Lucas 17

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Nu̱yá, hi̱ndi̱ 'bɛdi tema̱ cosa ga̱ 'yøtra̱ ts'oqui yø ja̱'i̱. Pɛ hague ngu̱ ra̱ castigo da̱ thohra̱ ja̱'i̱ da̱ japi da̱ 'yøtra̱ ts'oqui rá̱ mmi̱c'ɛ̱i̱ui.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Ma̱n'na xa̱nho ngue da̱ thørbʉ ja ra̱ ja̱the di̱ ntha̱rpa̱ n'na ra̱ jʉni̱ p'ʉ ja rá̱ 'yʉga ngue da̱ gʉ'mi̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue da̱ japi da̱ 'yøtra̱ ts'oqui ya yø ja̱'i̱ zits'ʉtho ɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Da̱mi̱ mfähmʉ ma̱mi̱ njahʉ p'ʉ. Nu̱'mø hi̱nguí̱ nnu̱ ma̱nho te bi 'yøt'a̱'i̱ ni̱ cu̱, da̱mi̱ hɛjpi. Nu̱'mø bi hyɛp'ʉ ra̱ nts'o øt'e, da̱mi̱ pu̱nnbi̱.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Ma̱da̱gue'a̱ nyoto nni̱di̱ n'na pa da̱ 'yøt'a̱'i̱'a̱ hi̱ngui̱ nnu̱ ma̱nho, 'nɛ̱ nyoto nni̱di̱ da̱ 'yɛ̱n'i̱: “Da̱mi̱ pu̱nngui̱”, da̱ 'yɛ̱n'i̱, da̱mi̱ pu̱nnbi̱.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Bi 'yɛ̱mbyø xädi ra̱ Jesús: ―Ague grá̱ Hmu̱, nu̱'mø te nt'äpi Oja̱, da̱mi̱ 'yøt'e ngue ga̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱he xa̱nho ngue di̱ nja.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'mø di ja zits'ʉ ni̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, ma̱da̱gue'a̱ da̱ngu̱ ga̱ nnoho n'na zihmu̱dä ra̱ mostasa, nu̱nʉ n'na nza ra̱ sicómoro 'bähnʉ, da̱ zä gui 'yɛ̱mphʉ: “Da̱mi̱ 'uecua guí 'bäi, i̱ m'map'ʉ ja ra̱ ja̱the”, gui 'yɛ̱mphʉ. Nu̱na̱ ra̱ za, di̱ map'ʉ gui xihmʉ.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Nu̱'a̱hʉ ya, xi'mø di 'bʉ'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱ ngue di si n'na rá̱ hmi̱qui̱, nu̱'mø bi zøhra̱ 'bɛfi ra̱ hmi̱qui̱ ngue xpa̱ nua̱fani̱ ogue fändɛ'yo, ¿ua da̱ 'yɛ̱mbrá̱ hmi̱qui̱: “Da̱mi̱ mi̱hya gui̱ nsi̱hmɛ̱”?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ua̱ngui̱ hi̱n'na̱. Sinoque da̱ 'yɛ̱mbrá̱ hmi̱qui̱: “Da̱mi̱ hoga̱gui̱ te ga̱ si. Da̱mi̱ nsä gui 'daqui te ga̱ si mɛ̱nte ga̱ nsi̱hmɛ̱gä. Nu̱'mø dá̱ juategä ra̱ nts'i̱hmɛ̱ p'ʉya, ja gui̱ nsi̱hmɛ̱”, da̱ 'yɛ̱mbi̱.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 ¿Ua di ja ma̱mma̱di̱ rá̱ hmi̱qui̱ ngue bi 'yøt'e te bi 'bɛpi? Conque hi̱n'na̱.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Xquet'a̱ gui̱ njathʉ p'ʉya, nu̱'mø gá̱ juadi gá̱ 'yøthʉ'a̱ ra̱ 'bɛfi di 'bɛp'a̱hʉ Oja̱, gui 'yɛ̱mhmʉ p'ʉya: “Hi̱n'yʉ te dí hnu̱ ma̱nhogähe, porque nu̱'a̱ ra̱ 'bɛfi bi̱ m'mɛjpa̱he ga̱ øthe, hønt'a̱ dá̱ øthe'a̱”.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, bi thogui i̱ ma Jerusalén. I̱ nthop'ʉ ja ra̱ hyodi di̱ ntøt'ui ra̱ häi Samaria'a̱ ra̱ häi Galilea.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Mi̱ zømp'ʉ ja n'na ra̱ hni̱ni̱ p'ʉya, ma̱mbá̱ ɛ̱p'ʉ 'dɛt'a nja̱'i̱ yø därquɛ̱hi̱ mi̱ hɛ̱mbra̱ ts'o'ya. Yap'ʉtho bá̱ ɛ̱hyø därquɛ̱hi̱ 'mø mi̱ hyandi̱, pɛ 'bexpá̱ m'mäi.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Bi̱ marpʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague grá̱ xännba̱te Jesús, huɛ̱ga̱he, da̱mi̱ 'yøthega̱he.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Mi̱ hyandyø därquɛ̱hi̱ ra̱ Jesús, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱ya da̱mi̱ sømhmʉ p'ʉ 'bʉhyø mmäcja̱ ya, gui xifi ngue ya bi zä'a̱hʉ. Mɛ̱nte ni̱ 'yo yø därquɛ̱hi̱ ngue ni̱ map'ʉ 'bʉhyø mmäcja̱ p'ʉya, bi zä ra̱ n'ʉ mi̱ hɛ̱mbi̱ n'na ngu̱ n'na.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Nu̱'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱'ʉ mi̱ ʉ p'ʉya, mi̱ nu̱ ngue ya bi zä ra̱ n'ʉ mi̱ hɛ̱mbi̱, bi̱ mengbʉya. Pɛ ja̱njua̱ni̱ ngue nts'ɛdi guí ja ma̱mma̱di̱ Oja̱.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Bi nda̱ntyøhmu̱ p'ʉ 'bähra̱ Jesús, asta̱ di søt'a̱häi rá̱ hmi̱ ha gui ja ma̱mma̱di̱. Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, ra̱ mmɛ̱ngu̱ p'ʉ ja ra̱ häi Samaria.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Bi 'yɛ̱nna̱ Jesús: ―¿Ua̱ngui̱ 'dɛt'a nja̱'i̱ bi zä ra̱ n'ʉ mi̱ hɛ̱mbi̱? ¿Hapʉ 'bʉ'ʉ mi̱ gʉto ya?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Hi̱njo mma̱n'na xta̱bá̱ mmengui̱ ngue di ja ma̱mma̱di̱ Oja̱, hi̱nda̱ hønna̱ n'na nc'ɛ̱i̱ hi̱ngra̱ judío bá̱ pengui̱.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbra̱ n'yohʉ ma̱rá̱ därquɛ̱hi̱: ―Da̱mi̱ nangui̱, ni̱ ma. Ya bi zä'i ngue gá̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱gui̱.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Yø fariseo bi 'yänna̱ Jesús ngue nja̱m'mø da̱ zøcua Oja̱ ngue di̱ ma̱nda ua. Bi 'yɛ̱mbʉya: ―Nu̱'mø bi zøcua Oja̱ ngue di̱ ma̱nda ua, hi̱ngra̱ cosa di̱ nɛ̱qui̱ ngue da̱ hnu̱'a̱.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Porque hi̱nda̱ zä da̱ 'yɛ̱nyø ja̱'i̱: “Nu̱ua, ja bí ja ua”, ogue “Nu̱nʉ, ja bí ja nʉ”. Porque Oja̱ ya di̱ ma̱nda ua guí 'bʉhmʉ'a̱ ya.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Bi 'yɛ̱mbyø xädi p'ʉya: ―Da̱ 'yɛ̱hra̱ pa guí̱ nne gui̱ nnu̱hʉ'a̱ ra̱ pa da̱ zøhra̱ N'yohʉ di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, pɛ hi̱ngui̱ nnu̱hʉ.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Da̱ 'yɛ̱n'a̱hʉ yø ja̱'i̱'a̱ ra̱ pa'a̱: “Ma nu̱hʉ ni̱nguehnʉ”, ogue “Ma̱ nu̱hʉ ni̱nguecua”, da̱ 'yɛ̱n'a̱hʉ. 'Yo sä gui tɛnhnʉ hapʉ di̱ ma yø ja̱'i̱ ngue guá̱ honjʉ.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Porque nu̱'mø bi zønna̱ pa da̱ ɛ̱hra̱ N'yohʉ di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱, gätho yø ja̱'i̱ da̱ hyandi̱. Tengu̱tho 'mø bi yotra̱ huɛi, to bi zä handi̱, di̱ njarbʉ.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Pɛ nuyá, jatho ngue 'be ga̱ sägä xa̱ngu̱ ra̱ n'ʉ, ngue hi̱nda̱ nu̱ ma̱nhogä yø ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Tengu̱tho bá̱ nja'mø yø pa ma̱mbá̱ m'mʉhra̱ Noé, xquet'a̱ ngu̱'a̱ di̱ nja'a̱ ra̱ pa da̱ ɛ̱hra̱ N'yohʉ di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ ya.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Porque nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱, mi̱ si̱hmɛ̱ yø ja̱'i̱, ma̱di̱ ntha̱ti̱ 'da, ja t'äpyø t'i̱xu̱ 'da. Pɛ hi̱mbi̱ u̱nna̱ güɛnda yø ja̱'i̱ te ja ngue di̱ nja, asta̱ ja gue'mø ra̱ pa mi̱ yʉtra̱ Noé p'ʉ ja ra̱ barco. Mi̱ nja ra̱ nda̱te 'ye p'ʉya, bi juadi gätho yø ja̱'i̱.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Njarbʉtho'a̱ te bi̱ nja'mø yø pa mi̱ m'mʉhra̱ Lot. Mi̱ si̱hmɛ̱ yø ja̱'i̱, te'o di̱ ntäi, te'o i̱ mpä, te'o tu̱hyø hua̱hi̱, mi̱ hønni̱gu̱ 'da.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Pɛ nu̱'a̱ ra̱ pa bi sihra̱ Lot ngue bi bømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Sodoma, bá̱ høhma̱ya̱ yø asufre ngue da̱nzø, bi juadi gätho'ʉ mi̱ 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Ma̱høndi̱ njarbʉtho yø ja̱'i̱ 'mø bá̱ ɛ̱hra̱ N'yohʉ di 'yɛ̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ ya.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Nu̱'a̱ ra̱ pa'a̱, nu̱ ra̱ ja̱'i̱ dí tøhma̱ xøts'e rá̱ ngu̱, 'yo di ɛ̱na̱ ngue di̱ ma mbo rá̱ ngu̱ ngue te da̱ ha̱, sinoque da̱ 'dagui. Nu̱ ra̱ ja̱'i̱ dí 'yo ra̱ 'bɛfi, hi̱ndi̱ ma rá̱ ngu̱ ngue te da̱ ha̱, sinoque da̱ 'dagui n'nahma̱ntho.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ'a̱ te bi thohrá̱ xisu ra̱ Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Nu̱'a̱ te'o nne di̱ mpommi̱ ra̱ nda̱te, gue'a̱ di̱ m'mɛ'a̱. Pɛ nu̱'a̱ te'o da̱ 'yɛnná̱ te conná̱ nguecä, gue'a̱ di̱ nya̱n'a̱.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Dí xi'a̱hʉ ngue nu̱'a̱ ra̱ xu̱i̱'a̱, yo nc'ɛ̱i̱ di oxpʉ ja rá̱ t'ots'i. N'na nc'ɛ̱i̱ da̱ ts'its'i, n'na nc'ɛ̱i̱ da̱ gohi.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Yoho yø xisu 'dap'ʉ di̱ ncʉni̱. N'na nc'ɛ̱i̱ da̱ ts'its'i, n'na nc'ɛ̱i̱ da̱ gohi.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Yoho yø n'yohʉ 'dap'ʉ da̱di̱ mpɛfi. N'na nc'ɛ̱i̱ da̱ ts'its'i, n'na nc'ɛ̱i̱ da̱ gohi.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Mi̱ 'yøhyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱, ɛ̱nyø ja̱'i̱ p'ʉya: ―¿Pɛ hapʉ di̱ nja na̱ ra̱ hya̱ guí̱ mma̱mp'ʉya grá̱ hmu̱? Mi̱ da̱hra̱ Jesús, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱p'ʉ dí 'bʉhyø ja̱'i̱ ni̱ 'yu̱p'ʉ da̱ tha̱spa̱ ra̱ güɛnda, ja di̱ njap'ʉ ra̱ castigo.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.