Marcos 14

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya ma̱ nyo patho di̱ nsänni̱go yø ja̱'i̱ ngue ra̱ pascua. Guehna̱ ra̱ pa ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi. A nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, guehya ya rá̱ ya'atho yø pa honi̱ ha di̱ mbɛntra̱ Jesús ngue da̱ tho.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Di̱ n'yɛ̱mbi̱:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ya 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Betania ra̱ Jesús. Ɛxa̱ si̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Simu̱ nu̱na̱ xi 'yøthe m'mɛt'o ngue mi̱ 'ya rá̱ do'yo. Bi yʉt'a̱mbo n'na ra̱ xisu ni̱ du̱ n'na ra̱ m'mo aceite ngue ra̱ alabastro. I yu̱p'ʉ ra̱ aceite ma̱zihotho ga̱ yʉni̱, bi̱ ma ma̱hoqui conna̱ paxi ngue ra̱ nardo, pɛ xa̱ndøngu̱ rá̱ mu̱ui. Bi 'yøjpa̱ rá̱ 'yʉga ra̱ m'mo aceite p'ʉya, bi xispa̱bi̱ rá̱ ya ra Jesús.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Bi̱ mbøcuɛ 'da yø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ, di̱ n'yɛ̱mbi̱:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Xta̱ nzä xta̱ 'bä na̱ ngue xti t'u̱nna̱ mɛ̱nyu̱ yø hyoya. Porque ma̱n'na xa̱ngu̱ xti 'bä ra̱ aceite ngue'a̱ te ra̱ nzäbi ta̱hra̱ ja̱'i̱ n'na jɛya.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 A nu̱ya yø hyoya guí̱ mma̱mhmʉ, hangu̱ ra̱ pa guí̱ nnu̱hʉ ya yø hyoya. Da̱ zä gui fäxhʉ te honi̱ hønt'a̱ goma̱ ora guí̱ nne gui fäxhʉ. Pɛ nu̱gä hi̱nga̱ nza̱mhmʉ ua.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 A nu̱na̱ ra̱ xisu guí̱ mma̱mhmʉ, bi 'yørca̱gui̱'a̱ te bi zʉrpa̱bi̱ rá̱ ts'ɛdi bi 'yøt'e. Porque ya bi̱ nja'a̱ te mi̱ ja xtí̱ nja'mø dá̱ n'yägui.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ngue nu̱p'ʉ ha da̱ hma̱nna̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, xquet'a̱ 'nɛ̱'a̱ te bi 'yørca̱gui̱ na̱ ra̱ xisu, da̱ hma̱. Gue'a̱ di fɛn'a̱.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Nu̱na̱ ra̱ Judas Iscariote, guehna̱ n'na nc'ɛ̱i̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi ra̱ Jesús, bi̱ ma bá̱ nya̱ui yø hmu̱ yø mmäcja̱. Bá̱ nhɛca̱ hya̱ui yø mmäcja̱ ha di japi di däpra̱ Jesús.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Mi̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ sihyø mmäcja̱, asta̱ ra̱ ndijohya. Bi xi p'ʉya ngue di u̱nna̱ mɛ̱nyu̱. Ja̱na̱ngue bi hyonna̱ Judas ha di japi ngue di däpyø mmäcja̱ ra̱ Jesús.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ya fʉhra̱ ngo nguehya yø pa ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi. Nu̱na̱ ra̱ pa fʉhra̱ ngo, guehna̱ ra̱ pa hodɛ'yo yø ja̱'i̱ ngue sänni̱go, ngue di̱ nzibde ngue ra̱ pascua. Bi yɛ̱mbyø xädi ra̱ Jesús:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Bi 'yɛ̱mbya yoho yø xädi ra̱ Jesús:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ da̱ zømp'ʉya, da̱mi̱ 'yɛ̱nui ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱: “Ra̱ xännba̱te i ɛ̱na̱: ¿Hapʉ ja ra̱ cuarto ga̱ nzibdehe ma̱ xädi ya, ja ga̱ sähe p'ʉ ra̱ ngo ngue ra̱ pascua?” gui 'yɛ̱nui.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ p'ʉya, da̱ 'yu̱t'a̱ui n'na ra̱ da̱cuarto ya ma̱hoqui, bí ja ma̱ya̱ ra̱ tøca̱ngu̱. Ja da̱mi̱ hocui p'ʉ'a̱ te ja ngue gdá̱ nzibdehʉ p'ʉya.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Nu̱ya yø xädi mi̱ ya̱ui ra̱ Jesús, bi̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ bi xifi ngue da̱ ma. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, nu̱na̱ ra̱ hya̱ xi̱ ma̱nna̱ Jesús, gue'a̱ bi̱ nja'a̱. Bi di̱nna̱ ngu̱ tengu̱tho xi xifi, ja bi hojpʉ ra̱ nzibde ngue ra̱ pascua p'ʉya.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Mi̱ dähra̱ nde p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱ xi̱ ma ma̱hojpi te da̱ zi, ja bi zømp'ʉ ra̱ Jesús, ní̱ n'youi'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Mɛ̱nte si̱hmɛ̱ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya, bi 'yɛ̱mbyø xädi:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Jesús, ɛ̱mmɛ̱i̱ bi du̱ yø mmʉi yø xädi. Bi̱ mʉdi bi 'yänni̱ 'da mi̱'da p'ʉya te'o na̱ i̱ mma̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Bi 'yɛ̱ntho 'mø mi̱ da̱hra̱ Jesús:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ma̱jua̱ni̱ ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ da̱ tho'a̱ te ra̱ n'ʉ ja ngue da̱ thogui, tengu̱tho nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue di̱ nja. Pɛ hague ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohna̱ ra̱ n'yohʉ ja ngue di dägui. Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, ma̱n'na xa̱nho ngue'mø hi̱n xta̱bá̱ m'mʉi.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Mɛ̱nte si̱hmɛ̱ ra̱ Jesús, bi hya̱jma̱n'na ra̱ thu̱hmɛ̱. Mi̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱ p'ʉya, bi xɛnna̱ thu̱hmɛ̱, bi u̱nyø xädi da̱ zi. Bi 'yɛ̱mbi̱:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Bi dɛcra̱ vaso po rá̱ ngui ra̱ uva p'ʉya. Mi̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱, bi u̱nyø xädi da̱ zi 'da'its'ʉ.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Bi 'yɛ̱mbi̱:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ya, ngue ya hi̱nni̱ mantho 'dap'ʉ ga̱ sihʉ rá̱ ngui ra̱ uva, asta̱ gue'mø bi zønna̱ pa ma̱'da'yo hønga̱ sihʉ p'ʉ di̱ ma̱nda Oja̱.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Mi̱ juate ra̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉya, bi du̱ta̱ n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Bi̱ ma p'ʉya, i̱ map'ʉ bí ja ra̱ nyu̱ni̱ ja ra̱ mbonza ja yø olivos.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Pɛ nu̱'mø dá̱ bɛ̱nna̱te, ga̱ni̱ mpagä Galilea, ja ga̱ni̱ tøp'a̱hʉ p'ʉ.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pɛ ra̱ Bɛdu p'ʉya n'nat'a̱ mma̱ ngue bi 'yɛ̱na̱:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi̱ mähä yø xädi, bi zømp'ʉ ja ra̱ xɛqui ni̱ hu̱ ngue Getsemaní. Nu̱p'ʉ bi zøni̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Bi thohmi̱ts'ʉ ní̱ nguep'ʉ ra̱ Jesús, bi̱ mɛ ra̱ Bɛdu, ra̱ Jacobo, ra̱ Xuua. Bi̱ mʉdi bi där'ma̱n'ʉ rá̱ mmʉi ra̱ Jesús, ma̱thoguitho ngue bi du̱ rá̱ mmʉi.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Bi 'yɛ̱mbyø n'youi p'ʉya:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ra̱ Jesús bi thohmi̱ts'ʉ ní̱ nguep'ʉ. Bi̱ m'mɛmfo häi p'ʉya ngue mmat'Oja̱. Bi 'yäp'Oja̱ ngue'mø da̱ ne, da̱ ya̱ni̱ ngue'a̱ ra̱ nda̱te ja ngue da̱ thogui.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Bi 'yɛ̱mp'ʉya:
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Mi̱ juadi bi̱ mat'Oja̱ p'ʉya, bí 'yɛ̱p'ʉ 'bʉ'ʉ hyu̱ yø xädi. Pɛ bi di̱ni̱ ngue ya mi̱ a̱ha̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu p'ʉya:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Da̱mi̱ mat'Oja̱, 'yogui a̱hmʉ. Nu̱'mø hi̱ngá̱ mat'Oja̱hʉ, ntha̱mbɛni̱tho hi̱nda̱ gue'a̱ gui 'yøthʉ. I̱ nne ni̱ mmʉi ngue gui 'yøthʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä, pɛ ɛ̱mmɛ̱i̱ cuen'ni̱ do'yohʉ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ma̱hømbi zop'ʉ yø xädi, bi̱ mengbʉ xpí 'yɛ̱hɛ̱ ngue bá̱ mat'Oja̱. Tengu̱tho xi̱ ma̱n'a̱ m'mɛt'o, ngu̱'a̱ ra̱ hya̱ xi Oja̱.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ma̱mbá̱ pengbʉya, ma̱hømbi di̱nyø xädi ngue mi̱ a̱ha̱, porque ɛ̱mmɛ̱i̱ netha̱. Mi̱ da̱mbɛ̱ni̱ yø xädi ya nzofo, hi̱ngui̱ pa̱di̱ te di da̱di̱.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Bi̱ ma'a̱ rá̱ hyu̱ ndi̱ p'ʉya ngue bá̱ mat'Oja̱. Ma̱mbá̱ pengui̱, bi 'yɛ̱mbyø xädi:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Da̱mi̱ nangüi̱. Ya bá̱ ɛ̱cua na̱ di dägui, ma ga̱ ma c'athʉ ya.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Mɛ̱nte nzohyø xädi ra̱ Jesús, bi zøhna̱ Judas rá̱ n'youi'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi, bá̱ n'youi xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱, bá̱ gʉ yø juai, bá̱ gʉ yø za. Guehya yø ja̱'i̱ xi̱ mɛnhyø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Nu̱na̱ ra̱ Judas, ya xi xihyø ja̱'i̱ tema̱ senya da̱ 'yøt'e, xi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱'a̱ ra̱ n'yohʉ ga̱ zɛnguagä ya, 'nɛ̱ ga̱ sʉrpa̱ rá̱ hmi̱, gue'a̱ guí homhmʉ'a̱ p'ʉya. Gui bɛnthʉ, pɛ gue ma̱mi̱ thøhmʉ”, xi 'yɛ̱mbi̱.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ja̱na̱ngue mi̱ zømp'ʉ 'bähra̱ Jesús, bi guat'i ngue bi zɛngua. Bi 'yɛ̱mbi̱:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 'Bexpi bɛntyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Bi gʉxrá̱ juai n'na nc'ɛ̱i̱ rá̱ xädi ra̱ Jesús. Bi zɛnnba̱bi̱ rá̱ 'yɛ̱hɛ̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi hyɛjpa̱bi̱ rá̱ gu̱.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ bi bɛnt'i̱:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Conque n'na pa ngu̱ n'na pa nmi̱ xännbä ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Ua̱ngui̱ xta̱ nzä ja xqui bɛnnga̱hʉ p'ʉ. Pɛ nu̱ te guí ørca̱hʉ ya, ya bi̱ nja'a̱ te ra̱ hya̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ―bi 'yɛ̱mbi̱.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Gä bi zop'ʉ yø xädi ra̱ Jesús ngue bi 'dagui.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Nu̱'mø ya ni̱ zi yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi ntɛt'a̱ n'na ra̱ ts'ʉnt'ʉ. Hønda̱ n'na ra̱ sábana di̱ mpät'i. Xquet'a̱ 'nɛ̱hna̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ bi̱ ne xti bɛntyø ja̱'i̱ ngue xta̱ nzits'i.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Pɛ nu̱na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ bi gua̱s'yø ja̱'i̱ ngue bi 'dagui. Bi zop'ʉ ra̱ sábana mi̱ tu̱hu̱, bi̱ ma ma̱ngøtho.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi ts'ixpʉ 'bʉhra̱ 'bɛt'o mmäcja̱. Nu̱p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ mmäcja̱, ja bi̱ mpɛti p'ʉ gätho yø hmu̱ yø mmäcja̱, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, conyø xännba̱te ngue ra̱ ley, gä 'dap'ʉ bi̱ mpɛti.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pɛ ra̱ Bɛdu ní̱ 'bɛfa ya'a̱tho p'ʉ ní̱ ma yø ja̱'i̱ ní̱ zi ra̱ Jesús. Mi̱ zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi yʉt'a̱mbo ra̱ da̱thi. 'Dap'ʉ bi̱ mi̱hmi̱ yø policía ma̱di̱ nharpʉ ja ra̱ sibi.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱ co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío, 'dap'ʉ bi̱ mpɛti ngue bi̱ nhɛca̱ hya̱, honi̱ ha di japi ngue da̱ 'yɛ̱mbi̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ da̱ du̱ ra̱ Jesús. Pɛ hi̱ngui̱ ti̱ni̱ ha di japra̱ hya̱.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ bi̱ ma̱nyø fɛhni̱ ngue di ya̱pra̱ Jesús. Pɛ hi̱ndi̱ nti̱nyø hya̱ ngue da̱ 'da'igu̱ da̱ ma̱mp'ʉ di ya̱pa̱te.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 M'mɛfa p'ʉya, bi guar'mi̱'da yø ndøbɛthani̱ ngue di ya̱pi̱. Bi 'yɛ̱na̱:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 ―Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, ya xtá̱ øcähe tema̱ hya̱ xa̱ mma̱n'a̱ m'mɛt'o na̱, ngue mi̱ ɛ̱na̱: “Ga̱ xot'ä na̱ ra̱ ni̱ja̱ ngue ra̱ ja̱'i̱tho bi hoqui. Rá̱ hyu̱ pa p'ʉya, dí jap'ʉ ma̱n'na ra̱ ni̱ja̱ ngue hi̱njonni̱ ja̱'i̱ di hoqui”, mi̱ ɛ̱na̱.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi hma̱, mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, n'nan'yo ra̱ hya̱ i̱ mma̱. Ya hi̱ndi̱ nti̱nyø hya̱.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Bi̱ m'mähra̱ 'bɛt'o mmäcja̱ p'ʉya ngue bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Pɛ ra̱ Jesús hi̱nte ga̱ nda̱tho. Ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱ p'ʉya ma̱hømbi̱ 'yɛ̱mbi̱:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Mi̱ 'yøhra̱ mmäcja̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Jesús, n'na xɛt'itho rá̱ pahni̱ ngue bi̱ ncuɛ. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ p'ʉya:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ya gá̱ 'yøsɛhʉ ya ngue thenma̱hya̱ Oja̱. Xiya, ¿te guí̱ mma̱mhmʉ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nya? ―bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bi̱ mʉhyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue soxra̱ Jesús. Bi gorpa̱ yø dä conna̱ u̱lu, 'nɛ̱ bi̱ mɛ'mi̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Ya 'bʉp'ʉ ja ra̱ da̱thi ra̱ Bɛdu. Nu̱'a̱ n'na ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ 'bɛt'o mmäcja̱, bi thop'ʉ 'bʉhra̱ Bɛdu.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Mi̱ nu̱ ngue di̱ nharpʉ ja ra̱ sibi, bi za di hɛ̱ti̱ p'ʉya. Bi 'yɛ̱mbi̱:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ma̱hømbi̱ nu̱ ra̱ Bɛdu'a̱ ra̱ xisu p'ʉya. Nu̱na̱ ra̱ xisu bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, ma̱hømbi̱ ma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te'o ra̱ Jesús. Mi̱ tho hma̱n'na ts'ʉquits'ʉ p'ʉya, yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ hømbi̱ 'yɛ̱mbra̱ Bɛdu:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, ma̱hømbi̱ 'yɛ̱na̱:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, ma̱hømbi̱ mmahra̱ øni̱. Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi zo rá̱ mmʉi na̱ ra̱ hya̱ xi xihra̱ Jesús ngue xi 'yɛ̱mbi̱: “Tobe hi̱ndi̱ ma'a̱ rá̱ yohmafi ra̱ øni̱, ya xqui cønga̱ nhyu̱ndi̱, guí̱ mma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱qui̱”, xi 'yɛ̱mbi̱. Mi̱ zo rá̱ mmʉi ra̱ Bɛdu na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, asta̱ ra̱ zondu̱mmʉi.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.