Mateus 22

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nɛ xø bi thoqui bi xänba yʉ ją'i nangue yʉn t'uti thoho bi man a ra Jesús, nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ―Nu'a ní manda rá ts'ɛdi Oją, i t'øt'e tengu bi 'yøt'a n'da ra ts'ʉt'abi. Nu'a ra ts'ʉt'abi bi zän'na n'da ra ngo 'bʉ min thąta n'da rá ts'ʉnt'ʉ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Nɛ bi mbɛn'dʉ yʉ́m 'bɛhni ngue ba sinba yʉ́ amigo, pɛ him bi nde bá ɛ̨hɛ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Nɛ xø bi mbɛhn mi'da, bi 'yɛ̨mbi: “Dami xihmbʉ ma amigo ba ɛ̨hɛ, nguetho ya dá hoc ran ts'ihmɛ. Dá manda bi tho 'da man dąni xʉn zaqui nɛ ya gätho mahoqui, i ɛ̨n'a ra hmu, gui 'yɛ̨mfʉ.” Nɛ gue'a bi man ʉ yʉ́m 'bɛhni.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pɛ him bi 'yʉrpatho ra güɛnda ʉ yʉ́ amigo, nɛ bi mba da huąhi a n'da, nu man'da bi mba bám pätho,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 nɛ nu'ʉ mi'da bi bɛnt thoho yʉ́m 'bɛhni nɛ i thenthoho nɛ bi hyo ʉ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Nu'bʉ mí 'yø a bin ja, ɛ̨mmɛ bin cuɛ ra ts'ʉt'abi bʉya, bi mbɛnh yʉ́ dofʉi bá ho ʉ yʉ hyote nɛ bi 'yump'a yʉ́ hnini.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Nɛ bi xih mahøn'a ʉ yʉ́m 'bɛhni: “Nuya him bá ɛ̨'ʉ ma amigo nguetho hing yʉ́n sähʉ ba ɛ̨hɛ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ní mbähä bʉ ja yʉ 'yu nɛ gbá sihʉ ua hønt'a go má ją'i gba tįmhbʉ bʉ, nguetho ya ma hoqui 'bɛ'a da zi ua ja ran thąti.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Nu yʉ́m 'bɛhni bʉya bi mba bʉ ja yʉ 'yu nɛ bá pɛn bʉ ja ran thąti to'o gätho bin c'athʉ bʉ, pɛ hinga mfądi 'bʉ yʉ ts'om'bäi o gue yʉ hocją'i 'da. Nɛ bi yupʉ ja rá ngu ra ts'ʉt'abi yʉ ją'i.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Nɛ nu ra ts'ʉt'abi bʉya bi yʉrpʉ mbo da nu ʉ yʉ ją'i bi zøm bʉ. Nɛ bi nu n'da ran 'yohʉ ngue him mi he ʉ yʉ́ he i the 'bʉ in ja n'da ran thąti.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Nɛ bi 'yɛ̨n'a ra ts'ʉt'abi bʉya: “Xi'i grán 'yohʉ, hanja gá cʉt'ua nɛ hin guí he yʉ́n säui da the ua ja ran thąti,” bi 'yɛ̨mbi. Pɛ nu ran 'yohʉ him bi zä bi dąti.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ́ 'yɛ̨hɛ ra ts'ʉt'abi: “Dami turpahʉ yʉ́ gua na ran 'yohʉ nɛ yʉ́ 'yɛ, nɛ gui 'yɛnthʉ bʉ ja ra 'bɛxui. Din zom bʉ nɛ din guxpʉ yʉ́ ts'i ʉ,” bi 'yɛ̨n'a ra ts'ʉt'abi, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Nguetho xʉn ngu i ts'ohni pɛ hinga gä yʉ́n sähʉ ngue da yʉrpʉ, bi 'yɛ̨na.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Nɛ nubʉya bi mba ʉ yʉ fariseo. N'danni bá nyąsɛ ʉ, bi hyoni 'bɛ'a dí ʉcpa ra Jesús ngue di yąpi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Janangue bi 'bɛhn pʉ 'bʉh ra Jesús ʉ mi'da yʉ́ mifariseohʉ, nɛ mi'da ma ngʉrpihe mi tɛn'na ra ts'ʉt'abi Herodes. Nu'bʉ mi zøm bʉ, bi 'yɛ̨n'ʉ:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Pɛ dín ndehe gui xije ts'ʉ 'bɛ'a guím bɛ̨ni. Ha din thɛui yʉ́n t'ɛ̨di Oją ngue dí juthe ra renta a ra ts'ʉt'abi Roma in ts'ʉt'abi ua, uague hin'na.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Pɛ nu ra Jesús bi bądi 'bɛ'a mim bɛ̨n'ʉ ngue in nde da dįni 'bɛ'a dí yąpi. Janangue'a bi 'yɛ̨mbi:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Xi ni mbɛti gní jut ni rentahʉ, ga nugä, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nɛ nu'bʉ mi nu a ra mbɛti, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 ―Rá hmi ra ts'ʉt'abi Roma nɛ rá thuhu a, bi 'yɛ̨n'ʉ.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Nɛ nu'bʉ mí 'yø a bi man ra Jesús, bi hyonya thoho ʉ ngue mi nde xtí yąpi. Nɛ xø bi mbatho ʉ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Nɛ m'bɛjua bʉya xø bi zøm bʉ 'da ma ngʉrpihe ngue yʉ saduceo. Nu'ʉ him mi ɛ̨c'yɛi ngue da dąmbɛ̨ni ʉ xøn du, nguetho mi ɛ̨n'ʉ, nu rá mbʉi n'da, ma zä dim 'bɛ 'bʉ bi du. Nɛ nu'ʉ bi 'yän'na ra Jesús, bi 'yɛ̨mbi:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 ―Xänbate i, dím bɛ̨nthohe ran t'ɛ̨di bi man ra Moisés, ngue nu'bʉ da du n'da ran 'yohʉ, 'bʉ 'bʉh rá xisu, nɛ hin ním 'bʉ a n'da rá t'ʉhni 'bʉ mi du, nu'a rán 'yohʉ din thątui a rá xisu a ra du, nɛ nu'bʉ dim 'bʉh rá mbʉdi t'ʉhni, da t'ɛ̨mbi rá t'ʉhni a xí du.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Pɛ mí 'bʉcua yoto yʉn 'yohʉ midín 'yohʉzɛhɛ ʉ. Nu'a ra mbʉdi n'yohʉ bin thątui n'da ra xisu, pɛgue bi du n'dihi a ran 'yohʉ. Nɛ hin ním 'bʉh yʉ́ t'ʉhni 'bʉ mi du, janangue'a bi zinba rá xisu a rán 'yohʉzɛhɛ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Pɛ nɛ'a guexta'a bi du n'dihi, nɛ hin ní dįntho rá t'ʉhni a ra xisu 'bʉ mi du. Janangue'a xø bim 'bʉhmi a man'da rá mbegue. Nɛ bin ja gue'bʉ go mi dät'i bim 'bʉhmi gätho ʉ yʉ́ mbegue a ra xisu.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 M'bɛjua bʉya nɛsɛ ra xisu bi du, bi 'yɛ̨n'ʉ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Nuya, dami xije 'bɛ'a din ja 'bʉ majuąni da dąmbɛ̨ni ʉ xøn du, ngue guí mamhbʉ. Nda'a nín 'yohʉ da 'yɛ̨mbi rá xisu a ra xisu, nguetho gätho yoto bim 'bʉhmi, bi 'yɛ̨mp'a ra Jesús 'bʉ mi denthoho ʉ.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Bi dąt'a ra Jesús:
29 Jesus respondeu:
30 Nu'bʉ bi dąmbɛ̨ni ʉ xøn du, ya him man ja ran thąti, pɛgue dim 'bʉtho tengu yʉ́m 'bɛhni Oją mahɛ̨ts'i, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 — ausente —
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nɛ nu'ʉ yʉ ją'i 'bʉ mí 'yø a bi man ra Jesús, bi hyonya thoho a bi xifi 'bʉ mi xänbi.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nɛ nu mi'da ma ngʉrpihe ngue yʉ fariseo, 'bʉ mi nu hin'yʉ man'da sä da man'ʉ yʉ saduceo, bin 'yänzɛhɛ 'bɛ'a mí sä ngue dí yąp'a ra Jesús.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Nu'a n'da ra xänbate nangue ʉ yʉ fariseo bʉya, bi 'yän'na ra Jesús:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 ―Xänbate i, bi 'yɛ̨na, nda'a rán t'ɛ̨di Oją hnɛhi thoho ga øt'ähe.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Bi dą a ra Jesús bʉya:
37 Jesus respondeu:
38 Guehna ran t'ɛ̨di i 'bɛt'o na, nangue ʉ gä mi'da yʉn t'ɛ̨di.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nɛ'a ɛ̨na: “Dami huɛ̨c ni miją'ihʉ tengu bʉ gní huɛ̨czɛhɛ ni ją'ihʉ.” Guehna ná yoho ran t'ɛ̨di guexta'a mahyoni na.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Nɛ nu'bʉ gá 'yøthʉ ya yoho yʉn t'ɛ̨di, tengu'bʉ gá jąshʉ gätho yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés nɛ yʉ́m hman yʉ́ pøngahyą Oją, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Nɛ guexta'a mi 'bäpʉ yʉ fariseo,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 nɛ bi t'ɛ̨mp'ʉ bʉya:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Nɛ xø bi 'yɛ̨n'a ra Jesús:
43 E Jesus perguntou:
44 Nu Oją bi 'yɛ̨mp'a ma Hmu:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Hanja i ɛ̨mbi rá hmu nɛ xin rám bom'bɛto a rá Thahni Oją, ngue ra Cristo, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús, bi 'yɛ̨mp'ʉ.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Nɛ hin'yʉ 'bɛ'a bi zä dí dąti, janangue'a him man'dandį bi zä da 'yän'ndʉ yʉ fariseo bʉya.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.