Lucas 24
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ACF
1 Mi̱ hyaxa̱ ra̱ pa ndomingo, zi xu̱di̱tho bi̱ ma ma̱høn'a̱ yø xisu p'ʉ bí o ra̱ Jesús. Bi hya̱xyø 'yɛ̱thi̱ xi hoqui. Bi̱ mähä mi̱'da yø xisu.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mi̱ zømp'ʉya, bi di̱ni̱ ngue ya n'nanni̱ 'bɛnna̱ do mi̱ nnøpa̱ nju̱'mi̱ ra̱ panteón.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Bi yʉt'a̱mbo p'ʉya, pɛ ya hi̱mbi̱ di̱mp'ʉ ra̱ Jesús.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bi̱ nsu̱ p'ʉya, hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøt'e. Mi̱ nu̱ p'ʉya, 'bäp'ʉ yoho yø anxɛ di yoxni̱ yø he.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 I hɛ̱mtho häi'ʉ yø xisu ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ su̱. Yø anxɛ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Hanja ngue guí homhmʉ ua ma̱nt'ägui'a̱ ya 'bʉi?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ya hi̱njo'o ua, ya xa̱ bɛ̱nna̱te. Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ ra̱ hya̱ bi xi'a̱hʉ 'mø tobe ma̱mbi 'bʉta̱ Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Conque bi̱ ma̱ ngue ra̱ N'yohʉ bí 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, mi̱ ja ngue da̱ ma ma̱däpi yø ja̱'i̱ ja yø ts'oqui ngue di cuatra̱ pont'i̱. Rá̱ hyu̱ pa p'ʉya, di bɛ̱nna̱te.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Nu̱'ʉ yø xisu p'ʉya, bi zo yø mmʉi na̱ ra̱ hya̱ xi ma̱n'a̱ m'mɛt'o ra̱ Jesús.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Nu̱ya yø xisu 'mø ma̱mbá̱ pengbʉ ja ra̱ panteón, nu̱'a̱ te bá̱ nu̱, bi xi'ʉ 'dɛ'ma̱'da nc'ɛ̱i̱ yø xädi ra̱ Jesús. Bi xifi gätho mi̱'da yø ja̱'i̱.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Nu̱ya yø xisu bi hya̱spa̱bi̱ ra̱ hya̱ ya yø xädi ra̱ Jesús, guehna̱ ra̱ Ma̱ya Magdalena, 'nɛ̱hra̱ Juana, 'nɛ̱hra̱ Ma̱ya rá̱ mamá ra̱ Jacobo, 'nɛ̱ hmi̱'da yø xisu p'ʉya.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Pɛ nu̱ya bi tha̱spa̱ ra̱ hya̱ p'ʉya, hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱tho te mma̱nya yø xisu. Sinoque ɛ̱ntho: “Ha̱ntho loco ya yø xisu”, gue ɛmma̱ ɛ̱ntho.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Pɛ ra̱ Bɛdu bi bøn'a̱thi, bi̱ ma n'nahma̱ntho p'ʉ bí ja ra̱ panteón. Mi̱ zømp'ʉya, bi hyɛ̱t'a̱mbo. Bi̱ nu̱ ngue ya n'nanni̱ 'bønna̱ u̱lu ma̱nt'ɛ ra̱ Jesús. Bi̱ mengbʉ ha säya p'ʉya, pɛ di 'yøtho hanja'a̱ te xi̱ nja.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱ p'ʉya, yoho yø xädi ra̱ Jesús ma̱ni̱ map'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Emaús. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, di̱ nsocui Jerusalén como 'dɛ'ma̱'da kilómetro.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Mɛ̱nte 'yo, mɛ̱nte di c'a̱'a̱ te xi̱ nja.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nu̱na̱ ra̱ Jesús mi̱ zä mi̱ zʉdi, ya 'dap'ʉ ni̱ n'yo.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ma̱da̱gue'a̱ ngue hɛ̱ti̱, pɛ ɛ̱na̱ te corpa̱tho yø dä ngue hi̱nda̱ ba̱di̱ te'o na̱ ra̱ Jesús.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ra̱ Jesús bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Teni̱ 'bɛ'a̱ ma̱ hya̱ ga̱di̱ nxihmi̱ mɛ̱nte guí 'youi ua ja ra̱ 'yu̱ n'yø? Nu̱p'ʉ nná̱ bɛ̱ngä, ɛ̱na̱ gue tu̱ ni̱ mmʉiui.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Nu̱na̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Cleofas bi 'yɛ̱mbi̱: ―Gätho yø ja̱'i̱ bá̱ 'yo Jerusalén, gä pa̱di̱ te bi̱ nja ma̱ntenni̱ pa. 'Nɛ̱ go gui 'yɛ̱na̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱hya.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mp'ʉ ya̱ui: ―¿Tema̱ hya̱ n'yø? Nu̱'ʉ ts'o p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Xigue ra̱ Jesús nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret. Guehna̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue rá̱ pønga̱hya̱ Oja̱, di̱ nɛ̱qui̱ ngue ja rá̱ ts'ɛdi ngue bi 'yøtyø milagro, 'nɛ̱ ja rá̱ ts'ɛdi ngue ra̱ hya̱ bi̱ ma̱. Porque bi̱ nu̱ ma̱nho Oja̱ te bi 'yøt'e, da̱ guehyø ja̱'i̱ bi̱ nu̱ ma̱nho te bi 'yøt'e.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Dí̱ mma̱ngä'be ngue nu̱'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱, da̱ gue'ʉ ma̱ hmu̱hʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, bi dä ra̱ Jesús. Bi zixpʉ ja ra̱ ts'ʉt'abi, ja bá̱ ts'ännbʉ ngue da̱ du̱p'ʉ ja ra̱ pont'i̱.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Pɛ nu̱gähe nmi̱ ɛ̱ngähe ngue nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, guehna̱ xta̱ nya̱nyø judío na̱. A nu̱yá, ya ma̱ngʉnde bi̱ nja na̱ ra̱ hya̱ dí xi'a̱'be ya.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Nu̱'ʉ 'da yø xisu 'da'igu̱ ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱he, xa̱ pijthogähe. Porque xa̱ mma mxu̱di̱tho p'ʉ ma̱mbí o ra̱ ánima.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Pɛ ya hi̱njonxpa̱ ndi̱ni̱ ngue di op'ʉ. Xpa̱ mmengbʉya, xa̱ xicje ngue xi̱ nu̱ yø anxɛ. A nu̱'ʉ yø anxɛ p'ʉya, i̱ mma̱ ngue ya 'bʉhna̱ ra̱ Jesús.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 'Bexque'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ 'da ma̱ n'yohe xa̱ mmap'ʉ ma̱mbí̱ o ra̱ ánima, pɛ xa̱ ndi̱ni̱ tengu̱tho ra̱ hya̱ xa̱ mma̱nyø xisu. Pɛ ra̱ Jesús ya hi̱nxa̱ hnu̱ na̱ 'na̱.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua hi̱ngui̱ ts'ʉ di 'yo ni̱ mmʉihʉ'a̱ te ra̱ hya̱ i ja? ¿Ua hi̱nja̱m'mø guí øhmʉ para ngue gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ'a̱ te gä ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nyø pønga̱hya̱ Oja̱?
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Ua hi̱nguí̱ pa̱hmʉ ngue ra̱ Cristo mi̱ ja ngue da̱ zä ra̱ n'ʉ hante ngue di̱ nda̱st'abi ngue di̱ ma̱nda̱ ua?
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ya bi dʉ'mi̱ bi xifi gätho'ʉ yø hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue'a̱ te gui c'a̱ ra̱ Jesús. Bi du̱nnba̱bi̱'a̱ te mma̱mp'ʉ ja yø libro bi 'yotra̱ Moisés. Bi sigue bi xi mi̱'da yø hya̱ te gä nt'ot'i p'ʉ ja yø libro bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Nu̱'mø mi̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ ma̱ni̱ ma p'ʉya, ra̱ Jesús bi 'yøt'e ngue ɛ̱na̱ xø nne da̱ thogui.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Pɛ nu̱'ʉ yø n'yohʉ p'ʉya, bi japi ngue di̱ nsäya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ma 'daua ga̱ nsäyahʉ. Guí̱ nnu̱ ngue ya bi̱ nde. Ya ni̱ ma da̱ dähra̱ nxu̱i̱. Bi yʉt'a̱mbo ra̱ ngu̱ ra̱ Jesús ngue di̱ nsäya.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Mi̱ mi̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa p'ʉya ngue di̱ nsi̱hmɛ̱. Bi hya̱cra̱ thu̱hmɛ̱, bi ja ma̱mma̱di̱ Oja̱. Bi xɛmp'ʉya, bi u̱n'nʉ hu̱p'ʉ ja ra̱ mɛ̱xa.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi xohyø n'yomfɛ̱ni̱ ngue bi ba̱di̱ te'o. Pɛ 'bexpi̱ m'mɛrpʉtho ra̱ Jesús.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Di̱ n'yɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na p'ʉya: ―Pɛ ua̱ngui̱ hu̱rca̱ ma̱ mmʉiui mɛ̱nte da̱rá̱ ya̱hʉ gä ra̱ 'yu̱, 'nɛ̱ bi xicui tema̱ hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ya hi̱nte ma̱mbi̱ dø'mi̱. Bi̱ mengui 'bexque'a̱, i̱ ma Jerusalén. Bi di̱ni̱ ngue ya xi̱ mpɛti'ʉ 'dɛ'ma̱'da yø xädi ra̱ Jesús co 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø n'yohʉ.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 A nu̱ya xi̱ mpɛti p'ʉya, bi 'yɛ̱mbya ja bi zøhø: ―Ma̱jua̱ni̱ xa̱ bɛ̱nna̱te ra̱ Hmu̱ n'yø. Ya xa̱ nnu̱ ra̱ Bɛdu.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 A nu̱ya ja bi zø p'ʉya, xquet'a̱ bi̱ ma̱ te xi thop'ʉ ja ra̱ 'yu̱. Bi̱ ma̱ ngue hi̱ngui̱ pa̱di̱ te'o na̱ ra̱ Jesús mɛ̱nte ya̱ui, bi ba̱di̱, ja gue'mø mi̱ xɛnna̱ thu̱hmɛ̱.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Mɛ̱nte tobe di ya̱hni̱tho'ʉ yo nc'ɛ̱i̱, ngue mma̱ te xi̱ nu̱, mi̱ da̱mbɛni̱ p'ʉya, ya 'bäp'ʉ ma̱de ra̱ Jesús. Bi zɛngua p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱ hyu̱ ni̱ mmʉihʉ ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 A nu̱'ʉ yø xädi p'ʉya, di fɛtyø mmʉi ngue su̱. I ɛ̱na̱ ngue ra̱ 'yø'a̱ hɛ̱ti̱.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Hanja ngue guí su̱hʉ? ¿Hanja ngue guí ɛ̱mhmʉ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ dí 'bʉcä ua?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Da̱mi̱ nu̱rca̱hʉ ma̱ 'yɛ 'nɛ̱hma̱ gua. Gui̱ nnu̱hʉ ngue xquecthocä. Da̱mi̱ thänjʉ n'namhma̱ guí̱ nnu̱hʉ ngue guecä. A nu̱'a̱ ra̱ 'yø, ra̱ nda̱hi̱tho'a̱, hi̱n'yʉ rá̱ do'yo'a̱. Pɛ nu̱gä guí̱ nnu̱hʉ ngue drá̱ ja̱'i̱.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Mi̱ juadi bi xi'a̱ ngu̱'a̱ p'ʉya, bi 'yu̱tyø 'yɛ 'nɛ̱hyø gua ha bi̱ mɛ yø clavo.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pɛ nu̱'ʉ yø xädi hi̱nga̱ ɛ'ɛ̱c'ɛ̱i̱ xa̱nho, ngue'a̱ gui johya 'nɛ̱ ɛ̱na̱ su̱dyø n'yomfɛ̱ni̱. Pɛ ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Ua hi̱ngui̱ ts'ʉ ua te ga̱ sigä ts'ʉ? ―bi 'yɛ̱mbi̱.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Bi u̱nna̱ n'na xɛqui ra̱ hua̱ ngue ntha̱xi̱ p'ʉya, 'nɛ̱ bi u̱nna̱ n'na mhmɛ̱ ra̱ t'afi t'asa.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Bi hya̱mp'ʉya, yø hmi̱ yø dä yø xädi p'ʉ ha bi zi.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Nu̱na̱ te dá̱ thocä ya, guehna̱ ra̱ hya̱ ya xtá̱ xi'a̱hʉ m'mɛt'o na̱. Ya xtá̱ xi'a̱hʉ ngue mi̱ jatho di̱ nja'a̱ te nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro. Porque ra̱ Moisés co 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø pønga̱hya̱ Oja̱, bi 'yot'a̱ te ja ngue ga̱ thocä, xquet'a̱ ngu̱'a̱ mma̱mp'ʉ ja yø Salmo.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Bi xojpa̱ yø n'yomfɛ̱ni̱ p'ʉya, ngue da̱ di̱ni̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Ya ngu̱'a̱ nt'ot'i ngue ra̱ Cristo i ja ngue da̱ tho. Rá̱ hyu̱ pa p'ʉya, di bɛ̱nna̱te p'ʉ da̱ nt'ägui.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Guehna̱ ra̱ hya̱ da̱ tha̱spa̱bi̱ yø ja̱'i̱ 'bʉi ndap'ʉ bi zä yø nación, conná̱ nt'ɛ̱di̱ ra̱ Jesús, nu̱ to da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo, di pu̱nnba̱bi̱ yø ts'oqui. Pɛ rá̱ mʉditho da̱ ma̱nna̱ hya̱ p'ʉ Jerusalén.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nu̱yá, go gui xihmʉ yø ja̱'i̱ na̱ te gá̱ nu̱hʉ dá̱ thocä ya.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi ya̱t'a̱hʉ ma̱ Papágä, ga̱ ma pɛnhnä na̱ya. Pɛ 'yogui 'uehmʉ ua ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén asta̱ gue'mø bi̱ n'na'a̱hʉ ra̱ ts'ɛdi di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, ya gui̱ mmähä p'ʉya.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Bi gʉjpʉ mi̱ 'bʉhyø xädi ra̱ Jesús, i̱ map'ʉ jonna̱ hni̱ni̱ Betania. Bi̱ macyø 'yɛ p'ʉya ngue di ja̱pi̱.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mɛ̱nte di ja̱pʉya, hɛ̱tho ha i̱ nangui̱, bi̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Mi̱ juadi bi da̱nne'ʉ yø xädi, bi̱ mengui̱, i̱ ma Jerusalén. Ja̱njua̱ni̱ ngue di johya.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 N'na pa ngu̱ n'na pa, i pa ni̱ja̱ ngue ba̱di̱ ja ma̱mma̱di̱ Oja̱.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.