Atos 24
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH
1 Ya rá̱ cʉt'a ma̱ pa xi zønna̱ ra̱ Pablo p'ʉ Cesarea 'mø ja mi̱ zøn'a̱ ra̱ hmu̱ mmäcja̱ Ananías, ni̱ n'youi 'da yø n'yohʉ 'bɛt'o ngue yø judío. 'Nɛ̱ ni̱ n'youi n'na ra̱ pønga̱hya̱ p'ʉ ja ra̱ ts'ʉt'abi ni̱ hu̱ ngue ra̱ Tértulo. Bi zømp'ʉ 'bʉhra̱ gobierno ngue di ya̱pra̱ Pablo.
1 Cinco dias depois o Grande Sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns líderes do povo e com um advogado chamado Tértulo. Eles se apresentaram ao governador Félix para fazer acusações contra Paulo.
2 Ma̱mbá̱ ts'i ra̱ Pablo p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Tértulo bi̱ mʉdi di ya̱pra̱ Pablo, bi 'yɛ̱mbra̱ Félix: ―Ague grá̱ gobierno, da̱di ja ma̱mma̱di̱'a̱he ngue hi̱n tema̱ hya̱, dí 'bʉ ma̱nhogähe. Conná̱ nguehni̱ mfa̱di̱ gä 'bʉmma̱nho yø ja̱'i̱.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo começou a acusação, dizendo: — Excelentíssimo Senhor Governador, o seu governo nos tem trazido um longo tempo de paz, e graças à sua sábia administração muitas reformas necessárias estão sendo feitas para o bem deste povo.
3 Gätho'a̱ te guí øt'e, dí 'bʉmma̱nhogähe ndap'ʉ bi zä. Gä guehna̱ nná̱ ja ma̱mma̱di̱'a̱he na̱ya, grá̱ ts'ʉt'abi Félix.
3 Somos muito agradecidos por tudo aquilo que temos recebido em todas as ocasiões e em todos os lugares.
4 Pɛ hi̱ndí̱ nne ga̱ 'bɛt'a̱he xa̱ngu̱ ni̱ tiempo. Dí äcähe ra̱ ma̱te n'na ts'ʉquits'ʉ, ngue gui 'yøde te ga̱ xi'a̱he.
4 Mas não quero tomar muito do seu tempo e por isso peço que tenha a bondade de nos escutar apenas um pouco mais.
5 Dí ti̱ngähe n'na ra̱ hya̱, ngue nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ 'bʉcua, i 'yo ndap'ʉ bi zä gä rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi ngue di ts'onyø ja̱'i̱ tengu̱tho n'na ra̱ n'ʉ. Guehna̱ ra̱ 'yøt'i sʉi p'ʉ ha 'bʉhyø judío na̱, porque 'bɛt'o na̱ ngue'ʉ to ɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret.
5 Nós achamos, de fato, que este homem é uma peste. Ele provoca desordens entre os judeus do mundo inteiro e é também o líder do partido dos nazarenos.
6 Nu̱gähe dá̱ bɛnthe, dá̱ ʉphe ngue bi̱ ne xtí ts'onna̱ ni̱ja̱. Dí̱ nne xca̱ ha̱spa̱he ra̱ güɛnda conna̱ ley ngue ma̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱he p'ʉya.
6 Além disso tentou profanar o Templo, e então nós o prendemos. Nós íamos julgá-lo de acordo com a nossa Lei ,
7 Pɛ nu̱na̱ ra̱ Lisias rá̱ hmu̱ yø soldado p'ʉya, rá̱ ts'ɛditho bi 'yøt'e ngue bi yʉrbʉ di ya̱he ngue bi zinnga̱he na̱ ra̱ Pablo.
7 mas o comandante Lísias veio e o tirou de nós à força.
8 Bi xicje p'ʉya ngue nu̱'mø to nne di ya̱pi̱, da̱ ɛ̱cua guí 'bʉi. Pɛ nu̱yá, da̱ zä ngue gui 'yänsɛ ya. Gui pa̱sɛ p'ʉya ngue ma̱jua̱ni̱'a̱ te gä nná̱ ya̱pähe.
8 Aí o próprio Lísias mandou que os acusadores viessem até aqui e fizessem a acusação diante do senhor. Se o senhor fizer perguntas a este homem, ele mesmo confirmará todas as acusações que estamos fazendo contra ele.
9 A nu̱yá, gätho'ʉ yø judío n'yohʉ ya, 'da'igu̱ mma̱ ngue ɛ̱mbi̱ ma̱jua̱ni̱'a̱ te xifi.
9 Então os judeus concordaram, dizendo que tudo era verdade.
10 Ra̱ gobierno p'ʉya, bi 'yørpa̱ ra̱ senya ra̱ Pablo ngue di̱ nya̱. Ra̱ Pablo p'ʉya bi 'yɛ̱na̱: ―Co n'na ra̱ pähätho ga̱ nya̱ngä ua guí 'bʉi gra̱ ts'ʉt'abi. Porque dí pa̱cä ngue ya xa̱ mma yø jɛya guí̱ nts'ʉt'abi ua ja ra̱ häi dí 'bʉhmʉ.
10 O Governador fez sinal para que Paulo falasse. Então ele disse: — Eu sei que há muitos anos o senhor é juiz do povo judeu e por isso eu me sinto à vontade para fazer a minha defesa na sua presença.
11 Nu̱'i̱ da̱ zä gui hya̱xa̱ njua̱ni̱ hanja ra̱ hya̱. Tobe hi̱ngui̱ tho'a̱ n'nɛ'ma̱ yomma̱ pa xtá̱ magä Jerusalén ngue dí tha̱nne Oja̱.
11 Como o senhor mesmo pode comprovar, faz apenas doze dias que fui a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Pɛ hi̱mbi̱ thi̱ngui̱ ngue to ga̱di̱ nju̱n'ma̱hya̱'be. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ ja ra̱ da̱ni̱ja̱ xta̱ thi̱ngui̱ ngue to gdi orpa̱bi̱, ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ mi̱'da yø ni̱ja̱, xta̱ thi̱ngui̱ ngue to gdi ya̱'be. Ni̱ xi̱nga̱ guep'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ p'ʉya.
12 Os judeus não me viram discutindo com ninguém nos pátios do Templo, nem agitando o povo nas suas sinagogas ou em qualquer outro lugar da cidade.
13 Nu̱ya yø n'yohʉ 'bʉcua, nu̱'a̱ ra̱ hya̱ gui ya̱jpa̱gui̱, hi̱nda̱ zä ha di japi ngue di ja ma̱jua̱ni̱'a̱ te mma̱.
13 E eles não podem provar nenhuma das acusações que agora estão fazendo contra mim.
14 Ma ga̱ xi'i hanja ra̱ hya̱ ya. Da̱di̱ njua̱ni̱, hi̱n da̱di̱ ncøni̱ ngue dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä Oja̱ nu̱na̱ mi̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ma̱ mboxitahe. Da̱ gue'a̱ ra̱ 'da'yo hya̱ ɛ̱mbyø ja̱'i̱ 'bʉcua ngue ra̱ 'dan'yo nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱, gue'a̱ ra̱ hya̱ dí tɛnnä'a̱ ya. Pɛ gä dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä'ʉ yø hya̱ nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ libro ngue rá̱ ley Oja̱, da̱ gue'ʉ mi̱'da yø hya̱ bi 'yotyø pønga̱hya̱ Oja̱.
14 Porém uma coisa confesso ao senhor: eu sigo o Caminho que os judeus dizem ser falso; mas é desse modo que sirvo ao Deus dos nossos antepassados. Creio em tudo o que está escrito na Lei de Moisés e nos livros dos Profetas .
15 Tengu̱tho yø nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ yø judío, di̱ njadä p'ʉya. Dí ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ngue da̱ 'yøt'Oja̱ ngue di bɛ̱nna̱te yø ánima, gue'ʉ yø hoja̱'i̱, gue'ʉ yø ts'oc'ɛ̱i̱, gä di bɛ̱nna̱te.
15 Eu e os meus acusadores temos esta mesma esperança em Deus: todos vão ressuscitar, tanto os bons como os maus.
16 Ja̱na̱ngue da̱di ja ndu̱mmʉi ngue ga̱ n'yo xa̱nho, n'namhma̱ ngue hi̱n tema̱ hya̱ da̱ di̱nnga̱gui̱ Oja̱, ni̱ xi̱nga̱ guehyø ja̱'i̱ da̱ zä da̱ 'yɛ̱ngui̱ ngue hi̱nga̱ gue'a̱ nná̱ 'yo.
16 Por isso faço tudo para sempre ter a consciência limpa diante de Deus e das pessoas.
17 Mi̱ ma njammi̱ jɛya ngue n'nanni̱ ra̱ nación da̱mbi̱ 'yo, ma̱høndá̱ pengui̱ asta̱ Jerusalén ngue dá̱ dä ma̱ limosna, 'nɛ̱ dá̱ ørpa̱bi̱ ra̱ 'bøt'e Oja̱.
17 E Paulo continuou: — Depois de ter ficado fora de Jerusalém durante alguns anos, voltei para lá a fim de levar algum dinheiro para o meu próprio povo e para oferecer
18 Pɛ nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, nu̱'ʉ 'da yø judío ngue yø mmɛ̱ngu̱ Asia, bi di̱ngui̱ ngue dí 'bʉp'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ngue nma̱di̱ nhoqui conforme ra̱ costumbre ja ngue da̱ 'yøt'a̱ n'na. Pɛ hi̱ngui̱ ngu̱p'ʉ dí 'yohe. 'Nɛ̱ hi̱mbi̱ thi̱ngui̱ ngue ga̱di ya̱hni̱he.
18 Quando estava fazendo isso, depois de eu ter acabado a cerimônia de purificação , alguns judeus me encontraram na área do Templo . Não havia muita gente comigo nem desordem.
19 Nu̱ya yø n'yohʉ dí̱ mma̱ngä ya, guehya ja ngue da̱ thocua di ya̱jpa̱gui̱, ngue'mø ja te ga̱ nzʉqui.
19 Porém alguns judeus da província da Ásia estavam lá. São eles que devem se apresentar diante do senhor e fazer as acusações, se é que têm alguma coisa contra mim.
20 A nu̱'mø ngue hi̱n'na̱, nu̱ya yø n'yohʉ 'bʉcua, go da̱ ma̱nya ngue'mø ja tema̱ ts'oqui bi thi̱nnga̱gui̱ 'mø ma̱ thocä p'ʉ bi 'yøtra̱ da̱junta yø judío.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam se, quando eu estive diante do Conselho Superior , eles me acharam culpado de qualquer crime.
21 Hønda̱ n'na zine nts'ɛdi dá̱ ma̱ngä p'ʉ ja ra̱ junta mi̱ 'bʉhyʉ, ngue dá̱ ɛ̱na̱: “Nu̱'a̱ nná̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱gä ya, ngue bá̱ ɛ̱p'ʉ ra̱ pa di bɛ̱nna̱te yø ánima, gue'a̱ ga̱ tha̱scä ra̱ güɛnda'a̱ ya”, dá̱ ɛ̱na̱.
21 Quando estava de pé diante deles, eu apenas disse em voz alta: “Hoje estou sendo julgado por vocês porque creio que os mortos vão ressuscitar.”
22 Nu̱'a̱ ra̱ Félix, mi̱ zä mi̱ 'yøhna̱ ra̱ hya̱ bi̱ ma̱nna̱ Pablo, ma̱mbi̱ njarbʉtho ra̱ hya̱. Porque ra̱ Félix ya pa̱di̱ xa̱nho hanja'a̱ ra̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ i ja ngue ra̱ Cristo. Bi hyu̱spa̱ ra̱ pa yø ja̱'i̱ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'mø bá̱ ɛ̱hra̱ Lisias rá̱ hmu̱ yø soldado ya, ja ga̱ pa̱cä xa̱nho hanja na̱ ra̱ hya̱ guí̱ mma̱mhmʉ p'ʉya.
22 Então Félix, que estava bem-informado a respeito do Caminho, deixou a questão para depois, dizendo a eles: — Quando o comandante Lísias chegar, eu resolverei o caso de vocês.
23 Nu̱na̱ ra̱ Félix, bi 'bɛpa̱ n'na ra̱ capita ngue di sigue da̱ ma m'mädi ra̱ Pablo. Pɛ bi xihra̱ capita ngue ya hi̱nda̱ ma nthu̱t'i̱, 'nɛ̱ bi xifi ngue nu̱'mø bi zøhyø amigo di zɛngua, di̱ njapi ngue di̱ nya̱ui'ʉ nne da̱ mäts'i te honi̱.
23 Ele mandou que o oficial pusesse um guarda para tomar conta de Paulo e ordenou que lhe dessem alguma liberdade e licença para receber ajuda dos amigos.
24 Mi̱ ma njammi̱ pa p'ʉya, ma̱hømbi zønna̱ Félix, ni̱ n'youi na̱ ra̱ Drusila rá̱ xisu, ra̱ judío na̱ ra̱ xisu. Bi̱ ma̱nda bá̱ ts'i ra̱ Pablo p'ʉya. Bi japi da̱ ma̱ hanja rá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ i ja ngue ra̱ Jesucristo.
24 Alguns dias mais tarde Félix veio com Drusila, a sua esposa, que era judia. Mandou chamar Paulo e o ouviu falar a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Nu̱na̱ ra̱ Pablo, bi̱ ma̱ hanja'a̱ ra̱ nho ja ngue da̱ n'yo ra̱ ja̱'i̱, 'nɛ̱ bi̱ ma̱ ngue jatho da̱ za̱mrá̱ mmʉi n'na. Bi̱ ma̱ hanja na̱ ra̱ castigo di̱ nja m'mɛfa. Nu̱na̱ ra̱ hya̱ bi 'yøhra̱ Félix, bi zu̱. Bi 'yɛ̱mbra̱ Pablo p'ʉya: ―'Be ni̱ mahma̱. Nu̱'mø bi bonga̱gä, ma̱hønga̱ nzon'na̱'i̱ ga̱ nya̱ui ―bi 'yɛ̱mbi̱.
25 Mas, quando Paulo começou a falar sobre uma vida correta, o domínio próprio e o Dia do Juízo Final, Félix ficou com medo e disse: — Agora pode ir. Quando eu puder, chamarei você de novo.
26 Nu̱na̱ ra̱ Félix i tø'mi̱ ngue xta̱ ngu̱tra̱ mɛ̱nyu̱ ra̱ Pablo ngue xtí thøgue. Ja̱na̱ngue xa̱ngu̱ yø nni̱di̱ bi zonhni̱ ngue bi̱ nya̱ui.
26 Além disso Félix esperava que Paulo lhe desse algum dinheiro. Por isso o chamava muitas vezes e conversava com ele.
27 Mi̱ gua'a̱ nyo jɛya p'ʉya, bi dä rá̱ cargo mi̱ pɛhna̱ ra̱ Félix ngue ra̱ gobierno. Bi ponnba̱bi̱ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Porcio Festo. Nu̱na̱ ra̱ Félix bi̱ ne ngue da̱ nu̱ ma̱nho yø judío, ja̱na̱ngue bi sigue bi̱ ma m'mäditho ra̱ Pablo.
27 Dois anos depois Pórcio Festo ficou no lugar de Félix como governador. Félix queria agradar os judeus; por isso, ao sair, deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.