Atos 7
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ACF
1 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Mi̱ da̱hra̱ Teba p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Da̱mi̱ sop'ʉ ni̱ häi ya, gätho'ʉ ni̱ mɛ̱ni̱ da̱ gop'ʉ. Guí̱ mmap'ʉ ja ra̱ häi ga̱ xi'i”, bi 'yɛ̱mbi̱.
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Nu̱na̱ ra̱ Abraham, bá̱ pømp'ʉ ja rá̱ häi ni̱ hu̱ ngue Caldea mi̱ 'bʉi. Bi̱ ma, i̱ m'mʉ p'ʉ Harán. M'mɛfa p'ʉya, bi du̱ rá̱ papá. Oja̱ p'ʉya, bi xihra̱ Abraham ngue bá̱ ɛ̱cua ja ra̱ häi dí 'bʉhmʉ ya.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Pɛ nu̱'mø ma̱mba̱ ɛ̱hɛ̱, ni̱ xi̱nga̱ n'na xɛqui xtí u̱nna̱ ra̱ häi ja ua. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ di 'bämrá̱ gua xtí u̱nni̱. Pɛ ma̱da̱gue'a̱, nu̱na̱ Oja̱ bi ya̱rpi̱ ngue di u̱nni̱ gätho na̱ ra̱ häi ja ua. A nu̱'mø bi du̱ p'ʉya, da̱ gohmi̱ yø ba̱si̱. Nu̱'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, tobe hi̱m ma̱ni̱ m'mʉhyø ba̱si̱ ra̱ Abraham.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Nu̱na̱ Oja̱ bi 'yɛ̱mbra̱ Abraham, “Nu̱'ʉ ni̱ mbom'mɛto, goho ciento njɛya da̱ni̱ m'mʉp'ʉ ja n'na ra̱ 'dan'yo häi. Ja da̱ ma ma̱'ʉni̱ p'ʉ, porque jatho da̱ 'yøtra̱ 'bɛfi di̱ ma̱nda yø hmu̱”.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Pɛ Oja̱ bi 'yɛ̱mbi̱: “Ga̱ ha̱spa̱gä ra̱ güɛnda ya yø ja̱'i̱ da̱ 'yøt'e ngue yø hmu̱. M'mɛfa p'ʉya, da̱ ɛ̱cua ya ma̱ ja̱'i̱ ngue da̱ da̱nnegui”, bi 'yɛ̱n'Oja̱.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Nu̱na̱ Oja̱ bi gohmi̱ n'na ra̱ cohi ra̱ Abraham, bi xifi ngue da̱ thɛjpa̱ n'na xɛqui ra̱ xifani̱ rá̱ do'yo yø ts'ʉnt'ʉ 'mø bi̱ m'mʉi. Gue'a̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ circuncisión, guehna̱ da̱ nøpa̱ hmɛ̱ya na̱ ngue'a̱ ra̱ cohi bi 'yøt'e. Ja̱na̱ngue nu̱'mø mi̱ m'mʉhra̱ Isaac, bi̱ mɛ̱pya 'mø mi̱ gua'a̱ nhya̱to ma̱ pa. Nu̱na̱ ra̱ Isaac xquet'a̱ ngu̱'a̱ bi 'yør'mø mi̱ m'mʉhrá̱ ts'ʉnt'ʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Jacob. Nu̱na̱ ra̱ Jacob xquet'a̱ ngu̱'a̱ bi japya 'dɛ'ma̱ yoho yø ts'ʉnt'ʉ bi̱ m'mʉ'a̱ m'mɛfa, guehya yø xita ya ngue yø judío.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 Nu̱ya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Jacob, gä bi sɛyabi na̱ ra̱ José yø n'yohʉ. Ja̱na̱ngue bi̱ 'bä na̱ ra̱ José p'ʉya, bi dänyø ja̱'i̱ ma̱ni̱ ma Egipto. Pɛ ra̱ José, bi̱ mäx Oja̱.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Nu̱ hangu̱ ra̱ n'ʉ bi zä ra̱ José, bi ya̱n'Oja̱. 'Nɛ̱ bi u̱nná̱ n'yomfɛ̱ni̱ xa̱nho. Bi 'yøt'Oja̱ ngue bi̱ nu̱ ma̱nho ra̱ José na̱ ra̱ Faraón. Nu̱na̱ ra̱ Faraón ma̱rá̱ da̱st'abi p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, guehna̱ bi 'yɛ̱xra̱ José ngue di̱ ma̱nda p'ʉ Egipto na̱, 'nɛ̱ bi 'yɛ̱ts'i̱ ngue bi̱ ma̱ndabi p'ʉ ja rá̱ ngu̱.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 N'na ra̱ pa p'ʉya, bi̱ nja ra̱ ot'i p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Canaán bi̱ nja ra̱ ot'i. Ndu̱mmʉitho te bi̱ nja. A nu̱'ʉ ma̱ mboxitahʉ p'ʉya, hi̱nha ti̱ni̱ te da̱ zi.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ngu̱ i 'yøde ngue bí ja te da̱ ts'i p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, bi̱ mɛnhyø ts'ʉnt'ʉ ngue da̱ tu̱ ra̱ trigo. Ya rá̱ mʉditho na̱ ra̱ 'yogui na̱ p'ʉya.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Rá̱ yondi̱ bi̱ ma p'ʉya, ya bá̱ mpa̱te'ʉ yø n'yohʉ ra̱ José p'ʉya. Ya bá̱ mmɛ̱ya ra̱ Faraón ngue te'o yø mɛ̱ni̱ ra̱ José p'ʉya.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Bi̱ ma̱nda na̱ ra̱ José ngue bá̱ ts'i̱nnba̱bi̱ rá̱ papá Jacob, gätho'ʉ mi̱'da yø mɛ̱ni̱ bá̱ ts'i, hya̱te ma̱'dɛ'ma̱ cʉt'a nja̱'i̱ mi̱ sʉdi ngue gätho.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ja̱na̱ngue bi̱ njap'ʉ ngue i̱ mpa Egipto ra̱ Jacob. Ja bá̱ tu̱p'ʉ p'ʉya. Xquet'a̱ 'nɛ̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø ts'ʉnt'ʉ bá̱ tu̱p'ʉ.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Pɛ hi̱mbá̱ t'äp'ʉ Egipto 'mø mi̱ du̱, porque nu̱ya yø ts'ʉnt'ʉ ra̱ Hamor ngue yø mmɛ̱ngu̱ Siquem, ya xi̱ mä n'na ra̱ panteón ngue xi dänna̱ Abraham, ja i thu̱xpʉ ngue bá̱ t'ägui.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 Pɛ ɛ̱na̱ bi ba̱'mø ni̱ ma da̱ zønna̱ pa di̱ nja'a̱ ra̱ hya̱ xi ya̱rpa̱bi̱ Oja̱ ra̱ Abraham, ma̱thoguitho bi̱ nxa̱ndyø judío p'ʉ Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Nu̱p'ʉ Egipto, bi̱ m'mʉ'a̱ m'mɛfa n'na ra̱ da̱st'abi ngue hi̱mbi̱ ba̱di̱ te'o na̱ ra̱ José.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Nu̱na̱ ra̱ da̱st'abi na̱, bi̱ nu̱ ma̱n'ʉ ya ma̱ mboxitahʉ. Bi japi ngue da̱ 'yɛnyø ba̱si̱ 'mø bi̱ m'mʉi, n'namhma̱ da̱ du̱.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Gue'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, ngue bi̱ mi̱hra̱ Moisés. Guehna̱ n'na ra̱ zits'ʉnt'ʉ bi̱ nu̱ ma̱nho Oja̱. Pɛ hønda̱ nhyu̱shna̱ bi zi rá̱ ma̱má p'ʉ ja rá̱ ngu̱.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Nu̱'mø mi̱ 'yɛmp'ʉya, nu̱na̱ rá̱ t'i̱xu̱ ra̱ Faraón guesɛ na̱ bi hya̱xra̱ 'uɛne ngue bi tede tengu̱tho 'mø drá̱ ba̱si̱.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, gä bi ba̱rpa̱bi̱ yø mfa̱di̱ yø mmɛ̱ngu̱ Egipto. 'Nɛ̱ bi 'yɛ̱hra̱ pa ngue bi zɛdi te bi̱ ma̱. 'Nɛ̱ pa̱di̱ xa̱nho ha di japi te da̱ 'yøt'e.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Nu̱'mø mi̱ gua'a̱ nyote njɛya 'bʉhra̱ Moisés, bi zo rá̱ mmʉi ngue da̱ ma di zɛngua ya yø judío ngue yø mɛ̱ni̱.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Mi̱ zømp'ʉ 'bʉhyø mɛ̱ni̱ p'ʉya, bi̱ nu̱ n'na ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto ngue di ʉnnba̱bi̱ n'na rá̱ mɛ̱ni̱. Bi cospa̱bi̱'a̱ te mi̱ ørbʉya, pɛ bi hyo'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Egipto.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi 'yɛ̱na̱ ngue di̱ mmɛ̱ya'ʉ yø mɛ̱ni̱ ngue bi̱ mɛnnba̱bi̱ Oja̱ ngue da̱ ya̱ni̱ para ngue da̱ ma ma̱thøgue p'ʉ sä ra̱ n'ʉ. Pɛ hi̱mbi̱ mmɛ̱ya yø judío te t'ørpa̱bi̱.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Mi̱ hyaxpʉya, nu̱na̱ ra̱ Moisés bi di̱mmi̱ yo nc'ɛ̱i̱ yø judío ngue di̱ ndu̱nsɛ. Bi hejpa̱ p'ʉya, i̱ nnepe ngue di̱ nhyɛgui, bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague n'yø'a̱ui, ga̱di̱ mmɛ̱ni̱ui. ¿Hanja ngue ga̱di̱ ndu̱nsɛui?” bi 'yɛ̱mbi̱.
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Nu̱'a̱ mi̱ pʉte p'ʉya, bi nønhna̱ Moisés, bi 'yɛ̱mbi̱: “¿Te'o bi 'yɛ̱xa̱'i̱ ngue gui̱ nts'ʉt'abi, ngue gui hya̱sca̱'be ra̱ güɛnda?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Ua guí̱ nne gui hyogui tengu̱tho gá̱ japa̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ ua Egipto ma̱nde?” bi 'yɛ̱mbi̱.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Mi̱ 'yøhra̱ Moisés ngue t'ɛ̱mbi̱ xi̱ nhote, bi 'dagui, i̱ map'ʉ ja ra̱ häi Madián. Ja i̱ m'mʉp'ʉ p'ʉya, 'nɛ̱ ja bá̱ mi̱p'ʉ yoho yø ts'ʉnt'ʉ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, mi̱ gua'a̱ nyote njɛya ngue 'bʉp'ʉ Madián. Nu̱p'ʉ ja ra̱ da̱po jonna̱ t'øhø Sinaí, bi̱ nu̱ n'na ra̱ ndʉt'o ngue tøhra̱ sibi. Ja bá̱ nya̱p'ʉ rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nu̱'mø mi̱ hyɛ̱tra̱ sibi ra̱ Moisés, di 'yøtho hanja'a̱ te bi̱ nu̱. Bi guarbʉya ngue da̱ nu̱ xa̱nho. Bá̱ nya̱ Oja̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Guecä drá̱ Oja̱ mi̱ tha̱nnegä ni̱ mboxita Abraham. Drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Isaac, drá̱ Oja̱gä ngue ra̱ Jacob”, bi 'yɛ̱n'Oja̱. Pɛ asta̱ hua̱cra̱ Moisés ngue bi̱ nsu̱. Ya hi̱ngui̱ ha̱ nza̱mmʉi ngue da̱ hyɛ̱ti̱ xa̱nho.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Bi 'yɛ̱n'Oja p'ʉya: “Da̱mi̱ c'ojhni̱ thi̱xfani̱, porque nu̱ua guí 'bäi, ra̱ ndʉxca̱häi ua.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Dí̱ nnu̱gä ra̱ n'ʉ i thohma̱ ja̱'i̱gä rá̱ m'mʉ'a̱ Egipto. Dí ø'mø da̱nts'i̱. Dá̱ ɛ̱cä ya ngue ga̱ nya̱ni̱ n'namhma̱ ngue da̱ ma ma̱thøgue. Ague Moisés, dí̱ nne ga̱ pɛn'na̱'i̱ Egipto ya” ―bi 'yɛ̱mbi̱.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Ma̱da̱gue'a̱ hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho m'mɛt'o yø judío na̱ ra̱ Moisés ngue xi 'yɛ̱mbi̱: “¿Te'o xpá̱ 'yɛ̱xa̱'i̱ ngue guí̱ nts'ʉt'abi, ngue guí hya̱sca̱'be ra̱ güɛnda?” xi 'yɛ̱mbi̱, pɛ guehna̱ bi 'yɛ̱x Oja̱ ngue dyø hmu̱ yø ja̱'i̱ nu̱ya da̱ jʉqui. Ngu̱na̱ bi xihra̱ anxɛ bi̱ nu̱p'ʉ ja ra̱ ndʉt'o mi̱ da̱nzø.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Nu̱na̱ ra̱ Moisés, guehna̱ bá̱ jʉjpʉ ja ra̱ häi Egipto ma̱ mboxitahʉ na̱. Ja bá̱ u̱p'ʉ yø hmɛ̱ya ngue yø milagro bi 'yøt'e, tengu̱tho bi 'yørbʉ ja ra̱ Thɛnga̱ Ja̱the. Bi 'yøtyø milagro mɛ̱nte bi̱ n'yo da̱po nyote njɛya.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Nu̱na̱ ra̱ Moisés bi xihyø ja̱'i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱na̱ Oja̱, da̱ 'yɛ̱xa̱ n'na ra̱ pønga̱hya̱ ngue yø judío tengu̱tho bi jacä. Nu̱na̱ ra̱ pønga̱hya̱ na̱ p'ʉya, da̱mi̱ 'yøhmʉ te gäma̱ hya̱ da̱ xi'a̱hʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Guehna̱ 'dap'ʉ bi̱ n'yohʉ yø ja̱'i̱ p'ʉ ja ra̱ da̱po na̱ ra̱ Moisés. 'Nɛ̱ bi̱ map'ʉ ja ra̱ t'øhø Sinaí ngue bá̱ nya̱ui rá̱ anxɛ Oja̱. Ja bá̱ sip'ʉ rá̱ hya̱ Oja̱ p'ʉya. Bá̱ ɛ̱p'ʉ 'bʉhma̱ mboxitahʉ ngue di thojpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bá̱ sifi, guehna̱ ra̱ hya̱ bi t'u̱nni̱ ngue di thoga̱hʉ na̱ya.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Pɛ ma̱ mboxitahʉ hi̱mbi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Moisés. Bi̱ mɛspa̱tho te bi̱ ma̱, sinoque bi̱ ne xta̱bá̱ mmenga̱ Egipto ma̱høn'a̱.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Aarón: “Ague Aarón, dí̱ nnegähe ngue gui hocyø da̱hmu̱ di̱ m'mɛt'o p'ʉ gdá̱ mähä. Porque nu̱na̱ ra̱ Moisés bá̱ jʉga̱hʉ p'ʉ ja ra̱ häi Egipto, hi̱ndí̱ pa̱hmʉ te bá̱ jana̱”, bi 'yɛ̱mbi̱.
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Bi hoca̱ n'na ra̱ da̱hmu̱ ngue ra̱ t'ʉnda̱ni̱ p'ʉya. 'Nɛ̱ bi hyo yø mbo'øni̱ ngue bi 'yørpa̱ ra̱ 'bøt'e ra̱ da̱hmu̱. Di johya yø ja̱'i̱ ngue ya bi hocra̱ da̱hmu̱ da̱ da̱nne.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, bi hyɛp'ʉ yø ja̱'i̱. Bi u̱nna̱ 'yu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø sø bí ja̱ ma̱ya̱, gä ørpa̱ yø da̱hmu̱ ngue tha̱nne. Ngu̱'a̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱ ngue ɛ̱na̱: “Ague gyø judíohʉ, mɛ̱nte gá̱ n'yo da̱pohʉ nyote njɛya, ¿ua gá̱ hyocjʉ yø mbo'øni̱ ngue gá̱ 'yø'ni̱ 'bøt'ehʉ? Nu̱'á̱, hi̱n'na̱'a̱.
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Hante gue nu̱p'ʉ gni̱ mähä, ga̱di 'yonnba̱hʉ rá̱ ngu̱ ra̱ da̱hmu̱ Moloc, 'nɛ̱ gui tu̱hʉ n'na ra̱ da̱hmu̱ ngue ra̱ sø ni̱ hu̱ ngue ra̱ Renfán. Guehya yø da̱hmu̱ ga̱di hocsɛ guí tha̱nnehʉ. Ja̱na̱ngue nu̱yá, ga̱ høn'a̱hʉ thip'ʉ ja ra̱ häi guí 'bʉhmʉ ya, gdá̱ pɛn'na̱hʉ ma̱n'na rá̱ nguep'ʉ ngue ra̱ häi Babilonia”, bi 'yɛ̱na̱.
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Bi sigue bi̱ nya̱ ra̱ Teba p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱:
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nu̱na̱ ra̱ ngu̱n'u̱lu di pont'a̱ cohmi̱. Nu̱'mø ma̱mba̱ ɛ̱hra̱ Josué bá̱ n'youi ma̱ mboxitahʉ, go bi søcua ra̱ ngu̱n'u̱lu ua dí 'bʉhmʉ'ʉ ya. Mi̱ zøhø bi hya̱nnba̱ yø häi yø 'dan'yo ja̱'i̱ mi̱ 'bʉcua. Guehna̱ Oja̱ bi hyøn'a̱thi yø mmɛ̱häi. Bi̱ nja ra̱ ngu̱n'u̱lu asta̱ gue'mø mi̱ m'mʉhra̱ da̱st'abi David.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Nu̱na̱ ra̱ David, xa̱ngu̱ rá̱ ma̱te Oja̱ bi di̱nnbi̱. Bi̱ ne ngue xta̱ hyø'a̱ n'na ra̱ ni̱ja̱, ngue rá̱ ngu̱ na̱ rá̱ Oja̱ mi̱ tha̱nne ra̱ Jacob.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Pɛ go bi hyøhra̱ ni̱ja̱ na̱ ra̱ Salomón rá̱ ts'ʉnt'ʉ ra̱ David.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 A nu̱na̱ Oja̱ ma̱guesɛ, hi̱ngui̱ 'bʉp'ʉ ja yø ni̱ja̱ di hocyø ja̱'i̱ na̱. Porque rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ bi 'yotra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱ ngue bi 'yɛ̱na̱:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Dí hu̱cä p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ngue da̱di̱ ma̱nda. Nu̱ua ja ra̱ xi̱mhäi p'ʉya, di̱ nnøpa̱ nhnɛ̱ts'i. ¿Te 'bɛ'a̱ ma̱ngu̱ guí ɛ̱na̱ gui hoga̱hʉ? Ogue ¿hapʉ guí ɛ̱mhmʉ ngue ga̱ nsäyagä?
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Ua hi̱ndá̱ hocä ya te gäma̱ cosa i ja?” bi 'yɛ̱n'Oja̱.
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Bi sigue bi zohyø ja̱'i̱ ra̱ Teba, bi 'yɛ̱mbi̱:
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Nu̱ya ma̱ mboxitahʉ, gätho yø pønga̱hya̱ Oja̱ xa̱ m'mʉi, gä xa̱ nzʉi. 'Nɛ̱ bi hyo'ʉ yø pønga̱hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ngue da̱ ɛ̱p'ʉ n'na nc'ɛ̱i̱ ngue gä ra̱ nho da̱ n'yo. A nu̱yá, ya bá̱ ɛ̱'a̱ to bi̱ ma̱n'ʉ yø pønga̱hya̱'ʉ. Pɛ gá̱ dähʉ ngue bi tho.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ma̱da̱gue'a̱ bá̱ pɛnsɛ yø anxɛ Oja̱ ngue bi 'da'a̱hʉ ra̱ ley, pɛ hi̱nguí̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ hya̱.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Nu̱'mø mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ bi si p'ʉya, bi̱ nda̱nzø yø mmʉi ngue ra̱ cuɛ, pɛts'i da̱ zadra̱ Teba.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Nu̱na̱ ra̱ Teba p'ʉya, di ha̱tra̱ ts'ɛdi ra̱ Espíritu Santo. Bi hyanma̱ hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi hyandi̱ ngue di yoxni̱ Oja̱, 'nɛ̱ bi hyandi̱ ngue nu̱p'ʉ ja rá̱ n'yɛi Oja̱ ja 'bʉp'ʉ ra̱ Jesús.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Bi 'yɛ̱nna̱ Teba p'ʉya:
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Bi̱ mʉhra̱ hmafi yø judío p'ʉya, bi gotyø gu̱, porque hi̱ngui̱ nne da̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Teba. Bi̱ nyu̱ntyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue bi bɛnt'i̱.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Bi gʉjma̱ xøts'e ra̱ hni̱ni̱ ngue bá̱ pʉndo. Nu̱'ʉ yø testigo xi̱ ma̱nna̱ fɛhni̱ p'ʉya, bi ga̱cyø tu̱hu̱ ngue bi̱ møp'ʉ 'bä'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Saulo. Bi̱ mʉndo ra̱ Teba p'ʉya.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Mɛ̱nte 'bʉndo ra̱ Teba p'ʉya, bi zo Oja̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya, ra̱ ndøts'ɛdi bi 'yɛ̱na̱:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.