Apocalipse 6
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs BKJ
1 Dá̱ nu̱gä ra̱ Dɛ'yo p'ʉya, ngue bi xøts'a̱ rá̱ mʉdi'ʉ yoto yø seyo. Nu̱'a̱ n'na'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ p'ʉya, ra̱ ndø ts'ɛdi ga̱ ya̱, ɛ̱na̱ ra̱ ngäni̱ p'ʉ dá̱ øde ngue ɛ̱ngui̱:
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Ma̱ nhanni̱gä p'ʉya, dá̱ nu̱ n'na ra̱ t'axa̱ ndøfani̱. Nu̱'a̱ ra̱ tøgue, fo rá̱ 'yɛ n'na ra̱ nsa̱. Bi t'u̱nna̱ n'na ra̱ corona. Bi̱ ma p'ʉya ngue da̱ øtra̱ tu̱nhni̱. Pɛ hi̱mbá̱ tha̱pi̱. Nu̱ná̱, ndap'ʉ bi zä ni̱ ma bí ta̱hra̱ tu̱nhni̱.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Nu̱'a̱ ra̱ Dɛ'yo p'ʉya, mi̱ xøts'a̱ rá̱ yoho ra̱ seyo. Bi 'yɛ̱ngä'a̱ rá̱ yoho 'bäp'ʉ ja rá̱ ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ p'ʉya:
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Ma̱ nu̱gä p'ʉya, bá̱ ɛ̱p'ʉ n'na ra̱ thɛnga̱ ndøfani̱. Nu̱'a̱ ra̱ tøgue, bi t'u̱nná̱ ts'ɛdi ngue da̱ japi di̱ ndu̱nhyø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi. N'na ngu̱ n'na di̱ nhyo. Bi t'u̱nna̱ n'na ra̱ majuai.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nu̱'a̱ ra̱ Dɛ'yo p'ʉya, mi̱ xøts'a̱ rá̱ hyu̱ ra̱ seyo. Bi 'yɛ̱ngä'a̱ rá̱ hyu̱ 'bäp'ʉ ja rá̱ ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ p'ʉya:
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Dá̱ øcä p'ʉya ngue bá̱ nya̱'a̱ hu̱p'ʉ ma̱de hapʉ 'bä'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱. Bi 'yɛ̱na̱:
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Ra̱ Dɛ'yo p'ʉya, mi̱ xøts'a̱ rá̱ goho ra̱ seyo. Bi 'yɛ̱ngä'a̱ rá̱ goho i 'bäp'ʉ ja rá̱ ts'a̱t'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱ p'ʉya:
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Ma̱ nhanni̱gä p'ʉya, dá̱ nu̱ n'na ra̱ ndu̱hmi̱ ndøfani̱. Nu̱'a̱ ra̱ tøgue p'ʉya ni̱ hu̱ ngue ra̱ Nda̱te. Nu̱p'ʉ ja rá̱ xʉtha ra̱ tøgue, bá̱ 'bɛfa p'ʉ'a̱ ra̱ xɛqui 'bʉhyø ánima. Guehna̱ bi t'u̱nná̱ ts'ɛdi ngue da̱ hyo n'na cuarto yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi na̱. Da̱ japi ngue di̱ nhyo yø ja̱'i̱ p'ʉ ja yø tu̱nhni̱ di̱ nja, da̱ du̱ yø ja̱'i̱ ngue ra̱ thu̱hu̱. Da̱ du̱ yø ja̱'i̱ ngue ra̱ guɛ̱hi̱. Da̱ du̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ za yø zate.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Ra̱ Dɛ'yo p'ʉya, mi̱ xøts'a̱ rá̱ cʉt'a ra̱ seyo. Dá̱ nu̱gä yø te yø ánima xa̱ tho ngue mma̱mbrá̱ hya̱ Oja̱. Guehya hi̱ngui̱ säya'a̱ ma̱ni̱ ma̱nna̱ hya̱, ja̱na̱ngue bi tho. Nu̱ya p'ʉya, gä 'bʉp'ʉ ja ra̱ altar.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Yø ánima p'ʉya, nts'ɛdi gá̱ 'yɛ̱na̱:
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Bi t'u̱nyø t'axca̱ he ya yø ánima n'äst'abi, pɛ bi sifi ngue di̱ nsäyahma̱ mi̱ts'ʉ ra̱ pa. Da̱ dø'mi̱ts'ʉ, asta̱ gue'mø da̱ zʉdi ngue da̱ thopya yø cu̱ ørpa̱ rá̱ 'bɛfi ra̱ Cristo, tengu̱tho i du̱ ya yø ánima.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Ra̱ Dɛ'yo p'ʉya, mi̱ xøts'a̱ rá̱ 'dato ra̱ seyo. Dá̱ nu̱ ngue ma̱thoguitho bi 'ya̱n'a̱häi. Ra̱ hyadi bi gohi ngue ra̱ pothi tengu̱ ra̱ 'bo'u̱lu. Ra̱ za̱na̱ bi gohi tengu̱ ra̱ ji ngue xa̱ nthɛni̱.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Bá̱ høhyø sø ma̱ya̱ bi zo häi. Guí̱ nnu̱ 'mø ngue hua̱tra̱ nda̱hi̱ yø 'ya'igo, 'da guá̱ hyømtho ngue so häi, bi̱ njarbʉtho.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Ra̱ c'amma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi̱ m'mɛdi tengu̱tho 'mø m'mäni̱ n'na xit'o ra̱ xʉcua̱. Yø t'øhø 'nɛ̱hyø t'ʉhäi ja ma̱de ra̱ ja̱the, gä bi da̱mp'ʉ ha ja.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi p'ʉya, gätho yø hmu̱, gätho yø mmɛ̱mmɛti, gätho yø general, gätho mi̱'da yø ja̱'i̱ ja yø ts'ɛdi, gue'ʉ 'bʉhyø hmu̱, gue'ʉ hi̱njo'o yø hmu̱, gä bi 'dagui, bi̱ n'ya̱mp'ʉ ja yø 'bido. Bi yʉrbʉ ja yø hya̱do ja mbo ra̱ häi.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱mbyø t'øhø, bi 'yɛ̱mbyø nyu̱ni̱:
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Nu̱ya mfa̱di̱ ngue bi zøhra̱ pa di̱ nja ra̱ castigo ya. Ya hi̱njonda̱ zä da̱ däqui te di̱ nja ya ―i ɛ̱nyø ja̱'i̱.
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.