Lucas 14
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs BKJ
1 Nu n'da ra pa ran säya, bi mba bán sihmɛ bʉ rá ngu n'da ra ngʉrpa fariseo a ra Jesús. Nɛ gätho i 'bʉpʉ ja ran sihmɛ ɛ̨mmɛ bi dø'mi da nu 'bɛ'a da 'yøt'a ra Jesús.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Nguetho mi 'bʉpʉ n'da ran 'yohʉ xʉ nden rá ją'i.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Nɛ nu'a ra Jesús bi 'yän'dʉ yʉ fariseo nɛ yʉ xänbate niją bʉya:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Pɛ xínga n'da'ʉ bi dąt'a. Nu ra Jesús bʉya, bi hoc'a ran 'yohʉ nɛ bin 'yɛ̨hmi.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Nɛ nubʉya, bi 'yɛ̨mp'ʉ yʉ fariseo nɛ yʉ xänbate niją:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Pɛ xínga n'da bi zä bi dądi.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Nu ra Jesús bʉya, bi nu'ʉ 'da i hon yʉ́n thuts'i, in nde 'darpʉ da hyuhmbʉ ʉ i pa nt'ɛ̨spi bʉ ja ran sihmɛ, nɛ bi 'yɛna:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 — ausente —
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Man'da xʉn ho gui hyuxhʉ bʉ ma'ueni ts'ʉ 'bʉ gá cʉthʉ bʉ ja ran sihmɛ, nɛ nu'bʉ bi nu ahʉ ra mɛngu bʉ, da xi ahʉ: “Amigo ahʉ, ba ɛ̨hmbʉ ua, gui hyuxhʉ ua man'da xʉn ho,” da 'yɛ̨n'ahʉ. Nɛ gätho'ʉ 'bʉpʉ da numanho ahʉ bʉya, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Nguetho gätho'ʉ din 'yɛ̨zɛhɛ, da zøn ra pa da go'ahäi. Pɛ gätho to'o hin din 'yɛ̨zɛhɛ, da zøn ra pa da t'ɛ̨spi, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Nɛ xø bi 'yɛ̨n'a ra Jesús, bi 'yɛ̨mp'a ra mɛngu bʉ:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Pɛ nu'bʉ gui 'yøt'a n'da ran sihmɛ, dami zon'dʉ yʉ hyoya, nɛ yʉ mbɛdi, nɛ yʉ dogua, nɛ yʉ xädä,
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 nɛ di jąp'ahʉ Oją bʉya. Nguetho nu'ʉ, hin da zä di co'ts'a'i 'bɛ'a gá 'yørpa ʉ. Pɛ Oją di co'ts'a 'bʉ bi zøn ra pa da xox'ʉ yʉ́ 'yɛ̨c'yɛi xʉn du, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 N'da ran 'yohʉ mi sihmɛhʉ bʉ, 'bʉ mi 'yø'a bi man ra Jesús, bi 'yɛ̨na:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Nɛ nu'a ra Jesús bi xi'a n'da ran t'uti nangue'ʉ to'o njuąntho din sihmɛ bʉ di manda rá ts'ɛdi Oją, nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Nɛ nu'bʉ mi gua'a bi hoc ran sihmɛ, bi mbɛn'na rá 'yɛ̨hɛ da xi'ʉ 'bex ba ɛ̨hɛ.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Pɛ gätho ʉ bi ma hingui sä da mba. Nu n'da ran 'yohʉ bi 'yɛ̨na: “Nugä ja dá tängä n'da ma huąhi, jatho ga mba ba nugä. Dami pungagui, hingui sä ga mba,” bi 'yɛ̨n'a n'da.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Nɛ nu'a man'da ran 'yohʉ xø bi 'yɛ̨na: “Nugä ja dá tängä cʉt'a pare yʉ mbʉndąni, jatho ga säpi ga pɛpi, dami pungagui, hingui sä ga mba,” bi 'yɛ̨n'a man'da.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Nɛ xø man'da bʉya bi 'yɛ̨na: “Ja dá singä n'da ma xisu nɛ hingui sä ga mba bʉ,” bi 'yɛ̨n'a.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Nu'a ra 'yɛ̨hɛ bʉya, bi mbengbʉ ja rá ngu'a rá hmu, nɛ bi xifi 'bɛ'a gätho bi man'ʉ yʉn 'yohʉ. 'Bex bin cuɛ'a rá hmu bʉya, nɛ xø bi mbɛnh mahøn'a ngue da mba n'dihi bʉ ja yʉ́ 'yu ra hnini, nɛ ba si'ʉ yʉ hyoya, yʉ mbɛdi, nɛ yʉ xädä, nɛ yʉ dogua da dįm bʉ, ba ɛ̨hɛ din sihmɛ.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Nubʉya, nu ra 'yɛ̨hɛ bi 'yɛ̨mp'a rá hmu: “'Bʉcua ya bá sigä ya, pɛ him bi yuh ni ngu.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nu rá hmu bʉya, bi 'yɛ̨mbi: “Ní mba bʉ ma'ueni ts'ʉ ra hnini, nɛ dami 'yørpa ts'ɛdi ba ɛ̨'ʉ hønt'a go to'o gui tįm bʉ 'yu, da yuh ma ngu.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Pɛ xínga n'da ran 'yohʉ rá mbʉdi dá zohndä da zi na man sihmɛgä,” bi 'yɛ̨n'a rá hmu, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús 'bʉ mi man na ran t'uti. Bi ma nangue'ʉ t'ɛ̨mbi hin yʉ́n sähʉ, pɛ man'da go da yʉrpʉ di manda rá ts'ɛdi Oją ʉ.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nɛ xʉn ngu yʉ ją'i mi tɛn bʉ 'yu ra Jesús. Nu ra Jesús bʉya, bi nyɛ̨gui nɛ bi 'yɛ̨mp'ʉ:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―To'o gätho in nde da dɛngui, jatho man'da xʉn ngu da bɛ̨ngä xinda guepʉ nam bɛ̨n'a rá ta o gue rá mbe, ogue rá xisu, ogue yʉ́ t'ʉhni, o gue yʉ́ cu. Jatho man'da da bɛ̨ngä xinda guepʉ nín huɛ̨czɛhɛ. Nu'bʉ hin'na, hin da zä da dɛngui.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Nɛ to'o gätho hin da hyät yʉn ʉnbi, ngue i su da tho 'bʉ da dɛngui, hin da zä da dɛngä ʉ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Nɛ 'bɛ gan 'yomfɛ̨nihʉ ts'ʉ 'bʉ gui hyäthʉ gui tɛngahʉ, tenguthoho n'da ran 'yohʉ 'bʉ da 'yɛ̨na da hyøh rá ngu.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 M'bɛt'o din 'yomfɛ̨ni 'bɛ'a da 'yøt'e, nu'bʉ hin'na, ts'ʉrpʉ thoho hinga xøt'a dí jua'a rá ngu. Nu yʉ ją'i bʉya da denthoho,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nɛ da 'yɛ̨n'ʉ: “Nuna ran 'yohʉ bi dʉ'ma rá ngu, pɛ hinga xøt'a bi juadi,” da 'yɛ̨n'ʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Nɛ ngutho n'da ra ts'ʉt'abi 'bʉ i 'bʉ'i 'dɛt'a mahuąhi yʉ́ dofʉi, pɛ m'bɛt'o din 'yomfɛ̨ni 'bʉ da zä din tunhui a man'da ra ts'ʉt'abi 'bʉ'i 'däte mahuąhi yʉ́ dofʉi.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nɛ nu'bʉ im bɛ̨ni hingui sä da dąpi, pɛ da mbɛhna n'da rám 'bɛhni da 'yän 'bʉ da zä din hocpadahʉ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Nɛ ngutho ahʉ, pɛ jatho 'bɛ gan 'yomfɛ̨nihʉ 'bʉ da zä gui 'yɛ'ts' ni pähä zɛhɛhʉ, nɛ him man guim bɛ̨mhbʉ 'bɛ'a i ja ahʉ, janangue da zä gui tɛngahʉ bʉya, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Nɛ man'da bi man ra Jesús, bi 'yɛ̨na:
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Nɛ nte da mbɛfi, xínga gue ra häi sä di hoqui, nɛ da mba ma bʉnt'i thoho. Guín jahʉ bʉ 'bʉ hin'yʉ nin hohʉ, bi 'yɛ̨n'a ra Jesús.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.