Atos 7

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱:
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Mi̱ da̱hra̱ Teba p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ sop'ʉ ni̱ häi ya, gätho'ʉ ni̱ mɛ̱ni̱ da̱ gop'ʉ. Guí̱ mmap'ʉ ja ra̱ häi ga̱ xi'i”, bi 'yɛ̱mbi̱.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Nu̱na̱ ra̱ Abraham, bá̱ pømp'ʉ ja rá̱ häi ni̱ hu̱ ngue Caldea mi̱ 'bʉi. Bi̱ ma, i̱ m'mʉ p'ʉ Harán. M'mɛfa p'ʉya, bi du̱ rá̱ papá. Oja̱ p'ʉya, bi xihra̱ Abraham ngue bá̱ ɛ̱cua ja ra̱ häi dí 'bʉhmʉ ya.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Pɛ nu̱'mø ma̱mba̱ ɛ̱hɛ̱, ni̱ xi̱nga̱ n'na xɛqui xtí u̱nna̱ ra̱ häi ja ua. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ di 'bämrá̱ gua xtí u̱nni̱. Pɛ ma̱da̱gue'a̱, nu̱na̱ Oja̱ bi ya̱rpi̱ ngue di u̱nni̱ gätho na̱ ra̱ häi ja ua. A nu̱'mø bi du̱ p'ʉya, da̱ gohmi̱ yø ba̱si̱. Nu̱'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, tobe hi̱m ma̱ni̱ m'mʉhyø ba̱si̱ ra̱ Abraham.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nu̱na̱ Oja̱ bi 'yɛ̱mbra̱ Abraham, “Nu̱'ʉ ni̱ mbom'mɛto, goho ciento njɛya da̱ni̱ m'mʉp'ʉ ja n'na ra̱ 'dan'yo häi. Ja da̱ ma ma̱'ʉni̱ p'ʉ, porque jatho da̱ 'yøtra̱ 'bɛfi di̱ ma̱nda yø hmu̱”.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Pɛ Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Ga̱ ha̱spa̱gä ra̱ güɛnda ya yø ja̱'i̱ da̱ 'yøt'e ngue yø hmu̱. M'mɛfa p'ʉya, da̱ ɛ̱cua ya ma̱ ja̱'i̱ ngue da̱ da̱nnegui”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Nu̱na̱ Oja̱ bi gohmi̱ n'na ra̱ cohi ra̱ Abraham, bi xifi ngue da̱ thɛjpa̱ n'na xɛqui ra̱ xifani̱ rá̱ do'yo yø ts'ʉnt'ʉ 'mø bi̱ m'mʉi. Gue'a̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ circuncisión, guehna̱ da̱ nøpa̱ hmɛ̱ya na̱ ngue'a̱ ra̱ cohi bi 'yøt'e. Ja̱na̱ngue nu̱'mø mi̱ m'mʉhra̱ Isaac, bi̱ mɛ̱pya 'mø mi̱ gua'a̱ nhya̱to ma̱ pa. Nu̱na̱ ra̱ Isaac xquet'a̱ ngu̱'a̱ bi 'yør'mø mi̱ m'mʉhrá̱ ts'ʉnt'ʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jacob. Nu̱na̱ ra̱ Jacob xquet'a̱ ngu̱'a̱ bi japya 'dɛ'ma̱ yoho yø ts'ʉnt'ʉ bi̱ m'mʉ'a̱ m'mɛfa, guehya yø xita ya ngue yø judío.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Nu̱ya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Jacob, gä bi sɛyabi na̱ ra̱ José yø n'yohʉ. Ja̱na̱ngue bi̱ 'bä na̱ ra̱ José p'ʉya, bi dänyø ja̱'i̱ ma̱ni̱ ma Egipto. Pɛ ra̱ José, bi̱ mäx Oja̱.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Nu̱ hangu̱ ra̱ n'ʉ bi zä ra̱ José, bi ya̱n'Oja̱. 'Nɛ̱ bi u̱nná̱ n'yomfɛ̱ni̱ xa̱nho. Bi 'yøt'Oja̱ ngue bi̱ nu̱ ma̱nho ra̱ José na̱ ra̱ Faraón. Nu̱na̱ ra̱ Faraón ma̱rá̱ da̱st'abi p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, guehna̱ bi 'yɛ̱xra̱ José ngue di̱ ma̱nda p'ʉ Egipto na̱, 'nɛ̱ bi 'yɛ̱ts'i̱ ngue bi̱ ma̱ndabi p'ʉ ja rá̱ ngu̱.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 N'na ra̱ pa p'ʉya, bi̱ nja ra̱ ot'i p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Canaán bi̱ nja ra̱ ot'i. Ndu̱mmʉitho te bi̱ nja. A nu̱'ʉ ma̱ mboxitahʉ p'ʉya, hi̱nha ti̱ni̱ te da̱ zi.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Ngu̱ i 'yøde ngue bí ja te da̱ ts'i p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, bi̱ mɛnhyø ts'ʉnt'ʉ ngue da̱ tu̱ ra̱ trigo. Ya rá̱ mʉditho na̱ ra̱ 'yogui na̱ p'ʉya.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Rá̱ yondi̱ bi̱ ma p'ʉya, ya bá̱ mpa̱te'ʉ yø n'yohʉ ra̱ José p'ʉya. Ya bá̱ mmɛ̱ya ra̱ Faraón ngue te'o yø mɛ̱ni̱ ra̱ José p'ʉya.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Bi̱ ma̱nda na̱ ra̱ José ngue bá̱ ts'i̱nnba̱bi̱ rá̱ papá Jacob, gätho'ʉ mi̱'da yø mɛ̱ni̱ bá̱ ts'i, hya̱te ma̱'dɛ'ma̱ cʉt'a nja̱'i̱ mi̱ sʉdi ngue gätho.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ja̱na̱ngue bi̱ njap'ʉ ngue i̱ mpa Egipto ra̱ Jacob. Ja bá̱ tu̱p'ʉ p'ʉya. Xquet'a̱ 'nɛ̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø ts'ʉnt'ʉ bá̱ tu̱p'ʉ.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Pɛ hi̱mbá̱ t'äp'ʉ Egipto 'mø mi̱ du̱, porque nu̱ya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Hamor ngue yø mmɛ̱ngu̱ Siquem, ya xi̱ mä n'na ra̱ panteón ngue xi dänna̱ Abraham, ja i thu̱xpʉ ngue bá̱ t'ägui.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Pɛ ɛ̱na̱ bi ba̱'mø ni̱ ma da̱ zønna̱ pa di̱ nja'a̱ ra̱ hya̱ xi ya̱rpa̱bi̱ Oja̱ ra̱ Abraham, ma̱thoguitho bi̱ nxa̱ndyø judío p'ʉ Egipto.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nu̱p'ʉ Egipto, bi̱ m'mʉ'a̱ m'mɛfa n'na ra̱ da̱st'abi ngue hi̱mbi̱ ba̱di̱ te'o na̱ ra̱ José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Nu̱na̱ ra̱ da̱st'abi na̱, bi̱ nu̱ ma̱n'ʉ ya ma̱ mboxitahʉ. Bi japi ngue da̱ 'yɛnyø ba̱si̱ 'mø bi̱ m'mʉi, n'namhma̱ da̱ du̱.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Gue'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, ngue bi̱ mi̱hra̱ Moisés. Guehna̱ n'na ra̱ zits'ʉnt'ʉ bi̱ nu̱ ma̱nho Oja̱. Pɛ hønda̱ nhyu̱shna̱ bi zi rá̱ ma̱má p'ʉ ja rá̱ ngu̱.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Nu̱'mø mi̱ 'yɛmp'ʉya, nu̱na̱ rá̱ t'i̱xu̱ ra̱ Faraón guesɛ na̱ bi hya̱xra̱ 'uɛne ngue bi tede tengu̱tho 'mø drá̱ ba̱si̱.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, gä bi ba̱rpa̱bi̱ yø mfa̱di̱ yø mmɛ̱ngu̱ Egipto. 'Nɛ̱ bi 'yɛ̱hra̱ pa ngue bi zɛdi te bi̱ ma̱. 'Nɛ̱ pa̱di̱ xa̱nho ha di japi te da̱ 'yøt'e.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Nu̱'mø mi̱ gua'a̱ nyote njɛya 'bʉhra̱ Moisés, bi zo rá̱ mmʉi ngue da̱ ma di zɛngua ya yø judío ngue yø mɛ̱ni̱.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Mi̱ zømp'ʉ 'bʉhyø mɛ̱ni̱ p'ʉya, bi̱ nu̱ n'na ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto ngue di ʉnnba̱bi̱ n'na rá̱ mɛ̱ni̱. Bi cospa̱bi̱'a̱ te mi̱ ørbʉya, pɛ bi hyo'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi 'yɛ̱na̱ ngue di̱ mmɛ̱ya'ʉ yø mɛ̱ni̱ ngue bi̱ mɛnnba̱bi̱ Oja̱ ngue da̱ ya̱ni̱ para ngue da̱ ma ma̱thøgue p'ʉ sä ra̱ n'ʉ. Pɛ hi̱mbi̱ mmɛ̱ya yø judío te t'ørpa̱bi̱.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Mi̱ hyaxpʉya, nu̱na̱ ra̱ Moisés bi di̱mmi̱ yo nc'ɛ̱i̱ yø judío ngue di̱ ndu̱nsɛ. Bi hejpa̱ p'ʉya, i̱ nnepe ngue di̱ nhyɛgui, bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague n'yø'a̱ui, ga̱di̱ mmɛ̱ni̱ui. ¿Hanja ngue ga̱di̱ ndu̱nsɛui?” bi 'yɛ̱mbi̱.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Nu̱'a̱ mi̱ pʉte p'ʉya, bi nønhna̱ Moisés, bi 'yɛ̱mbi̱: “¿Te'o bi 'yɛ̱xa̱'i̱ ngue gui̱ nts'ʉt'abi, ngue gui hya̱sca̱'be ra̱ güɛnda?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ¿Ua guí̱ nne gui hyogui tengu̱tho gá̱ japa̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ ua Egipto ma̱nde?” bi 'yɛ̱mbi̱.
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Mi̱ 'yøhra̱ Moisés ngue t'ɛ̱mbi̱ xi̱ nhote, bi 'dagui, i̱ map'ʉ ja ra̱ häi Madián. Ja i̱ m'mʉp'ʉ p'ʉya, 'nɛ̱ ja bá̱ mi̱p'ʉ yoho yø ts'ʉnt'ʉ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, mi̱ gua'a̱ nyote njɛya ngue 'bʉp'ʉ Madián. Nu̱p'ʉ ja ra̱ da̱po jonna̱ t'øhø Sinaí, bi̱ nu̱ n'na ra̱ ndʉt'o ngue tøhra̱ sibi. Ja bá̱ nya̱p'ʉ rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Nu̱'mø mi̱ hyɛ̱tra̱ sibi ra̱ Moisés, di 'yøtho hanja'a̱ te bi̱ nu̱. Bi guarbʉya ngue da̱ nu̱ xa̱nho. Bá̱ nya̱ Oja̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 “Guecä drá̱ Oja̱ mi̱ tha̱nnegä ni̱ mboxita Abraham. Drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Isaac, drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Jacob”, bi 'yɛ̱n'Oja̱. Pɛ asta̱ hua̱cra̱ Moisés ngue bi̱ nsu̱. Ya hi̱ngui̱ ha̱ nza̱mmʉi ngue da̱ hyɛ̱ti̱ xa̱nho.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Bi 'yɛ̱n'Oja p'ʉya: “Da̱mi̱ c'ojhni̱ thi̱xfani̱, porque nu̱ua guí 'bäi, ra̱ ndʉxca̱häi ua.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Dí̱ nnu̱gä ra̱ n'ʉ i thohma̱ ja̱'i̱gä rá̱ m'mʉ'a̱ Egipto. Dí ø'mø da̱nts'i̱. Dá̱ ɛ̱cä ya ngue ga̱ nya̱ni̱ n'namhma̱ ngue da̱ ma ma̱thøgue. Ague Moisés, dí̱ nne ga̱ pɛn'na̱'i̱ Egipto ya” ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Ma̱da̱gue'a̱ hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho m'mɛt'o yø judío na̱ ra̱ Moisés ngue xi 'yɛ̱mbi̱: “¿Te'o xpá̱ 'yɛ̱xa̱'i̱ ngue guí̱ nts'ʉt'abi, ngue guí hya̱sca̱'be ra̱ güɛnda?” xi 'yɛ̱mbi̱, pɛ guehna̱ bi 'yɛ̱x Oja̱ ngue dyø hmu̱ yø ja̱'i̱ nu̱ya da̱ jʉqui. Ngu̱na̱ bi xihra̱ anxɛ bi̱ nu̱p'ʉ ja ra̱ ndʉt'o mi̱ da̱nzø.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, guehna̱ bá̱ jʉjpʉ ja ra̱ häi Egipto ma̱ mboxitahʉ na̱. Ja bá̱ u̱p'ʉ yø hmɛ̱ya ngue yø milagro bi 'yøt'e, tengu̱tho bi 'yørbʉ ja ra̱ Thɛnga̱ Ja̱the. Bi 'yøtyø milagro mɛ̱nte bi̱ n'yo da̱po nyote njɛya.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi xihyø ja̱'i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱na̱ Oja̱, da̱ 'yɛ̱xa̱ n'na ra̱ pønga̱hya̱ ngue yø judío tengu̱tho bi jacä. Nu̱na̱ ra̱ pønga̱hya̱ na̱ p'ʉya, da̱mi̱ 'yøhmʉ te gäma̱ hya̱ da̱ xi'a̱hʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Guehna̱ 'dap'ʉ bi̱ n'yohʉ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ da̱po na̱ ra̱ Moisés. 'Nɛ̱ bi̱ map'ʉ ja ra̱ t'øhø Sinaí ngue bá̱ nya̱ui rá̱ anxɛ Oja̱. Ja bá̱ sip'ʉ rá̱ hya̱ Oja̱ p'ʉya. Bá̱ ɛ̱p'ʉ 'bʉhma̱ mboxitahʉ ngue di thojpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bá̱ sifi, guehna̱ ra̱ hya̱ bi t'u̱nni̱ ngue di thoga̱hʉ na̱ya.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Pɛ ma̱ mboxitahʉ hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Moisés. Bi̱ mɛspa̱tho te bi̱ ma̱, sinoque bi̱ ne xta̱bá̱ mmenga̱ Egipto ma̱høn'a̱.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Aarón: “Ague Aarón, dí̱ nnegähe ngue gui hocyø da̱hmu̱ di̱ m'mɛt'o p'ʉ gdá̱ mähä. Porque nu̱na̱ ra̱ Moisés bá̱ jʉga̱hʉ p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, hi̱ndí̱ pa̱hmʉ te bá̱ jana̱”, bi 'yɛ̱mbi̱.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Bi hoca̱ n'na ra̱ da̱hmu̱ ngue ra̱ t'ʉnda̱ni̱ p'ʉya. 'Nɛ̱ bi hyo yø mbo'øni̱ ngue bi 'yørpa̱ ra̱ 'bøt'e ra̱ da̱hmu̱. Di johya yø ja̱'i̱ ngue ya bi hocra̱ da̱hmu̱ da̱ da̱nne.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, bi hyɛp'ʉ yø ja̱'i̱. Bi u̱nna̱ 'yu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø sø bí ja̱ ma̱ya̱, gä ørpa̱ yø da̱hmu̱ ngue tha̱nne. Ngu̱'a̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague gyø judíohʉ, mɛ̱nte gá̱ n'yo da̱pohʉ nyote njɛya, ¿ua gá̱ hyocjʉ yø mbo'øni̱ ngue gá̱ 'yø'ni̱ 'bøt'ehʉ? Nu̱'á̱, hi̱n'na̱'a̱.
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Hante gue nu̱p'ʉ gni̱ mähä, ga̱di 'yonnba̱hʉ rá̱ ngu̱ ra̱ da̱hmu̱ Moloc, 'nɛ̱ gui tu̱hʉ n'na ra̱ da̱hmu̱ ngue ra̱ sø ni̱ hu̱ ngue ra̱ Renfán. Guehya yø da̱hmu̱ ga̱di hocsɛ guí tha̱nnehʉ. Ja̱na̱ngue nu̱yá, ga̱ høn'a̱hʉ thip'ʉ ja ra̱ häi guí 'bʉhmʉ ya, gdá̱ pɛn'na̱hʉ ma̱n'na rá̱ nguep'ʉ ngue ra̱ häi Babilonia”, bi 'yɛ̱na̱.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Bi sigue bi̱ nya̱ ra̱ Teba p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nu̱na̱ ra̱ ngu̱n'u̱lu di pont'a̱ cohmi̱. Nu̱'mø ma̱mba̱ ɛ̱hra̱ Josué bá̱ n'youi ma̱ mboxitahʉ, go bi søcua ra̱ ngu̱n'u̱lu ua dí 'bʉhmʉ'ʉ ya. Mi̱ zøhø bi hya̱nnba̱ yø häi yø 'dan'yo ja̱'i̱ mi̱ 'bʉcua. Guehna̱ Oja̱ bi hyøn'a̱thi yø mmɛ̱häi. Bi̱ nja ra̱ ngu̱n'u̱lu asta̱ gue'mø mi̱ m'mʉhra̱ da̱st'abi David.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Nu̱na̱ ra̱ David, xa̱ngu̱ rá̱ ma̱te Oja̱ bi di̱nnbi̱. Bi̱ ne ngue xta̱ hyø'a̱ n'na ra̱ ni̱ja̱, ngue rá̱ ngu̱ na̱ rá̱ Oja̱ mi̱ tha̱nne ra̱ Jacob.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Pɛ go bi hyøhra̱ ni̱ja̱ na̱ ra̱ Salomón rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ David.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 A nu̱na̱ Oja̱ ma̱guesɛ, hi̱ngui̱ 'bʉp'ʉ ja yø ni̱ja̱ di hocyø ja̱'i̱ na̱. Porque rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ bi 'yotra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue bi 'yɛ̱na̱:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 “Dí hu̱cä p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ngue da̱di̱ ma̱nda. Nu̱ua ja ra̱ xi̱mhäi p'ʉya, di̱ nnøpa̱ nhnɛ̱ts'i. ¿Te 'bɛ'a̱ ma̱ngu̱ guí ɛ̱na̱ gui hoga̱hʉ? Ogue ¿hapʉ guí ɛ̱mhmʉ ngue ga̱ nsäyagä?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ua hi̱ndá̱ hocä ya te gäma̱ cosa i ja?” bi 'yɛ̱n'Oja̱.
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Bi sigue bi zohyø ja̱'i̱ ra̱ Teba, bi 'yɛ̱mbi̱:
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Nu̱ya ma̱ mboxitahʉ, gätho yø pønga̱hya̱ Oja̱ xa̱ m'mʉi, gä xa̱ nzʉi. 'Nɛ̱ bi hyo'ʉ yø pønga̱hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ngue da̱ ɛ̱p'ʉ n'na nc'ɛ̱i̱ ngue gä ra̱ nho da̱ n'yo. A nu̱yá, ya bá̱ ɛ̱'a̱ to bi̱ ma̱n'ʉ yø pønga̱hya̱'ʉ. Pɛ gá̱ dähʉ ngue bi tho.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ma̱da̱gue'a̱ bá̱ pɛnsɛ yø anxɛ Oja̱ ngue bi 'da'a̱hʉ ra̱ ley, pɛ hi̱nguí̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ hya̱.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Nu̱'mø mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ bi si p'ʉya, bi̱ nda̱nzø yø mmʉi ngue ra̱ cuɛ, pɛts'i da̱ zadra̱ Teba.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Nu̱na̱ ra̱ Teba p'ʉya, di ha̱tra̱ ts'ɛdi ra̱ Espíritu Santo. Bi hyanma̱ hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi hyandi̱ ngue di yoxni̱ Oja̱, 'nɛ̱ bi hyandi̱ ngue nu̱p'ʉ ja rá̱ n'yɛi Oja̱ ja 'bʉp'ʉ ra̱ Jesús.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Bi 'yɛ̱nna̱ Teba p'ʉya:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Bi̱ mʉhra̱ hmafi yø judío p'ʉya, bi gotyø gu̱, porque hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Teba. Bi̱ nyu̱ntyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue bi bɛnt'i̱.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Bi gʉjma̱ xøts'e ra̱ hni̱ni̱ ngue bá̱ pʉndo. Nu̱'ʉ yø testigo xi̱ ma̱nna̱ fɛhni̱ p'ʉya, bi ga̱cyø tu̱hu̱ ngue bi̱ møp'ʉ 'bä'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Saulo. Bi̱ mʉndo ra̱ Teba p'ʉya.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mɛ̱nte 'bʉndo ra̱ Teba p'ʉya, bi zo Oja̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya, ra̱ ndøts'ɛdi bi 'yɛ̱na̱:
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.