1 Pedro 2

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A nu̱yá, da̱mi̱ hyɛhmʉ p'ʉ'a̱ te gäma̱ nts'o i ja. O guí̱ nnehʉ ngue ma̱xøts'etho di̱ nɛ̱qui̱ ngue xta̱ nho ni̱ mmʉihʉ, sinoque da̱mi̱ nehʉ ngue da̱ gue'a̱ te ma̱jua̱ni̱ guí̱ mma̱mhmʉ. O guí sɛyahʉ. O to guí̱ nnømma̱n'ʉhʉ.
1 Despojando-vos, portanto, de toda maldade e dolo, de hipocrisias e invejas e de toda sorte de maledicências,
2 Nu̱ yø 'uɛne ngue ts'ʉdra̱ pa xa̱ mmi̱, i̱ nne dra̱ xi'ba ngue di zacyø do'yo. Guí̱ njathʉ p'ʉya, da̱mi̱ nehʉ na̱ rá̱ hya̱ Oja̱ ngue n'nat'a̱, para ngue di zajni̱ 'da'yo tehʉ. Ma̱n'na ma̱n'na gdí ti̱mhmʉ ra̱ hya̱, asta̱ gue'mø da̱ zʉdi guí̱ mpøhmʉ.
2 desejai ardentemente, como crianças recém-nascidas, o genuíno leite espiritual, para que, por ele, vos seja dado crescimento para salvação,
3 Ngu̱na̱ gui 'yøthʉ ya, porque ya bi di̱nni̱ mmʉihʉ ngue xa̱nho rá̱ ma̱te Oja̱.
3 se é que já tendes a experiência de que o Senhor é bondoso.
4 Ma̱n'na gdí hyomhmʉ hanja na̱ ra̱ Cristo. Nu̱ná̱, tengu̱tho n'na ra̱ do ngue rá̱ mʉdi bi thømba̱ rá̱ ngu̱ Oja̱. Yø ja̱'i̱ bi̱ ne bi 'yɛnna̱ ra̱ do na̱, pɛ Oja̱ bá̱ huanhni̱ ngue da̱ hyømba̱ rá̱ ngu̱.
4 Chegando-vos para ele, a pedra que vive, rejeitada, sim, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Da̱mi̱ ne ngue da̱ nøpa̱ do'a̱hʉ Oja̱ p'ʉ ha nthøe n'na ra̱ ngu̱ nga̱mhmat'Oja̱. 'Nɛ̱ gue'a̱hʉ da̱ nøpa̱ mmäcja̱'a̱hʉ para ngue guí̱ mmat'Oja̱hʉ. I̱ nnu̱ ma̱nho'a̱hʉ Oja̱, porque guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Jesucristo.
5 também vós mesmos, como pedras que vivem, sois edificados casa espiritual para serdes sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por intermédio de Jesus Cristo.
6 Nt'ot'i p'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro ngue Oja̱ i ɛ̱na̱: “Nu̱p'ʉ Sión, ga̱ pɛcä p'ʉ n'na ra̱ do ngue da̱ nøpa̱ ts'a̱t'i̱ ma̱ ngu̱. Gue'a̱ n'na ra̱ do ngue ra̱ thanhni̱, ngue ta̱te di̱ mu̱ui. Nu̱ to da̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ na̱ ra̱ do na̱, hi̱nja̱m'mø da̱ zønna̱ pa da̱ 'yɛ̱nna̱ ja̱'i̱ ngue hi̱mma̱ jua̱ni̱'a̱ te ɛ̱c'ɛ̱i̱”.
6 Pois isso está na Escritura: Eis que ponho em Sião uma pedra angular, eleita e preciosa; e quem nela crer não será, de modo algum, envergonhado.
7 A nu̱ya ngue guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Cristo, ya guí pa̱hmʉ ngue ta̱te di̱ mu̱ui na̱. Pɛ nt'ot'i te da̱ thohya yø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱, i ɛ̱na̱: “Nu̱na ra̱ do hi̱mbi̱ nu̱ ma̱nho yø hyønni̱gu̱, guehna̱ ra̱ do brá̱ 'bɛpo p'ʉ brá̱ fʉhra̱ ja̱do na̱”.
7 Para vós outros, portanto, os que credes, é a preciosidade; mas, para os descrentes, A pedra que os construtores rejeitaram, essa veio a ser a principal pedra, angular
8 Xquet'a̱ nt'ot'i ra̱ hya̱ ngue ɛ̱na̱: “Guehna̱ ra̱ do da̱ 'yøt'e ngue di fesyø ja̱'i̱ na̱. Guehna̱ ra̱ mɛ̱do da̱ 'yøt'e ngue da̱ dähyø ja̱'i̱ na̱”. Nu̱ya yø ja̱'i̱ di fes'na̱ ra̱ do na̱, tengu̱tho xpa̱ ts'ännbi̱ da̱ thogui to hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱bi̱ rá̱ hya̱ Oja̱.
8 e: Pedra de tropeço e rocha de ofensa. São estes os que tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram postos.
9 Pɛ gue'a̱hʉ ya yø ja̱'i̱ yø thanhni̱ Oja̱. Gue'a̱hʉ ya yø mmäcja̱ tha̱nne na̱ Oja̱ ma̱ da̱st'abihʉ. Nu̱'a̱hʉ, ya gá̱ hyɛhmʉ p'ʉ ra̱ nts'o ngue ya yø ja̱'i̱'a̱hʉ Oja̱. Ja̱na̱ngue gui tʉnsʉ ra̱ hya̱ ngue ta̱te xa̱nho Oja̱. Guehna̱ bi zo'a̱hʉ 'mø gmí̱ 'yohʉ p'ʉ ja ra̱ 'bɛxu̱i̱ ngue ra̱ nts'o, ngue gdí̱ mähä p'ʉ ja rá̱ nyot'i Oja̱.
9 Vós, porém, sois raça eleita, sacerdócio real, nação santa, povo de propriedade exclusiva de Deus, a fim de proclamardes as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Nu̱'mø ma̱n'na ra̱ pa, hi̱mma̱yø ja̱'i̱'a̱hʉ Oja̱ 'mø. Pɛ nu̱yá, ya yø ja̱'i̱'a̱hʉ Oja̱ ya. Nu̱'mø ma̱n'na ra̱ pa, hi̱mmi̱ ti̱nni̱ mmʉihʉ hanja na̱ rá̱ ma̱te Oja̱ 'mø. Pɛ nu̱yá, ya bi 'da'a̱hʉ rá̱ ma̱te Oja̱ ya.
10 vós, sim, que, antes, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus, que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, gue'a̱hʉ hi̱ngyø mmɛ̱ngu̱hʉ ua ja ra̱ xi̱mhäi, porque gyø mmɛ̱ngu̱hʉ ma̱hɛ̱ts'i̱. A nu̱ua, guí säyathohʉ ua. Dí xi'a̱hʉ ngue 'yo di ta̱p'a̱hʉ ra̱ nts'o so ni̱ mmʉihʉ. Jatho ngue gui sa̱msɛ ni̱ mmʉihʉ.
11 Amados, exorto-vos, como peregrinos e forasteiros que sois, a vos absterdes das paixões carnais, que fazem guerra contra a alma,
12 Da̱mi̱ n'yo ma̱nhohʉ p'ʉ ha 'bʉhyø ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ɛ̱c'ɛ̱i̱ ra̱ Cristo. Nu̱yá, guehya nnømma̱n'ʉ'a̱hʉ ya, ɛ̱mbi̱ ngue gyø ts'oc'ɛ̱i̱hʉ. Pɛ da̱ zønna̱ pa da̱ ba̱di̱ ngue ma̱jua̱ni̱ xa̱nho te guí øthʉ. Ja̱na̱ngue da̱ 'yɛ̱spa̱bi̱ Oja̱ 'mø ra̱ pa da̱ zøcua.
12 mantendo exemplar o vosso procedimento no meio dos gentios, para que, naquilo que falam contra vós outros como de malfeitores, observando-vos em vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.
13 A nu̱yá, rá̱ngue guí̱ nne gui yørpa̱hʉ rá̱ pähä Oja̱, da̱mi̱ 'yøthʉ'a̱ te di̱ ma̱nda yø n'yohʉ xa̱ t'ɛ̱ts'i̱ ngue ja yø cargo. Nu̱'a̱ ra̱ da̱st'abi di̱ ma̱nda p'ʉ ja ni̱ häi guí 'bʉhmʉ, da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ.
13 Sujeitai-vos a toda instituição humana por causa do Senhor, quer seja ao rei, como soberano,
14 Da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ gobierno xa̱ 'yɛ̱xra̱ da̱st'abi ngue da̱ gotyø ts'oc'ɛ̱i̱ 'nɛ̱ da̱ nu̱ ma̱nho'ʉ yø ja̱'i̱ øtra̱ nho.
14 quer às autoridades, como enviadas por ele, tanto para castigo dos malfeitores como para louvor dos que praticam o bem.
15 I̱ nne Oja̱ ngue gui 'yøthʉ ra̱ nho n'namhma̱ da̱ ga̱tyø hya̱'ʉ yø m'mɛmmʉi ja̱'i̱ hi̱ngui̱ pa̱di̱ hanja ra̱ hya̱.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, pela prática do bem, façais emudecer a ignorância dos insensatos;
16 A nu̱yá, ngue bi thøga̱hʉ p'ʉ ra̱ ley nu̱na̱ ma̱di̱ ja ts'ɛdi ngue ga̱ mmähä ra̱ castigo ya, ya hi̱ndi̱ ma̱ndaga̱hʉ na̱ya. Pɛ 'yo sä guí ɛ̱mhmʉ ngue sätho ma̱hønga̱ øthʉ ra̱ nts'o. Nu̱'á̱, ya hi̱n'na̱'a̱. Da̱mi̱ nehʉ ngue ya guí ohʉ rá̱ 'yɛ Oja̱. Nu̱ te di 'bɛp'a̱hʉ Oja̱ gui 'yøthʉ, da̱mi̱ 'yøthʉ.
16 como livres que sois, não usando, todavia, a liberdade por pretexto da malícia, mas vivendo como servos de Deus.
17 Da̱mi̱ nu̱ ma̱nsu̱hʉ gätho yø ja̱'i̱. Da̱mi̱ ma̱hni̱ mmi̱'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ. Ma̱ da̱tho guí su̱hʉ Oja̱. Da̱mi̱ 'yørpa̱hʉ ma̱su̱ ra̱ da̱st'abi 'bɛt'o ngue di̱ ma̱nda p'ʉ ja ni̱ häihʉ.
17 Tratai todos com honra, amai os irmãos, temei a Deus, honrai o rei.
18 Ague gyø hmi̱qui̱hʉ, da̱mi̱ 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ ni̱ hmu̱hʉ, 'nɛ̱ da̱mi̱ nu̱ ma̱nsu̱hʉ. Hi̱nga̱ hønt'ʉ yø hoja̱'i̱ ya̱ ma̱ntu̱di̱ gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ, sinoque xquet'a̱ 'nɛ̱'ʉ ya̱ ma̱nzaqui gui 'yɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ.
18 Servos, sede submissos, com todo o temor ao vosso senhor, não somente se for bom e cordato, mas também ao perverso;
19 Nu̱na̱ Oja̱, i̱ nnu̱ ma̱nho to sä ra̱ n'ʉ hi̱ngui̱ ja te rá̱ngue'a̱, di̱ n'u̱ni̱ sä ra̱ n'ʉ ngue nne da̱ 'yørpa̱ rá̱ pähä Oja̱.
19 porque isto é grato, que alguém suporte tristezas, sofrendo injustamente, por motivo de sua consciência para com Deus.
20 Pɛ nu̱'mø guí øthʉ ra̱ ts'oqui 'nɛ̱ gue'a̱ ga̱ 'bɛp'a̱hʉ'a̱, ma̱da̱gue'a̱ gui sɛti te t'øt'a̱hʉ, pɛ ya hi̱n'yʉ te di̱ nu̱ ma̱nho'a̱hʉ Oja̱ 'mø. A nu̱'mø ngue ra̱ nho guí øthʉ, 'nɛ̱ bi̱ ma ma̱'ʉni̱'a̱hʉ, 'nɛ̱ gá̱ sɛthʉ, ya gue'a̱ di̱ nu̱ ma̱nho'a̱hʉ Oja̱'a̱.
20 Pois que glória há, se, pecando e sendo esbofeteados por isso, o suportais com paciência? Se, entretanto, quando praticais o bem, sois igualmente afligidos e o suportais com paciência, isto é grato a Deus.
21 Porque guehna̱ i ts'o'a̱hʉ na̱ ngue gui̱ njahʉ p'ʉ. Nu̱ ra̱ Cristo bi zä ra̱ n'ʉ conná̱ nguecjʉ. Tengu̱ bi 'yøtra̱ Cristo, da̱ ngu̱'a̱ gui 'yøthʉ ya.
21 Porquanto para isto mesmo fostes chamados, pois que também Cristo sofreu em vosso lugar, deixando-vos exemplo para seguirdes os seus passos,
22 Porque ra̱ Cristo hi̱mbi̱ 'yøtra̱ ts'oqui, 'nɛ̱ hi̱n tema̱ fɛhni̱ bi thi̱nnbi̱.
22 o qual não cometeu pecado, nem dolo algum se achou em sua boca;
23 Nu̱'mø mi̱ ts'ani̱, hi̱n ma̱di cots'a̱ te ga̱ ts'ani̱. Nu̱'mø mi̱ zä ra̱ n'ʉ, hi̱mbi̱ pihyø ja̱'i̱. Sinoque di dädra̱ güɛnda te t'ørpe co nu̱na̱ Oja̱ ha̱xra̱ güɛnda xa̱nho.
23 pois ele, quando ultrajado, não revidava com ultraje; quando maltratado, não fazia ameaças, mas entregava-se àquele que julga retamente,
24 Ra̱ Cristo bi 'dømba̱ rá̱ do'yo p'ʉ ja ra̱ pont'i̱, bi tho conná̱ nguehma̱ ts'oquihʉ. Bi̱ ne ngue ya da̱ zɛp'ʉ ra̱ ts'oqui dí øthʉ, nnepe ngue gä ra̱ nho gdá̱ m'mʉhmʉ. Bi̱ n'u̱ni̱ ngue bi zɛtrá̱ do'yo, go bi tho'a̱ ra̱ nda̱te mi̱ ja ngue xca̱ thohmʉ.
24 carregando ele mesmo em seu corpo, sobre o madeiro, os nossos pecados, para que nós, mortos para os pecados, vivamos para a justiça; por suas chagas, fostes sarados.
25 Ya xqui hyɛhmʉ ra̱ 'yu̱ tengu̱tho yø dɛ'yo 'mø bi̱ n'uɛ̱ni̱. Pɛ nu̱ya gá̱ penjʉ p'ʉ 'bʉhni̱ mädi fät'a̱ ni̱ tehʉ.
25 Porque estáveis desgarrados como ovelhas; agora, porém, vos convertestes ao Pastor e Bispo da vossa alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.