Apocalipse 16
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH
1 Ma̱høndá̱ øcä ma̱n'na ra̱ hya̱ bá̱ nya̱ p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya. Pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ xi'ʉ yoto yø anxɛ, bi 'yɛ̱mbi̱: ―Ní̱ mähä ya. Nu̱'ʉ yoto yø mohi guí thɛhʉ ngue n'youi ra̱ castigo da̱ ja Oja̱, da̱mi̱ 'yømmi̱ p'ʉ ja ra̱ xi̱mhäi ya ―bi 'yɛ̱mbi̱.
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Nu̱'a̱ rá̱ mʉdi ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ häi. A nu̱ya gätho yø ja̱'i̱ mi̱ n'youi rá̱ marca ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ p'ʉya, 'nɛ̱ xi da̱nnebi rá̱ da̱hmu̱, bi̱ nja yø nda̱te sa̱si̱ ngue ma̱ndø n'ʉtho.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Rá̱ yoho ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ ja̱the. Ra̱ dehe p'ʉya bi gohi ngue ra̱ ji, ɛ̱na̱ bi ts'ɛnna̱ ánima. Gätho'ʉ mi̱ ja yø te p'ʉ ja ra̱ ja̱the, gä bi du̱.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Rá̱ hyu̱ ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja yø da̱the, gätho p'ʉ ha pøhyø dehe. A nu̱yá, gätho yø dehe, gä bi gohi ngue ra̱ ji.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Dá̱ øde ngue bá̱ nya̱ ra̱ anxɛ nu̱'a̱ bi ts'onyø dehe, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱'i̱ grá̱ Hmu̱ ma̱ Oja̱'i̱, gue'e guí 'bʉhya. Mɛ̱nte yø pa xa̱ thogui xcá̱ m'mʉi. Pɛ gä ra̱ nho gni̱ 'bʉi. A nu̱yá, nu̱'a̱ ra̱ castigo guí øtya, ya ni̱ 'yu̱p'ʉ'a̱ ya.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Porque nu̱ya ga̱di japra̱ castigo ya, guehya bi hyo yø ja̱'i̱ o ni̱ 'yɛ ya, 'nɛ̱hyø pønga̱hya̱ xa̱ mma̱mp'a̱'i̱ ni̱ hya̱, gä xa̱ hyo. Ja̱na̱ngue guí u̱nyø nju̱t'i̱ ya, gá̱ japi ngue bi zi ra̱ dehe bi̱ nji.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Dá̱ øcä ma̱høn'a̱ p'ʉya ngue bá̱ nya̱ ma̱n'na p'ʉ ja ra̱ altar. Bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱'i̱ grá̱ Hmu̱ ma̱ Oja̱'i̱, gue'e ma̱jua̱ni̱ ngue jasɛ ni̱ ts'ɛdi. Nu̱'a̱ te ra̱ castigo guí øtya, ya ni̱ 'yu̱p'ʉ'a̱ ya ―bi 'yɛ̱na̱.
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Rá̱ goho ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ hyadi. Ra̱ hyadi p'ʉya ma̱n'na ma̱ndø mpatho. Ma̱thoguitho u̱hyø ja̱'i̱'a̱ ga̱ ndømpa.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ma̱thoguitho bi̱ nzø yø ja̱'i̱ ngue'a̱ te ga̱ ndømpa ra̱ hyadi. Pɛ hi̱ngui̱ nne yø ja̱'i̱ di 'bätyø mmʉi ngue di̱ n'u̱ni̱ da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱. Sinoque ma̱n'na nnømma̱n'ʉ na̱ Oja̱ ja rá̱ ts'ɛdi ngue bí pɛnnba̱bi̱ ra̱ n'ʉ thogui.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Rá̱ cʉt'a ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yønnba̱bi̱ p'ʉ ja rá̱ nthu̱ts'i̱ ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱. Nu̱p'ʉ ha gä di̱ ma̱nda na̱ p'ʉya, gä bi gohi ngue ra̱ 'bɛxu̱i̱. Asta̱ sa yø ja̱ni̱ yø ja̱'i̱ ngue sä ra̱ nda̱te.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Pɛ ma̱da̱gue'a̱ bi zä ra̱ nda̱te yø ja̱'i̱ ngue yø nda̱te sa̱si̱, hi̱mbi̱ ne xtí 'bätyø mmʉi ngue xta̱ hyɛp'ʉ ra̱ nts'o ga̱ 'yo. Sinoque ɛ̱na̱ ma̱n'na bi̱ nømma̱n'ʉ na̱ Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Rá̱ 'dato ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ da̱the Eufrates. Ra̱ da̱the p'ʉya bi 'yot'i, para ngue da̱ zä da̱ tho'ʉ yø ts'ɛdi yø da̱st'abi ma̱mbá̱ ɛ̱p'ʉ, ni̱ 'yɛ̱p'ʉ ni̱ bøxyadi.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Dá̱ nu̱gä p'ʉ ja rá̱ ne ra̱ nda̱te ts'ozu̱'ɛ̱ xa̱ nthɛni̱, 'nɛ̱p'ʉ ja rá̱ ne'a̱ rá̱ mmi̱ts'o zu̱'ɛ̱ui, 'nɛ̱p'ʉ ja rá̱ ne'a̱ ra̱ fɛhni̱ pønga̱hya̱, 'da'a̱ n'na ra̱ ts'onthi̱ bá̱ pømp'ʉ ja yø ne, di̱ nɛ̱qui̱ tengu̱tho ra̱ 'uɛ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Guehya yø ts'onthi̱ da̱ zä da̱ 'yøtyø milagro. Bi bøni̱ ngue dí pɛti gätho yø da̱st'abi 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi. Nu̱'mø ra̱ pa da̱ ɛ̱p'ʉ na̱ Oja̱ jasɛ rá̱ ts'ɛdi ngue da̱ hya̱spa̱ ra̱ güɛnda gätho yø ja̱'i̱, guehya da̱ nangui̱ ngue da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ da̱tu̱nhni̱ Oja̱ ya.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Gätho ya yø ja̱'i̱ øhya yø hya̱ nt'ot'i ua, da̱mi̱ 'yøhmʉ xa̱nho na̱ ra̱ hya̱ mma̱nna̱ Cristo, bi 'yɛ̱na̱: ―Nu̱ ra̱ pa ga̱ ma ɛ̱hɛ̱, n'na zihma̱ntho ga̱ søhø, tengu̱tho 'mø ha bi zønna̱ bɛ̱, hi̱ngui̱ fa̱di̱ tema̱ pa da̱ zøhø, di̱ njarbʉtho. Pɛ rá̱ mmɛ̱nthi̱ di̱ nthɛui to hi̱ngui̱ a̱ha̱, i fährá̱ t'axca̱ he n'namhma̱ ngue hi̱ndi̱ n'yo ma̱ngøtho, 'nɛ̱ hi̱nda̱ mɛsrá̱ sä ngue da̱ hi̱n'yʉ rá̱ t'axca̱ he da̱ hye ―i ɛ̱na̱.
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Nu̱'ʉ yø da̱st'abi bá̱ ts'i p'ʉya, bi̱ mpɛti p'ʉ ja ra̱ xɛqui gui hu̱tyø ja̱'i̱ ga̱ ya̱ ra̱ hya̱ ngue ra̱ ebreo, ngue ra̱ Armagedón.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Rá̱ yoto ra̱ anxɛ p'ʉya, nu̱'a̱ rá̱ mohi mi̱ thɛ, bi 'yømp'ʉ ja ra̱ nda̱hi̱. Nu̱'a̱ ra̱ ni̱ja̱ bi ja ma̱hɛ̱ts'i̱ ha ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱, ja bá̱ nya̱ p'ʉ ma̱n'na, pɛ ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ 'yɛ̱na̱: ―Ja bi zɛp'ʉ'a̱ te ja ngue di̱ nja ya ―bi 'yɛ̱na̱.
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Bi̱ nja yø huɛi p'ʉya, bi̱ nja yø ngäni̱. Ja̱njua̱ni̱ ngue ra̱ ndihi̱. Bi 'ya̱n'a̱häi, ma̱thoguitho ra̱ ndøts'ɛdi i 'ya̱ni̱. Mɛ̱nte yø pa xa̱ m'mʉhyø ja̱'i̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi, hi̱nja̱m'mø xi̱ nja'a̱ te bi̱ nja.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Nu̱na̱ ra̱ da̱ni̱hni̱ Babilonia, hyu̱ xɛqui bi bøni̱ ngue bi t'i'a̱häi. A nu̱ya gätho yø hni̱ni̱ ja rá̱ ngʉni̱ nxi̱mhäi, gä bi xot'i. Oja̱ bi u̱nná̱ nju̱t'i̱'a̱ ra̱ hni̱ni̱ Babilonia, bi̱ mɛnnba̱bi̱ ra̱ castigo ngue sʉi.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Gätho yø t'ʉhäi ja ma̱de yø ja̱the, 'nɛ̱ yø t'øhø, ya hi̱nha ma̱mbi̱ nɛ̱qui̱.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Bi zoxyø ja̱'i̱ yø nda̱te ndo bi̱ nja. Pɛ ma̱ndø nnohotho, yote kilo ga̱nhyʉ n'na ra̱ ndo. Pɛ yø ja̱'i̱ p'ʉya, nu̱'a̱ ga̱ nzä ra̱ nda̱te ngue yø ndo bi̱ nja, ɛ̱na̱ gue gue'a̱ ma̱n'na ga̱ nnømma̱n'ʉ Oja̱'a̱.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.