Romanos 10

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, ja̱njua̱ni̱ dí ha̱hma̱ mmʉi dí̱ mmarpa̱bi̱ Oja̱'ʉ yø judío ngue di̱ nya̱ni̱.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Porque dí pa̱cä ngue yø mmʉi ga̱ nda̱nne Oja̱. Pɛ nja ngue nu̱'a̱ rá̱ nda̱nne øt'e, hi̱ngui̱ ti̱nyø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ nne Oja̱ ngue di̱ nya̱nyø ja̱'i̱.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Porque hi̱ngui̱ nne da̱ ba̱di̱ tema̱ hya̱ xa̱ zän'Oja̱ ngue di̱ nhojpa̱bi̱ yø ja̱'i̱. I ɛ̱na̱ ngue da̱ hyonsɛ ha di japi ngue di hojpa̱bi̱ Oja̱. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ nne da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya di hojpa̱bi̱ Oja̱ yø ja̱'i̱.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Nu̱ to gätho ya ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, guehya yø ja̱'i̱ bi̱ nhohyø ts'oqui ya. Ya hi̱nni̱ mantho da̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ ngue 'be da̱ 'yøt'e te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley, ja di̱ nya̱nyø te.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ ɛ̱na̱ ngue di hojpa̱ Oja̱ yø ts'oqui ngue da̱ 'yøt'e te gä mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley bi 'yotra̱ Moisés, pɛ ra̱ Moisés, i ja ua na̱ ra̱ hya̱ bi 'yot'i, ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ hyät'i da̱ 'yøt'e gätho'ʉ yø hya̱ di̱ ma̱nda ra̱ ley, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ di̱ nya̱nna̱ te na̱”, i ɛ̱nna̱ hya̱.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Pɛ ja ma̱n'na ra̱ hya̱, guehna̱ ra̱ hya̱ na̱ya di̱ nhohma̱ ts'oquihʉ ngue ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Jesucristo. Porque nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Ja̱na̱ngue nu̱yá, 'yo sä guí ɛ̱mhmʉ ngue jatho ngue to da̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱, da̱ si ra̱ Cristo ngue di̱ nya̱nte. Porque ya bi zøcua ra̱ Cristo.
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 'Yo sä guí ɛ̱mhmʉ ngue nu̱ya jatho ngue to da̱ map'ʉ o yø ánima ngue da̱ honna̱ Cristo. Porque ya bi bɛ̱nna̱te”.
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Ya hi̱ngui̱ ja ngue ja gui hyomhmʉ hanja ra̱ hya̱ ngue ha di̱ nhohyø ts'oqui yø ja̱'i̱. Porque nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, hi̱nga̱ yap'ʉtho ja ngue nu̱'i̱. Ya ga̱di̱ nxihmʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱ ya. Ya jap'ʉ ja ni̱ mmʉihʉ na̱ ra̱ hya̱ na̱”, i ɛ̱na̱. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ ya, guehna̱ ra̱ hya̱ dí xi'i ngue gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ na̱.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Nu̱'mø ga̱ ma̱mhmʉ ngue ra̱ Jesús, gue'a̱ ma̱ Hmu̱hʉ'a̱, 'nɛ̱ ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ja ma̱ mmʉihʉ ngue Oja̱ bi japi bi bɛ̱nna̱te 'mø bi du̱, ya di̱ nya̱nma̱ tehʉ.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Porque Oja̱ gue'a̱ di hoga̱hʉ'a̱ ngue'mø dí ɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ja ma̱ mmʉihʉ. 'Nɛ̱'mø ga̱ xihmʉ yø ja̱'i̱ ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Hmu̱ Jesucristo, ya da̱ ya̱njʉ Oja̱.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱ to gä da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo, hi̱nja̱m'mø da̱ zä da̱ 'yɛ̱nna̱ ja̱'i̱ ngue hi̱ngui̱ ho te ɛ̱c'ɛ̱i̱”.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 I̱ mma̱ ngue gätho yø ja̱'i̱, ngu̱'ʉ yø judío, ngu̱'ʉ hi̱ngyø judío, gä n'nat'a̱ Oja̱ nnøpe ngue yø Hmu̱. 'Nɛ̱ nu̱na̱ Oja̱, xa̱ndøngu̱ ra̱ nho di u̱nni̱ te'o gä nzofo.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Porque nu̱ to gä nzohna̱ ra̱ Hmu̱, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ di̱ nya̱nna̱ te na̱.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Xi'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo ya, ¿hague di zohra̱ Cristo 'mø? Pɛ ¿hague di 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ 'mø ngue hi̱ngui̱ øde hanja ra̱ hya̱? 'Nɛ̱ ¿hague di 'yøhyø ja̱'i̱ hanja ra̱ hya̱ 'mø ngue hi̱njongui̱ xifi hanja?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 'Nɛ̱ ¿hague da̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ da̱ ma̱ hanja ra̱ hya̱ 'mø ngue hi̱njongui̱ ɛt'i ngue da̱ ma da̱ ma̱nna̱ hya̱? Nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro i ɛ̱na̱: “Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ mma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ ngue ha di zä ga̱ nhojpa̱hʉ Oja̱, ma̱zihotho 'mø da̱ zøcua'ʉ ngue da̱ xicjʉ rá̱ hya̱ Oja̱”.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Pɛ nja ngue hi̱nga̱ gätho yø ja̱'i̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ 'mø sifi. Ra̱ Isaías ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱, bi 'yɛ̱na̱: “Ague ma̱ Oja̱'i̱, ¿hanja ngue hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngähe?” bi 'yɛ̱na̱.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Pɛ nu̱ to bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, ya ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ bi sifi. 'Nɛ̱ nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi sihyø ja̱'i̱ p'ʉya, guehna̱ ra̱ hya̱ i hma̱ hanja na̱ ra̱ Cristo na̱.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Pɛ xi'ʉ yø judío ngue hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱, ¿ua hi̱mbi̱ 'yøde hanja ra̱ hya̱'ʉ? Ma̱jua̱ni̱ ngue bi 'yøde hanja ra̱ hya̱. Porque mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, ndap'ʉ bi zä nt'øde na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nyø ma̱mhya̱. Porque nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱, ma̱ 'yoni̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi”.
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Xiya yø judío ya 'mø, ¿ua hi̱ngui̱ 'yo yø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ bi sifi 'mø? Pɛ nu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ bi di̱nyø mmʉi hanja na̱ ra̱ hya̱ bi sifi. Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui, bi 'yɛ̱nna̱ Moisés: “Nu̱na̱ Oja̱, da̱ ya̱nyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío, n'namhma̱ ngue yø judío di sɛyabi yø ja̱'i̱ nu̱'ʉ di̱ nya̱ni̱. Di̱ ncuɛ yø judío ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱n'yʉ yø n'yomfɛ̱ni̱ go da̱ di̱nnba̱bi̱ rá̱ nja̱pi̱ Oja̱ ya”.
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Pɛ ra̱ Isaías njua̱ntho bi 'yotra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue ɛ̱na̱: “Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱mmi̱ hongui̱, gue'ʉ bi di̱nyø mmʉi ha di ba̱di̱ te'o gui'ʉ. Nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱mmi̱ änni̱ te'o gui, gue'ʉ da̱ nthɛ'be'ʉ”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Pɛ nu̱'ʉ yø judío, Oja̱ bi 'yɛ̱na̱: “N'na pa ngu̱ n'na pa dí̱ nzocä yø judío. Pɛ nu̱ya p'ʉya, hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ dí xifi”.
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.