1 Coríntios 4

Tenango Otomi NT (OTN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A nu̱yá, da̱mi̱ 'yø'ni̱ güɛndahʉ ngue yø mɛfithogähe ra̱ Cristo. Bá̱ ɛ̱xca̱he ngue nu̱na̱ rá̱ hya̱ Oja̱ hi̱ngui̱ fa̱di̱ hanja, ga̱ xännba̱he yø ja̱'i̱ hanja na̱ ra̱ hya̱ na̱.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Guí pa̱hmʉ ngue n'na ra̱ mɛfi 'mø bi̱ ndäpa̱ n'na ra̱ 'bɛfi, nu̱'a̱ ra̱ 'bɛfi sifi ngue da̱ 'yøt'e i ja ts'ɛditho ngue da̱ 'yøt'e.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 A nu̱gui̱, ¿te'o da̱ zä da̱ hya̱sca̱ ra̱ güɛnda ngue'mø xa̱nho te dí øt'e, ogue hi̱n'na? Dí ha̱xä njua̱ni̱ ngue hi̱nga̱ gue'a̱ ni̱ 'bɛfihʉ'a̱ ngue gui hya̱sca̱hʉ ra̱ güɛnda. 'Nɛ̱ hi̱njonni̱ ja̱'i̱ da̱ zä ngue da̱ hya̱sca̱gui̱ ra̱ güɛnda ngue'mø gue'a̱ dí øt'e ogue hi̱n'na̱. Ni̱ xi̱nga̱ gueque dí ha̱xa̱ njua̱ni̱ ngue'mø gue'a̱ te dí øt'e ogue hi̱n'na̱.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Nu̱p'ʉ nná̱ bɛ̱ngä'a̱ te dí øt'e, dí ɛ̱na̱ ngue ya gue'a̱ te nná̱ 'yo ya. Pɛ hi̱ngue masque dí ɛ̱na̱ ngue hi̱n'yʉ ma̱ ts'oqui. A nu̱yá, nu̱'a̱ ja ngue da̱ hya̱sca̱ ra̱ güɛnda te dí øt'e, guesɛ Oja̱ da̱ hya̱sca̱ ra̱ güɛnda.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 A nu̱yá, 'yo to sä guí ha̱spa̱hʉ ra̱ güɛnda mɛ̱nte tobe hi̱ngui̱ sønna̱ pa da̱ ɛ̱p'ʉ ma̱ Hmu̱hʉ Jesucristo. Nu̱'a̱ go da̱ hya̱xra̱ güɛnda'a̱, ndana̱ ra̱ ja̱'i̱ xa̱nho te xa̱ 'yøt'e, ndana̱ ra̱ ja̱'i̱ hi̱ngui̱ ho te xa̱ 'yøt'e. Nu̱'a̱ go pa̱'a̱ te mbɛ̱mp'ʉ ja yø n'yomfɛ̱ni̱ n'na ngu̱ n'na yø ja̱'i̱. Nu̱'a̱ te da̱ di̱nnba̱bi̱ Oja̱ n'na ngu̱ n'na yø ja̱'i̱, gue'a̱ ra̱ nju̱t'i̱ di̱ nja'a̱.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Ague ma̱ zi cu̱'a̱hʉ, ya dá̱ xi'a̱hʉ ya yø hya̱ dá̱ hyɛqui ngue ra̱ 'bɛfi dí øt'e, da̱ guehra̱ 'bɛfi øtra̱ Apolos. Ngu̱na̱ ra̱ hya̱ dá̱ xi'a̱hʉ, n'namhma̱ ngue guí pa̱hmʉ ngue nu̱'a̱ te mma̱mp'ʉ ja ra̱ Ma̱ca̱ Libro, 'yo gui fɛsthohʉ. Porque gätho di̱ mu̱ui yø xännba̱te, hi̱ngui̱ ho gui 'yɛ̱spa̱hʉ 'da yø xännba̱te, xi̱ngui̱ 'yɛ̱mhmʉ ngue hi̱nte di̱ mu̱ui mi̱'da yø xännba̱te.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Xiya, ¿te'o bi xi'a̱hʉ ya ngue ma̱n'na ta̱te xa̱nho'a̱hʉ ngue mi̱'da yø ja̱'i̱? ¿Ndana̱ ra̱ hya̱ guí ti̱mhmʉ ya ngue hi̱nda̱ gue'a̱ Oja̱ bi 'da'a̱hʉ ra̱ hya̱ ya? A nu̱yá, xi'mø ngue Oja̱ bi 'yøt'e ngue gá̱ pa̱hmʉ ra̱ hya̱ guí pa̱hmʉ ya, ¿hanja ngue ga̱di 'yɛ̱xhʉ co nu̱'a̱ te ra̱ hya̱ guí pa̱hmʉ ya 'mø, ɛ̱ntho xøga̱ xäsɛhʉ ra̱ hya̱ p'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ ya?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Nu̱p'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ ya, ngue ya gá̱ pa̱hmʉ hanja na̱ ra̱ hya̱ na̱, guí ɛ̱na̱ ngue ya hi̱nte ga̱di 'bɛhmʉ ya. Guí 'bʉ mma̱nhohʉ p'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ ya, ɛ̱ntho guí̱ nda̱st'abihʉ p'ʉ ga̱ mbøn'a̱ te guí øthʉ ya. Nu̱gähe p'ʉya, guí ɛnje n'na nguadi tengu̱tho 'mø ngue hi̱nte da̱di̱ mu̱gähe. Nu̱hma̱ 'mø ma̱jua̱ni̱ ngue gdi nda̱st'abi, ga̱di̱ ma̱ndahʉ ndap'ʉ bi zä. 'Nɛ̱cähe dí jats'ʉ ma̱ cargogähe 'mø ngue'a̱ te ra̱ 'bɛfi gdi pɛhmʉ.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Nu̱p'ʉ ga̱ mbøn'a̱ te t'ørcähe ngue yø representantegähe ra̱ Cristo, ɛ̱na̱ gue xøgue ga̱ 'yøt'a̱ Oja̱'a̱ ngue ga̱ m'mɛfathogähe. Dí 'bʉcähe tengu̱tho 'mø ngue yø ofädi xa̱ ts'ännbi̱ ngue da̱ tho, di̱ njagähe p'ʉ. Di̱ mpɛti yø ja̱'i̱ ngue da̱ nu̱ te ga̱ thohme. Ngu̱ yø anxɛ, ngu̱ yø ja̱'i̱ da̱ nu̱tho te ga̱ thohme.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 A nu̱gähe, i t'ɛnje ngue dyø 'ya̱mmʉigähe ngue rá̱ hya̱ ra̱ Cristo dí̱ mma̱mhme. Pɛ nu̱'a̱hʉ p'ʉya, nu̱p'ʉ gni̱ bɛ̱mhmʉ, nu̱'a̱ rá̱ hya̱ ra̱ Cristo ya guí ti̱nsɛhʉ xa̱ndønho hanja ra̱ hya̱. Pɛ nu̱gähe dí ɛ̱ngähe ngue hi̱ndi̱ ya̱ ma̱nzaquigähe. A nu̱'a̱hʉ p'ʉya, guí ɛ̱mhmʉ ngue xa̱nzaqui te guí̱ mma̱mhmʉ. Mɛ̱nte thenngähe yø ja̱'i̱, a nu̱'a̱hʉ p'ʉya i hnu̱ ma̱nsu̱'a̱hʉ.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Nu̱'mø yø pa xa̱thogui, xtá̱ sähe ra̱ n'ʉ ngue hi̱n'yʉ te ga̱ sihe. Asta̱ guehya, dí sähe ra̱ n'ʉ ra̱ thu̱hu̱. Ja'mø dí tu̱thegähe, ogue hi̱n'yʉ te ga̱ hegähe. Ja'mø di ʉnje yø ja̱'i̱ ngue pɛgba̱he. Ni̱ xi̱ngra̱ ngu̱ di ja ngue hapʉ ga̱ m'mʉhme.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Da̱di̱ n'ʉni̱ da̱di̱ mpɛfi conma̱ 'yɛhe. I sanje yø ja̱'i̱, pɛ nu̱gähe p'ʉya dí äpähe Oja̱ ngue di ja̱pi̱ te'o sanje. I mbɛ̱nga̱he xa̱n'ʉ yø ja̱'i̱, pɛ dí sɛtähe.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 I̱ nnø ma̱n'ʉje p'ʉ ha ya̱ yø ja̱'i̱. Pɛ nu̱gähe dí tha̱mma̱nhotho gähe. I̱ nnu̱ häigähe yø ja̱'i̱, ɛ̱nje p'ʉ tengu̱tho 'mø ngue n'na ra̱ cosa ya xa̱ hørbʉ yø ja̱'i̱, ya hi̱nte di̱ mu̱ui. Ngu̱na̱ bi 'yørca̱he yø ja̱'i̱, asta̱ guetya njarbʉtho.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Nu̱na̱ ra̱ hya̱ dá̱ cuatä ua ja ra̱ sʉcua̱ ja ua, hi̱ndá̱ cuatä na̱ ra̱ hya̱ na̱ ngue ga̱di 'bɛt'a̱ ni̱ sähʉ. Sinoque da̱di 'da'a̱hʉ n'na ra̱ consejo tengu̱tho 'mø ngue ma̱ ba̱si̱'a̱hʉ.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Ma̱da̱gue'a̱ gui 'yɛ̱na̱ ngue di 'bʉ'i 'dɛt'a ma̱hua̱hi̱ ni̱ xännba̱tehʉ ngue di xän'na̱hʉ hanja rá̱ hya̱ ra̱ Cristo, pɛ nu̱gä go ni̱ papága̱hʉ. Porque go rá̱ mʉdi dá̱ xän'na̱hʉ ra̱ hoga̱ 'da'yo hya̱, ja̱na̱ngue bi̱ njap'ʉ ngue guí ɛ̱c'ɛ̱i̱hʉ ra̱ Cristo ya.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 A nu̱yá, ya gá̱ nu̱hʉ te dá̱ øt'ä p'ʉ guí 'bʉhmʉ, gue'a̱ dí xi'a̱hʉ gui 'yøthʉ'a̱ ya.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Ja̱na̱ngue dí ɛt'ä p'ʉ na̱ ra̱ Timoteo ngue da̱ xi'a̱hʉ te ja ngue gdi̱ n'yohʉ. Nu̱ná̱, da̱di̱ ma̱di̱ tengu̱tho 'mø ngue ma̱ ts'ʉnt'ʉ, porque dí pa̱di̱ ngue ɛ̱c'ɛ̱i̱ xa̱nho ra̱ Jesucristo. Nu̱'a̱ te nná̱ 'yogä ya ngue dí tɛnnä ra̱ Jesucristo, go da̱ xi'a̱hʉ hanja na̱. Tengu̱tho ra̱ hya̱ dí xännba̱ yø 'yɛ̱c'ɛ̱i̱ di̱ mpɛti ndap'ʉ bi zä, da̱ ngu̱t'a̱tho da̱ xi'a̱hʉ na̱ya.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Nu̱'ʉ ni̱ xännba̱tehʉ p'ʉ ha guí 'bʉhmʉ, i 'bʉp'ʉ 'da ngue di 'yɛ̱ts'i̱, ɛ̱na̱ ngue yø ba̱mhya̱. Nu̱p'ʉ ga̱ mbɛ̱ni̱, ɛ̱na̱ ngue ga̱ su̱ ga̱ mmagäp'ʉ ngue ga̱ ma nya̱hʉ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Pɛ da̱ ne Oja̱ ngue ya hi̱nda̱ ya'atho ga̱ mmagä p'ʉ ga̱ ma nya̱hʉ. Ga̱ nnu̱gä p'ʉya tegue ngu̱ da̱ 'yøt'ʉ di 'yɛ̱xpʉ guí 'bʉhmʉ. Ya ga̱ nnu̱gä 'mø ngue ma̱jua̱ni̱ øt'a̱ te ra̱ hya̱ i̱ mma̱, hi̱ngra̱ hya̱tho i̱ mma̱.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Porque nu̱'ʉ yø ja̱'i̱ ngue ørpa̱bi̱ rá̱ 'bɛfi Oja̱, hi̱ngra̱ hya̱tho mma̱n'ʉ, sinoque ha̱ ra̱ ts'ɛdi ngue øt'a̱ te ra̱ hya̱ i̱ mma̱.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Xiya, ¿ndana̱ guí̱ nne gui 'yøthʉ ya? Guí̱ nne gui sigue te guí øthʉ para ngue ga̱ sʉ'a̱hʉ 'mø dá̱ magä p'ʉ, ¿uague guí̱ nne gui̱ n'yo ma̱nhohʉ para ngue ma̱hotho gda̱ zo'a̱hʉ 'mø dá̱ magä p'ʉ?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.