Atos 23

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nu̱na̱ ra̱ Pablo bi hyɛ̱tyø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ junta. Bi 'yɛ̱mbʉya:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Nu̱na̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ Ananías, bi 'bɛp'ʉ 'dap'ʉ 'bähmi̱ ra̱ Pablo ngue da̱ mɛmba̱ rá̱ ne.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Bi 'yɛ̱nna̱ Pablo p'ʉya:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nu̱'ʉ 'bäp'ʉ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Mi̱ da̱hra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Bi ba̱hra̱ Pablo p'ʉya, ngue 'bʉp'ʉ 'da yø judío p'ʉ ja ra̱ junta ngue tɛnna̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ saduceo. Ma̱n'na 'bʉi yø judío p'ʉya, ni̱ hu̱ yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ra̱ fariseo. Ra̱ Pablo p'ʉya, bi ts'ɛdi bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Nu̱'mø mi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, nu̱'ʉ yø fariseo, conyø saduceo, di̱ nju̱n'ma̱hya̱sɛ p'ʉya. Ya yo 'bʉi bi gohyø ja̱'i̱.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Porque yø saduceo mma̱n'ʉ ngue hi̱ndi̱ bɛ̱nna̱te yø ánima, ni̱ xi̱ngyø anxɛ di 'bʉi, ni̱ xi̱ngra̱ nda̱hi̱. Pɛ yø fariseo p'ʉya, gä ɛ̱c'ɛ̱i̱ ya yø hya̱ ya.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Bi̱ mʉhra̱ hmafi gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Bi̱ nangui̱ 'da yø xännba̱te ngue ra̱ ley, yø n'yohʉ yø fariseo. Bi 'yɛ̱n'ʉ p'ʉya:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ma̱thoguitho bi̱ nsʉhyø ja̱'i̱ p'ʉya. Ya nsu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado ngue pɛts'i da̱ xɛnyø ja̱'i̱ ra̱ Pablo. Bi 'bɛpyø soldado p'ʉya ngue bi zicra̱ Pablo p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱, bi zixpʉ ja ra̱ cuarte.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Rá̱ nyohra̱ xu̱i̱ p'ʉya, bi̱ nu̱ ra̱ Pablo ra̱ Hmu̱ Jesús, ngue bi 'yɛ̱mbi̱:
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ nhɛca̱hya̱ 'da yø judío ngue da̱ hyo ra̱ Pablo. Bi 'yɛ̱na̱:
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Pongui̱ yote nja̱'i̱ ya 'da'igu̱ bi̱ ma̱ ngue da̱ hyo ra̱ Pablo.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Bi̱ map'ʉ 'bʉhyø hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, 'nɛ̱p'ʉ 'bʉhyø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío. Bi 'yɛ̱mbʉya:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 A nu̱'a̱hʉ ya, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue ra̱ junta, da̱mi̱ xihmʉ rá̱ hmu̱ yø soldado ngue da̱ si ni̱xu̱di̱ ra̱ Pablo ua guí 'bʉhmʉ. Gui 'yɛ̱mp'ʉ ngue ja ts'ɛdi ma̱n'na ra̱ hya̱ da̱ t'änni̱. Nu̱gähe p'ʉya, ya xca̱ nsähe ngue ga̱ hohe hante da̱ zøcua.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Pɛ nu̱'a̱ n'na rá̱ 'bɛ'ue ra̱ Pablo p'ʉya, bi 'yøde tema̱ hya̱ nts'änni̱. Bi̱ map'ʉ ja ra̱ cuarte ngue bá̱ xihra̱ Pablo'a̱ ra̱ hya̱ xi 'yøde.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Nu̱'mø mi̱ xihra̱ Pablo'a̱ te fɛ̱nnbi̱, bi zonhna̱ n'na ra̱ capita p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nu̱'a̱ ra̱ capita p'ʉya, bi zixra̱ ts'ʉnt'ʉ p'ʉ 'bʉhrá̱ hmu̱ yø soldado. Bi 'yɛ̱mbi̱:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi bɛnnba̱ rá̱ 'yɛ ra̱ ts'ʉnt'ʉ, bi zica̱ n'nanni̱, bi 'yɛ̱mbi̱:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Nu̱na̱ ra̱ ts'ʉnt'ʉ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Pɛ nu̱'i̱ 'yo guí ɛ̱c'ɛ̱i̱, porque pongui̱ yote nja̱'i̱ yø judío xa̱ nzänni̱ ngue da̱ gorpa̱ ra̱ 'yu̱ ra̱ Pablo, da̱ hyo. 'Nɛ̱ i̱ mma̱ ngue ni̱ xi̱ngra̱ hmɛ̱, ni̱ xi̱ngra̱ dehe da̱ zi, asta̱ gue'mø da̱ nu̱ ngue da̱ du̱ ra̱ Pablo. Ɛ̱̱na̱ ngue da̱ zʉ Oja̱ 'mø hi̱ndi̱ nja'a̱ te xa̱ nzänni̱ 'na̱. A nu̱yá, ya xa̱ nsäya, ngue tømtho tema̱ hya̱ guí̱ mma̱nya.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø soldado bi xihra̱ ts'ʉnt'ʉ ngue hi̱njonda̱ xifi ngue bi̱ ma̱n'a̱ te ra̱ hya̱ xi 'yøde.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, bi zonhni̱ yoho yø capita. Bi 'bɛpi ngue di̱ nsä yo ciento yø soldado ngue yø 'yogua, 'nɛ̱ hya̱te ma̱'dɛt'a yø tøgue, 'nɛ̱ yo ciento nja̱'i̱ yø nhya̱ lansa ngue da̱ zixra̱ Pablo 'mø bi zʉ'i gʉto nxu̱i̱, da̱ mɛnhni̱ di̱ ma Cesarea.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 'Nɛ̱ bi̱ ma̱nda ngue da̱ thøspa̱bi̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ ra̱ fani̱ da̱ hyu̱xra̱ Pablo. Bi̱ ma̱nda ngue hi̱nte di̱ njapra̱ Pablo, sinoque di̱ ndäpra̱ gobierno Félix.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Bi 'yøt'a̱ n'na ra̱ sʉcua̱ ra̱ hmu̱ p'ʉya, ngue bi ga̱xyø soldado, bi däpra̱ Félix. I ɛ̱nna̱ sʉcua̱:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Nu̱gä drá̱ Claudio Lisias, da̱di zɛngua'i̱ grá̱ hoga̱ gobierno Félix.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Di pɛn'na̱'i̱ p'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, bi gotyø judío, ya ja ngue xta̱ hyo. Pɛ nu̱'mø ma̱ pa̱cä p'ʉya ngue ra̱ romano, dá̱ pɛnnba̱bi̱ yø soldado ngue bá̱ ya̱ni̱.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Dá̱ ne ngue xca̱ pa̱di̱ te gui ya̱pi̱. Dá̱ sixä p'ʉ bi 'yøtyø junta yø judío p'ʉya.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ nɛ̱qui̱, guehna̱ ja ua na̱ya. Gui ya̱pi̱ ngue'a̱ ra̱ ley ga̱ 'yo judío. Pɛ hi̱mbi̱ nɛ̱qui̱ ra̱ hya̱ ngue te xtí hyo, ni̱ xi̱nga̱ gue'a̱ di sä ngue da̱ jot'i.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Pɛ dá̱ mmɛ̱yagä p'ʉya, ngue nu̱'ʉ yø judío, ya xi̱ nhɛca̱hya̱ ngue xta̱ hyo. Ja̱na̱ngue nu̱ya dí pɛn'na̱'i̱ p'ʉ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱. 'Nɛ̱ xquet'a̱ dí xicä'ʉ di ya̱pi̱ ngue da̱ map'ʉ guí 'bʉi ngue da̱ xi'i te gá̱ nzʉi. Hønt'a̱ ra̱ hya̱'a̱ ya”.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Nu̱'ʉ yø soldado p'ʉya, bi 'yøt'e te bi̱ m'mɛpi. Bi zixra̱ Pablo 'mø mi̱ nxu̱i̱, bi̱ ma p'ʉya, i̱ nthop'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Mi̱ zä mi̱ nɛ̱ca̱häi p'ʉya, bá̱ penc'ʉ yø soldado ngue yø 'yogua, bi zøp'ʉ ja ra̱ cuarte. Go bi̱ mähä ra̱ Pablo'ʉ yø tøgue.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Mi̱ zømpʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea p'ʉya, bi̱ ndäpra̱ sʉcua̱ ra̱ gobierno, 'nɛ̱ xquet'a̱ bi̱ ndäpra̱ Pablo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nu̱'mø mi̱ juadi bi̱ nu̱ ra̱ sʉcua̱ ra̱ gobierno p'ʉya, bi 'yänni̱ hapʉ ra̱ mmɛ̱ngu̱ na̱ ra̱ Pablo. 'Bexpi ba̱tho ngue ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Cilicia.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Bi 'yɛ̱mbʉya:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.