Hebreus 6
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARA
1 A nu̱yá, ma̱ ga̱ xähmʉ yø hya̱ rá̱ nsäui di xä yø da̱ja̱'i̱ ya. A nu̱'ʉ yø hya̱ hi̱ngui̱ hɛ̱nni̱ güí xähmʉ p'ʉ bá̱ fʉdi güá̱ pa̱hmʉ ra̱ Cristo, 'yo guí̱ nne ngue hønt'ʉ gui 'yøhmʉ'ʉ yø hya̱'ʉ. Ya hi̱nni̱ mantho ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue hi̱ngui̱ 'yøthʉ'ʉ yø nts'o bá̱ n'youi ra̱ castigo, ogue ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue gui 'yɛ̱c'ɛ̱ẖʉ Oja̱.
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 Ya hi̱nni̱ mantho ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue gui̱ nxixya̱hʉ, ogue ja ga̱ xi'a̱hʉ ngue gui japni̱ 'yɛhʉ p'ʉ ja yø ya̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Ya hi̱nni̱ mantho ja ga̱ xän'na̱hʉ ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima. Hi̱nga̱ ja ga̱ xän'na̱hʉ ngue jatho ngue da̱ tha̱spa̱bi̱ ra̱ güɛnda yø ja̱'i̱, ngue ja da̱ zännba̱bi̱ Oja̱ te da̱ thogui para za̱ntho n'na ngu̱ n'na yø ja̱'i̱.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Da̱ ne Oja̱ ngue da̱ zä ga̱ sigue ga̱ xähmʉ mi̱'da yø hya̱.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 Porque nu̱ya yø ja̱'i̱ ya xa̱ hyɛp'ʉ ra̱ Cristo, ya hi̱nte ni̱ bøntho ngue ma̱høndi̱ xännba̱bi̱ ra̱ hya̱. Guehya bi xojpa̱hma̱ Oja̱ yø mmʉi ya, bi̱ nthɛhma̱ui rá̱ nja̱pi̱ Oja̱. Ya bi̱ nthɛhma̱ui ra̱ Espíritu Santo.
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Ya bi di̱nhma̱ yø mmʉi ngue xa̱nho rá̱ hya̱ Oja̱. Ma̱da̱gue'a̱ tobe hi̱ngui̱ søhra̱ Jesucristo ngue di̱ ma̱nda ra̱ xi̱mhäi yø pa bá̱ ɛ̱p'ʉ, pɛ bi ba̱di̱ xa̱nho ya yø ja̱'i̱ ya ngue ja rá̱ ts'ɛdi.
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 Pɛ bi hyɛp'ʉ ra̱ Cristo m'mɛfa ya yø ja̱'i̱ ya. Ya hi̱ngui̱ sä ngue xøgue ra̱ ts'ɛditho ga̱ ørpe ngue høndi̱ 'bätyø mmʉi, porque nu̱ya yø ja̱'i̱ njap'ʉ, tengu̱tho 'mø ma̱høn da̱di cuarpa̱bi̱ ra̱ pont'i̱ rá̱ Ts'ʉnt'ʉ Oja̱. Di japi ngue thenni̱ gätho yø ja̱'i̱ ma̱høn'a̱.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Nu̱ya yø ja̱'i̱ ya, øt'e tengu̱tho yø hua̱hi̱ 'mø bi̱ n'ye, ngue sinna̱ häi ra̱ 'ye. Nu̱ ra̱ hua̱hi̱ bi zinni̱ xa̱nho ra̱ 'ye häi, nu̱'mø bi̱ nja ra̱ hua̱hi̱ i pø mma̱nho, ya da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ nho'a̱ to bi̱ mpɛfi. I̱ n'youi rá̱ nja̱pi̱ Oja̱.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Pɛ nu̱ ra̱ hua̱hi̱ ngue bi zinni̱ xa̱nho ra̱ 'ye häi, 'nɛ̱ høndyø 'ui̱ni̱ bi̱ nja, ya di̱ nzø, porque hi̱nte di̱ mu̱ui. Guehya yø ja̱'i̱ da̱ japra̱ castigo Oja̱ ya.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, dá̱ ma̱ngä na̱ ra̱ hya̱ na̱, pɛ hi̱ndí̱ mma̱ngä ngue gdí ɛ̱n'a̱hʉ ngue ya xcá̱ hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ Cristo. Porque dí pa̱cä ngue ya bi̱ nya̱nni̱ tehʉ, ja̱na̱ngue ya guí øthʉ ra̱ nho.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Nu̱na̱ Oja̱, gä gue'a̱ te ni̱ 'yu̱p'ʉ øt'e. Ja̱na̱ngue nu̱na̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱ guí ørpa̱hʉ, hi̱ndi̱ pu̱mbɛ̱ni̱ na̱. Da̱ gue'a̱ ra̱ 'bäxte njandya̱tho guí ørpa̱bi̱ ni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, xquet'a̱ hi̱ndi̱ pu̱mbɛ̱ni̱ Oja̱. Nu̱na̱ te gä ra̱ nho guí ørpa̱ ni̱ mmi̱c'ɛ̱i̱hʉ, gue'a̱ gui̱ nɛ̱qui̱ ngue ma̱jua̱ni̱ ga̱di̱ ma̱hmʉ Oja̱'a̱.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 A nu̱yá, dí̱ nnegä ya ngue nu̱na̱ ra̱ 'bäxte mi̱'a̱ mpähä ni̱ mmʉi guí ørpa̱bi̱ ni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, da̱mi̱ sigue ngue hangu̱ ra̱ pa da̱ gue'a̱ gui 'yøthʉ'a̱. Ja̱na̱ngue nu̱ te ra̱ nho guí tø'mi̱ di 'da'a̱hʉ Oja̱, ya ra̱ seguro di 'da'a̱hʉ.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Ma̱n'nan'yo mi̱ 'yøt'e ngue hi̱ngui̱ 'yøthʉ ya yø hya̱ dí xi'a̱hʉ ya. Da̱mi̱ hya̱hʉ ra̱ ts'ɛdi gui 'yøthʉ tengu̱tho øtyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ nu̱'ʉ di̱ nɛ̱qui̱ ngue ja xa̱nho yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱. Nu̱ hangu̱ ra̱ n'ʉ thogui, gä sɛti, 'nɛ̱ guehya yø ja̱'i̱ ya ngue di tocabi'a̱ ra̱ nho di ya̱t'Oja̱ ngue di u̱ni̱.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 A nu̱'mø ɛ̱na̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te nne da̱ ma̱nyø ja̱'i̱, i ɛ̱xa̱ ntestigo Oja̱. Nu̱'mø ya bi 'yɛ̱xa̱ ntestigo Oja̱ ra̱ ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱ rá̱ amigo ya̱ui, ya hi̱ngui̱ sä da̱ 'yɛ̱mbi̱ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱ te xifi. A nu̱na̱ Oja̱, bi ya̱rpa̱bi̱ n'na ra̱ hya̱ ra̱ Abraham, pɛ nu̱na̱ Oja̱ hi̱njongui̱ ta̱te ngue nu̱na̱. Ja̱na̱ngue rá̱ thu̱hu̱sɛ bi̱ nøni̱, bi xihra̱ Abraham ngue da̱ jasɛ Oja̱ na̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: “Nu̱gä, ma̱jua̱ni̱ te dí xi'i, ma̱thoguitho ga̱ ja̱p'a̱'i̱. Ga̱ øt'e ngue ɛ̱mmɛ̱i̱ di̱ nxa̱nni̱ ba̱si̱ di̱ m'mʉi”, bi 'yɛ̱mbi̱. Pɛ ra̱ Abraham, hi̱mbi̱ xøtrá̱ mmʉi na̱ ra̱ hya̱ bi xi Oja̱. Sinoque tø'mi̱, tø'mi̱ ngue di̱ nja, asta̱ gue'mø mi̱ 'yɛ̱hra̱ pa ngue bi̱ nja na̱ te ra̱ hya̱ xi ya̱rpa̱ba̱bi̱ Oja̱ ngue di̱ nja.
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 — ausente —
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 — ausente —
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 — ausente —
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Oja̱ bi̱ nepe ngue da̱ ba̱di̱ xa̱nho yø ja̱'i̱ ngue ma̱jua̱ni̱ gä di̱ nja na̱ te bi̱ ma̱, hi̱nte di̱ m'mɛdi. Pɛ comma̱ ngue hi̱njo'o to da̱ 'yɛ̱xa̱ ntestigo Oja̱, rá̱ thu̱hu̱sɛ bi̱ nøni̱ para ngue da̱ fa̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ te mma̱.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Nu̱ te gäma̱ hya̱ xicjʉ Oja̱ ngue di̱ nja, i dʉ xa̱nho ra̱ hya̱, porque Oja̱ hi̱ngui̱ fɛhni̱. A nu̱yá, ya dá̱ äphʉ Oja̱ ngue da̱ ya̱njʉ. Nu̱ te ra̱ hya̱ xa̱ mma̱n'Oja̱, ya dí ha̱xʉ njua̱ni̱ ngue ra̱ seguro di̱ nja.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 Ya hi̱ndí̱ yobɛ̱ni̱ ngue di tocaga̱hʉ na̱ ra̱ nho di u̱n'Oja̱. Porque nu̱na̱ di̱ nnøxʉ ngue di dʉrca̱ ma̱ n'yomfɛ̱ni̱hʉ ya, guehna̱ ra̱ Jesucristo bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ na̱.
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 Nu̱na̱ ra̱ Jesús bi yʉrbʉ ma̱hɛ̱ts'i̱ bí 'bʉi. Guehna̱ fäxca̱hʉ na̱ ngue da̱ zä ga̱ni̱ m'mʉhmʉ p'ʉ bí 'bʉi. I cohi ngue rá̱ mmäcja̱ Oja̱ para za̱ntho. Di thocra̱ 'bɛfi mi̱ pɛ ra̱ Melquisedec.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.