Atos 23

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nu̱na̱ ra̱ Pablo bi hyɛ̱tyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ junta. Bi 'yɛ̱mbʉya:
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nu̱na̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ Ananías, bi 'bɛp'ʉ 'dap'ʉ 'bähmi̱ ra̱ Pablo ngue da̱ mɛmba̱ rá̱ ne.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Bi 'yɛ̱nna̱ Pablo p'ʉya:
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Nu̱'ʉ 'bäp'ʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo:
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Mi̱ da̱hra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Bi ba̱hra̱ Pablo p'ʉya, ngue 'bʉp'ʉ 'da yø judío p'ʉ ja ra̱ junta ngue tɛnna̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ saduceo. Ma̱n'na 'bʉi yø judío p'ʉya, ni̱ hu̱ yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ra̱ fariseo. Ra̱ Pablo p'ʉya, bi ts'ɛdi bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Nu̱'mø mi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, nu̱'ʉ yø fariseo, conyø saduceo, di̱ nju̱n'ma̱hya̱sɛ p'ʉya. Ya yo 'bʉi bi gohyø ja̱'i̱.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Porque yø saduceo mma̱n'ʉ ngue hi̱ndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima, ni̱ xi̱ngyø anxɛ di 'bʉi, ni̱ xi̱ngra̱ nda̱hi̱. Pɛ yø fariseo p'ʉya, gä ɛ̱c'ɛ̱i̱ ya yø hya̱ ya.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Bi̱ mʉhra̱ hmafi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Bi̱ nangui̱ 'da yø xännba̱te ngue ra̱ ley, yø n'yohʉ yø fariseo. Bi 'yɛ̱n'ʉ p'ʉya:
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ma̱thoguitho bi̱ nsʉhyø ja̱'i̱ p'ʉya. Ya nsu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado ngue pɛts'i da̱ xɛnyø ja̱'i̱ ra̱ Pablo. Bi 'bɛpyø soldado p'ʉya ngue bi zicra̱ Pablo p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱, bi zixpʉ ja ra̱ cuarte.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Rá̱ nyohra̱ xu̱i̱ p'ʉya, bi̱ nu̱ ra̱ Pablo ra̱ Hmu̱ Jesús, ngue bi 'yɛ̱mbi̱:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ nhɛca̱hya̱ 'da yø judío ngue da̱ hyo ra̱ Pablo. Bi 'yɛ̱na̱:
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Pongui̱ yote nja̱'i̱ ya 'da'igu̱ bi̱ ma̱ ngue da̱ hyo ra̱ Pablo.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Bi̱ map'ʉ 'bʉhyø hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, 'nɛ̱p'ʉ 'bʉhyø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío. Bi 'yɛ̱mbʉya:
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 A nu̱'a̱hʉ ya, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue ra̱ junta, da̱mi̱ xihmʉ rá̱ hmu̱ yø soldado ngue da̱ si ni̱xu̱di̱ ra̱ Pablo ua guí 'bʉhmʉ. Gui 'yɛ̱mp'ʉ ngue ja ts'ɛdi ma̱n'na ra̱ hya̱ da̱ t'änni̱. Nu̱gähe p'ʉya, ya xca̱ nsähe ngue ga̱ hohe hante da̱ zøcua.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Pɛ nu̱'a̱ n'na rá̱ 'bɛ'ue ra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yøde tema̱ hya̱ nts'änni̱. Bi̱ map'ʉ ja ra̱ cuarte ngue bá̱ xihra̱ Pablo'a̱ ra̱ hya̱ xi 'yøde.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nu̱'mø mi̱ xihra̱ Pablo'a̱ te fɛ̱nnbi̱, bi zonhna̱ n'na ra̱ capita p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Nu̱'a̱ ra̱ capita p'ʉya, bi zixra̱ ts'ʉnt'ʉ p'ʉ 'bʉhrá̱ hmu̱ yø soldado. Bi 'yɛ̱mbi̱:
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ ts'ʉnt'ʉ, bi zica̱ n'nanni̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Nu̱na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱:
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Pɛ nu̱'i̱ 'yo guí ɛ̱c'ɛ̱i̱, porque pongui̱ yote nja̱'i̱ yø judío xa̱ nzänni̱ ngue da̱ gorpa̱ ra̱ 'yu̱ ra̱ Pablo, da̱ hyo. 'Nɛ̱ i̱ mma̱ ngue ni̱ xi̱ngra̱ hmɛ̱, ni̱ xi̱ngra̱ dehe da̱ zi, asta̱ gue'mø da̱ nu̱ ngue da̱ du̱ ra̱ Pablo. Ɛ̱̱na̱ ngue da̱ zʉ Oja̱ 'mø hi̱ndi̱ nja'a̱ te xa̱ nzänni̱ 'na̱. A nu̱yá, ya xa̱ nsäya, ngue tømtho tema̱ hya̱ guí̱ mma̱nya.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado bi xihra̱ ts'ʉnt'ʉ ngue hi̱njonda̱ xifi ngue bi̱ ma̱n'a̱ te ra̱ hya̱ xi 'yøde.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi zonhni̱ yoho yø capita. Bi 'bɛpi ngue di̱ nsä yo ciento yø soldado ngue yø 'yogua, 'nɛ̱ hya̱te ma̱'dɛt'a yø tøgue, 'nɛ̱ yo ciento nja̱'i̱ yø nhya̱ lansa ngue da̱ zixra̱ Pablo 'mø bi zʉ'i gʉto nxu̱i̱, da̱ mɛnhni̱ di̱ ma Cesarea.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 'Nɛ̱ bi̱ ma̱nda ngue da̱ thøspa̱bi̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ ra̱ fani̱ da̱ hyu̱xra̱ Pablo. Bi̱ ma̱nda ngue hi̱nte di̱ njapra̱ Pablo, sinoque di̱ ndäpra̱ gobierno Félix.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Bi 'yøt'a̱ n'na ra̱ sʉcua̱ ra̱ hmu̱ p'ʉya, ngue bi ga̱xyø soldado, bi däpra̱ Félix. I ɛ̱nna̱ sʉcua̱:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Nu̱gä drá̱ Claudio Lisias, da̱di zɛngua'i̱ grá̱ hoga̱ gobierno Félix.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Di pɛn'na̱'i̱ p'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, bi gotyø judío, ya ja ngue xta̱ hyo. Pɛ nu̱'mø ma̱ pa̱cä p'ʉya ngue ra̱ romano, dá̱ pɛnnba̱bi̱ yø soldado ngue bá̱ ya̱ni̱.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Dá̱ ne ngue xca̱ pa̱di̱ te gui ya̱pi̱. Dá̱ sixä p'ʉ bi 'yøtyø junta yø judío p'ʉya.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ nɛ̱qui̱, guehna̱ ja ua na̱ya. Gui ya̱pi̱ ngue'a̱ ra̱ ley ga̱ 'yo judío. Pɛ hi̱mbi̱ nɛ̱qui̱ ra̱ hya̱ ngue te xtí hyo, ni̱ xi̱nga̱ gue'a̱ di sä ngue da̱ jot'i.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Pɛ dá̱ mmɛ̱yagä p'ʉya, ngue nu̱'ʉ yø judío, ya xi̱ nhɛca̱hya̱ ngue xta̱ hyo. Ja̱na̱ngue nu̱ya dí pɛn'na̱'i̱ p'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱. 'Nɛ̱ xquet'a̱ dí xicä'ʉ di ya̱pi̱ ngue da̱ map'ʉ guí 'bʉi ngue da̱ xi'i te gá̱ nzʉi. Hønt'a̱ ra̱ hya̱'a̱ ya”.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Nu̱'ʉ yø soldado p'ʉya, bi 'yøt'e te bi̱ m'mɛpi. Bi zixra̱ Pablo 'mø mi̱ nxu̱i̱, bi̱ ma p'ʉya, i̱ nthop'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Mi̱ zä mi̱ nɛ̱ca̱häi p'ʉya, bá̱ penc'ʉ yø soldado ngue yø 'yogua, bi zøp'ʉ ja ra̱ cuarte. Go bi̱ mähä ra̱ Pablo'ʉ yø tøgue.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Mi̱ zømpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea p'ʉya, bi̱ ndäpra̱ sʉcua̱ ra̱ gobierno, 'nɛ̱ xquet'a̱ bi̱ ndäpra̱ Pablo.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Nu̱'mø mi̱ juadi bi̱ nu̱ ra̱ sʉcua̱ ra̱ gobierno p'ʉya, bi 'yänni̱ hapʉ ra̱ mmɛ̱ngu̱ na̱ ra̱ Pablo. 'Bexpi ba̱tho ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Cilicia.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Bi 'yɛ̱mbʉya:
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.