Atos 15
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ACF
1 Nu̱'ʉ yø pa'ʉ p'ʉya, bá̱ nɛ̱xa̱ Judea 'da yø n'yohʉ, bi zø'a̱ Antioquía. Bi̱ mʉdi bi xännba̱bi̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Nu̱na̱ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé, bi 'yɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nju̱nt'ui'ʉ mma̱n'a̱ p'ʉya. M'mɛfa p'ʉya, bi t'ɛ̱xra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé ngue i̱ ma Jerusalén, bi̱ mähä mi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue da̱ nya̱hʉ yø representante ra̱ Cristo co 'nɛ̱'ʉ 'bɛt'o p'ʉ di̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ Jerusalén. Ja̱na̱ngue da̱ nu̱ ha di jap'na̱ ra̱ hya̱ na̱.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Nu̱'ʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ Antioquía, bi̱ ma bi thøp'ʉ ja ra̱ 'yu̱ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé. Ni̱ nthop'ʉ ja yø häi Fenicia 'nɛ̱ Samaria. I̱ mma̱ ha bi̱ nja ngue bi hyɛp'ʉ yø nyogui nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø ja̱'i̱ ngue bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ Oja̱. Gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, ɛ̱mmɛ̱i̱ di johya 'mø mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ na̱.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Nu̱na̱ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé bi zømp'ʉ Jerusalén, bi̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ conyø representante ra̱ Cristo 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ di̱ mpɛti yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Bi̱ ma̱ te xi 'yørpa̱bi̱ Oja̱ p'ʉya.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Bi̱ nangui̱ 'da yø fariseo ya xi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱:
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Ja̱na̱ngue bi̱ mpɛti yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, para ngue da̱ hnu̱ ha di̱ njapra̱ hya̱.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Mi̱ juadi mi̱ nya̱ui ya'atho p'ʉya, bi̱ nangra̱ Bɛdu, bi 'yɛ̱na̱:
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Nu̱na̱ Oja̱, i pa̱rba̱bi̱ yø n'yomfɛ̱ni̱ yø ja̱'i̱. 'Nɛ̱ di̱ nɛ̱qui̱ ngue bi̱ nu̱ ma̱nho Oja̱ ngue 'nɛ̱hyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, porque bá̱ pɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo, tengu̱tho bi jacjʉ m'mɛt'o.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Tengu̱tho bi jacjʉ Oja̱, bi jarbʉtho ya hi̱ngyø judío ya. Bi pu̱nnba̱bi̱ ya yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Xiya, ¿hanja ngue guí täcjʉ'a̱ te nne da̱ 'yøt'Oja̱ ya? Porque guí xihmʉ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue jatho da̱ dɛnna̱ ley nu̱na̱ hi̱nja̱m'mø di sä da̱ 'yøtyø ja̱'i̱, ni̱ xi̱nga̱ guehma̱ mboxitahʉ xta̱ nzä xta̱ 'yøt'e, ni̱ xi̱nga̱ guecjʉ di sä ga̱ øthʉ'a̱ te gäma̱ hya̱ di̱ ma̱nda ra̱ ley.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Pɛ dí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ngue gdá̱ nya̱mhmʉ conná̱ ma̱te ra̱ Hmu̱ Jesús. Xquet'a̱ njarbʉtho yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío ya.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Gä bi̱ nsäya'a̱ gui̱ nju̱n'ma̱hya̱ yø ja̱'i̱ p'ʉya. Bi 'yørpa̱ ma̱su̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Pablo. Bi̱ ma̱ te bi̱ nja 'mø mi̱ map'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío, ngue bi 'yøtyø milagro Oja̱ conná̱ ngue'ʉ.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Mi̱ juadi bi hma̱nna̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱nna̱ Jacobo:
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Nu̱na̱ ra̱ Simu̱, ya bi xicjʉ ha bi̱ nja te bi 'yørpa̱bi̱ Oja̱ 'mø rá̱ mʉdi mi̱ map'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío. Nu̱na̱ Oja̱, ya xpa̱ huanhyø ja̱'i̱ ja ngue da̱ zo rá̱ 'yɛ.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ya̱, di̱ nthɛui na̱ ra̱ hya̱ bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱ na̱ya, ngue ɛ̱na̱:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “Nu̱'mø bi̱ nja'a̱ ra̱ hya̱ nt'ot'i ya, nu̱'a̱ ra̱ ni̱ja̱ bi hyøhra̱ David, ma̱'da'yo ga̱ hoqui hapʉ xa̱nts'oni̱, porque ya xa̱ xot'i.
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 Dí̱ nne ngue gätho yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío da̱ hyongui̱ n'namhma̱ da̱ zo ma̱ 'yɛ.
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱n'Oja̱, 'nɛ̱ bi japi bi ba̱hyø ja̱'i̱ xa̱ m'mʉhyø pa xa̱ thogui”, bi 'yɛ̱na̱.
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 Nu̱gä dí ɛ̱na̱ ngue nu̱ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío, ngue ya 'yo di 'bätyø mmʉi ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱ Oja̱, ya hi̱ngui̱ sä ga̱ ts'onnba̱hʉ yø mmʉi ya.
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 A nu̱yá, para ngue hi̱ndi̱ nsʉhmi̱ ya yø judío ngue yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya, høndya yø hya̱ ja ua da̱ ma ma̱cuarpi ra̱ sʉcua̱ ya. Ngue hi̱nda̱ za ra̱ ngø, nu̱'a̱ i tho ngue i t'ørba̱ ra̱ 'bøt'e yø da̱hmu̱. 'Nɛ̱ hi̱ndi̱ n'yots'om'mäi. 'Nɛ̱ hi̱nda̱ zaprá̱ ngø yø zu̱'ɛ̱ hi̱ngui̱ pønna̱ ji 'mø bi du̱, 'nɛ̱ hi̱nda̱ zi ra̱ ji.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Porque asta̱ guehyø pa xa̱ thogui, ya ma̱ndø nja̱m'møtho, n'na ngu̱ n'na yø hni̱ni̱ i 'bʉi te'o mma̱nna̱ ley bi 'yotra̱ Moisés. Nu̱na̱ ra̱ ley na̱, nu̱'mø ra̱ pa ngue ra̱ ts'äya, nhya̱to nhya̱to hma̱mp'ʉ ja yø ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 A nu̱ya yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, 'nɛ̱ gätho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, bi zännbʉya ngue da̱ huanhni̱ to da̱ mɛnhni̱, di̱ ma Antioquía, da̱ mɛ ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Bernabé. Bi t'ɛ̱xra̱ Judas nu̱'a̱ ja ma̱n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ra̱ Barsabás. 'Nɛ̱ bi t'ɛ̱xra̱ Silas. Guehya yø n'yohʉ 'bɛt'o p'ʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 Bi̱ ma nt'øt'e ra̱ sʉcua̱ da̱ ga̱xpʉya, i ɛ̱nna̱ sʉcua̱:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Dí øcähe ngue bi̱ nɛ̱xua 'da yø n'yohʉ ngue hi̱ndá̱ ɛt'ähe. A nu̱ya p'ʉya, hi̱ngui̱ pa̱di̱ te gui 'yøthʉ ngue bá̱di ts'on'na̱ ni̱ mmʉihʉ 'na̱ ra̱ hya̱ i̱ mma̱, ngue di̱ ma̱nda di̱ nja'a̱hʉ ra̱ hmɛ̱pya ngue ra̱ circuncisión, 'nɛ̱ guí su̱phʉ gätho'a̱ te di̱ ma̱nda ra̱ ley bi 'yotra̱ Moisés.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 Ja̱na̱ngue dá̱ mpɛtigähe ngue dá̱ nhɛca̱hya̱he. Dá̱ ɛ̱xähe yø n'yohʉ bi̱ map'ʉ, bi̱ mähä na̱ ma̱ zi cu̱hʉ ra̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Pablo.
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 A nu̱na̱ ra̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Pablo i ɛnyø te conná̱ nguehna̱ ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nu̱ya yø n'yohʉ dá̱ ɛt'ähe p'ʉya, guehna̱ ra̱ Judas 'nɛ̱hra̱ Silas. Nu̱ya p'ʉya da̱ zä guí̱ nya̱sɛhʉ, guehya da̱ xi'a̱hʉ tema̱ hya̱ dá̱ sännähe ya.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Nu̱'a̱ te bi zänna̱ Espíritu Santo p'ʉya co 'nɛ̱cähe, dá̱ nu̱ ma̱nhohe ngue hi̱ngui̱ ja ts'ɛdi da̱ 'yøtyø ja̱'i̱'a̱ te gä ga̱ 'yo yø judío. Hi̱nda̱ høndya yø hya̱ i ja ngue gui 'yøthʉ p'ʉ ha 'bʉhyø judío da̱ si'a̱hʉ.
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 'Yo gui sahʉ ra̱ ngø i tho ngue t'ørba̱ ra̱ 'bøt'e yø da̱hmu̱. 'Nɛ̱ ra̱ ji p'ʉya, 'yo gui sihʉ. Nu̱'a̱ ra̱ ngø hi̱ngui̱ pønna̱ ji 'mø bi du̱, 'yo gui sahʉ. 'Nɛ̱ 'yo gui 'yots'om'mäihʉ. Nu̱'mø ngue gá̱ 'yøthʉ na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱he ya, ya xa̱nho te guí øthʉ 'mø. Hønt'Oja̱ da̱ mä'a̱hʉ”.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Ya bi̱ ma'ʉ bi t'ɛrbʉya. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Antioquía, bi pɛtyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, bi dä ra̱ sʉcua̱ p'ʉya.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Nu̱'mø mi̱ nu̱ ra̱ sʉcua̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, ɛ̱mmɛ̱i̱ di johya ngue ya bi̱ nhohyø mmʉi.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Nu̱na̱ ra̱ Judas 'nɛ̱hra̱ Silas xquet'a̱ yø pønga̱hya̱ Oja̱ ya, bi hojpa̱bi̱ yø mmʉi yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya p'ʉya, 'nɛ̱ bi ha̱tra̱ ts'ɛdi na̱ ra̱ hya̱ bi xifi.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Bá̱ m'mʉp'ʉ njammi̱ pa p'ʉ Antioquía. M'mɛfa p'ʉya, bá̱ n'yɛ̱te ngue bi̱ mengui̱ i̱ ma Jerusalén.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Silas bi̱ nu̱ ma̱nho ngue bá̱ cop'ʉ na̱.
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Xquet'a̱ 'nɛ̱hra̱ Pablo, 'nɛ̱hra̱ Bernabé bá̱ cop'ʉ Antioquía. Bi sigue bi xännba̱bi̱ yø ja̱'i̱ na̱ rá̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ Oja̱. Bi̱ mfäxui mi̱'da yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ngue xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Mi̱ ma njammi̱ pa p'ʉya, ra̱ Pablo bi 'yɛ̱mbra̱ Bernabé:
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Nu̱na̱ ra̱ Bernabé, bi̱ ne xta̱ nzixra̱ Xuua nu̱na̱ ja ma̱n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ra̱ Marco.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Pɛ ra̱ Pablo hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho ngue xta̱ nzits'i, porque ra̱ Xuua ya xpí̱ nsote p'ʉ Panfilia, hi̱ngui̱ nne da̱ mɛp'ʉ ni̱ ma ngue di 'yonna̱ hya̱.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Bi̱ n'uɛ̱ni̱ n'na ngu̱ n'na ngue hi̱nga̱ 'da'igu̱ i̱ mma̱. Nu̱na̱ ra̱ Bernabé bi zixra̱ Marco na̱. Bi 'yo ra̱ barco i̱ map'ʉ ja ra̱ häi Chipre.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ra̱ Pablo p'ʉya, guehna̱ ra̱ Silas bi̱ ne bi̱ mɛ na̱. Yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya bi 'yäprá̱ ma̱te Oja̱ ngue da̱ mädi ha ni̱ ma.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Ra̱ Pablo 'nɛ̱hra̱ Silas i̱ mpa p'ʉ ja ra̱ häi Siria, 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Cilicia. Di ha̱tra̱ ts'ɛdi yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉ ni̱ ma.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.