Apocalipse 19
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs VC
1 Mi̱ tho'a̱ p'ʉya, ma̱høndá̱ øcä mi̱'da yø hya̱ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ngue ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Porque nu̱na̱ Oja̱ ha̱spa̱bi̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, gä ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e. A nu̱yá, bi japra̱ castigo yø ja̱'i̱ Babilonia ya. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, ɛ̱ntho n'na ra̱ xisu ngue ra̱ 'yots'om'mäi. Xa̱ ts'oni̱ gä ra̱ xi̱mhäi ngue'a̱ te rá̱ n'yots'om'mäi ga̱ 'yo. Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, di cots'i te xa̱ njapyø mɛfi xa̱ thopi.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ p'ʉya:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Nu̱ya 'däte ma̱goho di̱ mäspʉ ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱ p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱nt'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱, gä bi̱ m'mɛmfo häi ngue bi da̱nne Oja̱ p'ʉ hu̱di̱. Bi 'yɛ̱mbʉya:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Nu̱p'ʉ hu̱ Oja̱ p'ʉya, bi̱ t'ø hma̱n'na ra̱ hya̱ ngue bi 'yɛ̱na̱:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Nu̱'ʉ yø hya̱ dá̱ øde, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ di hi̱ yø hya̱, tengu̱tho p'ʉ gui hi̱ yø ndøthe, tengu̱tho p'ʉ ga̱ nt'øde ra̱ ngäni̱. Bi 'yɛ̱nna̱ hya̱:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Ma ga̱ johyahʉ ya, di̱ nja'a̱hʉ mpähä ngue ga̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱. Porque ya bi zønna̱ ora di̱ ntha̱tra̱ Dɛ'yo. Nu̱na̱ rá̱ xisu da̱ mɛ, ya xa̱ nsä.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Porque bi̱ n'u̱ni̱ bi̱ ma ma̱hete ra̱ hoga̱ u̱lu xa̱ nt'axi, di yoxni̱.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Nu̱na̱ ra̱ anxɛ p'ʉya bi 'yɛ̱ngui̱:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Nu̱gä p'ʉya, dá̱ nda̱tyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ anxɛ ngue dí̱ nne xca̱ tha̱nne. Pɛ ra̱ anxɛ bi 'yɛ̱ngui̱:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Dá̱ nu̱ p'ʉya ngue bá̱ xohra̱ c'ama̱hɛ̱ts'i̱. Bi̱ nɛ̱qui̱ n'na ra̱ t'axa̱ ndøfani̱, hu̱xpʉ n'na nc'ɛ̱i̱. Nu̱na̱ ra̱ tøgue p'ʉya, guehna̱ fa̱di̱ ngue hi̱nha ga̱ hyɛ Oja̱, gä ma̱jua̱ni̱ te mma̱. Gä gue'a̱ te øt'e. Porque nu̱'a̱ ra̱ tu̱nhni̱ øt'e, gä ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ ra̱ ts'ʉt'abi ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Yø dä p'ʉya, di yoxni̱ tengu̱tho gui 'yotrá̱ thai ra̱ sibi. 'Nɛ̱ xa̱ngu̱ yø corona jap'ʉ ja rá̱ ya̱. Nt'ot'i n'na ra̱ thu̱hu̱ p'ʉ ja rá̱ dɛ̱ ngue hi̱ngui̱ fa̱di̱ te ga̱ mbøni̱. I pa̱sɛ teni̱ bøni̱.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Nu̱ rá̱ he, njots'i ra̱ ji. Nu̱na̱ gui hu̱ rá̱ thu̱hu̱, guehna̱ ni̱ hu̱ ngue rá̱ Hya̱ Oja̱.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Gä ni̱ dɛn'ʉ yø ts'ɛdi bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, pɛ gä di tøgue hu̱xyø t'axa̱ ndøfani̱. 'Nɛ̱ gä he yø hoga̱ u̱lu ngue yø t'axca̱ he.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Nu̱p'ʉ ja rá̱ ne ra̱ tøgue ni̱ 'bɛt'o p'ʉya, pømp'ʉ ra̱ juai ngue hɛt'i xa̱ndønho. Gue'a̱ di̱ ndu̱nhui yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi'a̱. 'Nɛ̱ da̱ zɛdi ngue di̱ ma̱nda yø ja̱'i̱. Nu̱'mø bi hya̱spa̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, da̱ nɛ̱hi̱ conyø gua tengu̱tho 'mø tɛm'yø uva ra̱ ja̱'i̱ conyø gua. Da̱ japi da̱ zi ra̱ vino nu̱'a̱ n'youi ra̱ nda̱te castigo da̱ ja na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Nu̱p'ʉ ja rá̱ pahni̱ 'nɛ̱hrá̱ gu̱xɛndehe nt'ot'i p'ʉ n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ɛ̱na̱: “Guehna̱ rá̱ da̱st'abi na̱ya ngue yø da̱st'abi 'bʉi. Guehna̱ rá̱ hmu̱ na̱ya ngue yø hmu̱ 'bʉi”, bi 'yɛ̱na̱.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Dá̱ handä ma̱n'na ra̱ anxɛ ngue 'bäp'ʉ ja ra̱ hyadi p'ʉya. I̱ mmatyø ts'ints'ʉ 'yo ma̱ya̱. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nzofo, bi 'yɛ̱mbi̱:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Nu̱ya gui saphʉ yø ngø yø da̱st'abi ya. Gui saphʉ yø ngø yø general, gätho yø ja̱'i̱ ngue yø nɛxhmi̱te. Gui saphʉ yø ngø yø ndøfani̱. Gui saphʉ yø ngø yø tøgue. Gui saphʉ yø ngø yø ja̱'i̱ 'bʉhyø hmu̱, da̱gue'ʉ hi̱njo'o yø hmu̱, di̱ ngüɛ di̱ nnoho, gä gui saphʉ yø ngø.
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Dá̱ nu̱gä ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, gätho yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi, gä n'youi yø ts'ɛdi. Ya xi̱ mpɛti ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ tu̱nhni̱'a̱ ra̱ tøgue hu̱xrá̱ ndøfani̱ co gätho'ʉ yø ts'ɛdi na̱ p'ʉya.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Nu̱na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ngue da̱ jot'i, 'da i̱ mbɛnt'ui na̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱ xi 'yøtyø milagro m'mɛt'o, ngue xi u̱nná̱ ts'ɛdi na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱. Porque gue'ʉ yø milagro bi 'yøtra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱ i hyärpa̱ yø mmʉi yø ja̱'i̱ nu̱ya bi̱ n'u̱ni̱ bi̱ mɛ rá̱ marca ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱, 'nɛ̱ bi̱ n'u̱nyø ja'i̱ bi da̱nnebi rá̱ da̱hmu̱. Ja̱na̱ngue nu̱na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ ya, co 'nɛ̱hna̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱, 'da i thøtho p'ʉ ja ra̱ zabi da̱nzø conna̱ sibi ngue ra̱ asufre ya.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 A nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue yø 'yøt'a̱ tu̱nhni̱ p'ʉya, i du̱ conna̱ juai pønna̱ ne ra̱ tøgue. Nu̱'ʉ yø ngø yø ánima p'ʉya, gue'a̱ i̱ nni̱ya̱ yø ts'ints'ʉ 'yo ma̱ya̱'a̱ ngue bi zapyø ngø.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.