Lucas 7
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NAA
1 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi̱ ma, i̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ capita ngue mi̱ si n'na ra̱ hmi̱qui̱ ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱di̱. Nu̱na̱ ra̱ hmi̱qui̱, ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, ya ja ngue da̱ du̱.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ capita ngue hma̱ te øtra̱ Jesús, bi̱ mɛnhni̱ 'da yø judío 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue bá̱ äpra̱ ma̱te ra̱ Jesús ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ 'yøthebi na̱ rá̱ hmi̱qui̱ ra̱ capita.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nu̱'ʉ yø judío bi guarbʉ 'bʉhra̱ Jesús. Bi 'yäpra̱ ma̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ capita, ni̱ 'yu̱p'ʉ gui fäxna̱.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 Porque di̱ ma̱hyø judío na̱, 'nɛ̱ bi hoga̱he n'na ra̱ ni̱ja̱ ngue bi gu̱sɛhɛ.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Ra̱ Jesús bi̱ mɛ'ʉ yø judío sits'i. Pɛ nu̱'mø ya xma̱nguerpʉ da̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱, nu̱na̱ ra̱ capita bi̱ mɛnhni̱ 'da yø amigo ngue bá̱ ɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague n'yø, 'yo ga̱di̱ n'ʉni̱, porque hi̱mma̱ nsäga̱'be ngue gui cʉrbʉ ja ma̱ ngu̱.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ja̱na̱ngue nu̱gä ni̱ xinga̱ gue'a̱ xca̱ masɛgä p'ʉ ngue xca̱bá̱ ä'i ra̱ ma̱te. A nu̱yá, høntho da̱mi̱ ma̱nya ngue da̱ zä ma̱ hmi̱qui̱ dí xi'i, ya dí pa̱di̱ ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Porque nu̱gui̱ xquet'a̱ 'bʉi to 'bɛt'o ngue di̱ ma̱ndagui̱. Nu̱gä p'ʉya, xquet'a̱ dí si ma̱ soldado da̱di̱ ma̱nda. Nu̱'mø dí xi'a̱ n'na ra̱ soldado ngue ha da̱ ma, pap'ʉ dí ɛt'i. Ogue ga̱ ɛ̱mbi̱: “Bi 'yɛ̱cua”, ra̱ soldado p'ʉya bá̱ ɛ̱p'ʉ. Ogue ma̱ hmi̱qui̱ ga̱ 'bɛpi te da̱ mɛfi, ra̱ hmi̱qui̱ øt'e te dí xifi.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ t'ɛ̱mbi̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, di 'yøtho 'mø mi̱ 'yøhra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ n'youi p'ʉya: ―Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ngue hi̱njonni̱ judío di pøni̱ ngue gdi ti̱nnbä rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ tengu̱ ga̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä na̱ ra̱ n'yohʉ na̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ ngu̱'ʉ yø m'mɛnhni̱, nu̱'a̱ ra̱ hmi̱qui̱ bi di̱ni̱ ngue ya xi ya̱ni̱.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 M'mɛfa p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Naín, ja i̱ map'ʉ ra̱ Jesús. Ní̱ n'youi yø xädi, xa̱ngu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ ní̱ n'youi.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Nu̱'mø ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, bi̱ nu̱ ngue mmap'ʉ n'na ra̱ ánima ni̱ du̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ ägui. Hønt'a̱ rá̱ 'dants'ʉnt'ʉ mi̱ si n'na ra̱ 'danxu̱'a̱. Ni̱ n'youi xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Mi̱ nu̱ ra̱ 'danxu̱ ra̱ Jesús, bi huɛ̱qui̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ogui zoni̱.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi guatra̱ huada ni̱ thu̱ ngue bi jäti. Bi̱ m'mä'ʉ ni̱ du̱ p'ʉya. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ ánima: ―Ague n'yø, dí xi'i ngue da̱mi̱ nangui̱.
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nu̱'a̱ ra̱ du̱ p'ʉya bi̱ nangui̱ bi̱ mi̱. 'Nɛ̱ bi̱ nya̱. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi däprá̱ mamá na̱ ma̱rá̱ du̱.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱ yø ja̱'i̱ 'mø mi̱ nu̱'a̱ te bi̱ nja. Pɛ ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱ yø ja̱'i̱, i ɛ̱na̱: ―Hi̱n hapʉ xa̱ hnu̱ n'na ra̱ pønga̱hya̱ tengu̱ na̱ bi zøcua dí̱ m'mʉhmʉ ya. Ma̱høn'a̱ ɛ̱mp'ʉya: ―Ya dá̱ nu̱rpa̱hʉ rá̱ ts'ɛdi Oja̱, ngue fäxte ua dí 'bʉhmʉ ya.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Gä ra̱ häi Judea bi̱ n'yo ra̱ hya̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, porque ndap'ʉ bi zä bi fa̱di̱ te bi 'yøt'e.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Xuua, bi xifi te 'bɛ'a̱ gä øtra̱ Jesús. Ra̱ Xuua p'ʉya, bi zonhni̱ yoho yø xädi.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Bi 'yɛt'i ngue da̱ ørpa̱ ra̱ nt'änni̱ ra̱ Jesús ngue'mø ma̱jua̱ni̱ gue'a̱ ra̱ Cristo ja ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ di̱ nda̱st'abi, ogue da̱ thøm'ma̱n'na.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Nu̱ya yø m'mɛnhni̱ ra̱ Xuua, mi̱ zømp'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ Xuua øtra̱ nxixya̱, xpá̱ mmɛnga̱'be ngue ga̱ øt'a̱'be ra̱ nt'änni̱ 'mø gue'e na̱ ra̱ Cristo ja ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ di̱ nda̱st'abi, ogue ga̱ tø'mähe ma̱n'na ―bi 'yɛ̱mbi̱.
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Nu̱'a̱ ra̱ ora bi zøn'ʉ yø m'mɛnhni̱ p'ʉya, bi 'yøthe xa̱ngu̱ yø därquɛ̱hi̱ ra̱ Jesús, bi 'yøthe'ʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Xa̱ngu̱ yø xädä bi̱ nzø yø dä.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbya ya̱ui: ―Ni̱ mɛ ya, bá̱ xihmi̱ ra̱ Xuua na̱ ra̱ hya̱ gá nu̱ui bi̱ nja. Xihmi̱ ya yø hya̱ gá̱ 'yøhmi̱ dí̱ mma̱ngä. Da̱mi̱ xihmi̱ ngue yø xädä ya zø yø dä. Yø dogua, ya i 'yo. Yø ja̱'i̱ mi̱ 'ya yø do'yo, ya bi zä ha hɛ̱mbi̱. Yø gogu̱, ya øhra̱ hya̱. Yø ánima, ya di bɛ̱nna̱te. Yø hyoya, ya sihra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Ra̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui ra̱ ja̱'i̱ hi̱nha di gohrá̱ mmʉi ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Mi̱ mengyø m'mɛnhni̱ ra̱ Xuua, nu̱na̱ ra̱ Jesús bi dʉ'mi̱ bi c'a̱nnba̱bi̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Xuua. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o gá̱ ma guá̱ nu̱hʉ p'ʉ bí ja ra̱ da̱po? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na ra̱ n'yohʉ hi̱ngui̱ nzaqui rá̱ mmʉi, ɛ̱ntho n'na ra̱ zafani̱ 'mø a̱nna̱ nda̱hi̱?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Xi'mø ngue hi̱n'na̱, ¿te'o guá̱ nu̱hʉ 'mø? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na ra̱ n'yohʉ ngue he ra̱ hoga̱ u̱lu? Pɛ guí pa̱hmʉ ngue yø ja̱'i̱ he ra̱ hoga̱ u̱lu ngue 'bʉ mma̱pähä, guep'ʉ ja yø ngu̱ yø da̱st'abi 'bʉi.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Pɛ xi'mø hi̱nga̱ gue'a̱ guá̱ nu̱hʉ'a̱, ¿te'o guá̱ nu̱hʉ 'mø? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱? Ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ guá̱ nu̱hʉ. Pɛgue ta̱te na̱ ngue gätho mi̱'da yø pønga̱hya̱ xa̱ m'mʉi.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Nu̱na̱ ra̱ Xuua, guehna̱ rá̱ m'mɛnhni̱ Oja̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro na̱, ngue ɛ̱na̱: “Ga̱ ɛt'ä ma̱ m'mɛnhni̱, di̱ m'mɛt'o p'ʉ gdi̱ ma. Gue'a̱ di hoqui hapʉ ja ngue gui thogui”, bi 'yɛ̱na̱.
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Dí xi'a̱hʉ, nu̱ hangu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi, hi̱njongui̱ pøni̱ ngue di ta̱te ngue ra̱ Xuua. Pɛ nu̱yá, to bi zä ma̱ ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱ ya, guehya ma̱ da̱tho bi̱ nthɛui ra̱ mmɛ̱nthi̱ ya, ngue ra̱ Xuua.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, co 'nɛ̱hyø ngʉthäi xi xixya̱bi̱ ra̱ Xuua, bi ba̱hyø ja̱'i̱ ngue xa̱nho te mma̱n'Oja̱.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Pɛ yø fariseo 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, hi̱mbi̱ ne'a̱ ra̱ nxixya̱ bi 'yøtra̱ Xuua'ʉ, nu̱'a̱ te nne Oja̱ xta̱ 'yørpa̱bi̱ hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ja̱na̱ngue bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―¿Tegue gda̱ hyɛjpä ya yø ja̱'i̱ ya? ¿Tep'ʉ gui̱ nɛ̱qui̱?
31 E Jesus continuou:
32 Gda̱ hyɛjpa̱bi̱ yø ba̱si̱ n'yɛ̱mp'ʉ ja ra̱ täi. I̱ mmatyø mmi̱mba̱si̱ui ngue di̱ n'yɛ̱mmi̱, i ɛ̱mbi̱: “Dá̱ pixt'ähe ra̱ xithi ngue xqui̱ nnɛ̱hmʉ, pɛ hi̱ngá̱ nnɛ̱hmʉ. Dá̱ tu̱t'a̱he yø thu̱hu̱ ngue yø thu̱ndu̱mmʉi, pɛ hi̱ngá̱ nzomhmʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Guí̱ njathʉ p'ʉya, nu̱'mø hi̱mbi̱ nja'a̱ te guí̱ mma̱mhmʉ, guí̱ mbøcuɛhʉ. Porque bá̱ ɛ̱hra̱ Xuua nu̱na̱ mi̱ øtra̱ nxixya̱ 'nɛ̱ bi 'yɛtrá̱ mmʉi, nu̱'a̱hʉ p'ʉya, gá̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue n'youi ra̱ ts'onthi̱ ngue'a̱ te øt'e.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 A nu̱yá, guecä drá̱ N'yohʉ dá̱ ɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, dí si'a̱ te dí ti̱ni̱, nu̱'a̱hʉ p'ʉya guí ɛ̱njʉ ngue drá̱ nhyøt'a̱ zihmɛ̱. Guí ɛ̱njʉ ngue da̱di thɛgä'be'ʉ yø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui 'nɛ̱'ʉ yø ngʉthäi.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ njua̱ntho, nu̱'mø di̱ n'yomfɛ̱ni̱ xa̱nho yø ja̱'i̱, da̱ ba̱di̱ ha rá̱ nja ra̱ hya̱.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Nu̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ yø fariseo bi zixra̱ Jesús ngue da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ ra̱ Jesús, bi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Nu̱na̱ n'na ra̱ xisu ma̱rá̱ 'yots'om'mäi p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, mi̱ ba̱di̱ ngue bi̱ ma da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ fariseo na̱ ra̱ Jesús. Bi zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ p'ʉya, ni̱ du̱ n'na ra̱ m'mo'aceite, yu̱p'ʉ ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús ngue bi da̱nnebi yø gua. Mɛ̱nte zoni̱, nu̱'ʉ yø guidä tägui, soxpʉ ja yø gua ra̱ Jesús, thu̱qui̱ conyø xta̱. Bi gospa̱bi̱ ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Nu̱na̱ ra̱ fariseo xi zixra̱ ts'i̱hmɛ̱ ra̱ Jesús, mi̱ nu̱ te øtra̱ xisu, ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi bɛ̱ni̱, bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱'mø ngue nma̱jua̱ni̱ rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, di pa̱di̱ te rá̱ m'mäi na̱ ra̱ xisu cuar'mø, ngue ra̱ 'yots'om'mäi”.
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ fariseo: ―Ague Simu̱, jap'ʉ n'na ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ xi'i ―bi 'yɛ̱mbi̱. Ɛ̱nna̱ fariseo p'ʉya: ―Da̱mi̱ xiqui grá̱ xännba̱te.
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Yoho yø n'yohʉ di tu̱pra̱ mɛ̱nyu̱'a̱ to di hmi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱. Nu̱'a̱ n'na ra̱ ndu̱pa̱te p'ʉya, nu̱'a̱ hangu̱ pøxa̱ cʉt'a ciento ma̱ pa ra̱ nzäbi, gue'a̱ ndu̱pa̱te'a̱. Ma̱n'na nc'ɛ̱i̱ p'ʉya, nu̱'a̱ hangu̱ pøxa̱ yote ma̱'dɛt'a ma̱ pa ra̱ nzäbi, gue'a̱ ndu̱pa̱te'a̱.
41 Jesus continuou:
42 Pɛ nu̱'ʉ mi̱ ndu̱pa̱te, ya hi̱mbi̱ zä bi gu̱tyø güɛnda. Nu̱'a̱ bi hmi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ p'ʉya, bi pu̱nnbi̱ gä yoho. Da̱mi̱ xicya, ¿ndana̱ gue'a̱ ya yø ndu̱pa̱te ngue ta̱te di ja ma̱mma̱di̱ rá̱ hmu̱?
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Bi 'yɛ̱nna̱ Simu̱ p'ʉya: ―Nu̱p'ʉ nná̱ bɛ̱ngä, ma̱n'natho ta̱te di ja ma̱mma̱di̱'a̱ xa̱ngu̱ mi̱ ndu̱pa̱te, 'nɛ̱ bi pu̱nnbi̱. Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Nu̱'a̱ gá̱ ma̱nya, gue'a̱ ya.
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Bi hyɛ̱tra̱ xisu na̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Simu̱: ―Guí̱ nnu̱ na̱ ra̱ xisu 'bʉcua ya. Dá̱ cʉt'ä ua ja ni̱ ngu̱, pɛ hi̱ngá̱ 'dacra̱ dehe xca̱ nxʉgua. Pɛ nu̱na̱ ra̱ xisu 'bʉcua, bi̱ merca̱ ma̱ gua conyø guidä, 'nɛ̱ bi du̱qui̱ conyø xta̱.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Nu̱'i̱, hi̱nxcá̱ zɛnguagui̱ conn'na ra̱ beso, pɛ nu̱ná̱, mɛ̱nte ra̱ ora xtá̱ cʉt'ä ua ja ni̱ ngu̱ ya, hi̱ngui̱ säya tha̱nnegui ma̱ gua.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Nu̱'i̱, hi̱nxcá̱ cosca̱ ra̱ aceite ma̱ ya̱. Pɛ nu̱ná̱, ma̱hotho ga̱ yʉnna̱ aceite bi gosca̱gui̱ ma̱ gua.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Guehna̱ dí xi'i na̱ya, ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱qui̱, ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉ ngue xa̱ngu̱ rá̱ ts'oqui, pɛ di̱ mpu̱nnbi̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue ts'ʉtho ma̱pu̱nnbi̱, ts'ʉtho di̱ nɛ̱qui̱ ngue di̱ ma̱'a̱ n'na.
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu: ―Ya dá̱ pu̱n'na̱'i̱ ni̱ ts'oqui ya.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Nu̱'ʉ mi̱'da yø ja̱'i̱ xi ts'ofo 'dap'ʉ 'bʉhmʉ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya, di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o ni̱ n'yohʉ na̱ ɛ̱na̱ ngue di pu̱nnba̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu: ―Ya gá̱ nya̱nya ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱. Da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ya, ni̱ ma.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.