Hebreus 6

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A nu̱yá, ma̱ ga̱ xähmʉ yø hya̱ rá̱ nsäui di xä yø da̱ja̱'i̱ ya. A nu̱'ʉ yø hya̱ hi̱ngui̱ hɛ̱nni̱ güí xähmʉ p'ʉ bá̱ fʉdi güá̱ pa̱hmʉ ra̱ Cristo, 'yo guí̱ nne ngue hønt'ʉ gui 'yøhmʉ'ʉ yø hya̱'ʉ. Ya hi̱nni̱ mantho ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue hi̱ngui̱ 'yøthʉ'ʉ yø nts'o bá̱ n'youi ra̱ castigo, ogue ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue gui 'yɛ̱c'ɛ̱ẖʉ Oja̱.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Ya hi̱nni̱ mantho ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue gui̱ nxixya̱hʉ, ogue ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue gui japni̱ 'yɛhʉ p'ʉ ja yø ya̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Ya hi̱nni̱ mantho ja ga̱ xän'na̱hʉ ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima. Hi̱nga̱ ja ga̱ xän'na̱hʉ ngue jatho ngue da̱ tha̱spa̱bi̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, ngue ja da̱ zännba̱bi̱ Oja̱ te da̱ thogui para za̱ntho n'na ngu̱ n'na yø ja̱'i̱.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Da̱ ne Oja̱ ngue da̱ zä ga̱ sigue ga̱ xähmʉ mi̱'da yø hya̱.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Porque nu̱ya yø ja̱'i̱ ya xa̱ hyɛp'ʉ ra̱ Cristo, ya hi̱nte ni̱ bøntho ngue ma̱høndi̱ xännba̱bi̱ ra̱ hya̱. Guehya bi xojpa̱hma̱ Oja̱ yø mmʉi ya, bi̱ nthɛhma̱ui rá̱ nja̱pi̱ Oja̱. Ya bi̱ nthɛhma̱ui ra̱ Espíritu Santo.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Ya bi di̱nhma̱ yø mmʉi ngue xa̱nho rá̱ hya̱ Oja̱. Ma̱da̱gue'a̱ tobe hi̱ngui̱ søhra̱ Jesucristo ngue di̱ ma̱nda ra̱ xi̱mhäi yø pa bá̱ ɛ̱p'ʉ, pɛ bi ba̱di̱ xa̱nho ya yø ja̱'i̱ ya ngue ja rá̱ ts'ɛdi.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Pɛ bi hyɛp'ʉ ra̱ Cristo m'mɛfa ya yø ja̱'i̱ ya. Ya hi̱ngui̱ sä ngue xøgue ra̱ ts'ɛditho ga̱ ørpe ngue høndi̱ 'bätyø mmʉi, porque nu̱ya yø ja̱'i̱ njap'ʉ, tengu̱tho 'mø ma̱høn da̱di cuarpa̱bi̱ ra̱ pont'i̱ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱. Di japi ngue thenni̱ gätho yø ja̱'i̱ ma̱høn'a̱.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, øt'e tengu̱tho yø hua̱hi̱ 'mø bi̱ n'ye, ngue sinna̱ häi ra̱ 'ye. Nu̱ ra̱ hua̱hi̱ bi zinni̱ xa̱nho ra̱ 'ye häi, nu̱'mø bi̱ nja ra̱ hua̱hi̱ i pø mma̱nho, ya da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho'a̱ to bi̱ mpɛfi. I̱ n'youi rá̱ nja̱pi̱ Oja̱.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Pɛ nu̱ ra̱ hua̱hi̱ ngue bi zinni̱ xa̱nho ra̱ 'ye häi, 'nɛ̱ høndyø 'ui̱ni̱ bi̱ nja, ya di̱ nzø, porque hi̱nte di̱ mu̱ui. Guehya yø ja̱'i̱ da̱ japra̱ castigo Oja̱ ya.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, dá̱ ma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱, pɛ hi̱ndí̱ mma̱ngä ngue gdí ɛ̱n'a̱hʉ ngue ya xcá̱ hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ Cristo. Porque dí pa̱cä ngue ya bi̱ nya̱nni̱ tehʉ, ja̱na̱ngue ya guí øthʉ ra̱ nho.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Nu̱na̱ Oja̱, gä gue'a̱ te ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e. Ja̱na̱ngue nu̱na̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ guí ørpa̱hʉ, hi̱ndi̱ pu̱mbɛ̱ni̱ na̱. Da̱ gue'a̱ ra̱ 'bäxte njandya̱tho guí ørpa̱bi̱ ni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, xquet'a̱ hi̱ndi̱ pu̱mbɛ̱ni̱ Oja̱. Nu̱na̱ te gä ra̱ nho guí ørpa̱ ni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱hʉ, gue'a̱ gui̱ nɛ̱qui̱ ngue ma̱jua̱ni̱ ga̱di̱ ma̱hmʉ Oja̱'a̱.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 A nu̱yá, dí̱ nnegä ya ngue nu̱na̱ ra̱ 'bäxte mi̱'a̱ mpähä ni̱ mmʉi guí ørpa̱bi̱ ni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, da̱mi̱ sigue ngue hangu̱ ra̱ pa da̱ gue'a̱ gui 'yøthʉ'a̱. Ja̱na̱ngue nu̱ te ra̱ nho guí tø'mi̱ di 'da'a̱hʉ Oja̱, ya ra̱ seguro di 'da'a̱hʉ.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Ma̱n'nan'yo mi̱ 'yøt'e ngue hi̱ngui̱ 'yøthʉ ya yø hya̱ dí xi'a̱hʉ ya. Da̱mi̱ hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi gui 'yøthʉ tengu̱tho øtyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'ʉ di̱ nɛ̱qui̱ ngue ja xa̱nho yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱. Nu̱ hangu̱ ra̱ n'ʉ thogui, gä sɛti, 'nɛ̱ guehya yø ja̱'i̱ ya ngue di tocabi'a̱ ra̱ nho di ya̱t'Oja̱ ngue di u̱ni̱.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 A nu̱'mø ɛ̱na̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te nne da̱ ma̱nyø ja̱'i̱, i ɛ̱xa̱ ntestigo Oja̱. Nu̱'mø ya bi 'yɛ̱xa̱ ntestigo Oja̱ ra̱ ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱ rá̱ amigo ya̱ui, ya hi̱ngui̱ sä da̱ 'yɛ̱mbi̱ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ te xifi. A nu̱na̱ Oja̱, bi ya̱rpa̱bi̱ n'na ra̱ hya̱ ra̱ Abraham, pɛ nu̱na̱ Oja̱ hi̱njongui̱ ta̱te ngue nu̱na̱. Ja̱na̱ngue rá̱ thu̱hu̱sɛ bi̱ nøni̱, bi xihra̱ Abraham ngue da̱ jasɛ Oja̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱gä, ma̱jua̱ni̱ te dí xi'i, ma̱thoguitho ga̱ ja̱p'a̱'i̱. Ga̱ øt'e ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ nxa̱nni̱ ba̱si̱ di̱ m'mʉi”, bi 'yɛ̱mbi̱. Pɛ ra̱ Abraham, hi̱mbi̱ xøtrá̱ mmʉi na̱ ra̱ hya̱ bi xi Oja̱. Sinoque tø'mi̱, tø'mi̱ ngue di̱ nja, asta̱ gue'mø mi̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue bi̱ nja na̱ te ra̱ hya̱ xi ya̱rpa̱ba̱bi̱ Oja̱ ngue di̱ nja.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 — ausente —
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 — ausente —
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Oja̱ bi̱ nepe ngue da̱ ba̱di̱ xa̱nho yø ja̱'i̱ ngue ma̱jua̱ni̱ gä di̱ nja na̱ te bi̱ ma̱, hi̱nte di̱ m'mɛdi. Pɛ comma̱ ngue hi̱njo'o to da̱ 'yɛ̱xa̱ ntestigo Oja̱, rá̱ thu̱hu̱sɛ bi̱ nøni̱ para ngue da̱ fa̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te mma̱.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Nu̱ te gäma̱ hya̱ xicjʉ Oja̱ ngue di̱ nja, i dʉ xa̱nho ra̱ hya̱, porque Oja̱ hi̱ngui̱ fɛhni̱. A nu̱yá, ya dá̱ äphʉ Oja̱ ngue da̱ ya̱njʉ. Nu̱ te ra̱ hya̱ xa̱ mma̱n'Oja̱, ya dí ha̱xʉ njua̱ni̱ ngue ra̱ seguro di̱ nja.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Ya hi̱ndí̱ yobɛ̱ni̱ ngue di tocaga̱hʉ na̱ ra̱ nho di u̱n'Oja̱. Porque nu̱na̱ di̱ nnøxʉ ngue di dʉrca̱ ma̱ n'yomfɛ̱ni̱hʉ ya, guehna̱ ra̱ Jesucristo bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ na̱.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi yʉrbʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ bí 'bʉi. Guehna̱ fäxca̱hʉ na̱ ngue da̱ zä ga̱ni̱ m'mʉhmʉ p'ʉ bí 'bʉi. I cohi ngue rá̱ mmäcja̱ Oja̱ para za̱ntho. Di thocra̱ 'bɛfi mi̱ pɛ ra̱ Melquisedec.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.