Lucas 15

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 N'da ra pa, xʉn ngu yʉ hyącahäi nɛ mi'da yʉ ts'om'bäi bim pɛti bʉ, da 'yøde 'bɛ'a i man'a ra Jesús.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Janangue'a nu'ʉ yʉ fariseo nɛ yʉ xänbate niją bi c'ąman'ʉ ra Jesús, nɛ bi 'yɛ̨n'ʉ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Nɛ nu'a ra Jesús bi xi'a n'da ran t'uti, nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ―Xi'bʉ n'da ran 'yohʉ i 'bʉ'a n'da ciɛnto yʉ́ dɛ'yo, nɛ xtim 'bɛ'a n'da, nɛ hønt'ʉ goho 'däte ma'dɛ'ma gʉto di 'bʉpʉ, 'bɛ'a da 'yøt'a. Ha hin da zopʉ goho 'däte ma'dɛ'ma gʉto, ngue da mba ba hon'a bim 'bɛdi gue'bʉ go bi dįni.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Nɛ nu'bʉ bi dįni, da gäx rá xįxi, din johya bʉya.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Da duxpʉ ja rá ngu, da zon'dʉ yʉ́ amigo, nɛ'ʉ din tøt'am'bʉihʉ, nɛ da 'yɛ̨mp'ʉ: “Dan johyahʉ ya, nguetho dá tįngä na ma dɛ'yo bim 'bɛdi,” da 'yɛ̨mp'ʉ.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ngutho bʉ mahɛ̨ts'i, ɛ̨mmɛ di johya ʉ bí 'bʉpʉ 'bʉ bi päh rán 'yomfɛ̨ni n'da ra dądits'oqui ua ja ra ximhäi. Man'da di johya nangue'a, xinda gue'ʉ mbɛ̨ni hingui dim 'bɛdi, ngue ɛ̨na hin'yʉ yʉ́ ts'oqui, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Nɛ man'da ran t'uti bi man ra Jesús, bi 'yɛ̨na:
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nɛ nu'bʉ bi dįm bʉya, da zon'dʉ yʉ́ amigo nɛ'ʉ din tøt'am'bʉihʉ, nɛ da 'yɛ̨mbi: “Dan johyahʉ nguetho dá tįngä ma mbɛti dá 'bɛcä,” da 'yɛ̨mbi.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ngutho ʉ yʉ́m 'bɛhni Oją bí 'bʉpʉ mahɛ̨ts'i, ɛ̨mmɛ di johya 'bʉ bi päh rá mbʉi n'da ra ją'i ua, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ra Jesús bi ma man'da ran t'uti 'bɛpʉ ní huɛ̨gahʉ Oją nɛ bi 'yɛ̨na:
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Nu'a ná yoho rá ts'ʉnt'ʉ bi 'yɛ̨mp'a rá ta: “Dami 'dac ya 'bɛ'a guím bɛ̨ni gui soga 'bʉ gá tu,” bi 'yɛ̨mbi. Janangue nu'a ran 'yohʉ bʉya, bi unni 'bɛ'a gätho in ndepe da gohmi'ʉ yʉ́ ts'ʉnt'ʉ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Mi tho'i ts'ʉ yʉ pa bʉya, bi hyąxa bin t'un'na to'o xí 'yäh ra erencia, nɛ bi mba. Bi mba n'danni ra häi, yatho, nɛ 'bexque 'dahmantho bi jua'a bi hyąts'i, nguetho bi 'yøt'e 'bɛ'a bi numanhosɛ.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Gätho bi juadi, xíngui ts'ʉ nte bi 'yɛgui. Nɛ guepʉ ra häi xí zøni bin ja n'da ra dąthu, nɛ xíngui ts'ʉ 'bɛ'a da zi.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Pɛ nubʉya bi hyon ra 'bɛfi ra ts'ʉnt'ʉ. Nɛ nu n'da ran 'yohʉ, ra mɛngu bʉ, bi xifi di jamansup yʉ́ ts'ʉdi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Pɛ njon bi 'uįn'a ra ts'ʉnt'ʉ nɛ in nde da zi'a mi si yʉ ts'ʉdi, nguetho ɛ̨mmɛ tumanthuhu.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Nɛ nu'bʉ mi thoh yʉ pa, bin 'yomfɛ̨ni bʉya, bi bɛ̨ni: “Nubʉ ja rá ngu ma ta, mbongui thoho 'bɛ'a da zi yʉ́ 'yɛ̨hɛ, nɛ nugä dí sägä ran ʉnbi ngue hin'yʉ ga sigä ua.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Pɛ man'da xʉn ho 'bʉ ga pengä nɛ ga xi'a ma ta: “Nu'i ma ta'i, nugä dá øt'ä ram fɛ'ts'i nangue'e nɛ nangue Oją,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 nɛ him man sä'be gui 'yɛ̨ngui ni ts'ʉnt'ʉgä ya. Gui 'yɛ̨ngui ni 'yɛ̨hɛthohogä ya, ga ɛ̨mbi,” bi 'yɛ̨nsɛ a ra ts'ʉnt'ʉ.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 'Bex bi mba bʉya bi hyąx ra 'yu í mba bʉ 'bʉh rá ta. Pɛ nu'bʉ mi ts'ʉtho da zøn rá ngu, 'bex bi hyant'a rá ta ngue ba ɛ̨pʉ, nɛ ɛ̨mmɛ bin johya, bi huɛ̨c'a rá ts'ʉnt'ʉ. Bin ti'a rá ta, bin c'at'ui bʉ 'yu, bi hyʉfi nɛ bi zʉspa rá 'yogu.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Pɛ nu'a ra ts'ʉnt'ʉ bi xi'a rá ta: “Nugä, dá øt'ä ram fɛ'ts'i nangue'e nɛ nangue Oją. Nɛ him man sä'be gui 'yɛ̨ngui ni ts'ʉnt'ʉgä ya,” bi 'yɛ̨mbi.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pɛ nu'a rá ta, bi xih yʉ́ 'yɛ̨hɛ: “Dami hethʉ ra pahni man'da xʉn ho, nɛ dami cärpahʉ n'da ram fo'yɛ rá xä, nɛ gui 'yʉrpahʉ yʉ́ zapato.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Nɛ ba sihʉ ra t'ʉndąni xʉn zaqui nɛ gui hyohʉ, gui hojʉ ran sihmɛ nɛ dan johyahʉ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Nguetho nuna ma ts'ʉnt'ʉ tengu'bʉ bi du, pɛ nuya, tengu'bʉ bim 'bʉi mahøn'a. Bim 'bɛdi pɛ nuya dá tįn ya,” bi 'yɛ̨n'a rá ta.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Pɛ nu'a ra 'bɛt'o ts'ʉnt'ʉ mi 'yo bʉ huąhi, nɛ nu'bʉ mi mba bʉ ja rá ngu, i øh ra 'bida nɛ ran johya mi ja bʉ ja rá ngu rá ta.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Nɛ nu'a, bi zohn'na n'da rá 'yɛ̨hɛ bi 'yänni: “'Bɛ'a i ja bʉ ja rá ngu ma ta,” bi 'yɛ̨mbi.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Nɛ nu ra 'yɛ̨hɛ bi 'yɛ̨mbi: “Nu'a nin 'yohʉ bi zøhø, nɛ ni ta bi hyo ran dąni xʉn zaqui, bi 'yøt'a n'da ran sihmɛ xʉn ndoho. Nguetho bin johya ngue ya bá penc'a nin 'yohʉ,” bi 'yɛ̨mbi.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Pɛ nu'a rá mbʉdi ts'ʉnt'ʉ bin cuɛ nɛ him bi nde bi yʉrpʉ mbo ra ngu. Nɛ nu'a rá ta bi bøni, bi 'yørpa ts'ɛdi da yʉrpʉ mbo.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Pɛ nu rá ts'ʉnt'ʉ bi 'yɛ̨mp'a: “Ɛ̨mmɛ xʉn ngu yʉ jɛya dá øt'ä ni 'bɛfi nɛ xínga n'dandį dá fɛsthoho a gá xiqui. Nɛ hin jąm'bʉ xcá 'dac'a n'da ra t'ʉchibo ngue dan sihmɛhe ma amigo.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pɛ nu'bʉ go mi zø'a ni ts'ʉnt'ʉ bi juat'a ni mbɛti nɛ xʉn ts'o bi 'yøt'e, 'bex gá hyo ra t'ʉndąni xʉn zaqui,” bi 'yɛ̨mbi.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Pɛ nu'a rá ta bi 'yɛ̨mbi: “Pɛ ma zʉ ts'ʉnt'ʉ i, thocua thoho dí 'bʉhmi ua, nɛ gätho 'bɛ'a i jagä, gätho ni mbɛti.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Pɛ xʉn ho 'bɛ'a dá øt'ä nguetho nu nin 'yohʉ tengu'bʉ ya xí du nɛ i 'bʉi mahøn'a, nu'a bim 'bɛdi pɛ ya dá tįmhbʉ,” bi 'yɛ̨n'a rá ta, bi 'yɛ̨n'a rá Jesús 'bʉ mi man ran t'uti.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.