Lucas 10
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARA
1 M'mɛfa p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Hmu̱, bi huanhni̱ hya̱te ma̱'dɛt'a nja̱'i̱, bi̱ mɛnhni̱ di̱ m'mɛt'o p'ʉ di̱ ma. Yø yonc'ɛ̱i̱ p'ʉ da̱ ma n'na ngu̱ n'na, i̱ map'ʉ ja yø hni̱ni̱ ja ngue da̱ni̱ nthohra̱ Jesús.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Bi 'yɛ̱mbʉya:
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Nu̱ya gui̱ mmähä ya. Pɛ da̱mi̱ mfähmʉ, porque gui cʉthʉ p'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ ngue yø ndu̱c'ɛ̱i̱, tengu̱tho yø dɛ'yo 'mø 'yop'ʉ ha 'bʉhyø zate, gui̱ njathʉ p'ʉya.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 'Yo tema̱ bolsa gui ca̱xʉ, 'yo tema̱ njʉmɛ̱nyu̱ gui ca̱xʉ. 'Yo gui cʉx hmi̱'da ni̱ thi̱xfani̱hʉ. 'Yo to di ot'a̱hʉ 'mø gá̱ nzɛnguahʉ p'ʉ ja ra̱ 'yu̱.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Nu̱'mø gá̱ sømp'ʉ ja n'na ra̱ ngu̱, gui zɛnguate 'mø gá̱ cʉthʉ mbo. Gui 'yɛ̱na̱: “Oja̱ di ja̱pra̱ ngu̱ ja ua ya”.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Nu̱'mø 'bʉp'ʉ yø ja̱'i̱ ngue nneprá̱ nja̱pi̱ Oja̱, nu̱'a̱ ra̱ nzɛngua ga̱di̱ u̱ni̱ ngue Oja̱ di ja̱pyø ja̱'i̱, da̱ gohmi̱ ra̱ nzɛngua. Pɛ nu̱'mø hi̱ngui̱ nne yø ja̱'i̱, ya hi̱n'na̱ 'mø.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Da̱mi̱ nsäya p'ʉ ja ra̱ ngu̱ gui sømhmʉ. Da̱mi̱ sihʉ'a̱ te si yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ. Porque ni̱ 'yu̱p'ʉ ngue di t'u̱nná̱ nzäbi ra̱ mɛfi. 'Yo høntho gui pøn'a̱ n'na ra̱ ngu̱, gni̱ mpa ma̱n'na ra̱ ngu̱. Nu̱'a̱, hi̱n'na̱'a̱.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Nu̱'mø bi̱ n'na'a̱hʉ ra̱ ts'äya p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ gui sømhmʉ, da̱mi̱ si'a̱ te di̱ n'na'a̱hʉ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Gui 'yøthehʉ yø därquɛ̱hi̱ di 'bʉp'ʉ. Gui 'yɛ̱mhmʉ: “Nu̱yá, ya guep'ʉ gui pa̱hmʉ ha gdi sohʉ rá̱ 'yɛ Oja̱ ya”.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Pɛ nu̱'mø hi̱mbi̱ n'na'a̱hʉ ra̱ ts'äya p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ gui sømhmʉ, gui 'yɛ̱m'mø ga̱ thohmʉ p'ʉ ja yø caye:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Dá̱ hua̱mbʉ ja ra̱ hni̱ni̱ yø fonthäi bá̱ n'youi ma̱ mbonguahe. Gue'a̱ ra̱ hmɛ̱ya'a̱ ngue ya dá̱ thɛc'a̱hʉ p'ʉ. Pɛ da̱mi̱ pa̱hmʉ ngue ya mi̱ ja ngue xta̱ si'a̱hʉ ha gdi sohʉ rá̱ 'yɛ Oja̱”, gui 'yɛ̱mphʉ yø ja̱'i̱.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Dí xi'a̱hʉ ngue nu̱'mø ra̱ pa da̱ni̱ tha̱xra̱ güɛnda, ma̱n'na xa̱n'ʉ ra̱ castigo da̱ thohya yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ u̱nna̱ ts'äya, ngue'a̱ ra̱ castigo da̱ tho'ʉ yø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sodoma.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Hague ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Corazín. Hague ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Betsaida. Porque hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱ 'mø mi̱ nu̱ yø milagro dá̱ ørbʉ 'bʉi. A nu̱'mø xta̱ nnu̱ yø milagro yø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ nyogui hni̱ni̱ Tiro, 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sidón, n'nahma̱ntho xta̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ma̱ni̱ n'yo yø ja̱'i̱. Xti̱ n'yʉxyø 'bospi, 'nɛ̱ xta̱ hye yø he yø ja̱'i̱ nu̱'a̱ xti̱ nɛ̱qui̱ ngue 'bʉ ndu̱mmʉi.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Pɛ nu̱'mø ra̱ pa da̱ni̱ tha̱xra̱ güɛnda, ma̱n'na xa̱ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohyø ja̱'i̱ fɛsta̱ ra̱ hya̱ ya, ngue'a̱ ra̱ castigo da̱ thohyø ja̱'i̱ mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Tiro 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sidón.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 A nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Capernaum, rá̱ nzɛgui ɛ̱na̱ ngue da̱ t'ɛ̱spa̱bi̱ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, 'nɛ̱cua ja ra̱ häi da̱ t'ɛ̱spi̱. Pɛ gue di̱ map'ʉ ja ra̱ ni̱du̱.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Bi 'yɛ̱mbyø xädi ra̱ Jesús:
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ma̱mbá̱ penc'ʉ hya̱te ma̱'dɛt'a nja̱'i̱ bi 'bɛnhni̱, ɛ̱mmɛ̱i̱ di johya. I ɛ̱na̱:
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Nu̱gä dá̱ 'da'a̱hʉ ra̱ ts'ɛdi ngue ma̱da̱gue'a̱ gui̱ nnɛ̱shʉ yø c'ɛ̱ya̱ 'nɛ̱ gui nnɛ̱shʉ yø ixtehe, pɛ hi̱nte da̱ ja'a̱hʉ. 'Nɛ̱ gui ta̱phʉ gätho rá̱ ts'ɛdi na̱ ra̱ zithu̱ ma̱ nsʉihʉ.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Pɛ 'yo ga̱di johyahʉ ngue høntho gui̱ nnønnga̱hʉ ma̱ thu̱hu̱gä, 'bexi hɛp'ʉ yø ts'onthi̱ n'youi yø ja̱'i̱. Sinoque nu̱'a̱ gdi johyahʉ, ngue bi̱ nt'ot'i ni̱ thu̱hu̱hʉ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, ra̱ Espíritu Santo bi japi ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di johya ra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱na̱:
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ma̱ Papágä bi däqui gätho yø cosa ngue ga̱ ma̱nda. Hi̱njongui̱ pøni̱ ngue da̱di̱ mpa̱hmi̱ xa̱nho'a̱ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱, sinoque hønsɛ'a̱ rá̱ Papá di̱ mpa̱hmi̱. Hi̱njongui̱ pøni̱ ngue da̱di̱ mpa̱hmi̱'a̱ ra̱ Papá, sinoque hønsɛ'a̱ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ di̱ mpa̱hmi̱. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ neprá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱ ngue da̱ ba̱di̱ te'o na̱ ra̱ Papá, ya da̱ zä da̱ ba̱di̱.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Bi hyɛ̱tyø xädi p'ʉya, bi 'yɛ̱msɛbi:
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Porque dí xi'a̱hʉ ngue yø pa xa̱ thogui, xa̱ngu̱ yø pønga̱hya̱ Oja̱ xa̱ m'mʉi, 'nɛ̱hyø da̱st'abi xa̱ m'mʉi, bi ne xta̱ nnu̱'a̱ te guí̱ nnu̱hʉ ya, pɛ hi̱mbi zä bi̱ nu̱. Bi̱ ne xta̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ guí øhmʉ ya, pɛ hi̱mbi zä bi 'yøde.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Nu̱'a̱ n'na ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley p'ʉya, bi guat'i ngue thämma̱hya̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Nu̱'a̱ ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Pɛ nu̱na̱ ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley, i ɛ̱na̱ ngue ya gue'a̱ te øt'e ngue hi̱nga̱ gätho yø ja̱'i̱ 'da gui̱ ma̱tho. Ja̱na̱ngue bi 'yɛ̱mbra̱ Jesús:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi thop'ʉ ja ra̱ 'yu̱ n'na ra̱ mmäcja̱. Bi̱ nu̱ ngue 'bɛmp'ʉ ra̱ n'yohʉ sä ra̱ n'ʉ. Bi̱ mäqui, i gäta̱ n'na nguadi, bi thogui.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Xquet'a̱ bi thop'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ mi̱ ja rá̱ 'bɛfi p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Nu̱'mø mi̱ nu̱'a̱ sä ra̱ n'ʉ, bi̱ mäqui, bi thogui.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Pɛ nu̱na̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Samaria, bi thop'ʉ ja ra̱ 'yu̱. Mi̱ nu̱ ngue 'bɛmp'ʉ na̱ xi̱ ma ma̱'ʉni̱, bi huɛ̱qui̱.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Bi guarbʉ bɛnna̱ n'yohʉ p'ʉya, bi gospa̱bi̱ ra̱ aceite, 'nɛ̱hra̱ vino bi gospa̱ p'ʉ xi ts'ɛrpi. Bi du̱rpa̱bi̱ rá̱ ts'ɛt'i. Bi 'yɛ̱xpʉ ja rá̱ fani̱ p'ʉya, bi zits'i ngue da̱ hyonnbi̱ ha di̱ nsäya. Bi̱ mädi.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Mi̱ hyaxpʉya, nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Samaria 'mø ya ja ngue da̱ ma, bi hya̱'i yoho yø mɛ̱nyu̱ nu̱ya di̱ nthɛui n'na pa ra̱ nzäbi n'na mmɛ̱nyu̱. Bi u̱nna̱ mmɛ̱nni̱gu̱, bi 'yɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ färquits'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua. Nu̱'mø hi̱ndi̱ gua'i na̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ ja ua, ma̱n'na xa̱ngu̱ gui ʉni̱, ga̱ ju̱t'a̱'i̱ 'mø dá̱ pengui̱ te gui ʉni̱”, bi 'yɛ̱mbi̱.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Xiya, ¿ndana̱ gue'a̱ ya hyu̱ nc'ɛ̱i̱ di̱ nɛ̱qui̱ ngue rá̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui na̱ ra̱ n'yohʉ bi ʉnyø bɛ̱ ya?
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Nu̱'a̱ ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley p'ʉya bi 'yɛ̱na̱:
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Bi thop'ʉ ma̱ni̱ ma ra̱ Jesús, bi zømp'ʉ ja n'na ra̱ hni̱ni̱. Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ bi zøni̱, 'bʉp'ʉ n'na ra̱ xisu ni̱ hu̱ ngue ra̱ Marta. Nu̱p'ʉ ja rá̱ ngu̱ na̱, bi säyabi ra̱ Jesús.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Nu̱na̱ ra̱ Marta, 'bʉ'a̱ n'na rá̱ ju̱huɛ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Ma̱ya. Nu̱na̱ ra̱ Ma̱ya bi̱ mi̱p'ʉ ni̱ hyandra̱ Jesús ngue øxra̱ hya̱ xihyø ja̱'i̱.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Pɛ ra̱ Marta hu̱mbi̱ di̱ mpɛtho. Bi guarbʉ hu̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱:
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Marta:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Pɛ hønda̱ n'na ra̱ hya̱ ja ngue ma̱ da̱tho di̱ mporta. Nu̱na̱ ra̱ Ma̱ya xa̱ huanhna̱ hya̱ nu̱'a̱ ma̱ da̱tho di̱ mporta 'nɛ̱ hi̱njonda̱ hya̱nnbi̱.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.