Gálatas 4
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NVT
1 Ya guí̱ nnu̱hʉ ngue nu̱'mø rá̱ ngüɛtho n'na ra̱ ts'ʉnt'ʉ ja ngue da̱ gohmi̱ n'na ra̱ erensia, 'da'igu̱dui n'na ra̱ hmi̱qui̱, ma̱da̱gue'a̱ ngue rá̱ mmɛti gätho.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Porque 'bʉhyø ja̱'i̱ di̱ ncarga ngue da̱ märpa̱bi̱ te pɛts'i asta̱ gue'mø bi zønna̱ pa da̱ zännba̱bi̱ rá̱ papá ngue di̱ ndäpi.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Di̱ njathʉ p'ʉya. Hante ngue ga̱ pa̱hmʉ hanja na̱ ra̱ Cristo, dá̱ ja ndu̱mmʉi ngue ga̱ øthʉ'ʉ yø costumbre ga̱ 'bʉhyø ja̱'i̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Pɛ nu̱'mø mi̱ zønna̱ pa bá̱ sän'na̱ Oja̱ ngue bá̱ pɛnhua rá̱ Ts'ʉnt'ʉ, bi øn'a̱ n'na ra̱ xisu. Nu̱na̱ ra̱ Ts'ʉnt'ʉ na̱, bi 'yøt'e te mma̱mp'ʉ ja ra̱ ley ga̱ 'yo yø judío.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Bí 'yɛ̱hɛ̱ ngue go bi tho'a̱ ra̱ castigo mi̱ ja ga̱ thohmʉ tengu̱tho di̱ ma̱nda ra̱ ley. Ja̱na̱ngue nu̱yá, ya guecjʉ yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱ ya.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 A nu̱ya ngue ya yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱, nu̱na̱ Oja̱ conná̱ Ts'ʉnt'ʉ bá̱ pɛnhna̱ Espíritu Santo p'ʉ ja ma̱ mmʉihʉ ngue ga̱ n'yohʉ. 'Nɛ̱ guehna̱ ra̱ Espíritu Santo bi bɛ̱nnbi̱ te mma̱nna̱ ja̱'i̱ 'mø xi Oja̱ ngue ɛ̱mbi̱: “Ma̱ Papá'i Oja̱”.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Ja̱na̱ngue nu̱yá, ngue ya yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱ ya, ya hi̱ndí̱ 'bʉhmʉ tengu̱tho n'na ra̱ hmi̱qui̱. A nu̱'mø ngue ya yø ba̱si̱ga̱hʉ Oja̱, tengu̱tho n'na ra̱ basi̱ ja rá̱ erensia, di̱ njathʉ p'ʉya, di tocaga̱hʉ'a̱ te di u̱n'Oja̱ rá̱ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Cristo.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Nu̱'mø yø pa xa̱ thogui ngue hi̱nma̱ni̱ pa̱hmʉ Oja̱, gue'ʉ yø da̱hmu̱ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ Oja̱ gmi̱ nnøpa̱ hmu̱hʉ ngue gmi̱ tha̱nnehʉ.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 A nu̱yá, ya guí pa̱hmʉ Oja̱ ya, ogue ma̱n'na xa̱nho, bi ba̱'a̱hʉ Oja̱. ¿Hanja ngue ya guí̱ nne gui hyɛhmʉ p'ʉ Oja̱ ya, ma̱hønguí̱ nne gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ'ʉ yø costumbre hi̱n tema̱ ts'ɛdi di ja?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Porque guí su̱phʉ yø pa di costumbra yø ja'i̱ ngue su̱pi̱. Nu̱'mø ra̱ t'ʉsna̱ guí su̱phʉ. Njɛya, njɛya i ja mi̱'da yø pa guí su̱phʉ.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Ya xa̱ngu̱ ra̱ 'bɛfi xtá̱ øt'e ngue dí xän'na̱hʉ ra̱ hya̱. Guehna̱ dí su̱gä na̱ya ngue di̱ nts'onna̱ ra̱ hya̱ na̱.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, da̱mi̱ 'yøthʉ tengu̱tho dí øt'ä ngue hi̱ndí̱ øt'ä'ʉ yø costumbre yø judío ya. A nu̱gä dí øt'ä tengu̱tho gmi̱ øthʉ m'mɛt'o. Pɛ nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue hi̱ngui̱ sʉcjʉ tengue dí øt'e.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Guí pa̱hmʉ ngue nu̱'mø rá̱ mʉdi ma̱ magä p'ʉ guí 'bʉhmʉ, dá̱ xi'a̱hʉ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, nu̱gä nma̱di̱ hyɛ̱nni̱.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 'Nɛ̱ nu̱'a̱ ra̱ n'ʉ nmi̱ hɛ̱mbä, xa̱nhɛ̱nni̱tho ha xtí zä xca̱ nya̱hʉ. Pɛ nu̱'a̱hʉ p'ʉya hi̱nga̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue hi̱nda̱ zä ga̱ nya̱hʉ, ni̱ xi̱nga̱ fɛsca̱thohʉ ra̱ hya̱ dá̱ ma̱ngä. Hante gue co n'na ra̱ pähä guí 'yøhmʉ ra̱ hya̱ dá̱ ma̱ngä, tengu̱tho 'mø di 'bäp'ʉ n'na rá̱ anxɛ Oja̱ ngue da̱ zo'a̱sɛhʉ, ogue tengu̱tho 'mø di 'bäsɛ p'ʉ ra̱ Jesucristo da̱ zo'a̱hʉ, gá̱ jajʉ p'ʉ.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ¿Hapʉ gá̱ 'yɛmhmʉ'a̱ ra̱ pähä bi̱ nja'a̱hʉ'a̱ ra̱ ora dá̱ xi'a̱hʉ ra̱ hya̱? Conque dí pa̱cä ngue nu̱'a̱ ra̱ 'bäxte guí̱ nne xqui 'yørca̱hʉ, nu̱'mø di sä asta̱ ni̱ dä guí̱ nne xqui hya̱i̱ ngue xqui 'dacjʉ.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Xiya, asta̱ guí̱ nne gui 'yøt'e ngue ma̱ nsʉihʉ ya ngue njua̱ntho dí xi'a̱hʉ na̱ te ma̱jua̱ni̱.
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 A nu̱ya mi̱'da yø ja̱'i̱ ɛ̱mmɛ̱i̱ nne da̱ mäxa̱hʉ, pɛ hi̱ngra̱ nho nne da̱ 'yøt'a̱hʉ ya. Sinoque høntho nne ya ngue gui hyɛga̱hʉ p'ʉ, i̱ nne ngue go gui tɛnhnʉ'a̱ ra̱ hya̱ mma̱nya.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Pɛ ya xa̱nho ngue'mø to nne da̱ mäxa̱hʉ, pɛgue ya da̱ n'yo'a̱ ngue ra̱ nho da̱ 'yøt'e. A nu̱gä xquet'a̱ dí̱ nne ga̱ fäxa̱hʉ, pɛ hi̱nga̱ høn'mø dí 'bʉp'ʉ guí 'bʉhmʉ dí̱ nne ga̱ fäxa̱hʉ, sinoque hangu̱ ra̱ pa dí̱ nne ga̱ fäxa̱hʉ.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Ague ma̱ ba̱si̱'a̱hʉ, tengu̱tho n'na ra̱ xisu 'mø ja ngue di ønná̱ ba̱si̱ sä ra̱ n'ʉ, di̱ njadä p'ʉya, ma̱høndi̱ sä ra̱ n'ʉ co nu̱'a̱hʉ asta̱ gue'mø gui 'yøthʉ tengu̱tho bi 'yøtra̱ Cristo.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Nu̱gä hi̱ndí̱ sani̱ ngue gdi 'bʉcä p'ʉ guí 'bʉhmʉ ya ngue ga̱ nya̱sɛhʉ, n'namhma̱ ga̱ nnu̱ ha gda̱ japä'a̱ ra̱ hya̱ si'a̱hʉ. Porque nu̱yá, ja̱njua̱ni̱ hi̱ndí̱ pa̱di̱ te ga̱ øt'e co nu̱'a̱hʉ.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Nu̱ to gätho nne da̱ 'yøt'e te gä nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley ga̱ 'yo yø judío, da̱mi̱ xicjʉ ya. ¿Ua hi̱nja̱m'mø guí øhmʉ'a̱ ra̱ hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro ngue ra̱ ley?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Ya guí pa̱hmʉ ngue nt'ot'i ngue ra̱ Abraham bi̱ m'mʉ'i yoho yø ts'ʉnt'ʉ. Nu̱na̱ n'na rá̱ ts'ʉnt'ʉ, rá̱ ts'ʉnt'ʉ n'na ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho. Nu̱na̱ ma̱n'na rá̱ ts'ʉnt'ʉ, rá̱ ts'ʉnt'ʉ na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho, hi̱ngra̱ 'ya̱ba̱si̱ na̱, ja̱na̱ngue bi̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱. Pɛ nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱, ma̱rá̱ 'ya̱ba̱si̱, guesɛ Oja̱ bi ya̱rpa̱bi̱ ra̱ Abraham ngue bi̱ m'mʉhrá̱ ba̱si̱ na̱.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Ja ua yø hya̱ ma̱hyɛqui. Nu̱ya yoho yø xisu ya, guí̱ nhyɛjpa̱bi̱ yoho yø cohi i ja. Nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho ni̱ hu̱ ngue ra̱ Agar. Gui̱ nhyɛjpa̱bi̱'a̱ ra̱ cohi bá̱ njap'ʉ ja ra̱ t'øhø Sinaí. A nu̱ya yø ja̱'i̱ ɛ̱na̱ ngue da̱ 'yøt'e te di̱ ma̱nda ra̱ ley ya, guehya nnøpa̱ ba̱si̱ ra̱ Agar.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Nu̱na̱ ra̱ Agar, yoho yø xɛqui ma̱hyɛjpi. Gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ t'øhø Sinaí jap'ʉ ja ra̱ häi Arabia. 'Nɛ̱ gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ Jerusalén, nu̱'a̱ ja ua ja ra̱ häi. Porque nu̱ya yø judío 'bʉp'ʉ, i tɛntho te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Pɛ nu̱ya yø ja̱'i̱ yø ngu̱mp'ʉ ja ra̱ Jerusalén bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱, hi̱ndi̱ ma̱nda ra̱ ley ya. A nu̱jʉ, ja dyø mmɛ̱ngu̱hʉ p'ʉya.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 A nu̱p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, nt'ot'i p'ʉ ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Di̱ nja'i mpähä grá̱ 'ya̱ba̱si̱, nu̱'i̱ hi̱nga̱ pa̱hra̱ ønna̱te. Ga̱ mafi ngue gui johya, ma̱da̱gue'a̱ ngue tobe hi̱ngui̱ pa̱'a̱ ra̱ ønna̱te. Porque ra̱ xisu ngue ra̱ 'ya̱ba̱si̱ bi hyɛp'ʉ rá̱ ndø, pɛ ma̱n'na xa̱ngu̱ yø ba̱si̱ di̱ m'mʉi, hi̱nda̱ gue'a̱ ra̱ xisu 'bʉhmi̱ rá̱ ndø”.
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 A nu̱jʉ ya ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, tengu̱tho ra̱ Isaac, Oja̱ bi ya̱t'i̱ ngue di̱ m'mʉi. Di̱ njathʉ p'ʉya, Oja̱ bi ya̱t'i̱ ngue dyø ba̱si̱ga̱hʉ.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Nu̱'mø mi̱ nja na̱ te ra̱ hya̱ xí ya̱t'a̱ Oja̱ ngue di̱ nja, ra̱ Espíritu Santo bi 'yøt'e ngue bi̱ m'mʉhra̱ Isaac. Pɛ nu̱na̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ Agar bi̱ mbøcuɛ, bi zʉhra̱ Isaac. Xquet'a̱ di̱ njathʉ p'ʉya, nu̱'ʉ mma̱ ngue øt'e te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ ley i sʉcjʉ'ʉ.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Pɛ guí pa̱hmʉ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue ɛ̱na̱: “Nu̱na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho, da̱ thøn'athi, da̱ mɛ rá̱ ts'ʉnt'ʉ. Porque nu̱na̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ na̱, hi̱ndi̱ tocabi'a̱ te da̱ hya̱nna̱ rá̱ ts'ʉnt'ʉ na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱”, i ɛ̱na̱.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 A nu̱ya ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, hi̱ngyø ba̱si̱ga̱hʉ na̱ ra̱ xisu ngue ra̱ gʉni̱tho, sinoque gue'a̱ ra̱ xisu ngue ra̱ mmɛ̱nni̱gu̱ yø ba̱si̱ga̱hʉ.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.