Apocalipse 16
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC
1 Ma̱høndá̱ øcä ma̱n'na ra̱ hya̱ bá̱ nya̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ xi'ʉ yoto yø anxɛ, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ní̱ mähä ya. Nu̱'ʉ yoto yø mohi guí thɛhʉ ngue n'youi ra̱ castigo da̱ ja Oja̱, da̱mi̱ 'yømmi̱ p'ʉ ja ra̱ xi̱mhäi ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Nu̱'a̱ rá̱ mʉdi ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ häi. A nu̱ya gätho yø ja̱'i̱ mi̱ n'youi rá̱ marca ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, 'nɛ̱ xi da̱nnebi rá̱ da̱hmu̱, bi̱ nja yø nda̱te sa̱si̱ ngue ma̱ndø n'ʉtho.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Rá̱ yoho ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ ja̱the. Ra̱ dehe p'ʉya bi gohi ngue ra̱ ji, ɛ̱na̱ bi ts'ɛnna̱ ánima. Gätho'ʉ mi̱ ja yø te p'ʉ ja ra̱ ja̱the, gä bi du̱.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Rá̱ hyu̱ ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja yø da̱the, gätho p'ʉ ha pøhyø dehe. A nu̱yá, gätho yø dehe, gä bi gohi ngue ra̱ ji.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Dá̱ øde ngue bá̱ nya̱ ra̱ anxɛ nu̱'a̱ bi ts'onyø dehe, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱'i̱ grá̱ Hmu̱ ma̱ Oja̱'i̱, gue'e guí 'bʉhya. Mɛ̱nte yø pa xa̱ thogui xcá̱ m'mʉi. Pɛ gä ra̱ nho gni̱ 'bʉi. A nu̱yá, nu̱'a̱ ra̱ castigo guí øtya, ya ni̱ 'yu̱p'ʉ'a̱ ya.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Porque nu̱ya ga̱di japra̱ castigo ya, guehya bi hyo yø ja̱'i̱ o ni̱ 'yɛ ya, 'nɛ̱hyø pønga̱hya̱ xa̱ mma̱mp'a̱'i̱ ni̱ hya̱, gä xa̱ hyo. Ja̱na̱ngue guí u̱nyø nju̱t'i̱ ya, gá̱ japi ngue bi zi ra̱ dehe bi̱ nji.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Dá̱ øcä ma̱høn'a̱ p'ʉya ngue bá̱ nya̱ ma̱n'na p'ʉ ja ra̱ altar. Bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱'i̱ grá̱ Hmu̱ ma̱ Oja̱'i̱, gue'e ma̱jua̱ni̱ ngue jasɛ ni̱ ts'ɛdi. Nu̱'a̱ te ra̱ castigo guí øtya, ya ni̱ 'yu̱p'ʉ'a̱ ya ―bi 'yɛ̱na̱.
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Rá̱ goho ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ hyadi. Ra̱ hyadi p'ʉya ma̱n'na ma̱ndø mpatho. Ma̱thoguitho u̱hyø ja̱'i̱'a̱ ga̱ ndømpa.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ma̱thoguitho bi̱ nzø yø ja̱'i̱ ngue'a̱ te ga̱ ndømpa ra̱ hyadi. Pɛ hi̱ngui̱ nne yø ja̱'i̱ di 'bätyø mmʉi ngue di̱ n'u̱ni̱ da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Sinoque ma̱n'na nnømma̱n'ʉ na̱ Oja̱ ja rá̱ ts'ɛdi ngue bí pɛnnba̱bi̱ ra̱ n'ʉ thogui.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Rá̱ cʉt'a ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yønnba̱bi̱ p'ʉ ja rá̱ nthu̱ts'i̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱. Nu̱p'ʉ ha gä di̱ ma̱nda na̱ p'ʉya, gä bi gohi ngue ra̱ 'bɛxu̱i̱. Asta̱ sa yø ja̱ni̱ yø ja̱'i̱ ngue sä ra̱ nda̱te.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Pɛ ma̱da̱gue'a̱ bi zä ra̱ nda̱te yø ja̱'i̱ ngue yø nda̱te sa̱si̱, hi̱mbi̱ ne xtí 'bätyø mmʉi ngue xta̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo. Sinoque ɛ̱na̱ ma̱n'na bi̱ nømma̱n'ʉ na̱ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Rá̱ 'dato ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ da̱the Eufrates. Ra̱ da̱the p'ʉya bi 'yot'i, para ngue da̱ zä da̱ tho'ʉ yø ts'ɛdi yø da̱st'abi ma̱mbá̱ ɛ̱p'ʉ, ni̱ 'yɛ̱p'ʉ ni̱ bøxyadi.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Dá̱ nu̱gä p'ʉ ja rá̱ ne ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ xa̱ nthɛni̱, 'nɛ̱p'ʉ ja rá̱ ne'a̱ rá̱ mmi̱ts'o zu̱'ɛ̱ui, 'nɛ̱p'ʉ ja rá̱ ne'a̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱, 'da'a̱ n'na ra̱ ts'onthi̱ bá̱ pømp'ʉ ja yø ne, di̱ nɛ̱qui̱ tengu̱tho ra̱ 'uɛ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Guehya yø ts'onthi̱ da̱ zä da̱ 'yøtyø milagro. Bi bøni̱ ngue dí pɛti gätho yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi. Nu̱'mø ra̱ pa da̱ ɛ̱p'ʉ na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi ngue da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda gätho yø ja̱'i̱, guehya da̱ nangui̱ ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ da̱tu̱nhni̱ Oja̱ ya.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Gätho ya yø ja̱'i̱ øhya yø hya̱ nt'ot'i ua, da̱mi̱ 'yøhmʉ xa̱nho na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Cristo, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱ ra̱ pa ga̱ ma ɛ̱hɛ̱, n'na zihma̱ntho ga̱ søhø, tengu̱tho 'mø ha bi zønna̱ bɛ̱, hi̱ngui̱ fa̱di̱ tema̱ pa da̱ zøhø, di̱ njarbʉtho. Pɛ rá̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui to hi̱ngui̱ a̱ha̱, i fährá̱ t'axca̱ he n'namhma̱ ngue hi̱ndi̱ n'yo ma̱ngøtho, 'nɛ̱ hi̱nda̱ mɛsrá̱ sä ngue da̱ hi̱n'yʉ rá̱ t'axca̱ he da̱ hye ―i ɛ̱na̱.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Nu̱'ʉ yø da̱st'abi bá̱ ts'i p'ʉya, bi̱ mpɛti p'ʉ ja ra̱ xɛqui gui hu̱tyø ja̱'i̱ ga̱ ya̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ ebreo, ngue ra̱ Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Rá̱ yoto ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ nda̱hi̱. Nu̱'a̱ ra̱ ni̱ja̱ bi ja ma̱hɛ̱ts'i̱ ha ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱, ja bá̱ nya̱ p'ʉ ma̱n'na, pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱: ―Ja bi zɛp'ʉ'a̱ te ja ngue di̱ nja ya ―bi 'yɛ̱na̱.
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Bi̱ nja yø huɛi p'ʉya, bi̱ nja yø ngäni̱. Ja̱njua̱ni̱ ngue ra̱ ndihi̱. Bi 'ya̱n'a̱häi, ma̱thoguitho ra̱ ndøts'ɛdi i 'ya̱ni̱. Mɛ̱nte yø pa xa̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi, hi̱nja̱m'mø xi̱ nja'a̱ te bi̱ nja.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Nu̱na̱ ra̱ da̱ni̱hni̱ Babilonia, hyu̱ xɛqui bi bøni̱ ngue bi t'i'a̱häi. A nu̱ya gätho yø hni̱ni̱ ja rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, gä bi xot'i. Oja̱ bi u̱nná̱ nju̱t'i̱'a̱ ra̱ hni̱ni̱ Babilonia, bi̱ mɛnnba̱bi̱ ra̱ castigo ngue sʉi.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Gätho yø t'ʉhäi ja ma̱de yø ja̱the, 'nɛ̱ yø t'øhø, ya hi̱nha ma̱mbi̱ nɛ̱qui̱.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Bi zoxyø ja̱'i̱ yø nda̱te ndo bi̱ nja. Pɛ ma̱ndø nnohotho, yote kilo ga̱nhyʉ n'na ra̱ ndo. Pɛ yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱'a̱ ga̱ nzä ra̱ nda̱te ngue yø ndo bi̱ nja, ɛ̱na̱ gue gue'a̱ ma̱n'na ga̱ nnømma̱n'ʉ Oja̱'a̱.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.