Lucas 16
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ACF
1 Nɛ xø bi ma man'da ran t'uti a ra Jesús, nɛ bi 'yɛ̨na:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Janangue'a bi zon'na rá 'yɛ̨hɛ nɛ bi 'yɛ̨mbi: “Dá øcä hingui ho'a guí øt'e. Nuya, dami däqui hangu din thɛui ma 'bɛfi nguetho ya him man gam pɛcua,” bi 'yɛ̨mbi.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Nu'a ra 'yɛ̨hɛ bi bɛ̨m bʉya 'bɛ'a da 'yøt'e. Bi 'yɛ̨nsɛ: “Nuya him man zä dam pɛcua ya, nɛ hingui sä dam pɛh na huąhi, nɛ dí pɛ'ts' ma sä ga ätho ra mbɛti, 'bɛ'a hmaha ga øt'ya,” bi 'yɛ̨nsɛ.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Bi bɛ̨m bʉya 'bɛ'a da 'yøt'e n'dahma dim 'bʉh yʉ́ amigo di zɛ 'bʉ hin'yʉ rá 'bɛfi.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Nɛ nu ra ngʉrpa 'yɛ̨hɛ bi zon'dʉ to'o i tup'a rá hmu. Nɛ bi 'yän'na n'da hangu in dupate.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Nɛ bi dąti, bi 'yɛ̨na: “N'da ciɛnto dąmbot'ɛgui ra aceite dí tupi.” Nɛ nu'a ra 'yɛ̨hɛ bi 'yɛ̨mbi: “Dami ts'on ni søcuą nɛ gui 'yo't' ma'da'yo gui hyuxpʉ ngue hønt'a yote ma'dɛt'a yʉ dąmbot'ɛgui guí tupa ma hmu,” bi 'yɛ̨mbi.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Nɛ xø bi 'yän'na man'da ran 'yohʉ hangu xø in dupate a. Nu'a bi dąti: “N'da ciɛnto t'ɛni ra trigo dí tupi.” Nɛ nu'a ra 'yɛ̨hɛ bi 'yɛ̨mbi: “Dami päh ni søcuą, nɛ dami hyuxpʉ goho 'däte t'ɛni thoho guí tupi.”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Nɛ nu'bʉ mi pą'a rá hmu 'bɛ'a bi 'yøt' rá 'yɛ̨hɛ, bi 'yɛ̨mbi: “Ɛ̨mmɛ guí pądi 'bɛ'a sä gui 'yøt'e ngue din jasɛ 'bɛ'a gätho gui hyoni,” bi 'yɛ̨n'a rá hmu. Nu yʉ ją'i 'bʉh ya, ɛ̨mmɛ i pądi da hyät' yʉ́ miją'ihʉ n'dahma da dąsɛ. Pɛ nu'ʉ i 'yo bʉ ja ran nɛqui, hingui pądi da 'yøt'e tengu na, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Nɛ dí xi ahʉ ngue nu ra mbɛti di ts'onba rán 'yomfɛ̨ni ʉ 'da, pɛ da zøn ra pa ngue hin te di muui a, pɛ nu ni mbɛtihʉ xʉn ho 'bʉ gui fäxhʉ yʉ ją'i, nɛ dim 'bʉh ni amigohʉ ngue 'darpʉ gním 'bʉhmbʉ bʉ mahɛ̨ts'i.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 'Bʉ'i 'da zʉ ts'ʉtho i ja da 'yøt'e, pɛ i pądi di jamansu a, janangue'a mfądi da bądi di jamansu 'bʉ di ja xʉn ngu 'bɛ'a da 'yøt'e. Pɛ 'bʉi 'da zʉ ts'ʉtho i ja da 'yøt'e, nɛ hingui pądi di jamansu a, janangue mfądi ngue hin da bądi di jamansu 'bʉ di ja xʉn ngu 'bɛ'a da 'yøt'e.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Nu'bʉ hingui pądi di jamansu 'bɛ'a i ja ua ja ra ximhäi, nɛ xín da bądi di jamansu rá 'bɛfi Oją.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nɛ nu'bʉ hingui pądi di jamansu a hin rá mbɛti zɛhɛ, njon da zä di un'na njuąntho rá mbɛti 'bʉ.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Njo'o n'da ra ją'i sä dim 'bʉ'i yoho yʉ́ hmu, nguetho nu'a n'da ra hmu hin da numanho a, nɛ nu man'da di huɛ̨c'a. Uague da 'yørpa rá 'bɛfi a n'da nɛ da zocpada bʉ rá 'bɛfi a man'da rá hmu. Ngutho n'da ra ją'i hingui sä da 'yɛ̨mbi rá hmu a Oją 'bʉ ɛ̨mmɛ di ho ra mbɛti, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Nu yʉ fariseo ɛ̨mmɛ di ho ra mbɛti ʉ, nɛ nu'bʉ mi 'yø'a bi man ra Jesús, bi denthoho.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Pɛ nu'a ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ―Nu mam 'bɛt'o gán xähmbʉ yʉ́n t'ɛ̨di ra Moisés, nɛ gán xähmbʉ 'bɛ'a bi 'yo't' yʉ pøngahyą maya'bʉ, bi 'yɛ̨mp'ʉ. Pɛ nu ra Xuua Nxixyą bi dʉ'mi bi man ran ho ma'da'yo nɛ bi ma 'bɛpʉ ní manda rá ts'ɛdi Oją. Nɛ xʉn ngu yʉ ją'i ya i øt'ra ts'ɛdi da yʉrpʉ di manda rá ts'ɛdi Oją.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Pɛ madague'a, pɛ xínga n'dant'ohni dim 'bɛ'ʉ yʉn t'ɛ̨di. Nu ra ximhäi nɛ mahɛ̨ts'i da guadi, pɛ hin dim 'bɛ'ʉ yʉn t'ɛ̨di, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ―Nɛ nu'a to'o da hyɛh rá xisu nɛ da zim man'da, ra 'yomt'ɛ̨ni a. Nɛ nu'a to'o da zin'a ra xisu bi thɛgui, nɛ gue'a dín 'yomt'ɛ̨ni a bʉya, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Nɛ bi ma man'da ran t'uti ra Jesús, bi 'yɛ̨na:
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Nɛ i 'bʉ'a n'da ra hyoya, ɛ̨mmɛ mi sä ran ʉnbi, í Lázaro a. Nɛ gätho rá ją'i mi ja yʉ 'ya. Nɛ mi hupʉ ja rá goxthi ra mɛmbɛti,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 ngue mim bɛ̨ni da zi 'bɛ'a da hyɛpʉ ja rá mɛxa a ra mɛmbɛti. Nɛ nu'ʉ yʉ xą'yo bi decpa yʉ́ 'ya bʉ i hudi.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Bi zøn ra pa bi du'a ra hyoya. Nɛ nu yʉ́m 'bɛhni Oją bi zixpʉ mahɛ̨ts'i nguepʉ 'bʉ'a ra Abraham. Mbɛjua bʉya bi du'a ra mɛmbɛti.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Nɛ nu'bʉ mi du'a ra mɛmbɛti bʉya, ɛ̨mmɛ bi nu ran ʉnbi bʉ bi mba.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Nu ra mɛmbɛti bi mbafi, bi 'yɛ̨mp'a ra Abraham: “Nu'i mam bombøta i Abraham, dami huɛ̨gui ts'ʉ, ba pɛnhua ra Lázaro da dʉt'ra dehe rá xä, da därca ma jąni, nguetho ɛ̨mmɛ di ʉng na ra sibi i ja ua.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Pɛ nu ra Abraham bi 'yɛ̨mp'a: “Nu'i, mam bom'bɛto i, dami bɛ̨n'i ts'ʉ 'bɛ'a gá 'yøt'e 'bʉ gmi 'bʉpʉ ja ra ximhäi. Gätho xʉn ho 'bɛ'a mi ja i, pɛ nu'a ra Lázaro hønt'a ran ʉnbi bi nu bʉ. Pɛ nuya din johya ua ra Lázaro ya, pɛ go hønt'a ran ʉnbi guí nu ya.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Nɛ man'da dí xi'i, hingui sä n'da da nɛxua da zørpʉ guí 'bʉi, nguetho i ja inde n'da ra mba'ye xʉn ndoho. Nɛ nu'i hingui sä gua nɛxpʉ guí 'bʉi gui søcua, nguetho i cot'a ra mba'ye bʉ,” bi 'yɛ̨n'a ra Abraham.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Nu ra mɛmbɛti xø mahøn'a bi xi'a ra Abraham: “Pɛ nu'bʉ hin da zä ba pɛnhua, pɛ gui pɛn'na ra Lázaro bʉ ja rá ngu ma ta da xi'ʉ 'bʉpʉ 'bɛ'a dí sägä.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Nguetho i 'bʉpʉ cʉt'a man 'yohʉ, nɛ dí ndepe nɛ'ʉ da zøm bʉ guí 'bʉhmi 'bʉ bi du, nɛ him ba ɛ̨cua ja ran ʉnbi,” bi 'yɛ̨n'a.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Pɛ nu ra Abraham bi 'yɛ̨mp'a: “Nubʉ 'bʉh nin 'yohʉ, i ja bʉ rám hman ra Moisés nɛ yʉ́ pøngahyą Oją, i sä da 'yøxʉ 'bɛ'a i man'ʉ.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Pɛ nu ra mɛmbɛti bi 'yɛ̨n'a: “Pɛ nu'i ma ta Abraham, hinga xøt'a rám hman ra Moisés ngue da 'yø'ʉ man 'yohʉ, pɛ nu'bʉ da ndants'a n'da xʉn du ngue da xifi, da 'yø 'bʉ.”
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Pɛ nu ra Abraham bi 'yɛ̨mbi: “Nu'bʉ hin da 'yʉrpa ra güɛnda 'bɛ'a i man ra Moisés nɛ yʉ́ pøngahyą Oją, xín da 'yʉrpa ra güɛnda 'bʉ da ndants'a n'da xʉn du,” bi 'yɛ̨n'a ra Abraham, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús 'bʉ mi man ran t'uti.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.