Atos 12
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ARA
1 Nu̱na̱ ra̱ tiempo na̱ p'ʉya, bi bɛnt'i̱ 'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ da̱st'abi Herodes ngue bi ʉni̱.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Nu̱na̱ ra̱ Jacobo rá̱ n'yohʉ ra̱ Xuua, bi̱ ma̱nda ngue bi thɛjpa̱ rá̱ ya̱ conna̱ juai.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Bi̱ nu̱ ra̱ Herodes ngue di ho yø judío te bi 'yøt'e, bi bɛnt'i̱ ma̱høn'a̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ na̱ p'ʉya, bi̱ nja'a̱ ra̱ pa ngue ra̱ ngo ts'i ra̱ thu̱hmɛ̱ hi̱ngui̱ n'youi ra̱ íxi.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Nu̱'mø mi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ra̱ Bɛdu, bi̱ ma̱nda ra̱ Herodes ngue bi jot'i. Nu̱p'ʉ ja ra̱ fädi p'ʉya, bi̱ mä'i goho poni̱ yø soldado ngue yø goho nja̱'i̱ n'na poni̱. Bi zänni̱ ngue ja xti sentencia 'mø xta̱ nguahra̱ ngo ni̱ hu̱ ngue ra̱ pascua.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ya ofädi ra̱ Bɛdu, pɛ m'mädi xa̱ndønho. Ja̱na̱ngue hi̱ngui̱ säya'ʉ yø mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱ui, ja̱njua̱ni̱ ngue mmarpa̱bi̱ Oja̱.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Nu̱'a̱ ra̱ xu̱i̱'a̱ p'ʉya, høntho xta̱ hyats'i xta̱ mma njʉqui ra̱ Bɛdu ngue xta̱ mma ma̱ sentencia ngue da̱ tho. Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu, xi 'yɛ̱t'i̱nde yoho yø soldado p'ʉ mi̱ a̱ha̱. Ma̱ nthu̱t'i̱ co yoho yø cadena. Nu̱'ʉ mi̱'da yø soldado p'ʉya, 'bäp'ʉ ja ra̱ goxthi fädi ngue di̱ mfädi.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Mi̱ zø'a̱ n'na rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya, bi yot'i gä mbo ra̱ fädi. Nu̱na̱ ra̱ anxɛ, bi dospa̱ rá̱ hyo ra̱ Bɛdu ngue bi 'yä, bi 'yɛ̱mbi̱:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Nu̱'a̱ ra̱ anxɛ bi 'yɛ̱mbi̱:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, ni̱ 'bɛfatho p'ʉ ni̱ ma ra̱ anxɛ ngue bi bøni̱. Pɛ hi̱ngui̱ pa̱di̱ ngue'mø ma̱jua̱ni̱ ogue hi̱mma̱ jua̱ni̱'a̱ te ørpa̱bi̱ ra̱ anxɛ, bi 'yɛ̱na̱ ngue i 'ui̱.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Pɛ nu̱'mø mi̱ thop'ʉ rá̱ mʉdi 'bʉi yø soldado, bi 'ui̱x'a̱ rá̱ yo 'bʉi, mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ goxthi ngue gä ra̱ t'ɛgui p'ʉya. Bi xosɛ ra̱ ju̱t'i̱, bi bømbʉya. M'mɛfa p'ʉya, ya ni̱ 'yop'ʉ ja ra̱ caye. Bi zop'ʉ ra̱ anxɛ p'ʉya, bi̱ ma.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Bi hya̱xa̱ njua̱ni̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya ngue ma̱jua̱ni̱'a̱ te ørpa̱bi̱ ra̱ anxɛ bi nu̱, bi 'yɛ̱mp'ʉya:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Mɛ̱nte sodrá̱ mmʉi ra̱ Bɛdu'a̱ te tho p'ʉya, bi zømp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Ma̱ya rá̱ mamá ra̱ Xuua. Nu̱na̱ ra̱ Xuua xquet'a̱ ni̱ hu̱ ngue i Marco. Xa̱ngu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ xi̱ mpɛti p'ʉ ja rá̱ ngu̱ na̱ p'ʉya ngue mmat'Oja̱.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi jätra̱ goxthi p'ʉ thi. Bá̱ pøn'a̱ n'na ra̱ hmu̱te ni̱ hu̱ ngue ra̱ Rode ngue da̱ pa̱di̱ te'o di jätra̱ goxthi.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Pɛ nu̱'mø mi̱ ba̱ p'ʉya ngue ra̱ Bɛdu 'bähma̱ xøts'e, nu̱'a̱ gui johya, bi̱ ntihi i̱ ma mbo ngue bá̱ ma̱. Gue hi̱nga̱ 'be bi xojpi.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Mi̱ ma̱mp'ʉya ngue 'bäp'ʉ thi ra̱ Bɛdu. Bi t'ɛ̱mbʉya:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Pɛ ra̱ Bɛdu bi sigue di jätra̱ goxthi. Bi̱ ma to bá̱ xocra̱ goxthi p'ʉya. Mi̱ nu̱ yø ja̱'i̱ ngue gue'a̱ ra̱ Bɛdu, ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, ørpa̱tho yø senya conna̱ 'yɛ ngue hi̱ndi̱ 'ya̱ni̱. Bi xihyø ja̱'i̱ ha bi̱ nja ngue bá̱ jʉc'a̱ Oja̱ p'ʉ ja ra̱ fädi. Bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Mi̱ hyaxpʉya, ja̱njua̱ni̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøtyø soldado. Porque hi̱ngui̱ pa̱di̱ ha xi̱ nja ra̱ Bɛdu.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Bi̱ ma̱nda ra̱ Herodes ngue bá̱ thonna̱ Bɛdu, pɛ hi̱mbá̱ thi̱ni̱. Bi̱ ma nt'änni̱ yø mädi p'ʉya. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ ma̱nda ngue bi tho'ʉ yø mädi. Mi̱ nhote ra̱ Herodes, bi bømp'ʉ ja ra̱ häi Judea, bi̱ ma i̱ m'mʉp'ʉ ja ra̱ häi Cesarea.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Nu̱na̱ ra̱ Herodes ma̱di̱ nsʉhmi̱ yø mmɛ̱ngu̱ Tiro 'nɛ̱hyø mmɛ̱ngu̱ Sidón. Pɛ bi̱ nhɛca̱hya̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ mɛnhna̱ n'na ra̱ comisió ngue da̱ ma da̱ nya̱ui ra̱ Herodes. Pɛ 'be bi hyøspa̱bi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ na̱ ra̱ Blasto di̱ ma̱nda p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Herodes. Go bi cʉtra̱ hya̱ na̱ p'ʉya ngue di̱ nhojpa̱ui yø ja̱'i̱ ra̱ Herodes. Porque nu̱p'ʉ ja ra̱ häi Tiro 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ häi Sidón, ja ma̱ni̱ map'ʉ'a̱ te mi̱ pømp'ʉ ja rá̱ häi ra̱ Herodes ngue si yø ja̱'i̱.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 N'na ra̱ pa p'ʉya, bi̱ mɛnnba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ra̱ Herodes ngue bá̱ ɛ̱hyø ja̱'i̱ bi̱ nya̱ui. Nu̱na̱ ra̱ Herodes bi hye rá̱ he ngue ra̱ heda̱st'abi. Bi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ nthu̱ts'i̱ ngue bi̱ nhøt'a̱ hya̱ p'ʉya.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Mi̱ juadi bi̱ nya̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱nyø ja̱'i̱:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 'Bexque'a̱ p'ʉya, n'na rá̱ anxɛ Oja̱ bi japi ngue bi hyɛ̱nna̱ Herodes, bi gʉmyø masɛ mi̱ ca̱ rá̱ mmʉi, bi du̱. Porque bi hotho te mma̱nyø ja̱'i̱ ngue ɛ̱mbi̱ Oja̱, hi̱mbi̱ hɛjpi ngue ɛ̱spa̱bi̱ yø ja̱'i̱.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Pɛ nu̱na̱ rá̱ hya̱ Oja̱, ma̱n'na ma̱n'na ni̱ zɛtho ndap'ʉ bi zä i hma̱.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Nu̱na̱ ra̱ Bernabé 'nɛ̱hra̱ Saulo mi̱ dä ra̱ mɛ̱nyu̱ i 'bɛnhni̱ ngue da̱ni̱ däp'ʉ Jerusalén. Hømbá̱ pengui̱, bi 'yɛ̱'a̱ Antioquía. Bá̱ si ra̱ Xuua nu̱na̱ ni̱ hu̱ ngue i Marco.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.