Apocalipse 19
Ja ua ra̱ ʼdaʼyo cohi bi gomi̱ Oja̱ yø ja̱ʼi̱ (OTNNT) vs ACF
1 Mi̱ tho'a̱ p'ʉya, ma̱høndá̱ øcä mi̱'da yø hya̱ p'ʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ ngue ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱:
1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;
2 Porque nu̱na̱ Oja̱ ha̱spa̱bi̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, gä ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e. A nu̱yá, bi japra̱ castigo yø ja̱'i̱ Babilonia ya. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, ɛ̱ntho n'na ra̱ xisu ngue ra̱ 'yots'om'mäi. Xa̱ ts'oni̱ gä ra̱ xi̱mhäi ngue'a̱ te rá̱ n'yots'om'mäi ga̱ 'yo. Nu̱na̱ Oja̱ p'ʉya, di cots'i te xa̱ njapyø mɛfi xa̱ thopi.
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱ p'ʉya:
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Nu̱ya 'däte ma̱goho di̱ mäspʉ ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱ p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ goho 'bäp'ʉ ja yø ts'a̱nt'i̱ ra̱ nthu̱ts'i̱, gä bi̱ m'mɛmfo häi ngue bi da̱nne Oja̱ p'ʉ hu̱di̱. Bi 'yɛ̱mbʉya:
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Nu̱p'ʉ hu̱ Oja̱ p'ʉya, bi̱ t'ø hma̱n'na ra̱ hya̱ ngue bi 'yɛ̱na̱:
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Nu̱'ʉ yø hya̱ dá̱ øde, ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ di hi̱ yø hya̱, tengu̱tho p'ʉ gui hi̱ yø ndøthe, tengu̱tho p'ʉ ga̱ nt'øde ra̱ ngäni̱. Bi 'yɛ̱nna̱ hya̱:
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! pois já o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.
7 Ma ga̱ johyahʉ ya, di̱ nja'a̱hʉ mpähä ngue ga̱ ɛ̱spa̱hʉ Oja̱. Porque ya bi zønna̱ ora di̱ ntha̱tra̱ Dɛ'yo. Nu̱na̱ rá̱ xisu da̱ mɛ, ya xa̱ nsä.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Porque bi̱ n'u̱ni̱ bi̱ ma ma̱hete ra̱ hoga̱ u̱lu xa̱ nt'axi, di yoxni̱.
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Nu̱na̱ ra̱ anxɛ p'ʉya bi 'yɛ̱ngui̱:
9 E disse-me: Escreve: Bemaventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nu̱gä p'ʉya, dá̱ nda̱tyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ anxɛ ngue dí̱ nne xca̱ tha̱nne. Pɛ ra̱ anxɛ bi 'yɛ̱ngui̱:
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Dá̱ nu̱ p'ʉya ngue bá̱ xohra̱ c'ama̱hɛ̱ts'i̱. Bi̱ nɛ̱qui̱ n'na ra̱ t'axa̱ ndøfani̱, hu̱xpʉ n'na nc'ɛ̱i̱. Nu̱na̱ ra̱ tøgue p'ʉya, guehna̱ fa̱di̱ ngue hi̱nha ga̱ hyɛ Oja̱, gä ma̱jua̱ni̱ te mma̱. Gä gue'a̱ te øt'e. Porque nu̱'a̱ ra̱ tu̱nhni̱ øt'e, gä ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ ra̱ ts'ʉt'abi ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça.
12 Yø dä p'ʉya, di yoxni̱ tengu̱tho gui 'yotrá̱ thai ra̱ sibi. 'Nɛ̱ xa̱ngu̱ yø corona jap'ʉ ja rá̱ ya̱. Nt'ot'i n'na ra̱ thu̱hu̱ p'ʉ ja rá̱ dɛ̱ ngue hi̱ngui̱ fa̱di̱ te ga̱ mbøni̱. I pa̱sɛ teni̱ bøni̱.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Nu̱ rá̱ he, njots'i ra̱ ji. Nu̱na̱ gui hu̱ rá̱ thu̱hu̱, guehna̱ ni̱ hu̱ ngue rá̱ Hya̱ Oja̱.
13 E estava vestido de veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus.
14 Gä ni̱ dɛn'ʉ yø ts'ɛdi bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱, pɛ gä di tøgue hu̱xyø t'axa̱ ndøfani̱. 'Nɛ̱ gä he yø hoga̱ u̱lu ngue yø t'axca̱ he.
14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Nu̱p'ʉ ja rá̱ ne ra̱ tøgue ni̱ 'bɛt'o p'ʉya, pømp'ʉ ra̱ juai ngue hɛt'i xa̱ndønho. Gue'a̱ di̱ ndu̱nhui yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi'a̱. 'Nɛ̱ da̱ zɛdi ngue di̱ ma̱nda yø ja̱'i̱. Nu̱'mø bi hya̱spa̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, da̱ nɛ̱hi̱ conyø gua tengu̱tho 'mø tɛm'yø uva ra̱ ja̱'i̱ conyø gua. Da̱ japi da̱ zi ra̱ vino nu̱'a̱ n'youi ra̱ nda̱te castigo da̱ ja na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Nu̱p'ʉ ja rá̱ pahni̱ 'nɛ̱hrá̱ gu̱xɛndehe nt'ot'i p'ʉ n'na ra̱ thu̱hu̱ ngue ɛ̱na̱: “Guehna̱ rá̱ da̱st'abi na̱ya ngue yø da̱st'abi 'bʉi. Guehna̱ rá̱ hmu̱ na̱ya ngue yø hmu̱ 'bʉi”, bi 'yɛ̱na̱.
16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.
17 Dá̱ handä ma̱n'na ra̱ anxɛ ngue 'bäp'ʉ ja ra̱ hyadi p'ʉya. I̱ mmatyø ts'ints'ʉ 'yo ma̱ya̱. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nzofo, bi 'yɛ̱mbi̱:
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 Nu̱ya gui saphʉ yø ngø yø da̱st'abi ya. Gui saphʉ yø ngø yø general, gätho yø ja̱'i̱ ngue yø nɛxhmi̱te. Gui saphʉ yø ngø yø ndøfani̱. Gui saphʉ yø ngø yø tøgue. Gui saphʉ yø ngø yø ja̱'i̱ 'bʉhyø hmu̱, da̱gue'ʉ hi̱njo'o yø hmu̱, di̱ ngüɛ di̱ nnoho, gä gui saphʉ yø ngø.
18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Dá̱ nu̱gä ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, gätho yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi, gä n'youi yø ts'ɛdi. Ya xi̱ mpɛti ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ tu̱nhni̱'a̱ ra̱ tøgue hu̱xrá̱ ndøfani̱ co gätho'ʉ yø ts'ɛdi na̱ p'ʉya.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército.
20 Nu̱na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ngue da̱ jot'i, 'da i̱ mbɛnt'ui na̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱ xi 'yøtyø milagro m'mɛt'o, ngue xi u̱nná̱ ts'ɛdi na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱. Porque gue'ʉ yø milagro bi 'yøtra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱ i hyärpa̱ yø mmʉi yø ja̱'i̱ nu̱ya bi̱ n'u̱ni̱ bi̱ mɛ rá̱ marca ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱, 'nɛ̱ bi̱ n'u̱nyø ja'i̱ bi da̱nnebi rá̱ da̱hmu̱. Ja̱na̱ngue nu̱na̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ ya, co 'nɛ̱hna̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱, 'da i thøtho p'ʉ ja ra̱ zabi da̱nzø conna̱ sibi ngue ra̱ asufre ya.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 A nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue yø 'yøt'a̱ tu̱nhni̱ p'ʉya, i du̱ conna̱ juai pønna̱ ne ra̱ tøgue. Nu̱'ʉ yø ngø yø ánima p'ʉya, gue'a̱ i̱ nni̱ya̱ yø ts'ints'ʉ 'yo ma̱ya̱'a̱ ngue bi zapyø ngø.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.