱ gi bengagihe hár nthandi Jö.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Jange nu nda pöhe ga njohyahu̱, bi hñubga ma mu̱ihe. Ne xa da njohyahe nda hanthwe ár johya ar ku Tito. Núꞌmu̱ mi zo̱ñꞌahu̱ bi hñuxa ár tsꞌe̱di.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Núꞌmu̱ nda esꞌahu̱ ri nsuhu̱ ndi petwa ar Tito ri mꞌu̱ihu̱, hinxta ꞌbe̱ ma tsa̱. Gatho nheki majöni, njangu majöni gatho nöꞌö xta xiꞌahu̱. Bi njapꞌu̱ nöꞌö da xipa ar ku Tito nꞌehe.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ne hyaxꞌmu̱ huxa nunar mhöte pe̱sꞌahu̱, núꞌmu̱ benga hanja ga ꞌyo̱ꞌthu̱ ne hanja xa ga numansuhu̱.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Di johya ngetho di ka̱xmbeni gi o̱thu̱ xiñho gatho.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.