Atos 10

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nu̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Cesarea, mi̱ 'bʉp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Nɛyo. Ma̱rá̱ capita na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, rá̱ hmu̱ n'na 'bʉi yø soldado ni̱ hu̱ ngue ra̱ Italiano.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Nu̱na̱ ra̱ n'yohʉ na̱, gä tha̱nne Oja̱'ʉ 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱, 'nɛ̱ gä su̱prá̱ xu̱di̱ Oja̱. Xquet'a̱ xa̱ngu̱ ra̱ mɛ̱nyu̱ ma̱di̱ u̱ni̱ ngue fäxyø judío. 'Nɛ̱ za̱nt'a̱ mmat'Oja̱.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 N'na ra̱ pa p'ʉya comma̱ hyu̱ nde, bi̱ mpä rá̱ nthandi̱ ra̱ Nɛyo tengu̱tho 'mø di 'ui̱. Bi̱ nu̱ xa̱nho ngue n'na rá̱ anxɛ Oja̱ bi yʉrbʉ ha 'bʉi, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ague Nɛyo ―bi 'yɛ̱mbi̱.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Bi hyɛ̱tra̱ anxɛ ra̱ Nɛyo p'ʉya, pɛ bi̱ nsu̱. Bi 'yännbʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―¿Tema̱ hya̱, grá̱ Hmu̱? Mi̱ da̱hra̱ anxɛ p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―I̱ nnu̱ ma̱nho Oja̱ ngue guí̱ mmat'Oja̱ 'nɛ̱ nnu̱ ma̱nho te guí øt'e ngue guí fäxyø ja̱'i̱ hi̱n'yʉ te da̱ hyoni̱.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 A nu̱yá, da̱mi̱ 'yɛt'i to da̱ si ra̱ Simu̱ bí 'bʉ'a̱ Jope, nu̱na̱ ga̱ ts'ofo ngue i Bɛdu.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu, 'bʉp'ʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ hyu̱xfani̱ nu̱na̱ xquet'a̱ i Simu̱. I ja rá̱ ngu̱ p'ʉ ja rá̱ nnengui ra̱ ja̱the. Nu̱na̱ go da̱ xi'i te 'bɛ'a̱ ja ngue guí 'yø'na̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Mi̱ ma ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱na̱ ra̱ Nɛyo bi zonhni̱ yoho yø mɛfi 'nɛ̱ n'na ra̱ soldado. Nu̱na̱ ra̱ soldado, rá̱ n'youi ra̱ Nɛyo ngue xquet'a̱ 'nɛ̱hna̱ mi̱ tha̱nne Oja̱ na̱.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Bi xifi te xi̱ nu̱ p'ʉya. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ mɛnhyø nzite p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Mi̱ hyaxpʉya, ya ni̱ 'yo ra̱ 'yu̱ yø nzite, ni̱ ma da̱ zømp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱. Comma̱ hu̱xyadi p'ʉya. Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu bi̱ nexma̱ xøts'e ra̱ ngu̱ ngue da̱ mat'Oja̱
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya bi̱ ntu̱ ma̱nthu̱hu̱. Mɛ̱nte ma̱hojpi te da̱ zi, bi̱ mpä rá̱ nthandi̱ tengu̱tho 'mø di 'ui̱.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Bi̱ nu̱ ngue bá̱ xohra̱ c'amma̱hɛ̱ts'i̱. Bá̱ ca̱cua häi n'na ra̱ manta xa̱nnoho, bá̱ nthu̱t'i̱ yø ts'a̱t'i̱.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Nu̱p'ʉ ja ra̱ u̱lu p'ʉya, bá̱ ca̱p'ʉ xa̱ngu̱ yø zu̱'ɛ̱ ngue ja goho yø gua. Bá̱ ca̱p'ʉ yø c'ɛ̱ya̱, bá̱ ca̱p'ʉ yø ts'i̱nts'ʉ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Bi 'yøhra̱ Bɛdu p'ʉya ngue ts'ofo, bi t'ɛ̱mbi̱: ―Ague Bɛdu, da̱mi̱ nangui̱. Guí hyo yø zu̱'ɛ̱ 'bʉcua n'namhma̱ gui sa.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Mi̱ da̱hra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―Hi̱n'na̱ grá̱ Hmu̱. Porque hi̱nja̱m'mø xtá̱ sigä n'na ra̱ cosa nu̱'a̱ hi̱n'yʉ rá̱ nt'ɛ̱di̱ ga̱ si, ogue xa̱nts'o ―bi 'yɛ̱mbi̱.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nu̱'a̱ bi ya̱ ma̱ya̱ p'ʉya, ma̱hømbi̱ zofo, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'a̱ mma̱n'Oja̱ ngue xa̱nho, 'yo gni̱ hu̱ti̱ ngue xa̱nts'o'a̱.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Nhyu̱ ndi̱ bi 'yøhra̱ Bɛdu ngue ts'ofo. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ mengra̱ manta, i̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Pɛ ra̱ Bɛdu hi̱ngui̱ pa̱di̱ te da̱ 'yøt'e. Di̱ n'yomfɛ̱ni̱ hanja te ga̱ mbøn'a̱ bi̱ nu̱. Bi zøp'ʉ ja ra̱ goxthi'ʉ yø nzite ra̱ Nɛyo p'ʉya. Ya xpí̱ n'änni̱ hapʉ ja rá̱ ngu̱ ra̱ Simu̱.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Bi 'yänni̱ ngue'mø di 'bʉp'ʉ n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱ 'nɛ̱ i Bɛdu.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Mɛ̱nte sodrá̱ mmʉi ra̱ Bɛdu'a̱ te xi̱ nu̱ p'ʉya, ra̱ Espíritu Santo bi 'yɛ̱mbi̱: ―'Bäcua ja ra̱ goxthi hyu̱ yø n'yohʉ hon'i̱.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ga̱ 'yo, da̱mi̱ ca̱i̱. 'Yo guí yobɛ̱ni̱ ngue guí̱ mmɛ, porque nu̱gä go xtá̱ ɛt'ä'ʉ.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, n'na zihma̱ntho bi ga̱i̱. Bi̱ ma bá̱ nya̱ui'ʉ yø nzite ra̱ Nɛyo bi zøhø. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Dí 'bʉcä ua n'yø, masque go guí hongüi. ¿Tema̱ hya̱ gni̱ 'yɛ̱hmi̱?
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Nu̱ yø nzite p'ʉya bi 'yɛ̱mbi̱: ―Nu̱'a̱ ra̱ capita ni̱ hu̱ ngue ra̱ Nɛyo xpá̱ mmɛnnga̱he ngue ga̱ sixa̱he. Nu̱na̱ ra̱ Nɛyo, guehna̱ n'na ra̱ hoga̱ n'yohʉ ngue su̱prá̱ xu̱di̱ Oja̱. 'Nɛ̱ nnu̱ ma̱nho gätho yø judío na̱. I mma̱ ngue bi zø'a̱ n'na rá̱ ma̱ca̱ anxɛ Oja̱ p'ʉ ha 'bʉi, bi xifi ngue da̱ pɛnhni̱ to da̱ zixa̱'i̱, para ngue da̱ 'yø'a̱ ra̱ hya̱ ja ngue gui̱ mma̱ ―bi 'yɛ̱mbi̱.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Nu̱na̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi cʉt'a̱mbo'ʉ yø nzite ngue di̱ n'oxi. Mi̱ hyaxpʉya, bi̱ mähä ya yø nzite. 'Nɛ̱ bi̱ mähä mi̱'da yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue yø mmɛ̱ngu̱ Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Rá̱ yo pa p'ʉya, bi zøn'a̱ Cesarea. Nu̱na̱ ra̱ Nɛyo, ya mi̱ ndø'ma̱te p'ʉ ja rá̱ ngu̱. Ya xi pɛtyø mɛ̱ni̱ conyø amigo di̱ nsixui.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Mi̱ zøhra̱ Bɛdu, 'bexpa̱ nangra̱ Nɛyo ngue bi̱ nzɛnguaui. Bi̱ nda̱ntyøhmu̱ p'ʉya ngue nne xta̱ nda̱nne.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pɛ ra̱ Bɛdu bi xihra̱ Nɛyo ngue da̱ nangui̱. Bi 'yɛ̱mbi̱: ―Da̱mi̱ nangui̱. Nu̱gä xquet'a̱ drá̱ ja̱'i̱thogä tengu̱tho'i.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Mɛ̱nte ya̱ui p'ʉya, bi yʉt'a̱mbo ra̱ ngu̱. Bi̱ nu̱ ngue xa̱ngu̱ yø ja̱'i̱ 'bʉp'ʉ xi̱ mpɛti.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ra̱ Bɛdu p'ʉya bi 'yɛ̱mbyø ja̱'i̱: ―Guí pa̱hmʉ ngue n'na ra̱ judío, hi̱ngui̱ nneprá̱ nt'ɛ̱c'ɛ̱i̱ ngue di̱ n'amigoui n'na ra̱ 'dan'yo ja̱'i̱, ni̱ xi̱nga̱ gue'a̱ ngue da̱ yʉrbʉ ja rá̱ ngu̱. Pɛ Oja̱, ya xa̱ xiqui ngue hi̱njonni̱ ja̱'i̱ ga̱ ɛ̱mbi̱ ngue hi̱ngui̱ sä ga̱ nya̱'be, ogue ga̱ ɛ̱mbi̱ ngue xa̱nts'o.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ja̱na̱ngue nu̱'mø ma̱mbá̱ ts'igui, hi̱nte dá̱ ma̱, sinoque n'na zihma̱ntho dá̱ ɛ̱hɛ̱. A nu̱yá, dí̱ nne ga̱ pa̱di̱ te guí zoqui.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Mi̱ da̱hra̱ Nɛyo p'ʉya, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ya rá̱ gʉpa ya, comma̱ tengu̱tho ra̱ ora ja p'ʉya, ya mmap'ʉ comma̱ hyu̱ nde. Hi̱m ma̱rá̱ nsi̱hmɛ̱'a̱ ra̱ ora'a̱. Mɛ̱nte dí̱ mmat'Oja̱ ua ja ma̱ ngu̱, bi̱ mpä ma̱ nthandi̱ tengu̱tho 'mø gdi 'ui̱. Dá̱ nu̱gä n'na ra̱ n'yohʉ bi zøcua, di yoxni̱ rá̱ he.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Bi 'yɛ̱ngui̱: “Ague Nɛyo, nu̱'a̱ ni̱ mhmat'Oja̱ guí øt'e, i ø Oja̱'a̱.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Da̱mi̱ 'yɛt'i to da̱ si n'na ra̱ n'yohʉ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱ 'nɛ̱ i Bɛdu. Bí 'bʉp'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jope. I säya p'ʉ ja rá̱ ngu̱'a̱ xquet'a̱ ni̱ hu̱ ngue ra̱ Simu̱. Ra̱ hyu̱xfani̱'a̱ ra̱ n'yohʉ, 'bʉp'ʉ ja rá̱ nnengui ra̱ ja̱the. Nu̱'mø bi zøcua'a̱ p'ʉya, go da̱ xi'i hanja'a̱”, bi 'yɛ̱ngui̱.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ja̱na̱ngue dá̱ pɛnhnä p'ʉ te'o da̱ si'i. Ya xa̱nho ngue xcuá̱ ɛ̱hɛ̱. A nu̱yá, gätho dí 'bʉcähe ua ja rá̱ hmi̱ rá̱ dä Oja̱ ya. Dí̱ nne ga̱ øcähe te gäma̱ hya̱ di 'bɛp'a̱'i̱ Oja̱ gui xicje ―bi 'yɛ̱mbi̱.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Mi̱ nya̱ ra̱ Bɛdu p'ʉya, bi 'yɛ̱na̱: ―A nu̱yá, dí ha̱xä njua̱ni̱ ya ngue Oja̱ hi̱njongui̱ ɛn'a̱.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Sinoque i̱ nnu̱ ma̱nho hønt'o bi zä ma̱ja̱'i̱ 'bʉcua ja ra̱ xi̱mhäi ngue su̱prá̱ xu̱di̱ 'nɛ̱ øtra̱ nho.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Nu̱na̱ Oja̱ bi zohyø judío, bá̱ pɛnnba̱bi̱ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱ ngue di̱ nhojpa̱ui yø ja̱'i̱ conná̱ nguehra̱ Jesucristo. 'Nɛ̱ guehna̱ nnøpa̱ hmu̱ gätho yø ja̱'i̱ na̱ya.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nu̱'a̱hʉ guí pa̱hmʉ te bá̱ njap'ʉ Galilea 'nɛ̱cua Judea 'mø mi̱ ma̱nna̱ hya̱ ra̱ Xuua bi 'yøtra̱ nxixya̱.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Guí pa̱hmʉ ngue nu̱na̱ Oja̱, bá̱ pɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo ra̱ Jesús nu̱na̱ ra̱ mmɛ̱ngu̱ Nazaret, ngue bi ha̱tra̱ ts'ɛdi da̱ 'yøtra̱ nho p'ʉ di̱ ma. Bi 'yøthe gätho yø ndu̱nthi̱ ma̱di ʉnna̱ zithu̱. Bi zä bi 'yøt'e tengu̱ na̱ ra̱ hya̱ na̱, porque n'youi Oja̱.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 A nu̱gähe ya, da̱di jagähe ma̱jua̱ni̱ te gä bi 'yøtra̱ Jesús, tengu̱tho te bi 'yørbʉ ja ra̱ xɛqui rá̱ njap'ʉ Judea 'nɛ̱p'ʉ ja ra̱ hni̱ni̱ Jerusalén. M'mɛfa p'ʉya, bi̱ ma ma̱cuati ra̱ pont'i̱ ngue ja bi du̱p'ʉ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pɛ nu̱na̱ Oja̱, bi japi bi bɛ̱nna̱te'a̱ rá̱ hyu̱ pa. Bi̱ nepe ngue ma̱høndá̱ nu̱he 'mø ya xi bɛ̱nna̱te.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Hi̱nque masque gätho yø ja̱'i̱ bi̱ nu̱ 'mø mi̱ bɛ̱nna̱te ra̱ Jesús, sinoque go dá̱ nu̱gähe. Ya m'mɛt'o xpí zän'Oja̱ ngue ga̱ jahe ma̱jua̱ni̱ p'ʉ bi bɛ̱nna̱te ra̱ Jesús. Nu̱gähe p'ʉya, 'dap'ʉ dá̱ nsi̱hmɛ̱he 'mø mi̱ bɛ̱nna̱te p'ʉ ma̱nt'ägui.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 'Nɛ̱ gue'a̱ bi 'bɛjpa̱he'a̱ ngue ga̱ japähe ma̱jua̱ni̱ yø ja̱'i̱, ngue nu̱na̱ ra̱ Jesús guehna̱ bá̱ ɛ̱x Oja̱ ngue di̱ nda̱st'abi na̱, ngue da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda'ʉ i te 'nɛ̱'ʉ xa̱ndu̱.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nu̱na̱ ra̱ Jesús, guehna̱ bi̱ ma̱ gätho yø pønga̱hya̱ Oja̱ na̱, ngue nu̱ to gätho da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱, di̱ mpu̱nnba̱ yø ts'oqui conná̱ nguehna̱.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Tobe di ya̱hni̱tho ra̱ Bɛdu 'mø mi̱ zøhra̱ Espíritu Santo p'ʉ 'bʉhyø ja̱'i̱ mi̱ øxra̱ hya̱ mma̱nna̱ Bɛdu.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Nu̱'ʉ yø judío xí 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ m'mɛt'o ra̱ Jesús bá̱ n'youi ra̱ Bɛdu ngue di hyʉni̱, di 'yøtho'ʉ p'ʉya, ngue 'nɛ̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱ngyø judío bá̱ 'bɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Mbønɛ̱qui̱ xa̱nho, porque øde ngue n'nan'yo ra̱ hya̱ ga̱ ya̱'ʉ 'bʉp'ʉ. 'Nɛ̱ øde ngue ɛ̱spa̱bi̱ Oja̱.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Bi 'yɛ̱nna̱ Bɛdu p'ʉya: ―Xiya, ¿ua hi̱nda̱ zä di̱ nxixya̱ ya yø ja̱'i̱ bá̱ 'bɛnnba̱bi̱ ra̱ Espíritu Santo ya, tengu̱tho bi̱ njacjʉ m'mɛt'o? ―bi 'yɛ̱na̱.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Bi xihyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue bi̱ ma ma̱xixya̱bi̱, gue'a̱ di fa̱di̱ ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Jesucristo'a̱. M'mɛfa p'ʉya, ya hi̱mma̱ thøgue ra̱ Bɛdu, xihyø ja̱'i̱ ngue di̱ m'mʉp'ʉ njammi̱ pa.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.