Atos 10

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Nɛyo. Ma̱rá̱ capita na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, rá̱ hmu̱ n'na 'bʉi yø soldado ni̱ hu̱ ngue ra̱ Italiano.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, gä tha̱nne Oja̱'ʉ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱, 'nɛ̱ gä su̱prá̱ xu̱di̱ Oja̱. Xquet'a̱ xa̱ngu̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ ma̱di̱ u̱ni̱ ngue fäxyø judío. 'Nɛ̱ za̱nt'a̱ mmat'Oja̱.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 N'na ra̱ pa p'ʉya comma̱ hyu̱ nde, bi̱ mpä rá̱ nthandi̱ ra̱ Nɛyo tengu̱tho 'mø di 'ui̱. Bi̱ nu̱ xa̱nho ngue n'na rá̱ anxɛ Oja̱ bi yʉrbʉ ha 'bʉi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Nɛyo ―bi 'yɛ̱mbi̱.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Bi hyɛ̱tra̱ anxɛ ra̱ Nɛyo p'ʉya, pɛ bi̱ nsu̱. Bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Tema̱ hya̱, grá̱ Hmu̱? Mi̱ da̱hra̱ anxɛ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―I̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ ngue guí̱ mmat'Oja̱ 'nɛ̱ nnu̱ ma̱nho te guí øt'e ngue guí fäxyø ja̱'i̱ hi̱n'yʉ te da̱ hyoni̱.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 A nu̱yá, da̱mi̱ 'yɛt'i to da̱ si ra̱ Simu̱ bí 'bʉ'a̱ Jope, nu̱na̱ ga̱ ts'ofo ngue i Bɛdu.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu, 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ hyu̱xfani̱ nu̱na̱ xquet'a̱ i Simu̱. I ja rá̱ ngu̱ p'ʉ ja rá̱ nnengui ra̱ ja̱the. Nu̱na̱ go da̱ xi'i te 'bɛ'a̱ ja ngue guí 'yø'na̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Mi̱ ma ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Nɛyo bi zonhni̱ yoho yø mɛfi 'nɛ̱ n'na ra̱ soldado. Nu̱na̱ ra̱ soldado, rá̱ n'youi ra̱ Nɛyo ngue xquet'a̱ 'nɛ̱hna̱ mi̱ tha̱nne Oja̱ na̱.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Bi xifi te xi̱ nu̱ p'ʉya. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ mɛnhyø nzite p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Mi̱ hyaxpʉya, ya ni̱ 'yo ra̱ 'yu̱ yø nzite, ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱. Comma̱ hu̱xyadi p'ʉya. Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu bi̱ nexma̱ xøts'e ra̱ ngu̱ ngue da̱ mat'Oja̱
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya bi̱ ntu̱ ma̱nthu̱hu̱. Mɛ̱nte ma̱hojpi te da̱ zi, bi̱ mpä rá̱ nthandi̱ tengu̱tho 'mø di 'ui̱.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Bi̱ nu̱ ngue bá̱ xohra̱ c'amma̱hɛ̱ts'i̱. Bá̱ ca̱cua häi n'na ra̱ manta xa̱nnoho, bá̱ nthu̱t'i̱ yø ts'a̱t'i̱.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Nu̱p'ʉ ja ra̱ u̱lu p'ʉya, bá̱ ca̱p'ʉ xa̱ngu̱ yø zu̱'ɛ̱ ngue ja goho yø gua. Bá̱ ca̱p'ʉ yø c'ɛ̱ya̱, bá̱ ca̱p'ʉ yø ts'i̱nts'ʉ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Bi 'yøhra̱ Bɛdu p'ʉya ngue ts'ofo, bi t'ɛ̱mbi̱: ―Ague Bɛdu, da̱mi̱ nangui̱. Guí hyo yø zu̱'ɛ̱ 'bʉcua n'namhma̱ gui sa.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Hi̱n'na̱ grá̱ Hmu̱. Porque hi̱nja̱m'mø xtá̱ sigä n'na ra̱ cosa nu̱'a̱ hi̱n'yʉ rá̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ si, ogue xa̱nts'o ―bi 'yɛ̱mbi̱.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Nu̱'a̱ bi ya̱ ma̱ya̱ p'ʉya, ma̱hømbi̱ zofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'a̱ mma̱n'Oja̱ ngue xa̱nho, 'yo gni̱ hu̱ti̱ ngue xa̱nts'o'a̱.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Nhyu̱ ndi̱ bi 'yøhra̱ Bɛdu ngue ts'ofo. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ mengra̱ manta, i̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Pɛ ra̱ Bɛdu hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøt'e. Di̱ n'yomfɛ̱ni̱ hanja te ga̱ mbøn'a̱ bi̱ nu̱. Bi zøp'ʉ ja ra̱ goxthi'ʉ yø nzite ra̱ Nɛyo p'ʉya. Ya xpí̱ n'änni̱ hapʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Simu̱.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Bi 'yänni̱ ngue'mø di 'bʉp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱ 'nɛ̱ i Bɛdu.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Mɛ̱nte sodrá̱ mmʉi ra̱ Bɛdu'a̱ te xi̱ nu̱ p'ʉya, ra̱ Espíritu Santo bi 'yɛ̱mbi̱: ―'Bäcua ja ra̱ goxthi hyu̱ yø n'yohʉ hon'i̱.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ga̱ 'yo, da̱mi̱ ca̱i̱. 'Yo guí yobɛ̱ni̱ ngue guí̱ mmɛ, porque nu̱gä go xtá̱ ɛt'ä'ʉ.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, n'na zihma̱ntho bi ga̱i̱. Bi̱ ma bá̱ nya̱ui'ʉ yø nzite ra̱ Nɛyo bi zøhø. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Dí 'bʉcä ua n'yø, masque go guí hongüi. ¿Tema̱ hya̱ gni̱ 'yɛ̱hmi̱?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Nu̱ yø nzite p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'a̱ ra̱ capita ni̱ hu̱ ngue ra̱ Nɛyo xpá̱ mmɛnnga̱he ngue ga̱ sixa̱he. Nu̱na̱ ra̱ Nɛyo, guehna̱ n'na ra̱ hoga̱ n'yohʉ ngue su̱prá̱ xu̱di̱ Oja̱. 'Nɛ̱ nnu̱ ma̱nho gätho yø judío na̱. I mma̱ ngue bi zø'a̱ n'na rá̱ ma̱ca̱ anxɛ Oja̱ p'ʉ ha 'bʉi, bi xifi ngue da̱ pɛnhni̱ to da̱ zixa̱'i̱, para ngue da̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ ja ngue gui̱ mma̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi cʉt'a̱mbo'ʉ yø nzite ngue di̱ n'oxi. Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ mähä ya yø nzite. 'Nɛ̱ bi̱ mähä mi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ Jope.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Rá̱ yo pa p'ʉya, bi zøn'a̱ Cesarea. Nu̱na̱ ra̱ Nɛyo, ya mi̱ ndø'ma̱te p'ʉ ja rá̱ ngu̱. Ya xi pɛtyø mɛ̱ni̱ conyø amigo di̱ nsixui.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Mi̱ zøhra̱ Bɛdu, 'bexpa̱ nangra̱ Nɛyo ngue bi̱ nzɛnguaui. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya ngue nne xta̱ nda̱nne.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pɛ ra̱ Bɛdu bi xihra̱ Nɛyo ngue da̱ nangui̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ nangui̱. Nu̱gä xquet'a̱ drá̱ ja̱'i̱thogä tengu̱tho'i.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Mɛ̱nte ya̱ui p'ʉya, bi yʉt'a̱mbo ra̱ ngu̱. Bi̱ nu̱ ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ xi̱ mpɛti.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Guí pa̱hmʉ ngue n'na ra̱ judío, hi̱ngui̱ nneprá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ n'amigoui n'na ra̱ 'dan'yo ja̱'i̱, ni̱ xi̱nga̱ gue'a̱ ngue da̱ yʉrbʉ ja rá̱ ngu̱. Pɛ Oja̱, ya xa̱ xiqui ngue hi̱njonni̱ ja̱'i̱ ga̱ ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ngui̱ sä ga̱ nya̱'be, ogue ga̱ ɛ̱mbi̱ ngue xa̱nts'o.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ja̱na̱ngue nu̱'mø ma̱mbá̱ ts'igui, hi̱nte dá̱ ma̱, sinoque n'na zihma̱ntho dá̱ ɛ̱hɛ̱. A nu̱yá, dí̱ nne ga̱ pa̱di̱ te guí zoqui.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Mi̱ da̱hra̱ Nɛyo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya rá̱ gʉpa ya, comma̱ tengu̱tho ra̱ ora ja p'ʉya, ya mmap'ʉ comma̱ hyu̱ nde. Hi̱m ma̱rá̱ nsi̱hmɛ̱'a̱ ra̱ ora'a̱. Mɛ̱nte dí̱ mmat'Oja̱ ua ja ma̱ ngu̱, bi̱ mpä ma̱ nthandi̱ tengu̱tho 'mø gdi 'ui̱. Dá̱ nu̱gä n'na ra̱ n'yohʉ bi zøcua, di yoxni̱ rá̱ he.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Bi 'yɛ̱ngui̱: “Ague Nɛyo, nu̱'a̱ ni̱ mhmat'Oja̱ guí øt'e, i ø Oja̱'a̱.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Da̱mi̱ 'yɛt'i to da̱ si n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱ 'nɛ̱ i Bɛdu. Bí 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope. I säya p'ʉ ja rá̱ ngu̱'a̱ xquet'a̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱. Ra̱ hyu̱xfani̱'a̱ ra̱ n'yohʉ, 'bʉp'ʉ ja rá̱ nnengui ra̱ ja̱the. Nu̱'mø bi zøcua'a̱ p'ʉya, go da̱ xi'i hanja'a̱”, bi 'yɛ̱ngui̱.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ja̱na̱ngue dá̱ pɛnhnä p'ʉ te'o da̱ si'i. Ya xa̱nho ngue xcuá̱ ɛ̱hɛ̱. A nu̱yá, gätho dí 'bʉcähe ua ja rá̱ hmi̱ rá̱ dä Oja̱ ya. Dí̱ nne ga̱ øcähe te gäma̱ hya̱ di 'bɛp'a̱'i̱ Oja̱ gui xicje ―bi 'yɛ̱mbi̱.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Mi̱ nya̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―A nu̱yá, dí ha̱xä njua̱ni̱ ya ngue Oja̱ hi̱njongui̱ ɛn'a̱.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Sinoque i̱ nnu̱ ma̱nho hønt'o bi zä ma̱ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi ngue su̱prá̱ xu̱di̱ 'nɛ̱ øtra̱ nho.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Nu̱na̱ Oja̱ bi zohyø judío, bá̱ pɛnnba̱bi̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ ngue di̱ nhojpa̱ui yø ja̱'i̱ conná̱ nguehra̱ Jesucristo. 'Nɛ̱ guehna̱ nnøpa̱ hmu̱ gätho yø ja̱'i̱ na̱ya.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nu̱'a̱hʉ guí pa̱hmʉ te bá̱ njap'ʉ Galilea 'nɛ̱cua Judea 'mø mi̱ ma̱nna̱ hya̱ ra̱ Xuua bi 'yøtra̱ nxixya̱.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Guí pa̱hmʉ ngue nu̱na̱ Oja̱, bá̱ pɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo ra̱ Jesús nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret, ngue bi ha̱tra̱ ts'ɛdi da̱ 'yøtra̱ nho p'ʉ di̱ ma. Bi 'yøthe gätho yø ndu̱nthi̱ ma̱di ʉnna̱ zithu̱. Bi zä bi 'yøt'e tengu̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱, porque n'youi Oja̱.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 A nu̱gähe ya, da̱di jagähe ma̱jua̱ni̱ te gä bi 'yøtra̱ Jesús, tengu̱tho te bi 'yørbʉ ja ra̱ xɛqui rá̱ njap'ʉ Judea 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ ma ma̱cuati ra̱ pont'i̱ ngue ja bi du̱p'ʉ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pɛ nu̱na̱ Oja̱, bi japi bi bɛ̱nna̱te'a̱ rá̱ hyu̱ pa. Bi̱ nepe ngue ma̱høndá̱ nu̱he 'mø ya xi bɛ̱nna̱te.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Hi̱nque masque gätho yø ja̱'i̱ bi̱ nu̱ 'mø mi̱ bɛ̱nna̱te ra̱ Jesús, sinoque go dá̱ nu̱gähe. Ya m'mɛt'o xpí zän'Oja̱ ngue ga̱ jahe ma̱jua̱ni̱ p'ʉ bi bɛ̱nna̱te ra̱ Jesús. Nu̱gähe p'ʉya, 'dap'ʉ dá̱ nsi̱hmɛ̱he 'mø mi̱ bɛ̱nna̱te p'ʉ ma̱nt'ägui.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 'Nɛ̱ gue'a̱ bi 'bɛjpa̱he'a̱ ngue ga̱ japähe ma̱jua̱ni̱ yø ja̱'i̱, ngue nu̱na̱ ra̱ Jesús guehna̱ bá̱ ɛ̱x Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi na̱, ngue da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda'ʉ i te 'nɛ̱'ʉ xa̱ndu̱.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, guehna̱ bi̱ ma̱ gätho yø pønga̱hya̱ Oja̱ na̱, ngue nu̱ to gätho da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱, di̱ mpu̱nnba̱ yø ts'oqui conná̱ nguehna̱.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Tobe di ya̱hni̱tho ra̱ Bɛdu 'mø mi̱ zøhra̱ Espíritu Santo p'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ mi̱ øxra̱ hya̱ mma̱nna̱ Bɛdu.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Nu̱'ʉ yø judío xí 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ m'mɛt'o ra̱ Jesús bá̱ n'youi ra̱ Bɛdu ngue di hyʉni̱, di 'yøtho'ʉ p'ʉya, ngue 'nɛ̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío bá̱ 'bɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Mbønɛ̱qui̱ xa̱nho, porque øde ngue n'nan'yo ra̱ hya̱ ga̱ ya̱'ʉ 'bʉp'ʉ. 'Nɛ̱ øde ngue ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Bi 'yɛ̱nna̱ Bɛdu p'ʉya: ―Xiya, ¿ua hi̱nda̱ zä di̱ nxixya̱ ya yø ja̱'i̱ bá̱ 'bɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo ya, tengu̱tho bi̱ njacjʉ m'mɛt'o? ―bi 'yɛ̱na̱.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Bi xihyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue bi̱ ma ma̱xixya̱bi̱, gue'a̱ di fa̱di̱ ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesucristo'a̱. M'mɛfa p'ʉya, ya hi̱mma̱ thøgue ra̱ Bɛdu, xihyø ja̱'i̱ ngue di̱ m'mʉp'ʉ njammi̱ pa.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.