Marcos 4

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ma̱n'na ndi̱ p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ nenzabi Galilea, bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ra̱ Jesús. Pɛ ma̱ndøngu̱ dyø ja̱'i̱ bi̱ mpɛti p'ʉ ha 'bʉi. Ja̱na̱ngue bi yʉrbʉ ja n'na ra̱ barco ja bá̱ mi̱p'ʉ. Bi zoquits'ʉ ra̱ nenzabi, i̱ ma mbo ra̱ dehe. Gätho yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nenzabi.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Xa̱ngu̱ yø hya̱ bi xännba̱ yø ja̱'i̱, honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xifi. Ngu̱na̱ n'na ra̱ hya̱ bi hyɛqui, bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 ―Da̱mi̱ 'yørpa̱hʉ ra̱ güɛnda xa̱ndønho ya yø hya̱ ga̱ xi'ahʉ ya. N'na ra̱ n'yohʉ bi̱ ma da̱ ponna̱ trigo.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nu̱p'ʉ bi thogui ngue ponyø hmu̱dä, bi zop'ʉ ja ra̱ 'yu̱ 'da yø hmu̱dä. Bi̱ map'ʉ yø ts'ints'ʉ ngue bi za yø hmu̱dä.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Mi̱'da yø hmu̱dä bi̱ moni̱, bi zop'ʉ hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi ngue o ra̱ do. Guehya yø hmu̱dä n'nahma̱ntho bi bøts'e ngue hi̱ngui̱ pidi ra̱ häi p'ʉ bi zo.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Hi̱nga̱ ya mbo pa yø 'yʉ. Nu̱'mø bá̱ pøxra̱ hyadi, bi 'yu̱hyø hmu̱dä ya xi bøts'e.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja yø 'ui̱ni̱. Mi̱ nte yø 'ui̱ni̱ p'ʉya, bi ts'onyø hmu̱dä ngue bi hyøt'a̱mbo. Ya hi̱mbi̱ nja yø hmu̱dä.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Mi̱'da yø hmu̱dä bi zop'ʉ ja ra̱ hoga̱ häi. Nu̱'mø mi̱ bøts'e, ma̱zihotho gui̱ nɛ̱qui̱. Mi̱ nja p'ʉya, 'däte ma̱'dɛt'a bi bøni̱ ngue n'na mhmu̱dä. Mi̱'da p'ʉya, hya̱te bi bøni̱ ngue n'na mhmu̱dä. Mi̱'da p'ʉya, n'na ciento bi bøni̱.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 A nu̱yá, di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ na̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱ngä ya ―bi 'yɛ̱nna̱ Jesús.
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ya 'yo pa gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya. Nu̱'ʉ 'dɛ'ma̱ yoho yø xädi ra̱ Jesús bi guarbʉ 'bäi, da̱ guehyø ja̱'i̱ nu̱'ʉ tobe 'bʉrpʉ bi guat'i. Bi 'yännbʉya te ga̱ mbønya yø hya̱ xi hyɛqui.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ya yø hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ ha di̱ ma̱nda Oja̱ yø ja̱'i̱, i̱ nne Oja̱ ngue da̱ di̱nni̱ mmʉihʉ hanja ya yø hya̱ ya. Pɛ nu̱'ʉ mi̱'da yø ja̱'i̱, guehya dí honi̱ te da̱di hyɛjpa̱ yø hya̱ dí xifi.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Nu̱ te gä nnu̱ ya yø ja̱'i̱ ya, ɛ̱ntho 'mø hi̱nte bi̱ nu̱. Nu̱ya yø hya̱ øde dí̱ mma̱ngä, ɛ̱ntho 'mø hi̱n tema̱ hya̱ bi 'yøde. Gue'a̱ di siguetho ra̱ nts'o ga̱ 'yo'a̱. Oja̱ p'ʉya, ya hi̱ndi̱ pu̱nnba̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ya̱ui: ―Xquet'a̱ 'nɛ̱'a̱hʉ hi̱nguí̱ pa̱hmʉ te ni̱ bønya yø hya̱ da̱di hyɛcä 'mø. ¿Pɛ hague gdá̱ japi da̱ di̱nni̱ mmʉihʉ te ni̱ bønya yø hya̱ ga̱ hyɛcä ma̱høn'a̱ 'mø?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Nu̱na̱ ra̱ momhmu̱dä dí̱ mma̱ngä, guehna̱ ra̱ ja̱'i̱ pap'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ ngue bi̱ mma̱mbrá̱ hya̱ Oja̱ na̱.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ngue høntho bi 'yøhra̱ hya̱, guehya gui̱ nhyɛjpi ngue ra̱ nen'yu̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä ya. Høntho juadi bi 'yøhra̱ hya̱, bi̱ map'ʉ ra̱ zithu̱, bi japi bi pu̱mbɛ̱ni̱ ra̱ hya̱ xi 'yøde.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Mi̱'da yø ja̱'i̱, gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ häi hi̱ngui̱ pidi ngue mi̱ o ra̱ do p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ hya̱ yø ja̱'i̱, ja̱njua̱ni̱ di johya ngue bi̱ nu̱ ma̱nho.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Guehya yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ bɛnt'i̱ xa̱nho ra̱ hya̱ ya. Zits'ʉtho honi̱ ha di hyɛp'ʉ ra̱ hya̱. Nu̱'mø bi ts'ʉi ngue ra̱ hya̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱, 'bexi cohyø mmʉi.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Mi̱'da yø ja̱'i̱ p'ʉya, gui̱ nhyɛjpa̱bi̱ ra̱ häi ngue ja yø 'ui̱ni̱ p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Guehya yø ja̱'i̱ bi 'yøde hanja ra̱ hya̱ ya.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Pɛ nu̱'a̱ te yø bɛfi i ja n'na pa ngu̱ n'na pa, høndyø 'bɛfi ni̱ ma yø mmʉi yø ja̱'i̱. Di ja ndu̱mmʉi honi̱ ha di̱ mmɛ̱mmɛti. Hi̱nga̱ ngu̱t'a̱ te gä sänni̱ da̱ 'yøt'e. Ya hi̱n tema̱ nhotho bi 'yørpa̱bi̱ na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Pɛ mi̱'da yø ja̱'i̱ gui̱ nhyɛjpa̱ ra̱ hoga̱ häi p'ʉ bi zo yø hmu̱dä. Nu̱'mø mi̱ 'yøhra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, bi̱ nu̱ ma̱nho. Bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøde. Pɛ 'bʉ i'da yø ja̱'i̱ ngue ma̱thoguitho bi 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho ra̱ hya̱ bi 'yøde.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ma̱hømbi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús: ―Xi'mø ngue ha̱ ra̱ nyot'i n'na ra̱ ja̱'i̱, nu̱'a̱ ra̱ nyot'i ha̱, hi̱nda̱ gombʉ ja ra̱ huada. 'Nɛ̱ hi̱nda̱ hyøt'a̱ 'bit'ots'i. Sinoque da̱ hyøxpʉ ja ra̱ nthøxa̱nyot'i n'namhma̱ di yot'i xa̱nho mbo ra̱ ngu̱.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Njarbʉtho ya yø hya̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ hanja ya. Zi yohotho yø ja̱'i̱ ti̱nyø mmʉi hanja ra̱ hya̱. Pɛ da̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue gätho yø ja̱'i̱ da̱ ba̱di̱ hanja ra̱ hya̱.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Di̱ nja ni̱ gu̱ ngue gui 'yøhmʉ ya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús: ―Da̱mi̱ 'yɛ̱t'a̱mmʉihʉ teni̱ bønya yø hya̱ dí̱ mma̱ngä. Nu̱'mø gui 'yørpa̱hʉ ma̱su̱ ya yø hya̱ ya, da̱ di̱nni̱ mmʉihʉ xa̱nho hanja ra̱ hya̱.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 A nu̱ ra̱ ja̱'i̱ da̱ di̱ni̱ xa̱nho rá̱ mmʉi hanja ra̱ hya̱, da̱ mäx Oja̱ ngue ma̱n'na di ba̱hra̱ hya̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngui̱ nne da̱ 'yørpa̱bi̱ ma̱su̱ ra̱ hya̱ dí̱ mma̱, nu̱'a̱ zits'ʉ ra̱ hya̱ pa̱di̱, da̱ tha̱nnbi̱.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱ya yø ja̱'i̱ di̱ ma̱nda Oja̱, gui̱ nhyɛjpi tengu̱tho 'mø bi thu̱'a̱ n'na ra̱ hmu̱dä.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ bi du̱hra̱ hmu̱dä, di sigue di̱ mpɛtho mɛ̱nte 'danyø pa brá̱ o häi ra̱ hmu̱dä, sär'mø da̱ bogui, da̱ bøxpʉya. Pɛ nu̱na̱ ra̱ ja̱'i̱ bi du̱hra̱ hmu̱dä, hi̱ngui̱ pa̱di̱ hanja ngue bá̱ te ra̱ hmu̱dä.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Porque ra̱ häi øt'e ngue da̱ bohra̱ hmu̱dä, da̱ bøts'e, di̱ nda̱xi̱, da̱ 'yot'i.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Nu̱'mø bi 'yot'i, da̱ soqui.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Ma̱hømbi̱ 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús: ―Ma̱hønga̱ hyɛcä ma̱n'na ra̱ hya̱ ya. Ma ga̱ xän'na̱hʉ ha di̱ njap'ʉ di̱ nxa̱ndyø ja̱'i̱ da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱ ya.
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Nu̱p'ʉ rá̱ mʉdi, tengu̱tho n'na zihmu̱dä ra̱ mostasa, ngue ma̱n'na zitchʉ ngue gätho mi̱'da yø hmu̱dä ja ua ja ra̱ xi̱mhäi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Pɛ nu̱'mø bi̱ ma nthu̱hu̱ na̱ ra̱ hmu̱dä na̱, ma̱n'na ta̱te ra̱ da̱t'o ngue gätho mi̱'da yø c'ani̱ i ja. Nu̱p'ʉ ja yø 'yɛt'o, ja ørbʉ yø 'bafi yø ts'ints'ʉ.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Xa̱ngu̱ yø hya̱ bi hyɛcra̱ Jesús. I honnbi̱ ndana̱ ra̱ hya̱ da̱ di̱ni̱ xa̱nho p'ʉ ja yø mmʉi yø ja̱'i̱, gue'a̱ xännba̱bi̱'a̱.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Nu̱'mø ya̱sɛui yø xädi p'ʉya, i xifi te ga̱ mbønyø hya̱ di hyɛqui. Pɛ nu̱'mø gue'ʉ mi̱'da yø ja̱'i̱ xännba̱bi̱ ra̱ hya̱, guehya honi̱ te gui hyɛjpa̱ yø hya̱ xännba̱bi̱ ya.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Mi̱ dähra̱ nde'a̱ ra̱ pa'a̱, bi 'yɛ̱mbyø xädi ra̱ Jesús: ―A nu̱yá, ma ga̱ 'dasʉ ra̱ zabi gdá̱ mähä ma̱n'na nguadi.
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Jesús, mi̱ juadi bi 'yɛ̱hyø ja̱'i̱, bi yʉrbʉ ja ra̱ barco mi̱ o ra̱ Jesús, bi̱ ma. Bi̱ mähä mi̱'da yø barco mi̱ jap'ʉ.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Nu̱p'ʉ ja ra̱ zabi, bi̱ nanga̱ n'na ra̱ nda̱te nda̱hi̱. Nu̱'ʉ yø fʉnthe nangui̱, so mbo ra̱ barco. Ja̱na̱ngue ya nne da̱ thu̱ntra̱ barco ngue'a̱ ga̱ nhyʉ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Pɛ ra̱ Jesús ma̱mbi̱ oxpʉ ja n'na ra̱ nhu̱di̱ jap'ʉ ja rá̱ xʉtha ra̱ barco ngue a̱ha̱. Nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, bá̱ äp'ʉ bi a̱ha̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te, ya ga̱ tu̱hʉ. Nu̱'a̱'i̱ p'ʉya, guí a̱tho ―bi 'yɛ̱mbi̱.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Mi̱ nangra̱ Jesús, bi hɛjpa̱bi̱ ra̱ nda̱hi̱ 'nɛ̱hyø fʉnthe. Bi xifi ngue di̱ nsäya. 'Bexque'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, gä bi̱ nsäya.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―¿Hanja ngue guí su̱hʉ? ¿Ua hi̱nguí̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ga̱ fäxa̱hʉ? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Mi̱ nu̱ yø xädi ra̱ Jesús ngue te bi 'yøt'e, bi̱ nti̱nnbʉtho yø ts'u̱ mi̱ ja. Di̱ n'yɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na p'ʉya: ―¿Te'o ni̱ n'yohʉ na̱ n'yø? Asta̱ ra̱ nda̱hi̱ 'nɛ̱hra̱ dehe ɛ̱c'ɛ̱i̱ 'mø bi zofo ―di̱ n'yɛ̱mbi̱.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.