Lucas 15

Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 N'da ra pa, xʉn ngu yʉ hyącahäi nɛ mi'da yʉ ts'om'bäi bim pɛti bʉ, da 'yøde 'bɛ'a i man'a ra Jesús.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Janangue'a nu'ʉ yʉ fariseo nɛ yʉ xänbate niją bi c'ąman'ʉ ra Jesús, nɛ bi 'yɛ̨n'ʉ:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nɛ nu'a ra Jesús bi xi'a n'da ran t'uti, nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 ―Xi'bʉ n'da ran 'yohʉ i 'bʉ'a n'da ciɛnto yʉ́ dɛ'yo, nɛ xtim 'bɛ'a n'da, nɛ hønt'ʉ goho 'däte ma'dɛ'ma gʉto di 'bʉpʉ, 'bɛ'a da 'yøt'a. Ha hin da zopʉ goho 'däte ma'dɛ'ma gʉto, ngue da mba ba hon'a bim 'bɛdi gue'bʉ go bi dįni.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Nɛ nu'bʉ bi dįni, da gäx rá xįxi, din johya bʉya.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Da duxpʉ ja rá ngu, da zon'dʉ yʉ́ amigo, nɛ'ʉ din tøt'am'bʉihʉ, nɛ da 'yɛ̨mp'ʉ: “Dan johyahʉ ya, nguetho dá tįngä na ma dɛ'yo bim 'bɛdi,” da 'yɛ̨mp'ʉ.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ngutho bʉ mahɛ̨ts'i, ɛ̨mmɛ di johya ʉ bí 'bʉpʉ 'bʉ bi päh rán 'yomfɛ̨ni n'da ra dądits'oqui ua ja ra ximhäi. Man'da di johya nangue'a, xinda gue'ʉ mbɛ̨ni hingui dim 'bɛdi, ngue ɛ̨na hin'yʉ yʉ́ ts'oqui, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nɛ man'da ran t'uti bi man ra Jesús, bi 'yɛ̨na:
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Nɛ nu'bʉ bi dįm bʉya, da zon'dʉ yʉ́ amigo nɛ'ʉ din tøt'am'bʉihʉ, nɛ da 'yɛ̨mbi: “Dan johyahʉ nguetho dá tįngä ma mbɛti dá 'bɛcä,” da 'yɛ̨mbi.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ngutho ʉ yʉ́m 'bɛhni Oją bí 'bʉpʉ mahɛ̨ts'i, ɛ̨mmɛ di johya 'bʉ bi päh rá mbʉi n'da ra ją'i ua, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ra Jesús bi ma man'da ran t'uti 'bɛpʉ ní huɛ̨gahʉ Oją nɛ bi 'yɛ̨na:
11 E disse:
12 Nu'a ná yoho rá ts'ʉnt'ʉ bi 'yɛ̨mp'a rá ta: “Dami 'dac ya 'bɛ'a guím bɛ̨ni gui soga 'bʉ gá tu,” bi 'yɛ̨mbi. Janangue nu'a ran 'yohʉ bʉya, bi unni 'bɛ'a gätho in ndepe da gohmi'ʉ yʉ́ ts'ʉnt'ʉ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Mi tho'i ts'ʉ yʉ pa bʉya, bi hyąxa bin t'un'na to'o xí 'yäh ra erencia, nɛ bi mba. Bi mba n'danni ra häi, yatho, nɛ 'bexque 'dahmantho bi jua'a bi hyąts'i, nguetho bi 'yøt'e 'bɛ'a bi numanhosɛ.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Gätho bi juadi, xíngui ts'ʉ nte bi 'yɛgui. Nɛ guepʉ ra häi xí zøni bin ja n'da ra dąthu, nɛ xíngui ts'ʉ 'bɛ'a da zi.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Pɛ nubʉya bi hyon ra 'bɛfi ra ts'ʉnt'ʉ. Nɛ nu n'da ran 'yohʉ, ra mɛngu bʉ, bi xifi di jamansup yʉ́ ts'ʉdi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Pɛ njon bi 'uįn'a ra ts'ʉnt'ʉ nɛ in nde da zi'a mi si yʉ ts'ʉdi, nguetho ɛ̨mmɛ tumanthuhu.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Nɛ nu'bʉ mi thoh yʉ pa, bin 'yomfɛ̨ni bʉya, bi bɛ̨ni: “Nubʉ ja rá ngu ma ta, mbongui thoho 'bɛ'a da zi yʉ́ 'yɛ̨hɛ, nɛ nugä dí sägä ran ʉnbi ngue hin'yʉ ga sigä ua.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Pɛ man'da xʉn ho 'bʉ ga pengä nɛ ga xi'a ma ta: “Nu'i ma ta'i, nugä dá øt'ä ram fɛ'ts'i nangue'e nɛ nangue Oją,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 nɛ him man sä'be gui 'yɛ̨ngui ni ts'ʉnt'ʉgä ya. Gui 'yɛ̨ngui ni 'yɛ̨hɛthohogä ya, ga ɛ̨mbi,” bi 'yɛ̨nsɛ a ra ts'ʉnt'ʉ.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 'Bex bi mba bʉya bi hyąx ra 'yu í mba bʉ 'bʉh rá ta. Pɛ nu'bʉ mi ts'ʉtho da zøn rá ngu, 'bex bi hyant'a rá ta ngue ba ɛ̨pʉ, nɛ ɛ̨mmɛ bin johya, bi huɛ̨c'a rá ts'ʉnt'ʉ. Bin ti'a rá ta, bin c'at'ui bʉ 'yu, bi hyʉfi nɛ bi zʉspa rá 'yogu.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Pɛ nu'a ra ts'ʉnt'ʉ bi xi'a rá ta: “Nugä, dá øt'ä ram fɛ'ts'i nangue'e nɛ nangue Oją. Nɛ him man sä'be gui 'yɛ̨ngui ni ts'ʉnt'ʉgä ya,” bi 'yɛ̨mbi.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pɛ nu'a rá ta, bi xih yʉ́ 'yɛ̨hɛ: “Dami hethʉ ra pahni man'da xʉn ho, nɛ dami cärpahʉ n'da ram fo'yɛ rá xä, nɛ gui 'yʉrpahʉ yʉ́ zapato.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Nɛ ba sihʉ ra t'ʉndąni xʉn zaqui nɛ gui hyohʉ, gui hojʉ ran sihmɛ nɛ dan johyahʉ.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Nguetho nuna ma ts'ʉnt'ʉ tengu'bʉ bi du, pɛ nuya, tengu'bʉ bim 'bʉi mahøn'a. Bim 'bɛdi pɛ nuya dá tįn ya,” bi 'yɛ̨n'a rá ta.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Pɛ nu'a ra 'bɛt'o ts'ʉnt'ʉ mi 'yo bʉ huąhi, nɛ nu'bʉ mi mba bʉ ja rá ngu, i øh ra 'bida nɛ ran johya mi ja bʉ ja rá ngu rá ta.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nɛ nu'a, bi zohn'na n'da rá 'yɛ̨hɛ bi 'yänni: “'Bɛ'a i ja bʉ ja rá ngu ma ta,” bi 'yɛ̨mbi.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nɛ nu ra 'yɛ̨hɛ bi 'yɛ̨mbi: “Nu'a nin 'yohʉ bi zøhø, nɛ ni ta bi hyo ran dąni xʉn zaqui, bi 'yøt'a n'da ran sihmɛ xʉn ndoho. Nguetho bin johya ngue ya bá penc'a nin 'yohʉ,” bi 'yɛ̨mbi.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pɛ nu'a rá mbʉdi ts'ʉnt'ʉ bin cuɛ nɛ him bi nde bi yʉrpʉ mbo ra ngu. Nɛ nu'a rá ta bi bøni, bi 'yørpa ts'ɛdi da yʉrpʉ mbo.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Pɛ nu rá ts'ʉnt'ʉ bi 'yɛ̨mp'a: “Ɛ̨mmɛ xʉn ngu yʉ jɛya dá øt'ä ni 'bɛfi nɛ xínga n'dandį dá fɛsthoho a gá xiqui. Nɛ hin jąm'bʉ xcá 'dac'a n'da ra t'ʉchibo ngue dan sihmɛhe ma amigo.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Pɛ nu'bʉ go mi zø'a ni ts'ʉnt'ʉ bi juat'a ni mbɛti nɛ xʉn ts'o bi 'yøt'e, 'bex gá hyo ra t'ʉndąni xʉn zaqui,” bi 'yɛ̨mbi.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Pɛ nu'a rá ta bi 'yɛ̨mbi: “Pɛ ma zʉ ts'ʉnt'ʉ i, thocua thoho dí 'bʉhmi ua, nɛ gätho 'bɛ'a i jagä, gätho ni mbɛti.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Pɛ xʉn ho 'bɛ'a dá øt'ä nguetho nu nin 'yohʉ tengu'bʉ ya xí du nɛ i 'bʉi mahøn'a, nu'a bim 'bɛdi pɛ ya dá tįmhbʉ,” bi 'yɛ̨n'a rá ta, bi 'yɛ̨n'a rá Jesús 'bʉ mi man ran t'uti.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.