Romanos 10

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, ja̱njua̱ni̱ dí ha̱hma̱ mmʉi dí̱ mmarpa̱bi̱ Oja̱'ʉ yø judío ngue di̱ nya̱ni̱.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Porque dí pa̱cä ngue yø mmʉi ga̱ nda̱nne Oja̱. Pɛ nja ngue nu̱'a̱ rá̱ nda̱nne øt'e, hi̱ngui̱ ti̱nyø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ nne Oja̱ ngue di̱ nya̱nyø ja̱'i̱.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Porque hi̱ngui̱ nne da̱ ba̱di̱ tema̱ hya̱ xa̱ zän'Oja̱ ngue di̱ nhojpa̱bi̱ yø ja̱'i̱. I ɛ̱na̱ ngue da̱ hyonsɛ ha di japi ngue di hojpa̱bi̱ Oja̱. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ nne da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya di hojpa̱bi̱ Oja̱ yø ja̱'i̱.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Nu̱ to gätho ya ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, guehya yø ja̱'i̱ bi̱ nhohyø ts'oqui ya. Ya hi̱nni̱ mantho da̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ ngue 'be da̱ 'yøt'e te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, ja di̱ nya̱nyø te.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ɛ̱na̱ ngue di hojpa̱ Oja̱ yø ts'oqui ngue da̱ 'yøt'e te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley bi 'yotra̱ Moisés, pɛ ra̱ Moisés, i ja ua na̱ ra̱ hya̱ bi 'yot'i, ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ hyät'i da̱ 'yøt'e gätho'ʉ yø hya̱ di̱ ma̱nda ra̱ ley, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ di̱ nya̱nna̱ te na̱”, i ɛ̱nna̱ hya̱.
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Pɛ ja ma̱n'na ra̱ hya̱, guehna̱ ra̱ hya̱ na̱ya di̱ nhohma̱ ts'oquihʉ ngue ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Jesucristo. Porque nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Ja̱na̱ngue nu̱yá, 'yo sä guí ɛ̱mhmʉ ngue jatho ngue to da̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱, da̱ si ra̱ Cristo ngue di̱ nya̱nte. Porque ya bi zøcua ra̱ Cristo.
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 'Yo sä guí ɛ̱mhmʉ ngue nu̱ya jatho ngue to da̱ map'ʉ o yø ánima ngue da̱ honna̱ Cristo. Porque ya bi bɛ̱nna̱te”.
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Ya hi̱ngui̱ ja ngue ja gui hyomhmʉ hanja ra̱ hya̱ ngue ha di̱ nhohyø ts'oqui yø ja̱'i̱. Porque nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, hi̱nga̱ yap'ʉtho ja ngue nu̱'i̱. Ya ga̱di̱ nxihmʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱ ya. Ya jap'ʉ ja ni̱ mmʉihʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱”, i ɛ̱na̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ ya, guehna̱ ra̱ hya̱ dí xi'i ngue gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Nu̱'mø ga̱ ma̱mhmʉ ngue ra̱ Jesús, gue'a̱ ma̱ Hmu̱hʉ'a̱, 'nɛ̱ ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ja ma̱ mmʉihʉ ngue Oja̱ bi japi bi bɛ̱nna̱te 'mø bi du̱, ya di̱ nya̱nma̱ tehʉ.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Porque Oja̱ gue'a̱ di hoga̱hʉ'a̱ ngue'mø dí ɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ja ma̱ mmʉihʉ. 'Nɛ̱'mø ga̱ xihmʉ yø ja̱'i̱ ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Hmu̱ Jesucristo, ya da̱ ya̱njʉ Oja̱.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ to gä da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, hi̱nja̱m'mø da̱ zä da̱ 'yɛ̱nna̱ ja̱'i̱ ngue hi̱ngui̱ ho te ɛ̱c'ɛ̱i̱”.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 I̱ mma̱ ngue gätho yø ja̱'i̱, ngu̱'ʉ yø judío, ngu̱'ʉ hi̱ngyø judío, gä n'nat'a̱ Oja̱ nnøpe ngue yø Hmu̱. 'Nɛ̱ nu̱na̱ Oja̱, xa̱ndøngu̱ ra̱ nho di u̱nni̱ te'o gä nzofo.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Porque nu̱ to gä nzohna̱ ra̱ Hmu̱, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ di̱ nya̱nna̱ te na̱.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Xi'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo ya, ¿hague di zohra̱ Cristo 'mø? Pɛ ¿hague di 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'mø ngue hi̱ngui̱ øde hanja ra̱ hya̱? 'Nɛ̱ ¿hague di 'yøhyø ja̱'i̱ hanja ra̱ hya̱ 'mø ngue hi̱njongui̱ xifi hanja?
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 'Nɛ̱ ¿hague da̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ da̱ ma̱ hanja ra̱ hya̱ 'mø ngue hi̱njongui̱ ɛt'i ngue da̱ ma da̱ ma̱nna̱ hya̱? Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro i ɛ̱na̱: “Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ ngue ha di zä ga̱ nhojpa̱hʉ Oja̱, ma̱zihotho 'mø da̱ zøcua'ʉ ngue da̱ xicjʉ rá̱ hya̱ Oja̱”.
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Pɛ nja ngue hi̱nga̱ gätho yø ja̱'i̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ 'mø sifi. Ra̱ Isaías ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, bi 'yɛ̱na̱: “Ague ma̱ Oja̱'i̱, ¿hanja ngue hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngähe?” bi 'yɛ̱na̱.
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Pɛ nu̱ to bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, ya ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ bi sifi. 'Nɛ̱ nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi sihyø ja̱'i̱ p'ʉya, guehna̱ ra̱ hya̱ i hma̱ hanja na̱ ra̱ Cristo na̱.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Pɛ xi'ʉ yø judío ngue hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱, ¿ua hi̱mbi̱ 'yøde hanja ra̱ hya̱'ʉ? Ma̱jua̱ni̱ ngue bi 'yøde hanja ra̱ hya̱. Porque mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, ndap'ʉ bi zä nt'øde na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nyø ma̱mhya̱. Porque nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, ma̱ 'yoni̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi”.
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Xiya yø judío ya 'mø, ¿ua hi̱ngui̱ 'yo yø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ bi sifi 'mø? Pɛ nu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ bi di̱nyø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ bi sifi. Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui, bi 'yɛ̱nna̱ Moisés: “Nu̱na̱ Oja̱, da̱ ya̱nyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío, n'namhma̱ ngue yø judío di sɛyabi yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ di̱ nya̱ni̱. Di̱ ncuɛ yø judío ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱n'yʉ yø n'yomfɛ̱ni̱ go da̱ di̱nnba̱bi̱ rá̱ nja̱pi̱ Oja̱ ya”.
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Pɛ ra̱ Isaías njua̱ntho bi 'yotra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱mmi̱ hongui̱, gue'ʉ bi di̱nyø mmʉi ha di ba̱di̱ te'o gui'ʉ. Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱mmi̱ änni̱ te'o gui, gue'ʉ da̱ nthɛ'be'ʉ”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Pɛ nu̱'ʉ yø judío, Oja̱ bi 'yɛ̱na̱: “N'na pa ngu̱ n'na pa dí̱ nzocä yø judío. Pɛ nu̱ya p'ʉya, hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ dí xifi”.
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.