Atos 24

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ya rá̱ cʉt'a ma̱ pa xi zønna̱ ra̱ Pablo p'ʉ Cesarea 'mø ja mi̱ zøn'a̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ Ananías, ni̱ n'youi 'da yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío. 'Nɛ̱ ni̱ n'youi n'na ra̱ pønga̱hya̱ p'ʉ ja ra̱ ts'ʉt'abi ni̱ hu̱ ngue ra̱ Tértulo. Bi zømp'ʉ 'bʉhra̱ gobierno ngue di ya̱pra̱ Pablo.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Ma̱mbá̱ ts'i ra̱ Pablo p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Tértulo bi̱ mʉdi di ya̱pra̱ Pablo, bi 'yɛ̱mbra̱ Félix: ―Ague grá̱ gobierno, da̱di ja ma̱mma̱di̱'a̱he ngue hi̱n tema̱ hya̱, dí 'bʉ ma̱nhogähe. Conná̱ nguehni̱ mfa̱di̱ gä 'bʉmma̱nho yø ja̱'i̱.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Gätho'a̱ te guí øt'e, dí 'bʉmma̱nhogähe ndap'ʉ bi zä. Gä guehna̱ nná̱ ja ma̱mma̱di̱'a̱he na̱ya, grá̱ ts'ʉt'abi Félix.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Pɛ hi̱ndí̱ nne ga̱ 'bɛt'a̱he xa̱ngu̱ ni̱ tiempo. Dí äcähe ra̱ ma̱te n'na ts'ʉquits'ʉ, ngue gui 'yøde te ga̱ xi'a̱he.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Dí ti̱ngähe n'na ra̱ hya̱, ngue nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, i 'yo ndap'ʉ bi zä gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi ngue di ts'onyø ja̱'i̱ tengu̱tho n'na ra̱ n'ʉ. Guehna̱ ra̱ 'yøt'i sʉi p'ʉ ha 'bʉhyø judío na̱, porque 'bɛt'o na̱ ngue'ʉ to ɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Nu̱gähe dá̱ bɛnthe, dá̱ ʉphe ngue bi̱ ne xtí ts'onna̱ ni̱ja̱. Dí̱ nne xca̱ ha̱spa̱he ra̱ güɛnda conna̱ ley ngue ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱he p'ʉya.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Lisias rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, rá̱ ts'ɛditho bi 'yøt'e ngue bi yʉrbʉ di ya̱he ngue bi zinnga̱he na̱ ra̱ Pablo.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Bi xicje p'ʉya ngue nu̱'mø to nne di ya̱pi̱, da̱ ɛ̱cua guí 'bʉi. Pɛ nu̱yá, da̱ zä ngue gui 'yänsɛ ya. Gui pa̱sɛ p'ʉya ngue ma̱jua̱ni̱'a̱ te gä nná̱ ya̱pähe.
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 A nu̱yá, gätho'ʉ yø judío n'yohʉ ya, 'da'igu̱ mma̱ ngue ɛ̱mbi̱ ma̱jua̱ni̱'a̱ te xifi.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Ra̱ gobierno p'ʉya, bi 'yørpa̱ ra̱ senya ra̱ Pablo ngue di̱ nya̱. Ra̱ Pablo p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―Co n'na ra̱ pähätho ga̱ nya̱ngä ua guí 'bʉi gra̱ ts'ʉt'abi. Porque dí pa̱cä ngue ya xa̱ mma yø jɛya guí̱ nts'ʉt'abi ua ja ra̱ häi dí 'bʉhmʉ.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Nu̱'i̱ da̱ zä gui hya̱xa̱ njua̱ni̱ hanja ra̱ hya̱. Tobe hi̱ngui̱ tho'a̱ n'nɛ'ma̱ yomma̱ pa xtá̱ magä Jerusalén ngue dí tha̱nne Oja̱.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Pɛ hi̱mbi̱ thi̱ngui̱ ngue to ga̱di̱ nju̱n'ma̱hya̱'be. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ ja ra̱ da̱ni̱ja̱ xta̱ thi̱ngui̱ ngue to gdi orpa̱bi̱, ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ mi̱'da yø ni̱ja̱, xta̱ thi̱ngui̱ ngue to gdi ya̱'be. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ p'ʉya.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Nu̱ya yø n'yohʉ 'bʉcua, nu̱'a̱ ra̱ hya̱ gui ya̱jpa̱gui̱, hi̱nda̱ zä ha di japi ngue di ja ma̱jua̱ni̱'a̱ te mma̱.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Ma ga̱ xi'i hanja ra̱ hya̱ ya. Da̱di̱ njua̱ni̱, hi̱n da̱di̱ ncøni̱ ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä Oja̱ nu̱na̱ mi̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ma̱ mboxitahe. Da̱ gue'a̱ ra̱ 'da'yo hya̱ ɛ̱mbyø ja̱'i̱ 'bʉcua ngue ra̱ 'dan'yo nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱, gue'a̱ ra̱ hya̱ dí tɛnnä'a̱ ya. Pɛ gä dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä'ʉ yø hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro ngue rá̱ ley Oja̱, da̱ gue'ʉ mi̱'da yø hya̱ bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Tengu̱tho yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø judío, di̱ njadä p'ʉya. Dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ngue da̱ 'yøt'Oja̱ ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima, gue'ʉ yø hoja̱'i̱, gue'ʉ yø ts'oc'ɛ̱i̱, gä di bɛ̱nna̱te.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Ja̱na̱ngue da̱di ja ndu̱mmʉi ngue ga̱ n'yo xa̱nho, n'namhma̱ ngue hi̱n tema̱ hya̱ da̱ di̱nnga̱gui̱ Oja̱, ni̱ xi̱nga̱ guehyø ja̱'i̱ da̱ zä da̱ 'yɛ̱ngui̱ ngue hi̱nga̱ gue'a̱ nná̱ 'yo.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 Mi̱ ma njammi̱ jɛya ngue n'nanni̱ ra̱ nación da̱mbi̱ 'yo, ma̱høndá̱ pengui̱ asta̱ Jerusalén ngue dá̱ dä ma̱ limosna, 'nɛ̱ dá̱ ørpa̱bi̱ ra̱ 'bøt'e Oja̱.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Pɛ nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ 'da yø judío ngue yø mmɛ̱ngu̱ Asia, bi di̱ngui̱ ngue dí 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue nma̱di̱ nhoqui conforme ra̱ costumbre ja ngue da̱ 'yøt'a̱ n'na. Pɛ hi̱ngui̱ ngu̱p'ʉ dí 'yohe. 'Nɛ̱ hi̱mbi̱ thi̱ngui̱ ngue ga̱di ya̱hni̱he.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Nu̱ya yø n'yohʉ dí̱ mma̱ngä ya, guehya ja ngue da̱ thocua di ya̱jpa̱gui̱, ngue'mø ja te ga̱ nzʉqui.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 A nu̱'mø ngue hi̱n'na̱, nu̱ya yø n'yohʉ 'bʉcua, go da̱ ma̱nya ngue'mø ja tema̱ ts'oqui bi thi̱nnga̱gui̱ 'mø ma̱ thocä p'ʉ bi 'yøtra̱ da̱junta yø judío.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Hønda̱ n'na zine nts'ɛdi dá̱ ma̱ngä p'ʉ ja ra̱ junta mi̱ 'bʉhyʉ, ngue dá̱ ɛ̱na̱: “Nu̱'a̱ nná̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ya, ngue bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ pa di bɛ̱nna̱te yø ánima, gue'a̱ ga̱ tha̱scä ra̱ güɛnda'a̱ ya”, dá̱ ɛ̱na̱.
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Nu̱'a̱ ra̱ Félix, mi̱ zä mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Pablo, ma̱mbi̱ njarbʉtho ra̱ hya̱. Porque ra̱ Félix ya pa̱di̱ xa̱nho hanja'a̱ ra̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ i ja ngue ra̱ Cristo. Bi hyu̱spa̱ ra̱ pa yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'mø bá̱ ɛ̱hra̱ Lisias rá̱ hmu̱ yø soldado ya, ja ga̱ pa̱cä xa̱nho hanja na̱ ra̱ hya̱ guí̱ mma̱mhmʉ p'ʉya.
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Nu̱na̱ ra̱ Félix, bi 'bɛpa̱ n'na ra̱ capita ngue di sigue da̱ ma m'mädi ra̱ Pablo. Pɛ bi xihra̱ capita ngue ya hi̱nda̱ ma nthu̱t'i̱, 'nɛ̱ bi xifi ngue nu̱'mø bi zøhyø amigo di zɛngua, di̱ njapi ngue di̱ nya̱ui'ʉ nne da̱ mäts'i te honi̱.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Mi̱ ma njammi̱ pa p'ʉya, ma̱hømbi zønna̱ Félix, ni̱ n'youi na̱ ra̱ Drusila rá̱ xisu, ra̱ judío na̱ ra̱ xisu. Bi̱ ma̱nda bá̱ ts'i ra̱ Pablo p'ʉya. Bi japi da̱ ma̱ hanja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ i ja ngue ra̱ Jesucristo.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Nu̱na̱ ra̱ Pablo, bi̱ ma̱ hanja'a̱ ra̱ nho ja ngue da̱ n'yo ra̱ ja̱'i̱, 'nɛ̱ bi̱ ma̱ ngue jatho da̱ za̱mrá̱ mmʉi n'na. Bi̱ ma̱ hanja na̱ ra̱ castigo di̱ nja m'mɛfa. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøhra̱ Félix, bi zu̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo p'ʉya: ―'Be ni̱ mahma̱. Nu̱'mø bi bonga̱gä, ma̱hønga̱ nzon'na̱'i̱ ga̱ nya̱ui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Nu̱na̱ ra̱ Félix i tø'mi̱ ngue xta̱ ngu̱tra̱ mɛ̱nyu̱ ra̱ Pablo ngue xtí thøgue. Ja̱na̱ngue xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ bi zonhni̱ ngue bi̱ nya̱ui.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Mi̱ gua'a̱ nyo jɛya p'ʉya, bi dä rá̱ cargo mi̱ pɛhna̱ ra̱ Félix ngue ra̱ gobierno. Bi ponnba̱bi̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Porcio Festo. Nu̱na̱ ra̱ Félix bi̱ ne ngue da̱ nu̱ ma̱nho yø judío, ja̱na̱ngue bi sigue bi̱ ma m'mäditho ra̱ Pablo.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.