Lucas 16

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbyø xädi: ―Mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ mmɛ̱mmɛti ngue si n'na rá̱ hmi̱qui̱ di̱ ma̱ndabi̱ yø mɛfi. Nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱mmɛti p'ʉya, bi sifi ngue di ʉnnba̱tho rá̱ mɛ̱nyu̱ na̱ rá̱ hmi̱qui̱.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ra̱ mmɛ̱mmɛti p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague n'yø, ¿hanja na̱ ra̱ hya̱ dí øcä si'i̱? Da̱mi̱ däcra̱ güɛnda'a̱ ra̱ 'bɛfi guí øt'e, porque ya hi̱nni̱ mantho gui̱ ma̱ndagui̱ ma̱ hmi̱qui̱gä”, bi 'yɛ̱mbi̱.
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 A nu̱na̱ ra̱ hmi̱qui̱ di̱ ma̱nda yø mɛfi p'ʉya, i ɛ̱nsɛ: “¿Teni̱ 'bɛ'a̱ ga̱ øt'ä 'mø ya hi̱ndi̱ 'dacä ra̱ 'bɛfi ma̱ hmu̱ ya'mø? Nu̱gä ya hi̱ngui̱ sä ga̱ mpɛfi. Nu̱'mø ga̱ ha̱xra̱ limosna, dí pɛs'ma̱ sä.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 A nu̱yá, ya dí pa̱di̱ te ga̱ øtya para ngue ya di 'bʉi to bi 'dacra̱ ts'äya p'ʉ ja yø ngu̱ 'mø bi tha̱ga̱ ma̱ 'bɛfi”, i ɛ̱na̱.
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Bi̱ mʉdi bi zonhni̱ 'da mi̱'da'ʉ to tu̱prá̱ hmu̱ p'ʉya. Nu̱na̱ rá̱ mʉdi bi zonhni̱, bi 'yɛ̱mbi̱: “¿Hangu̱ guí tu̱hma̱ hmu̱gä?”
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ra̱ n'yohʉ p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: “Dí tu̱pa̱ n'na ciento barre ra̱ aceite”. Nu̱na̱ ra̱ hmi̱qui̱ p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: “Ja ua ra̱ sʉcua̱ n'youi ni̱ güɛnda 'mø. Pɛ da̱mi̱ mi̱ ya, gui 'yør'ma̱n'na, gui cuati ngue yote ma̱'dɛt'a barre guí̱ ndu̱pa̱te”, bi 'yɛ̱mbi̱.
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 M'mɛfa p'ʉya, bi 'yän ma̱n'na nc'ɛ̱i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: “Xi'i, ¿hangu̱ guí tu̱hma̱ hmu̱gä?” Bi 'yɛ̱n'a̱ ts'o p'ʉya: “N'na ciento t'ɛni̱ ra̱ trigo”. Bi 'yɛ̱mbʉya: “Ja ua ra̱ sʉcua̱ n'youi ni̱ güɛnda 'mø. Pɛ da̱mi̱ 'yør'ma̱n'na ya, ngue høndi goho 'däte t'ɛni̱ gui cuati ngue guí̱ ndu̱pa̱te”, bi 'yɛ̱mbi̱.
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Nu̱'a̱ ra̱ hmu̱, i ɛ̱spa̱'a̱ ra̱ ts'omɛfi ngue pa̱di̱ ha di japi da̱ hyätyø amigo. Yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi ja̱njua̱ni̱ ga̱ mba̱di̱ ha di hyätyø amigo, a nu̱ yø ja̱'i̱ ngue yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ hi̱ngui̱ njap'ʉ'ʉ.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Nu̱gä dí xi'a̱hʉ, da̱mi̱ usahʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ nu̱'a̱ di usa yø ts'oc'ɛ̱i̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi ngue gdí hyonni̱ amigohʉ. A nu̱'mø gá̱ hyä'ni̱ mɛ̱nyu̱hʉ p'ʉya, ya di 'bʉi to di 'da'a̱hʉ ra̱ ts'äya p'ʉ ha gui̱ m'mʉhmʉ para za̱ntho.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Nu̱'a̱ da̱ bømma̱nho, ma̱da̱gue'a̱ ts'ʉtho da̱ ma ma̱fäti, ma̱n'natho da̱ bømma̱nho 'mø da̱ ma ma̱fäti xa̱ngu̱. A nu̱'a̱ hi̱nda̱ bømma̱nho, 'nɛ̱ ts'ʉtho da̱ ma ma̱fäti, ma̱ xtá̱ngu̱ da̱ ma ma̱fäti, pɛ hi̱nda̱ bømma̱nho.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Xi'mø hi̱ngui̱ pømma̱nhohʉ 'mø ma̱fäti'a̱hʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ ja ua ja ra̱ xi̱mhäi, ¿te'o guí ɛ̱na̱ di fät'a̱hʉ'a̱ ma̱jua̱ni̱ ngue xa̱nho 'mø?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Xi'mø ngue hi̱ngui̱ pømma̱nhohʉ 'mø ma̱fäti'a̱hʉ ra̱ mɛ̱nyu̱ ndan'yo to rá̱ mmɛti, ¿te'o guí ɛ̱na̱ di 'da'a̱hʉ'a̱ ja ngue da̱ zo ni̱ 'yɛhʉ 'mø?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Hi̱nga̱ n'na ra̱ hmi̱qui̱ da̱ zä ngue yoho yø hmu̱ di̱ m'mʉi. A nu̱'mø ngue yoho yø hmu̱ di̱ m'mʉi, n'na'a̱ di̱ ma̱di̱, n'na'a̱ hi̱ndi̱ ma̱di̱. N'na rá̱ hmu̱ da̱ 'yørpe te di̱ ma̱nda, ma̱n'na rá̱ hmu̱ hi̱nda̱ 'yørpe te di̱ ma̱nda. Gui̱ njathʉ p'ʉya, hi̱ngui̱ sä ngue mbø yoho p'ʉ di̱ ma ni̱ mmʉihʉ. Di̱ ma ni̱ mmʉihʉ Oja̱, xi̱ndi̱ ma ni̱ mmʉihʉ ra̱ mɛ̱nyu̱.
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Nu̱'ʉ yø fariseo, ngue høndra̱ mɛ̱nyu̱ nne, gä bi 'yøxtho na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Jesús. Pɛ thentho'a̱ te øde hma̱.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Ra̱ Jesús bi 'yɛ̱mbi̱: ―A nu̱yá, gui härpa̱hʉ yø dä yø ja̱'i̱, porque xøgue ɛ̱na̱ ma̱jua̱ni̱ ngue gyø hoja̱'i̱hʉ p'ʉ gui̱ nɛ̱qui̱. Pɛ nu̱na̱ Oja̱ hi̱nda̱ zä gui hyäthʉ na̱, i pa̱di̱ te ja mbo ni̱ mmʉihʉ na̱. Porque nu̱'a̱ ngue yø ja̱'i̱tho nnu̱ ma̱nho te øt'e, hi̱nga̱ gue'a̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱'a̱.
15 Então Jesus disse a eles:
16 Nu̱'ʉ yø pa bá̱ m'mʉhra̱ Xuua, ya mi̱ hma̱nna̱ ley bi 'yotra̱ Moisés, ya mi̱ hma̱n'a̱ te ra̱ hya̱ bi̱ nxännba̱te yø pønga̱hya̱ Oja̱. Asta̱ gue'ʉ yø pa'ʉ ya, i sihra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ yø ja̱'i̱ ha di zo rá̱ 'yɛ Oja̱. Gätho yø ja̱'i̱ di ja ndu̱mmʉi ngue da̱ zo rá̱ 'yɛ Oja̱.
16 — A
17 Pɛ ma̱n'na hi̱ngui̱ hɛ̱nni̱ ngue da̱ guahra̱ c'ama̱hɛ̱ts'i̱ 'nɛ̱hra̱ häi, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue da̱ t'ɛ̱mbi̱ hi̱ngui̱ ja ts'ɛdi'a̱ te nt'ot'i p'ʉ ja rá̱ ley Oja̱, ma̱da̱gue'a̱ ts'ʉtho.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 Nu̱'ʉ yø n'yohʉ di̱ nxu̱mmi̱ yø xisu, nu̱'mø hømbi̱ ntha̱tra̱ n'yohʉ, da̱ mɛ ma̱n'na ra̱ xisu, ya ra̱ ts'oqui øtra̱ n'yohʉ. Nu̱'mø bi̱ ntha̱tra̱ xisu bi t'ɛi, ya ra̱ ts'oqui øt'ui ra̱ n'yohʉ bi̱ mɛ.
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ n'yohʉ ngue ra̱ mmɛ̱mmɛti. Mi̱ he yø u̱lu ta̱te xa̱nho. N'na pa ngu̱ n'na pa, ɛ̱ntho øt'a̱ngo ngue di yoxni̱ p'ʉ si̱hmɛ̱.
19 Jesus continuou:
20 Xquet'a̱ mi̱ 'bʉ'a̱ n'na ra̱ hyoya ni̱ hu̱ ngue ra̱ Lázaro. Xi guahyø sa̱si̱ na̱ ra̱ Lázaro, hu̱p'ʉ ja rá̱ goxthi ra̱ mmɛ̱mmɛti.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Nu̱na̱ ra̱ hyoya na̱, i̱ nnehma̱ da̱ zi'ʉ yø xɛmhmɛ̱ täp'ʉ ja rá̱ mɛ̱xa ra̱ mmɛ̱mmɛti, pɛ hi̱ndi̱ u̱nni̱. Nu̱'mø bi thop'ʉ yø fo'yo, tespa̱bi̱ yø sa̱si̱.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Pɛ bi zønna̱ pa bi du̱ na̱ ra̱ Lázaro. Yø anxɛ Oja̱ p'ʉya, bi zixpʉ 'bʉhra̱ Abraham. Xquet'a̱ bi du̱ ra̱ mmɛ̱mmɛti p'ʉya, bá̱ t'ägui.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ni̱du̱ sä ra̱ n'ʉ p'ʉya, bi̱ nhanni̱, bi hyannbʉ yap'ʉtho p'ʉya, ngue bí 'bʉp'ʉ ra̱ Abraham, 'dap'ʉ 'bʉhmi̱ ra̱ Lázaro.
23 Ele sofria muito no
24 Ra̱ mmɛ̱mmɛti bi 'yɛ̱na̱: “Ague ma̱ papá'i Abraham, da̱mi̱ huɛ̱ga̱gui̱. Bá̱ pɛnhna̱ Lázaro di po rá̱ saha conna̱ dehe. Da̱ ɛ̱hɛ̱ di pogba̱gui̱ ma̱ ja̱ni̱. Porque dí sägä ra̱ n'ʉ ua ja yø sibi”, bi 'yɛ̱na̱.
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Ra̱ Abraham bi 'yɛ̱mbi̱: “Ague ts'ʉnt'ʉ'i, da̱mi̱ bɛ̱ni̱ ngue gá̱ m'mʉmma̱nho mɛ̱nte ra̱ pa gá̱ m'mʉi. A nu̱na̱ ra̱ Lázaro bi zä ra̱ n'ʉ na̱. A nu̱yá, go 'bʉmma̱ pähä ua na̱ya, go guí sä ra̱ n'ʉ ya.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 I ja ma̱n'na ra̱ hya̱ ya. Xa̱ndønhɛ̱ ua hapʉ nná̱ nhyacjʉ. Ja̱na̱ngue nu̱ to da̱ ne di̱ map'ʉ, hi̱nda̱ zä da̱ thogui. A nu̱'ʉ ni̱ gop'ʉ, hi̱nda̱ zä dí 'yɛ̱cua'ʉ”.
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Bi 'yɛ̱nna̱ mmɛ̱mmɛti p'ʉya: “Pɛ dí ä'i ra̱ ma̱te ma̱ papá'i Abraham, ngue gui pɛnhna̱ Lázaro p'ʉ ja rá̱ ngu̱ ma̱ papágä.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Porque 'bʉp'ʉ mi̱cʉt'a ma̱ n'yohʉ. Da̱ zä da̱ xifi te dí thocä ua, n'namhma̱ hi̱nda̱ ɛ̱cua ha dí sägä ra̱ n'ʉ 'mø bi du̱'ʉ”.
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Ra̱ Abraham bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱ya guí̱ mma̱, da̱ zä di xä'ʉ yø hya̱ bi 'yotra̱ Moisés, da̱ gue'ʉ bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱. Da̱ 'yørpa̱ ma̱su̱'a̱ ra̱ hya̱ hma̱mp'ʉ”.
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Ɛ̱nna̱ mmɛ̱mmɛti p'ʉya: “a̱há̱ ma̱ papá'i Abraham, gue'a̱ guí̱ mma̱. Pɛ nu̱'mø da̱ ma n'na ra̱ ánima da̱ xifi te ja ua, da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo'ʉ”.
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Ra̱ Abraham bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱'mø hi̱ngui̱ t'ɛ̱c'ɛ̱i̱'a̱ te ra̱ hya̱ bi 'yotra̱ Moisés 'nɛ̱'a̱ te bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱, ma̱da̱gue'a̱ di bɛ̱nna̱te n'na ra̱ ánima da̱ ma da̱ nya̱ui, xquet'a̱ ngu̱tho hi̱nda̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ hya̱ da̱ sifi”.
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.