Atos 5
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NVT
1 Nu̱na̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Ananías conna̱ Safira rá̱ xisu, bi̱ mä n'na rá̱ häi ya p'ʉya.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Pɛ bi hya̱ca̱ n'na parte ra̱ mɛ̱nyu̱ i̱ mä rá̱ häi, co 'nɛ̱hrá̱ xisu bi ba̱di̱. Nu̱na̱ ma̱n'na parte p'ʉya, bi däpyø representante ra̱ Cristo, tengu̱tho 'mø ngue hi̱nte xta̱ hya̱qui̱.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Ananías, ¿hanja ngue di cʉnts'a̱ ni̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ zithu̱ ngue guí̱ nne gui hyätra̱ Espíritu Santo? Porque gá̱ hya̱cra̱ mɛ̱nyu̱ guí pä ni̱ häi.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Xina̱ ra̱ häi, ¿ua̱ngui̱ ni̱ mmɛti na̱? Ya gá̱ pä, 'nɛ̱ mi̱ o ni̱ 'yɛ ra̱ mɛ̱nyu̱, ua̱ngui̱ xquí 'yøt'e te guí̱ nne. ¿Hanja ngue gá̱ bɛ̱ni̱ gui̱ mma̱nna̱ fɛhni̱? Hi̱ngyø ja̱'i̱'ʉ guí̱ nne gui hyäti, sinoque Oja̱ guí̱ nne gui hyäti ―bi 'yɛ̱mbi̱.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Ngu̱ i 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi sihra̱ Ananías, 'bexpi du̱, bi dä p'ʉya. Gä bi 'yɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱ ya yø ja̱'i̱ bi ba̱di̱ te bi̱ nja.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Bi̱ nangui̱ 'da yø n'yohʉ mi̱ 'bʉp'ʉ, bi 'uɛnnba̱bi̱ rá̱ do'yo ra̱ ánima, bi hya̱ts'i bá̱ ägui.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Mi̱ thogui comma̱ nhyu̱ ora p'ʉya, bi yʉt'a̱mbo na̱ ra̱ Safira rá̱ xisu ra̱ ánima. Pɛ hi̱ngui̱ pa̱di̱ te xi̱ nja.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ xiqui, ¿ua gue'a̱ guí pä ni̱ häiui'a̱ ra̱ hya̱ xa̱ hma̱ngua ma̱hɛ̱'mø, uague hi̱n'na̱? Mi̱ da̱hra̱ Safira, bi 'yɛ̱na̱: ―A̱há̱, gue'a̱ dá̱ pä'be'a̱ ―bi 'yɛ̱na̱.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi 'yɛ̱mbra̱ xisu: ―¿Hanja ngue ya xcuá̱ nhɛca̱hya̱ ngue guí hyär'ma̱hya̱ui ra̱ Espíritu Santo? 'Bäp'ʉ goxthi'ʉ to xpá̱ 'yäc'a̱'i̱ ni̱ da̱mme. 'Nɛ̱ ma̱hønda̱ hya̱xa̱'i̱ ya ngue guá̱ n'yägui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 'Bexque'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi dähra̱ xisu p'ʉ mi̱ ya̱ui ra̱ Bɛdu, ngue bi du̱. Mi̱ yʉt'a̱mbo yø 'yäte p'ʉya, ma̱hømbi̱ di̱ni̱ ngue ya xi du̱ ra̱ xisu. Bá̱ jʉjpʉya, bi̱ ma bá̱ ägui 'dap'ʉ bi 'youi rá̱ da̱mme.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Gä bi̱ nsu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Xi̱mma̱ngu̱'ʉ hi̱ngyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, xquet'a̱ bi̱ nsu̱ mø mi̱ 'yø'a̱ te bi̱ nja.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱n'yu̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Salomón, ja bi̱ mpɛti p'ʉ xa̱ngu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Nu̱ya yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, 'dama̱ 'dan'yo yø hmɛ̱ya bi 'yu̱tyø ja̱'i̱, porque hi̱njongui̱ sä da̱ 'yøtyø milagro bi 'yørbʉ bi̱ mpɛti yø ja̱'i̱.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ cuarbʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, pɛ nnu̱ ma̱nho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, hi̱ngui̱ sʉi.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ma̱n'na ma̱n'na ni̱ hyu̱xta̱ yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús. Yø n'yohʉ, yø xisu bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Asta̱ bi jʉcyø därquɛ̱hi̱ yø ja̱'i̱ ngue pop'ʉ ja yø caye. 'Bʉ'o bá̱ oxyø t'ots'i, 'bʉ'o bá̱ oxyø fi̱di̱, i nnepyø ja̱'i̱ ngue nu̱'mø bi thop'ʉ ra̱ Bɛdu, ma̱drá̱ xahatho di̱ nthɛui ra̱ därquɛ̱hi̱, 'bexi sä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Nu̱'ʉ yø hni̱ni̱ guerpʉtho bí ja, bá̱ ɛ̱hyø ja̱'i̱ bi zø'a̱ Jerusalén. Bá̱ du̱ yø därquɛ̱hi̱, bá̱ du̱ yø ndu̱nthi̱. Pɛ gä bi t'øthe.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, gätho ya mi̱'da yø n'yohʉ, nu̱ya ja yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue yø saduceo, gä bi̱ nsɛya 'mø mi̱ nu̱ ngue xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ n'youi ya yø representante ra̱ Cristo.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ya yø representante p'ʉya, bi jot'i.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Pɛ rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya, bi xocra̱ goxthi fädi 'mø mi̱nxu̱i̱ ngue bá̱ jʉqui. Bi 'yɛ̱mbi̱:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 ―Ni̱ mɛ ya, ni̱ m'mähmi̱ p'ʉ ja rá̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío. Da̱mi̱ xihmi̱ yø ja̱'i̱ hanja na̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ 'da'yo te.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Nu̱'ʉ yø representante ra̱ Cristo 'mø mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi xihra̱ anxɛ, bi̱ ma mxu̱di̱tho p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱. Nu̱'a̱ ra̱ ora ɛbí̱ mma̱nna̱ hya̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, ja bi øt'a̱ junta'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱. Bi pɛtyø n'yohʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Ja bi̱ ma̱nda ngue da̱ njʉcyø ofädi p'ʉya.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Pɛ nu̱'mø mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ fädi'ʉ yø policía, ya hi̱mbi̱ di̱mp'ʉ yø ofädi. Bá̱ pennbʉya, bi̱ ma̱ ngue ya hi̱njo'o p'ʉ yø ofädi.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Bi 'yɛ̱na̱: ―Dá̱ ti̱ngähe ngue n'nøt'e xa̱nho ra̱ fädi, 'bäp'ʉ yø mädi p'ʉ ja ra̱ goxthi. Pɛ nu̱'mø ma̱ xocähe ra̱ goxthi p'ʉya, ya hi̱ndá̱ ti̱ngähe p'ʉ mbo yø ofädi.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Mi̱ 'yøhyø hmu̱ yø mmäcja̱ na̱ te xi̱ nja p'ʉya, 'nɛ̱'a̱ rá̱ hmu̱'ʉ yø n'yohʉ ja yø 'bɛfi p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, ngue hi̱njo'o p'ʉ yø ofädi, di̱ n'yɛ̱mbʉya: ―¿Xø hague xpí bøn'ʉ p'ʉya? ―di̱ n'yɛ̱mbi̱.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi zø'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'ʉ yø n'yohʉ gá̱ cothʉ fädi 'mø mi̱nde, ya bí 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø policía p'ʉya, bi̱ mähä'ʉ yø mmi̱policíaui ngue da̱ si'ʉ yø representante ra̱ Cristo. Pɛ hi̱mbi̱ ʉni̱, porque su̱ da̱ mʉndo yø ja̱'i̱.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Nu̱'mø ma̱mba̱ ts'i'ʉ yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, bi̱ ma ma̱'bä'mi̱ p'ʉ ja ra̱ junta. Nu̱'a̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ bi 'yɛ̱mbi̱:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 ―¿Ua hi̱nguí̱ øhmʉ ra̱ hya̱, ua̱ngui̱ dá̱ hɛc'a̱he ngue nu̱'a̱ rá̱ hya̱ ra̱ Jesús, ya hi̱nni̱ mantho guí xännba̱hʉ yø ja̱'i̱? A nu̱ya gätho ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, ya xcá̱ si̱nnba̱hʉ'a̱ ra̱ hya̱ guí xännba̱tehʉ ya. 'Nɛ̱ guí ɛ̱mhmʉ ngue go ma̱ ts'oquigähe p'ʉ bi du̱ na̱ ra̱ n'yohʉ guí̱ mma̱mhmʉ.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø representante, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱gähe dí̱ ɛ̱mhme ngue jatho da̱ t'ɛ̱c'ɛ̱i̱ te mma̱n'Oja̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue yø ja̱'i̱tho da̱ t'ɛ̱c'ɛ̱i̱bi̱ yø hya̱.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Nu̱na̱ ra̱ Jesús dí̱ mma̱ngähe ya, guehna̱ gá̱ cuathʉ ra̱ pont'i̱ ngue bi du̱ na̱. Pɛ nu̱na̱ Oja̱ mi̱ tha̱nne ma̱ mboxitahʉ, bi japi ngue bi bɛ̱nna̱te.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Oja̱ p'ʉya, bi zixpʉ bí ja rá̱ n'yɛi na̱ ra̱ Jesús, guehna̱ bi 'yɛ̱ts'i̱ ngue di̱ nda̱st'abi ngue da̱ ya̱nyø ja̱'i̱ na̱. A nu̱yá, nu̱ya yø judío, ma̱t'u̱nni̱ ra̱ tiempo ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo, n'namhma̱ ngue di̱ mpu̱nnba̱ yø ts'oqui.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Guesɛ ra̱ Espíritu Santo di ja ma̱jua̱ni̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Da̱ guecähe p'ʉya, xquet'a̱ da̱di jahe ma̱jua̱ni̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Nu̱na̱ ra̱ Espíritu Santo p'ʉya, guehna̱ bá̱ pɛnnba̱bi̱ Oja̱'ʉ yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱bi̱ rá̱ hya̱ na̱.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi si p'ʉya, ja̱njua̱ni̱ ngue bi̱ mbøcuɛ. Bi̱ ne ngue xta̱ hyopyø representante ra̱ Cristo.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Nu̱p'ʉ 'bʉhyø mmäcja̱, n'youi p'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Gamaliel, ja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ra̱ fariseo 'nɛ̱ ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley. 'Nɛ̱ gä nnu̱ ma̱nsu̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Gamaliel. Bi̱ m'mä p'ʉya, bi̱ ma̱nda ngue bi̱ njʉca̱thi n'na ts'ʉquits'ʉ ya yø representante ra̱ Cristo.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Gamaliel: ―Ague gyø judíohʉ, da̱mi̱ n'yomfɛ̱ni̱ te guí̱ nne guí 'yørpa̱hʉ ya yø n'yohʉ 'bʉcua.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ te bi̱ nja 'mø yø pa xa̱ thogui ngue mi̱ 'yonna̱ hya̱ ra̱ Teudas. Bi 'yɛ̱na̱ ngue ma̱guesɛ, 'nɛ̱ bi dɛnni̱ comma̱ goho ciento nja̱'i̱. Mi̱ zä mi̱ tho p'ʉya, gä bi̱ n'uɛn'ʉ mi̱ tɛnni̱. Bi̱ m'mɛp'ʉ ra̱ hya̱ p'ʉya.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 M'mɛfa p'ʉya, nu̱'mø mi̱ nja ra̱ censo, ma̱hømbi̱ 'yonna̱ hya̱ ra̱ Judas nu̱'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Galilea. Xquet'a̱ xa̱ngu̱ to bi dɛnnba̱ rá̱ hya̱. A nu̱'mø mi̱ tho, gä bi̱ n'uɛni̱ to mi̱ tɛnni̱.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ja̱na̱ngue da̱mi̱ hyɛhmʉ p'ʉya yø n'yohʉ 'bʉcua. 'Yo ga̱di̱ nthi̱nt'i̱ ngue guí sʉhmʉ. Porque nu̱'mø yø hya̱sɛ'a̱ ra̱ hya̱ i̱ mma̱, di̱ m'mɛhyø hya̱ 'mø.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Pɛ nu̱'mø ngue rá̱ hya̱ Oja̱ i̱ mma̱mp'ʉya, hi̱nda̱ zä guí hɛjpa̱hʉ te mma̱m'mø. Ma̱n'na n'yo mi̱ 'yøthʉ ngue go ga̱ cohmʉ ngue ma̱ nsʉihʉ Oja̱.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Gä bi̱ nu̱ ma̱nho yø ja̱'i̱ te bi̱ ma̱nna̱ Gamaliel. Bi̱ ma ma̱cʉt'i mbo ya yø representante ra̱ Cristo p'ʉya ngue bi 'bɛi. Bi xi p'ʉya ngue ya hi̱nni̱ mantho da̱ xihyø ja̱'i̱ hanja na̱ rá̱ hya̱ ra̱ Jesús. Bi thø p'ʉya.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Mi̱ bømp'ʉ ja ra̱ junta'ʉ yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, di johya ngue ya bi zä ra̱ n'ʉ conná̱ nguehra̱ Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 N'na pa ngu̱ n'na pa hi̱ngui̱ säya bi xännba̱te p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío, 'nɛ̱p'ʉ ja yø ngu̱ i̱ mma̱nna̱ Jesucristo p'ʉ ni̱ ma.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.