Atos 12

Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu̱na̱ ra̱ tiempo na̱ p'ʉya, bi bɛnt'i̱ 'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ da̱st'abi Herodes ngue bi ʉni̱.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Nu̱na̱ ra̱ Jacobo rá̱ n'yohʉ ra̱ Xuua, bi̱ ma̱nda ngue bi thɛjpa̱ rá̱ ya̱ conna̱ juai.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Bi̱ nu̱ ra̱ Herodes ngue di ho yø judío te bi 'yøt'e, bi bɛnt'i̱ ma̱høn'a̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ nja'a̱ ra̱ pa ngue ra̱ ngo ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Nu̱'mø mi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ra̱ Bɛdu, bi̱ ma̱nda ra̱ Herodes ngue bi jot'i. Nu̱p'ʉ ja ra̱ fädi p'ʉya, bi̱ mä'i goho poni̱ yø soldado ngue yø goho nja̱'i̱ n'na poni̱. Bi zänni̱ ngue ja xti sentencia 'mø xta̱ nguahra̱ ngo ni̱ hu̱ ngue ra̱ pascua.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ya ofädi ra̱ Bɛdu, pɛ m'mädi xa̱ndønho. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ säya'ʉ yø mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui, ja̱njua̱ni̱ ngue mmarpa̱bi̱ Oja̱.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Nu̱'a̱ ra̱ xu̱i̱'a̱ p'ʉya, høntho xta̱ hyats'i xta̱ mma njʉqui ra̱ Bɛdu ngue xta̱ mma ma̱ sentencia ngue da̱ tho. Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu, xi 'yɛ̱t'i̱nde yoho yø soldado p'ʉ mi̱ a̱ha̱. Ma̱ nthu̱t'i̱ co yoho yø cadena. Nu̱'ʉ mi̱'da yø soldado p'ʉya, 'bäp'ʉ ja ra̱ goxthi fädi ngue di̱ mfädi.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Mi̱ zø'a̱ n'na rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya, bi yot'i gä mbo ra̱ fädi. Nu̱na̱ ra̱ anxɛ, bi dospa̱ rá̱ hyo ra̱ Bɛdu ngue bi 'yä, bi 'yɛ̱mbi̱:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Nu̱'a̱ ra̱ anxɛ bi 'yɛ̱mbi̱:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, ni̱ 'bɛfatho p'ʉ ni̱ ma ra̱ anxɛ ngue bi bøni̱. Pɛ hi̱ngui̱ pa̱di̱ ngue'mø ma̱jua̱ni̱ ogue hi̱mma̱ jua̱ni̱'a̱ te ørpa̱bi̱ ra̱ anxɛ, bi 'yɛ̱na̱ ngue i 'ui̱.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Pɛ nu̱'mø mi̱ thop'ʉ rá̱ mʉdi 'bʉi yø soldado, bi 'ui̱x'a̱ rá̱ yo 'bʉi, mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ goxthi ngue gä ra̱ t'ɛgui p'ʉya. Bi xosɛ ra̱ ju̱t'i̱, bi bømbʉya. M'mɛfa p'ʉya, ya ni̱ 'yop'ʉ ja ra̱ caye. Bi zop'ʉ ra̱ anxɛ p'ʉya, bi̱ ma.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Bi hya̱xa̱ njua̱ni̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya ngue ma̱jua̱ni̱'a̱ te ørpa̱bi̱ ra̱ anxɛ bi nu̱, bi 'yɛ̱mp'ʉya:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Mɛ̱nte sodrá̱ mmʉi ra̱ Bɛdu'a̱ te tho p'ʉya, bi zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Ma̱ya rá̱ mamá ra̱ Xuua. Nu̱na̱ ra̱ Xuua xquet'a̱ ni̱ hu̱ ngue i Marco. Xa̱ngu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ xi̱ mpɛti p'ʉ ja rá̱ ngu̱ na̱ p'ʉya ngue mmat'Oja̱.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi jätra̱ goxthi p'ʉ thi. Bá̱ pøn'a̱ n'na ra̱ hmu̱te ni̱ hu̱ ngue ra̱ Rode ngue da̱ pa̱di̱ te'o di jätra̱ goxthi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pɛ nu̱'mø mi̱ ba̱ p'ʉya ngue ra̱ Bɛdu 'bähma̱ xøts'e, nu̱'a̱ gui johya, bi̱ ntihi i̱ ma mbo ngue bá̱ ma̱. Gue hi̱nga̱ 'be bi xojpi.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Mi̱ ma̱mp'ʉya ngue 'bäp'ʉ thi ra̱ Bɛdu. Bi t'ɛ̱mbʉya:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pɛ ra̱ Bɛdu bi sigue di jätra̱ goxthi. Bi̱ ma to bá̱ xocra̱ goxthi p'ʉya. Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue gue'a̱ ra̱ Bɛdu, ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, ørpa̱tho yø senya conna̱ 'yɛ ngue hi̱ndi̱ 'ya̱ni̱. Bi xihyø ja̱'i̱ ha bi̱ nja ngue bá̱ jʉc'a̱ Oja̱ p'ʉ ja ra̱ fädi. Bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Mi̱ hyaxpʉya, ja̱njua̱ni̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøtyø soldado. Porque hi̱ngui̱ pa̱di̱ ha xi̱ nja ra̱ Bɛdu.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Bi̱ ma̱nda ra̱ Herodes ngue bá̱ thonna̱ Bɛdu, pɛ hi̱mbá̱ thi̱ni̱. Bi̱ ma nt'änni̱ yø mädi p'ʉya. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ ma̱nda ngue bi tho'ʉ yø mädi. Mi̱ nhote ra̱ Herodes, bi bømp'ʉ ja ra̱ häi Judea, bi̱ ma i̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ häi Cesarea.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Nu̱na̱ ra̱ Herodes ma̱di̱ nsʉhmi̱ yø mmɛ̱ngu̱ Tiro 'nɛ̱hyø mmɛ̱ngu̱ Sidón. Pɛ bi̱ nhɛca̱hya̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ mɛnhna̱ n'na ra̱ comisió ngue da̱ ma da̱ nya̱ui ra̱ Herodes. Pɛ 'be bi hyøspa̱bi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ na̱ ra̱ Blasto di̱ ma̱nda p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Herodes. Go bi cʉtra̱ hya̱ na̱ p'ʉya ngue di̱ nhojpa̱ui yø ja̱'i̱ ra̱ Herodes. Porque nu̱p'ʉ ja ra̱ häi Tiro 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Sidón, ja ma̱ni̱ map'ʉ'a̱ te mi̱ pømp'ʉ ja rá̱ häi ra̱ Herodes ngue si yø ja̱'i̱.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 N'na ra̱ pa p'ʉya, bi̱ mɛnnba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ra̱ Herodes ngue bá̱ ɛ̱hyø ja̱'i̱ bi̱ nya̱ui. Nu̱na̱ ra̱ Herodes bi hye rá̱ he ngue ra̱ heda̱st'abi. Bi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ nthu̱ts'i̱ ngue bi̱ nhøt'a̱ hya̱ p'ʉya.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Mi̱ juadi bi̱ nya̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱nyø ja̱'i̱:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 'Bexque'a̱ p'ʉya, n'na rá̱ anxɛ Oja̱ bi japi ngue bi hyɛ̱nna̱ Herodes, bi gʉmyø masɛ mi̱ ca̱ rá̱ mmʉi, bi du̱. Porque bi hotho te mma̱nyø ja̱'i̱ ngue ɛ̱mbi̱ Oja̱, hi̱mbi̱ hɛjpi ngue ɛ̱spa̱bi̱ yø ja̱'i̱.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Pɛ nu̱na̱ rá̱ hya̱ Oja̱, ma̱n'na ma̱n'na ni̱ zɛtho ndap'ʉ bi zä i hma̱.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Nu̱na̱ ra̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Saulo mi̱ dä ra̱ mɛ̱nyu̱ i 'bɛnhni̱ ngue da̱ni̱ däp'ʉ Jerusalén. Hømbá̱ pengui̱, bi 'yɛ̱'a̱ Antioquía. Bá̱ si ra̱ Xuua nu̱na̱ ni̱ hu̱ ngue i Marco.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.