Apocalipse 11
Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs VC
1 Bi̱ n'naca̱ n'na ra̱ t'o ngue ra̱ t'ɛni̱ p'ʉya. Bi t'ɛ̱ngui̱: ―Ga̱ 'yo ya, da̱mi̱ 'yɛnnba̱bi̱ rá̱ ni̱ja̱ Oja̱, 'nɛ̱ da̱mi̱ 'yɛnna̱ altar. Da̱mi̱ pede hangu̱ yø ja̱'i̱ nda̱nne p'ʉ ja ra̱ ni̱ja̱.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Pɛ nu̱'a̱ ra̱ thi̱nni̱ja̱, 'yogui ɛni̱. Porque nu̱'a̱, gue'a̱ di t'u̱nyø 'dan'yo ja̱'i̱'a̱. Nu̱ya yø 'dan'yo ja̱'i̱, guehya yote ma̱ yoshna̱ dá̱ nɛpa̱ häi rá̱ ma̱ca̱ da̱ni̱hni̱ Oja̱ ya.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Ga̱ pɛnhnä yoho ma̱ m'mɛnhni̱ da̱ ma̱ngba̱gui̱ ma̱ hya̱, mɛ̱nte gue'a̱ n'na ma̱hua̱hi̱ 'nɛ̱ yociento 'nɛ̱ hya̱te ma̱ pa. A nu̱ya p'ʉya da̱ hye yø he ngue di̱ m'mʉ ndu̱mmʉi ―bi 'yɛ̱na̱.
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Nu̱ya yonc'ɛ̱i̱ ya, guehya ga̱ nnøpe ngue yonza yø olivo ya. 'Nɛ̱ guehya ga̱ nnøpe ngue yoho yø mfoxiyo jap'ʉ ni̱ hyant'Oja̱ di̱ ma̱nda nxi̱mhäi.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Nu̱'mø toni̱ ja̱'i̱ da̱ ne da̱ hyo ya yonc'ɛ̱i̱ ya, hi̱nda̱ zä da̱ hyo. Porque pønna̱ sibi yø ne, di juadi da̱ 'yu̱hyø nsʉiui. Ja̱na̱ngue nu̱ to da̱ ne da̱ hyo, go da̱ du̱sɛ ra̱ ja̱'i̱ nne di̱ nhote.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Nu̱ya p'ʉya, ja yø ts'ɛdi ngue da̱ zä da̱ 'yøt'e ngue hi̱ndi̱ n'ye mɛ̱nte ra̱ pa da̱ ma̱mbrá̱ hya̱ Oja̱. 'Nɛ̱ xquet'a̱ ja yø ts'ɛdi ngue da̱ zä da̱ 'yøt'e ngue da̱ gohi di̱ nji ra̱ dehe. 'Nɛ̱ ja yø ts'ɛdi ngue nu̱ua ja ra̱ xi̱mhäi, da̱ 'yøt'e ngue di̱ nja yø nda̱te n'ʉ, hønt'a̱ goma̱ ora da̱ nepe di̱ nja.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Nu̱'mø bi juahyø 'bɛfi ngue da̱ ma̱nna̱ hya̱, nu̱'a̱ ra̱ nda̱te zu̱'ɛ̱ bi pøxpʉ ja ra̱ ots'i hi̱nha rá̱ nzɛgui ga̱nhɛ̱, guehna̱ da̱ 'yørpa̱bi̱ ra̱ tu̱nhni̱ na̱, da̱ da̱pi̱ 'nɛ̱ da̱ hyo ya yonc'ɛ̱i̱ ya.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Nu̱ya yø ánima bi tho, nu̱ yø do'yo bomp'ʉ ja yø caye ja ra̱ da̱ni̱hni̱ bi ma ma̱cuati ra̱ pont'i̱ ra̱ Hmu̱ Jesús. Nu̱na̱ ra̱ hni̱ni̱ na̱, gui̱ nhyɛjpa̱bi̱ ra̱ hni̱ni̱ Sodoma 'nɛ̱ gui̱ nhyɛjpa̱bi̱ ra̱ häi Egipto.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Nhyu̱ pa ma̱de bi̱ m'momp'ʉ yø ánima. Hi̱mbi̱ ma nt'ägui, porque bi hnepe ngue da̱ nu̱ yø ja̱'i̱ nu̱ya 'bʉi ndap'ʉ bi zä ngue 'dama̱ 'dan'yo yø hya̱ ga̱ ya̱.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Nu̱ya yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi 'mø bi nu̱ ngue ya xa̱ ndu̱, asta̱ øt'a̱ngo ngue di johya. Nu̱ te ti̱ni̱ n'na ngu̱ n'na di̱ mpɛnnbi̱. Porque nu̱na̱ rá̱ hya̱ Oja̱ mi̱ mma̱mbya yonc'ɛ̱i̱ bi du̱, ja̱njua̱ni̱ ngue ma̱di̱ ʉnnba̱ yø mmʉi yø ja̱'i̱.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Pɛ nu̱'mø mi̱ gua'a̱ nhyu̱ pa ma̱de ngue bomp'ʉ yø ánima, Oja̱ bi 'yøt'e ngue ma̱hømbi̱ m'mʉi. Nu̱ to gä bi̱ nu̱ ngue ya 'bʉi ma̱høn'a̱, ja̱njua̱ni̱ ngue bi̱ nsu̱.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 A nu̱ya yonc'ɛ̱i̱ mi̱ mma̱mbrá̱ hya̱ Oja̱ m'mɛt'o p'ʉya, bi 'yøde ngue bi ts'o ma̱hɛ̱ts'i̱, bi t'ɛ̱mbi̱: ―Bí 'yɛ̱hmi̱ ua ya ―t'ɛ̱mbi̱. Bi̱ ma ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya, bi 'yo n'na ra̱ gu̱i̱. Nu̱'ʉ yø nsʉiui p'ʉya bi̱ nu̱tho ha i̱ ma ma̱ya̱.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Nu̱'a̱ ra̱ ora'a̱ p'ʉya, ja̱njua̱ni̱ ngue bi 'ya̱n'a̱häi. Nu̱ hangu̱ ga̱ ndøngu̱ yø ngu̱ jap'ʉ ja ra̱ da̱ni̱hni̱, nu̱'a̱ n'na ciento yø ngu̱, 'dɛt'a̱ yø ngu̱ bi xot'i. 'Nɛ̱ yoto ma̱hua̱hi̱ nja̱'i̱ bi du̱ ngue'a̱ i 'ya̱n'a̱häi. A nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ hi̱mbi̱ du̱ p'ʉya, ja̱njua̱ni̱ ngue bi̱ nsu̱. Bi̱ ma̱nyø ja̱'i̱ p'ʉya ngue ja̱njua̱ni̱ ja rá̱ ts'ɛdi Oja̱ bí 'bʉ ma̱hɛ̱ts'i̱.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Ya bi tho'a̱ rá̱ yoho ra̱ nda̱te ya, pɛ ma̱hømbá̱ ɛ̱rpʉ'a̱ rá̱ hyu̱ ra̱ nda̱te di̱ nja.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Bi̱ mixtrá̱ corneta'a̱ rá̱ yoto ra̱ anxɛ p'ʉya. Nu̱'ʉ bá̱ nya̱ ma̱hɛ̱ts'i̱ p'ʉya ra̱ ndøts'ɛdi ga̱ nt'øde ra̱ hya̱ bi̱ ma̱ ngue ɛ̱na̱: ―A nu̱yá, nu̱na̱ Oja̱ co 'nɛ̱hra̱ Cristo, ya da̱ 'yu̱hrá̱ ts'ɛdi ya, ngue para za̱ntho di̱ ma̱nda gä ra̱ xi̱mhäi.
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 A nu̱'ʉ 'däte ma̱goho di̱ mäspʉ ja rá̱ nhu̱di̱ Oja̱, gä bi̱ m'mɛmfo häi ngue bi da̱nne Oja̱.
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 Gä 'da ga̱ 'yɛ̱ntho: ―Da̱di ja ma̱mma̱di̱'a̱he ya grá̱ Hmu̱. Gue'e grá̱ Oja̱ ngue jasɛ ni̱ ts'ɛdi. Gue'e guí 'bʉhya, 'nɛ̱ ya gmi̱ 'bʉi mɛ̱nte yø pa xa̱ thogui, 'nɛ̱ gui sigue gui̱ m'mʉi mɛ̱nte yø pa di̱ map'ʉ. Jamma̱di̱ga̱he ya ma̱ Oja̱'i̱ ngue ya gá̱ dʉ'mi̱ guí̱ ma̱nda te gä ja ya.
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 A nu̱ya yø ja̱'i̱ 'bʉ'a̱ nxi̱mhäi mi̱ mbøcuɛ, xa̱ mmɛstho ni̱ hya̱. A nu̱yá, xquet'a̱ ya bi zønna̱ pa gui̱ mbøcuɛ ya. Nu̱ yø ánima xa̱ndu̱, ya bi̱ nzønna̱ ora gui hya̱spa̱ ra̱ güɛnda ya. Guí u̱nyø nzäbi ni̱ mɛfi xa̱ mma̱mp'a̱ ni̱ hya̱. Gätho yø ja̱'i̱ ya o ni̱ 'yɛ di̱ ngüɛ di̱ nnoho, te'o ngue nnu̱ ma̱nsu̱'i̱, gä gui u̱nyø nzäbi. Ya bi zønna̱ ora gui jua'ʉ yø ja̱'i̱ øtra̱ nts'oni̱ ua ja ra̱ xi̱mhäi ya, ngue'a̱ te gäma̱ nts'o øt'e.
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Dá̱ nu̱gä p'ʉya ngue bi xohrá̱ ni̱ja̱ Oja̱ bí ja ma̱hɛ̱ts'i̱. Nu̱p'ʉ mbonni̱ja̱, di̱ nɛ̱qui̱ ngue jap'ʉ ra̱ huada m'mɛts'i ra̱ cohi bi gohmi̱ m'mɛt'o Oja̱ yø ja̱'i̱. Bi̱ nja yø huɛi, ja̱njua̱ni̱ di hi̱ yø ngäni̱. Bi 'ya̱n'a̱ häi, bi̱ nja yø nda̱te ndo.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.