Atos 5
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NAA
1 Nu̱na̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Ananías conna̱ Safira rá̱ xisu, bi̱ mä n'na rá̱ häi ya p'ʉya.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Pɛ bi hya̱ca̱ n'na parte ra̱ mɛ̱nyu̱ i̱ mä rá̱ häi, co 'nɛ̱hrá̱ xisu bi ba̱di̱. Nu̱na̱ ma̱n'na parte p'ʉya, bi däpyø representante ra̱ Cristo, tengu̱tho 'mø ngue hi̱nte xta̱ hya̱qui̱.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Ananías, ¿hanja ngue di cʉnts'a̱ ni̱ n'yomfɛ̱ni̱ ra̱ zithu̱ ngue guí̱ nne gui hyätra̱ Espíritu Santo? Porque gá̱ hya̱cra̱ mɛ̱nyu̱ guí pä ni̱ häi.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Xina̱ ra̱ häi, ¿ua̱ngui̱ ni̱ mmɛti na̱? Ya gá̱ pä, 'nɛ̱ mi̱ o ni̱ 'yɛ ra̱ mɛ̱nyu̱, ua̱ngui̱ xquí 'yøt'e te guí̱ nne. ¿Hanja ngue gá̱ bɛ̱ni̱ gui̱ mma̱nna̱ fɛhni̱? Hi̱ngyø ja̱'i̱'ʉ guí̱ nne gui hyäti, sinoque Oja̱ guí̱ nne gui hyäti ―bi 'yɛ̱mbi̱.
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ngu̱ i 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi sihra̱ Ananías, 'bexpi du̱, bi dä p'ʉya. Gä bi 'yɛ̱mmɛ̱i̱ bi̱ nsu̱ ya yø ja̱'i̱ bi ba̱di̱ te bi̱ nja.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Bi̱ nangui̱ 'da yø n'yohʉ mi̱ 'bʉp'ʉ, bi 'uɛnnba̱bi̱ rá̱ do'yo ra̱ ánima, bi hya̱ts'i bá̱ ägui.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Mi̱ thogui comma̱ nhyu̱ ora p'ʉya, bi yʉt'a̱mbo na̱ ra̱ Safira rá̱ xisu ra̱ ánima. Pɛ hi̱ngui̱ pa̱di̱ te xi̱ nja.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ xiqui, ¿ua gue'a̱ guí pä ni̱ häiui'a̱ ra̱ hya̱ xa̱ hma̱ngua ma̱hɛ̱'mø, uague hi̱n'na̱? Mi̱ da̱hra̱ Safira, bi 'yɛ̱na̱: ―A̱há̱, gue'a̱ dá̱ pä'be'a̱ ―bi 'yɛ̱na̱.
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi 'yɛ̱mbra̱ xisu: ―¿Hanja ngue ya xcuá̱ nhɛca̱hya̱ ngue guí hyär'ma̱hya̱ui ra̱ Espíritu Santo? 'Bäp'ʉ goxthi'ʉ to xpá̱ 'yäc'a̱'i̱ ni̱ da̱mme. 'Nɛ̱ ma̱hønda̱ hya̱xa̱'i̱ ya ngue guá̱ n'yägui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 'Bexque'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi dähra̱ xisu p'ʉ mi̱ ya̱ui ra̱ Bɛdu, ngue bi du̱. Mi̱ yʉt'a̱mbo yø 'yäte p'ʉya, ma̱hømbi̱ di̱ni̱ ngue ya xi du̱ ra̱ xisu. Bá̱ jʉjpʉya, bi̱ ma bá̱ ägui 'dap'ʉ bi 'youi rá̱ da̱mme.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Gä bi̱ nsu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Xi̱mma̱ngu̱'ʉ hi̱ngyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ p'ʉya, xquet'a̱ bi̱ nsu̱ mø mi̱ 'yø'a̱ te bi̱ nja.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Nu̱p'ʉ ja ra̱ ngu̱n'yu̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Salomón, ja bi̱ mpɛti p'ʉ xa̱ngu̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱. Nu̱ya yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, 'dama̱ 'dan'yo yø hmɛ̱ya bi 'yu̱tyø ja̱'i̱, porque hi̱njongui̱ sä da̱ 'yøtyø milagro bi 'yørbʉ bi̱ mpɛti yø ja̱'i̱.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ma̱da̱gue'a̱ hi̱ngui̱ cuarbʉ 'bʉhyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ya yø ja̱'i̱ hi̱ngyø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, pɛ nnu̱ ma̱nho yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱, hi̱ngui̱ sʉi.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Ma̱n'na ma̱n'na ni̱ hyu̱xta̱ yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesús. Yø n'yohʉ, yø xisu bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Asta̱ bi jʉcyø därquɛ̱hi̱ yø ja̱'i̱ ngue pop'ʉ ja yø caye. 'Bʉ'o bá̱ oxyø t'ots'i, 'bʉ'o bá̱ oxyø fi̱di̱, i nnepyø ja̱'i̱ ngue nu̱'mø bi thop'ʉ ra̱ Bɛdu, ma̱drá̱ xahatho di̱ nthɛui ra̱ därquɛ̱hi̱, 'bexi sä ra̱ n'ʉ hɛ̱mbi̱.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Nu̱'ʉ yø hni̱ni̱ guerpʉtho bí ja, bá̱ ɛ̱hyø ja̱'i̱ bi zø'a̱ Jerusalén. Bá̱ du̱ yø därquɛ̱hi̱, bá̱ du̱ yø ndu̱nthi̱. Pɛ gä bi t'øthe.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Nu̱na̱ rá̱ hmu̱ yø mmäcja̱ p'ʉya, gätho ya mi̱'da yø n'yohʉ, nu̱ya ja yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hu̱ ngue yø saduceo, gä bi̱ nsɛya 'mø mi̱ nu̱ ngue xa̱ndøngu̱ yø ja̱'i̱ n'youi ya yø representante ra̱ Cristo.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Bi̱ ma ma̱bɛnt'i̱ ya yø representante p'ʉya, bi jot'i.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Pɛ rá̱ anxɛ Oja̱ p'ʉya, bi xocra̱ goxthi fädi 'mø mi̱nxu̱i̱ ngue bá̱ jʉqui. Bi 'yɛ̱mbi̱:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 ―Ni̱ mɛ ya, ni̱ m'mähmi̱ p'ʉ ja rá̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío. Da̱mi̱ xihmi̱ yø ja̱'i̱ hanja na̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ 'da'yo te.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Nu̱'ʉ yø representante ra̱ Cristo 'mø mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi xihra̱ anxɛ, bi̱ ma mxu̱di̱tho p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱. Nu̱'a̱ ra̱ ora ɛbí̱ mma̱nna̱ hya̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ p'ʉya, ja bi øt'a̱ junta'ʉ yø hmu̱ yø mmäcja̱. Bi pɛtyø n'yohʉ di̱ ma̱nda p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Ja bi̱ ma̱nda ngue da̱ njʉcyø ofädi p'ʉya.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Pɛ nu̱'mø mi̱ zøp'ʉ ja ra̱ fädi'ʉ yø policía, ya hi̱mbi̱ di̱mp'ʉ yø ofädi. Bá̱ pennbʉya, bi̱ ma̱ ngue ya hi̱njo'o p'ʉ yø ofädi.
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Bi 'yɛ̱na̱: ―Dá̱ ti̱ngähe ngue n'nøt'e xa̱nho ra̱ fädi, 'bäp'ʉ yø mädi p'ʉ ja ra̱ goxthi. Pɛ nu̱'mø ma̱ xocähe ra̱ goxthi p'ʉya, ya hi̱ndá̱ ti̱ngähe p'ʉ mbo yø ofädi.
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Mi̱ 'yøhyø hmu̱ yø mmäcja̱ na̱ te xi̱ nja p'ʉya, 'nɛ̱'a̱ rá̱ hmu̱'ʉ yø n'yohʉ ja yø 'bɛfi p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱, ngue hi̱njo'o p'ʉ yø ofädi, di̱ n'yɛ̱mbʉya: ―¿Xø hague xpí bøn'ʉ p'ʉya? ―di̱ n'yɛ̱mbi̱.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, bi zø'a̱ n'na nc'ɛ̱i̱, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'ʉ yø n'yohʉ gá̱ cothʉ fädi 'mø mi̱nde, ya bí 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱. Bi xännba̱ ra̱ hya̱ yø ja̱'i̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Nu̱'a̱ rá̱ hmu̱ yø policía p'ʉya, bi̱ mähä'ʉ yø mmi̱policíaui ngue da̱ si'ʉ yø representante ra̱ Cristo. Pɛ hi̱mbi̱ ʉni̱, porque su̱ da̱ mʉndo yø ja̱'i̱.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nu̱'mø ma̱mba̱ ts'i'ʉ yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, bi̱ ma ma̱'bä'mi̱ p'ʉ ja ra̱ junta. Nu̱'a̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ bi 'yɛ̱mbi̱:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 ―¿Ua hi̱nguí̱ øhmʉ ra̱ hya̱, ua̱ngui̱ dá̱ hɛc'a̱he ngue nu̱'a̱ rá̱ hya̱ ra̱ Jesús, ya hi̱nni̱ mantho guí xännba̱hʉ yø ja̱'i̱? A nu̱ya gätho ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén, ya xcá̱ si̱nnba̱hʉ'a̱ ra̱ hya̱ guí xännba̱tehʉ ya. 'Nɛ̱ guí ɛ̱mhmʉ ngue go ma̱ ts'oquigähe p'ʉ bi du̱ na̱ ra̱ n'yohʉ guí̱ mma̱mhmʉ.
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, co 'nɛ̱'ʉ mi̱'da yø representante, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱gähe dí̱ ɛ̱mhme ngue jatho da̱ t'ɛ̱c'ɛ̱i̱ te mma̱n'Oja̱, hi̱nda̱ gue'a̱ ngue yø ja̱'i̱tho da̱ t'ɛ̱c'ɛ̱i̱bi̱ yø hya̱.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Nu̱na̱ ra̱ Jesús dí̱ mma̱ngähe ya, guehna̱ gá̱ cuathʉ ra̱ pont'i̱ ngue bi du̱ na̱. Pɛ nu̱na̱ Oja̱ mi̱ tha̱nne ma̱ mboxitahʉ, bi japi ngue bi bɛ̱nna̱te.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Oja̱ p'ʉya, bi zixpʉ bí ja rá̱ n'yɛi na̱ ra̱ Jesús, guehna̱ bi 'yɛ̱ts'i̱ ngue di̱ nda̱st'abi ngue da̱ ya̱nyø ja̱'i̱ na̱. A nu̱yá, nu̱ya yø judío, ma̱t'u̱nni̱ ra̱ tiempo ngue da̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo, n'namhma̱ ngue di̱ mpu̱nnba̱ yø ts'oqui.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Guesɛ ra̱ Espíritu Santo di ja ma̱jua̱ni̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Da̱ guecähe p'ʉya, xquet'a̱ da̱di jahe ma̱jua̱ni̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱. Nu̱na̱ ra̱ Espíritu Santo p'ʉya, guehna̱ bá̱ pɛnnba̱bi̱ Oja̱'ʉ yø ja̱'i̱ bi 'yɛ̱c'ɛ̱i̱bi̱ rá̱ hya̱ na̱.
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi si p'ʉya, ja̱njua̱ni̱ ngue bi̱ mbøcuɛ. Bi̱ ne ngue xta̱ hyopyø representante ra̱ Cristo.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Nu̱p'ʉ 'bʉhyø mmäcja̱, n'youi p'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Gamaliel, ja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue ra̱ fariseo 'nɛ̱ ra̱ xännba̱te ngue ra̱ ley. 'Nɛ̱ gä nnu̱ ma̱nsu̱ yø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Gamaliel. Bi̱ m'mä p'ʉya, bi̱ ma̱nda ngue bi̱ njʉca̱thi n'na ts'ʉquits'ʉ ya yø representante ra̱ Cristo.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱ na̱ ra̱ Gamaliel: ―Ague gyø judíohʉ, da̱mi̱ n'yomfɛ̱ni̱ te guí̱ nne guí 'yørpa̱hʉ ya yø n'yohʉ 'bʉcua.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Da̱mi̱ bɛ̱mhmʉ te bi̱ nja 'mø yø pa xa̱ thogui ngue mi̱ 'yonna̱ hya̱ ra̱ Teudas. Bi 'yɛ̱na̱ ngue ma̱guesɛ, 'nɛ̱ bi dɛnni̱ comma̱ goho ciento nja̱'i̱. Mi̱ zä mi̱ tho p'ʉya, gä bi̱ n'uɛn'ʉ mi̱ tɛnni̱. Bi̱ m'mɛp'ʉ ra̱ hya̱ p'ʉya.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 M'mɛfa p'ʉya, nu̱'mø mi̱ nja ra̱ censo, ma̱hømbi̱ 'yonna̱ hya̱ ra̱ Judas nu̱'a̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Galilea. Xquet'a̱ xa̱ngu̱ to bi dɛnnba̱ rá̱ hya̱. A nu̱'mø mi̱ tho, gä bi̱ n'uɛni̱ to mi̱ tɛnni̱.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ja̱na̱ngue da̱mi̱ hyɛhmʉ p'ʉya yø n'yohʉ 'bʉcua. 'Yo ga̱di̱ nthi̱nt'i̱ ngue guí sʉhmʉ. Porque nu̱'mø yø hya̱sɛ'a̱ ra̱ hya̱ i̱ mma̱, di̱ m'mɛhyø hya̱ 'mø.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Pɛ nu̱'mø ngue rá̱ hya̱ Oja̱ i̱ mma̱mp'ʉya, hi̱nda̱ zä guí hɛjpa̱hʉ te mma̱m'mø. Ma̱n'na n'yo mi̱ 'yøthʉ ngue go ga̱ cohmʉ ngue ma̱ nsʉihʉ Oja̱.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Gä bi̱ nu̱ ma̱nho yø ja̱'i̱ te bi̱ ma̱nna̱ Gamaliel. Bi̱ ma ma̱cʉt'i mbo ya yø representante ra̱ Cristo p'ʉya ngue bi 'bɛi. Bi xi p'ʉya ngue ya hi̱nni̱ mantho da̱ xihyø ja̱'i̱ hanja na̱ rá̱ hya̱ ra̱ Jesús. Bi thø p'ʉya.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Mi̱ bømp'ʉ ja ra̱ junta'ʉ yø representante ra̱ Cristo p'ʉya, di johya ngue ya bi zä ra̱ n'ʉ conná̱ nguehra̱ Jesús.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 N'na pa ngu̱ n'na pa hi̱ngui̱ säya bi xännba̱te p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ di̱ mpɛti yø judío, 'nɛ̱p'ʉ ja yø ngu̱ i̱ mma̱nna̱ Jesucristo p'ʉ ni̱ ma.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.