Lucas 7

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mi̱ juadi bi̱ ma̱nna̱ ra̱ hya̱ bi xihyø ja̱'i̱ ra̱ Jesús, bi̱ ma, i̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Capernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ capita ngue mi̱ si n'na ra̱ hmi̱qui̱ ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱di̱. Nu̱na̱ ra̱ hmi̱qui̱, ma̱di̱ hyɛ̱nni̱, ya ja ngue da̱ du̱.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Mi̱ zä mi̱ 'yøhra̱ capita ngue hma̱ te øtra̱ Jesús, bi̱ mɛnhni̱ 'da yø judío 'bɛt'o p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue bá̱ äpra̱ ma̱te ra̱ Jesús ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ da̱ 'yøthebi na̱ rá̱ hmi̱qui̱ ra̱ capita.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Nu̱'ʉ yø judío bi guarbʉ 'bʉhra̱ Jesús. Bi 'yäpra̱ ma̱te, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ capita, ni̱ 'yu̱p'ʉ gui fäxna̱.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Porque di̱ ma̱hyø judío na̱, 'nɛ̱ bi hoga̱he n'na ra̱ ni̱ja̱ ngue bi gu̱sɛhɛ.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ra̱ Jesús bi̱ mɛ'ʉ yø judío sits'i. Pɛ nu̱'mø ya xma̱nguerpʉ da̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱, nu̱na̱ ra̱ capita bi̱ mɛnhni̱ 'da yø amigo ngue bá̱ ɛ̱mbra̱ Jesús: ―Ague n'yø, 'yo ga̱di̱ n'ʉni̱, porque hi̱mma̱ nsäga̱'be ngue gui cʉrbʉ ja ma̱ ngu̱.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ja̱na̱ngue nu̱gä ni̱ xinga̱ gue'a̱ xca̱ masɛgä p'ʉ ngue xca̱bá̱ ä'i ra̱ ma̱te. A nu̱yá, høntho da̱mi̱ ma̱nya ngue da̱ zä ma̱ hmi̱qui̱ dí xi'i, ya dí pa̱di̱ ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Porque nu̱gui̱ xquet'a̱ 'bʉi to 'bɛt'o ngue di̱ ma̱ndagui̱. Nu̱gä p'ʉya, xquet'a̱ dí si ma̱ soldado da̱di̱ ma̱nda. Nu̱'mø dí xi'a̱ n'na ra̱ soldado ngue ha da̱ ma, pap'ʉ dí ɛt'i. Ogue ga̱ ɛ̱mbi̱: “Bi 'yɛ̱cua”, ra̱ soldado p'ʉya bá̱ ɛ̱p'ʉ. Ogue ma̱ hmi̱qui̱ ga̱ 'bɛpi te da̱ mɛfi, ra̱ hmi̱qui̱ øt'e te dí xifi.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ t'ɛ̱mbi̱ bi̱ ma̱nna̱ n'yohʉ, di 'yøtho 'mø mi̱ 'yøhra̱ Jesús. Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ n'youi p'ʉya: ―Ma̱jua̱ni̱ dí xi'a̱hʉ ngue hi̱njonni̱ judío di pøni̱ ngue gdi ti̱nnbä rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ tengu̱ ga̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gä na̱ ra̱ n'yohʉ na̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ ngu̱'ʉ yø m'mɛnhni̱, nu̱'a̱ ra̱ hmi̱qui̱ bi di̱ni̱ ngue ya xi ya̱ni̱.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 M'mɛfa p'ʉya, nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Naín, ja i̱ map'ʉ ra̱ Jesús. Ní̱ n'youi yø xädi, xa̱ngu̱ mi̱'da yø ja̱'i̱ ní̱ n'youi.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Nu̱'mø ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, bi̱ nu̱ ngue mmap'ʉ n'na ra̱ ánima ni̱ du̱ yø ja̱'i̱ ngue da̱ ägui. Hønt'a̱ rá̱ 'dants'ʉnt'ʉ mi̱ si n'na ra̱ 'danxu̱'a̱. Ni̱ n'youi xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Mi̱ nu̱ ra̱ 'danxu̱ ra̱ Jesús, bi huɛ̱qui̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ogui zoni̱.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi guatra̱ huada ni̱ thu̱ ngue bi jäti. Bi̱ m'mä'ʉ ni̱ du̱ p'ʉya. Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ ánima: ―Ague n'yø, dí xi'i ngue da̱mi̱ nangui̱.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Nu̱'a̱ ra̱ du̱ p'ʉya bi̱ nangui̱ bi̱ mi̱. 'Nɛ̱ bi̱ nya̱. Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi däprá̱ mamá na̱ ma̱rá̱ du̱.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱ yø ja̱'i̱ 'mø mi̱ nu̱'a̱ te bi̱ nja. Pɛ ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱ yø ja̱'i̱, i ɛ̱na̱: ―Hi̱n hapʉ xa̱ hnu̱ n'na ra̱ pønga̱hya̱ tengu̱ na̱ bi zøcua dí̱ m'mʉhmʉ ya. Ma̱høn'a̱ ɛ̱mp'ʉya: ―Ya dá̱ nu̱rpa̱hʉ rá̱ ts'ɛdi Oja̱, ngue fäxte ua dí 'bʉhmʉ ya.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Gä ra̱ häi Judea bi̱ n'yo ra̱ hya̱ te bi 'yøtra̱ Jesús, porque ndap'ʉ bi zä bi fa̱di̱ te bi 'yøt'e.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Nu̱'ʉ yø xädi ra̱ Xuua, bi xifi te 'bɛ'a̱ gä øtra̱ Jesús. Ra̱ Xuua p'ʉya, bi zonhni̱ yoho yø xädi.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Bi 'yɛt'i ngue da̱ ørpa̱ ra̱ nt'änni̱ ra̱ Jesús ngue'mø ma̱jua̱ni̱ gue'a̱ ra̱ Cristo ja ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ di̱ nda̱st'abi, ogue da̱ thøm'ma̱n'na.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Nu̱ya yø m'mɛnhni̱ ra̱ Xuua, mi̱ zømp'ʉ 'bʉhra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱na̱ ra̱ Xuua øtra̱ nxixya̱, xpá̱ mmɛnga̱'be ngue ga̱ øt'a̱'be ra̱ nt'änni̱ 'mø gue'e na̱ ra̱ Cristo ja ngue da̱ ɛ̱hɛ̱ di̱ nda̱st'abi, ogue ga̱ tø'mähe ma̱n'na ―bi 'yɛ̱mbi̱.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Nu̱'a̱ ra̱ ora bi zøn'ʉ yø m'mɛnhni̱ p'ʉya, bi 'yøthe xa̱ngu̱ yø därquɛ̱hi̱ ra̱ Jesús, bi 'yøthe'ʉ mi̱ n'youi yø ts'onthi̱. Xa̱ngu̱ yø xädä bi̱ nzø yø dä.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbya ya̱ui: ―Ni̱ mɛ ya, bá̱ xihmi̱ ra̱ Xuua na̱ ra̱ hya̱ gá nu̱ui bi̱ nja. Xihmi̱ ya yø hya̱ gá̱ 'yøhmi̱ dí̱ mma̱ngä. Da̱mi̱ xihmi̱ ngue yø xädä ya zø yø dä. Yø dogua, ya i 'yo. Yø ja̱'i̱ mi̱ 'ya yø do'yo, ya bi zä ha hɛ̱mbi̱. Yø gogu̱, ya øhra̱ hya̱. Yø ánima, ya di bɛ̱nna̱te. Yø hyoya, ya sihra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Ra̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui ra̱ ja̱'i̱ hi̱nha di gohrá̱ mmʉi ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Mi̱ mengyø m'mɛnhni̱ ra̱ Xuua, nu̱na̱ ra̱ Jesús bi dʉ'mi̱ bi c'a̱nnba̱bi̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Xuua. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o gá̱ ma guá̱ nu̱hʉ p'ʉ bí ja ra̱ da̱po? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na ra̱ n'yohʉ hi̱ngui̱ nzaqui rá̱ mmʉi, ɛ̱ntho n'na ra̱ zafani̱ 'mø a̱nna̱ nda̱hi̱?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Xi'mø ngue hi̱n'na̱, ¿te'o guá̱ nu̱hʉ 'mø? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na ra̱ n'yohʉ ngue he ra̱ hoga̱ u̱lu? Pɛ guí pa̱hmʉ ngue yø ja̱'i̱ he ra̱ hoga̱ u̱lu ngue 'bʉ mma̱pähä, guep'ʉ ja yø ngu̱ yø da̱st'abi 'bʉi.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Pɛ xi'mø hi̱nga̱ gue'a̱ guá̱ nu̱hʉ'a̱, ¿te'o guá̱ nu̱hʉ 'mø? ¿Ua guá̱ nu̱hʉ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱? Ma̱jua̱ni̱ ngue gue'a̱ n'na rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ guá̱ nu̱hʉ. Pɛgue ta̱te na̱ ngue gätho mi̱'da yø pønga̱hya̱ xa̱ m'mʉi.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Nu̱na̱ ra̱ Xuua, guehna̱ rá̱ m'mɛnhni̱ Oja̱ mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro na̱, ngue ɛ̱na̱: “Ga̱ ɛt'ä ma̱ m'mɛnhni̱, di̱ m'mɛt'o p'ʉ gdi̱ ma. Gue'a̱ di hoqui hapʉ ja ngue gui thogui”, bi 'yɛ̱na̱.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Dí xi'a̱hʉ, nu̱ hangu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi, hi̱njongui̱ pøni̱ ngue di ta̱te ngue ra̱ Xuua. Pɛ nu̱yá, to bi zä ma̱ ja̱'i̱ ya o rá̱ 'yɛ Oja̱ ya, guehya ma̱ da̱tho bi̱ nthɛui ra̱ mmɛ̱nthi̱ ya, ngue ra̱ Xuua.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Gätho yø ja̱'i̱ p'ʉya, co 'nɛ̱hyø ngʉthäi xi xixya̱bi̱ ra̱ Xuua, bi ba̱hyø ja̱'i̱ ngue xa̱nho te mma̱n'Oja̱.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Pɛ yø fariseo 'nɛ̱hyø xännba̱te ngue ra̱ ley, hi̱mbi̱ ne'a̱ ra̱ nxixya̱ bi 'yøtra̱ Xuua'ʉ, nu̱'a̱ te nne Oja̱ xta̱ 'yørpa̱bi̱ hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Ja̱na̱ngue bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―¿Tegue gda̱ hyɛjpä ya yø ja̱'i̱ ya? ¿Tep'ʉ gui̱ nɛ̱qui̱?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Gda̱ hyɛjpa̱bi̱ yø ba̱si̱ n'yɛ̱mp'ʉ ja ra̱ täi. I̱ mmatyø mmi̱mba̱si̱ui ngue di̱ n'yɛ̱mmi̱, i ɛ̱mbi̱: “Dá̱ pixt'ähe ra̱ xithi ngue xqui̱ nnɛ̱hmʉ, pɛ hi̱ngá̱ nnɛ̱hmʉ. Dá̱ tu̱t'a̱he yø thu̱hu̱ ngue yø thu̱ndu̱mmʉi, pɛ hi̱ngá̱ nzomhmʉ”, bi 'yɛ̱mbi̱.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Guí̱ njathʉ p'ʉya, nu̱'mø hi̱mbi̱ nja'a̱ te guí̱ mma̱mhmʉ, guí̱ mbøcuɛhʉ. Porque bá̱ ɛ̱hra̱ Xuua nu̱na̱ mi̱ øtra̱ nxixya̱ 'nɛ̱ bi 'yɛtrá̱ mmʉi, nu̱'a̱hʉ p'ʉya, gá̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue n'youi ra̱ ts'onthi̱ ngue'a̱ te øt'e.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 A nu̱yá, guecä drá̱ N'yohʉ dá̱ ɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, dí si'a̱ te dí ti̱ni̱, nu̱'a̱hʉ p'ʉya guí ɛ̱njʉ ngue drá̱ nhyøt'a̱ zihmɛ̱. Guí ɛ̱njʉ ngue da̱di thɛgä'be'ʉ yø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui 'nɛ̱'ʉ yø ngʉthäi.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Pɛ nu̱na̱ ra̱ hya̱ njua̱ntho, nu̱'mø di̱ n'yomfɛ̱ni̱ xa̱nho yø ja̱'i̱, da̱ ba̱di̱ ha rá̱ nja ra̱ hya̱.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Nu̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ yø fariseo bi zixra̱ Jesús ngue da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱. Mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ ra̱ Jesús, bi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Nu̱na̱ n'na ra̱ xisu ma̱rá̱ 'yots'om'mäi p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱, mi̱ ba̱di̱ ngue bi̱ ma da̱ nsi̱hmɛ̱ p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ fariseo na̱ ra̱ Jesús. Bi zømp'ʉ ja ra̱ ngu̱ p'ʉya, ni̱ du̱ n'na ra̱ m'mo'aceite, yu̱p'ʉ ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bʉhra̱ Jesús ngue bi da̱nnebi yø gua. Mɛ̱nte zoni̱, nu̱'ʉ yø guidä tägui, soxpʉ ja yø gua ra̱ Jesús, thu̱qui̱ conyø xta̱. Bi gospa̱bi̱ ra̱ aceite ma̱hotho ga̱ yʉni̱.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Nu̱na̱ ra̱ fariseo xi zixra̱ ts'i̱hmɛ̱ ra̱ Jesús, mi̱ nu̱ te øtra̱ xisu, ngu̱na̱ ra̱ hya̱ bi bɛ̱ni̱, bi 'yɛ̱na̱: “Nu̱'mø ngue nma̱jua̱ni̱ rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱ na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, di pa̱di̱ te rá̱ m'mäi na̱ ra̱ xisu cuar'mø, ngue ra̱ 'yots'om'mäi”.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ fariseo: ―Ague Simu̱, jap'ʉ n'na ra̱ hya̱ dí̱ nne ga̱ xi'i ―bi 'yɛ̱mbi̱. Ɛ̱nna̱ fariseo p'ʉya: ―Da̱mi̱ xiqui grá̱ xännba̱te.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Yoho yø n'yohʉ di tu̱pra̱ mɛ̱nyu̱'a̱ to di hmi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱. Nu̱'a̱ n'na ra̱ ndu̱pa̱te p'ʉya, nu̱'a̱ hangu̱ pøxa̱ cʉt'a ciento ma̱ pa ra̱ nzäbi, gue'a̱ ndu̱pa̱te'a̱. Ma̱n'na nc'ɛ̱i̱ p'ʉya, nu̱'a̱ hangu̱ pøxa̱ yote ma̱'dɛt'a ma̱ pa ra̱ nzäbi, gue'a̱ ndu̱pa̱te'a̱.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Pɛ nu̱'ʉ mi̱ ndu̱pa̱te, ya hi̱mbi̱ zä bi gu̱tyø güɛnda. Nu̱'a̱ bi hmi̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ p'ʉya, bi pu̱nnbi̱ gä yoho. Da̱mi̱ xicya, ¿ndana̱ gue'a̱ ya yø ndu̱pa̱te ngue ta̱te di ja ma̱mma̱di̱ rá̱ hmu̱?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Bi 'yɛ̱nna̱ Simu̱ p'ʉya: ―Nu̱p'ʉ nná̱ bɛ̱ngä, ma̱n'natho ta̱te di ja ma̱mma̱di̱'a̱ xa̱ngu̱ mi̱ ndu̱pa̱te, 'nɛ̱ bi pu̱nnbi̱. Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―Nu̱'a̱ gá̱ ma̱nya, gue'a̱ ya.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Bi hyɛ̱tra̱ xisu na̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbra̱ Simu̱: ―Guí̱ nnu̱ na̱ ra̱ xisu 'bʉcua ya. Dá̱ cʉt'ä ua ja ni̱ ngu̱, pɛ hi̱ngá̱ 'dacra̱ dehe xca̱ nxʉgua. Pɛ nu̱na̱ ra̱ xisu 'bʉcua, bi̱ merca̱ ma̱ gua conyø guidä, 'nɛ̱ bi du̱qui̱ conyø xta̱.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Nu̱'i̱, hi̱nxcá̱ zɛnguagui̱ conn'na ra̱ beso, pɛ nu̱ná̱, mɛ̱nte ra̱ ora xtá̱ cʉt'ä ua ja ni̱ ngu̱ ya, hi̱ngui̱ säya tha̱nnegui ma̱ gua.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Nu̱'i̱, hi̱nxcá̱ cosca̱ ra̱ aceite ma̱ ya̱. Pɛ nu̱ná̱, ma̱hotho ga̱ yʉnna̱ aceite bi gosca̱gui̱ ma̱ gua.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Guehna̱ dí xi'i na̱ya, ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ ma̱qui̱, ja di̱ nɛ̱qui̱ p'ʉ ngue xa̱ngu̱ rá̱ ts'oqui, pɛ di̱ mpu̱nnbi̱. Pɛ nu̱ ra̱ ja̱'i̱ ngue ts'ʉtho ma̱pu̱nnbi̱, ts'ʉtho di̱ nɛ̱qui̱ ngue di̱ ma̱'a̱ n'na.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu: ―Ya dá̱ pu̱n'na̱'i̱ ni̱ ts'oqui ya.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Nu̱'ʉ mi̱'da yø ja̱'i̱ xi ts'ofo 'dap'ʉ 'bʉhmʉ p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya, di̱ n'yɛ̱mbi̱: ―¿Te'o ni̱ n'yohʉ na̱ ɛ̱na̱ ngue di pu̱nnba̱ yø ts'oqui yø ja̱'i̱?
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ xisu: ―Ya gá̱ nya̱nya ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱. Da̱ hyu̱ ni̱ mmʉi ya, ni̱ ma.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.