João 11
Ra ʼdaʼyonhogui nangue ma Hmuhʉ ra Jesucristo (OTMNT) vs ACF
1 Mí 'bʉpʉ Betania n'da ran 'yohʉ in zäman'ʉ, í Lázaro. Nɛ mí 'bʉhmbʉ yoho yʉ́n ju, ra María nɛ ra Marta.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nɛ nuna ra María, guehna bi xispa ra 'yɛ̨thi rá gua ra Jesús ɛ̨mmɛ yʉman'u nɛ bi 'yonbi nangue yʉ́ xtą. Guehna rán ju ra Lázaro na, gue xʉn ʉ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Janangue'a nu'ʉ yʉ́n ju bi mbɛhna n'da ra nde bʉ 'bʉh ra Jesús nɛ bi 'yɛ̨mp'a:
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Nɛ nu'bʉ mí 'yøh ra Jesús, bi 'yɛ̨na:
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nu ra Jesús ɛ̨mmɛ madi huɛ̨c'a ra Marta nɛ rá juhuɛ nɛ'a ra Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Pɛ nu'bʉ mí 'yøde xʉn ʉ ra Lázaro, him 'bex bi nde da mba, 'bɛ bi døm' man yopa guepʉ mí 'bʉhmbe.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 M'bɛjua bʉya bi xije dyʉ xädigähe a:
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Pɛ dá ɛ̨mfe bʉya:
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Nu ra Jesús bi xije n'da ran t'uti bʉya:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pɛ nu'bʉ 'yoxui n'da, di fet rá gua nguetho hinguin nu hapʉ i pa. Nu'a bi ma gue hingana søn ra ora da du.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nɛ m'bɛjua bi 'yɛ̨nje mahøn'a:
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 'Bex dá ɛ̨mbähe a bʉya:
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pɛ nu ra Jesús bi ma gue bi du 'bʉ mí ma i ąha. Pɛ dá bɛ̨mhbe gue i ątho.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 'Bexque njuąntho bi man ra Jesús:
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Pɛ nangue ahʉ, xʉn ho gue hin dá nugä 'bʉ mín hyɛ̨n'na, gue man'da gui 'yɛ̨c'yɛigahʉ 'bʉ guin nuhʉ 'bɛ'a ga øt'ä ya. Nuya ga mbähä ba nuhʉ.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Pɛ nu'a ra Tomás nɛ i t'ɛ̨mbi ra Go, ma mixädihe, bi 'yɛ̨nje:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nu'bʉ má sømhbe bʉ ra Jesús bʉya, ya ná goho pa xí t'ä a ra Lázaro.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Nu bʉ Betania hinga ya bʉ Jerusalén, mbɛ made ora na 'yo.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Janangue'a xʉn ngu ma mijudíohe bi mba bʉ rá ngu ra Marta nɛ ra María gue da hyurpa yʉ́ mbʉi ʉ, nangue'a rá įda bi du.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nu'bʉ mí 'yøh ra Marta gue ba ɛ̨pʉ ra Jesús, bi mba nɛ bin c'at'ui bʉ 'yu. Pɛ nu ra María bi gotpʉ ja rá ngu.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Nɛ nu'a ra Marta bi 'yɛ̨mp'a ra Jesús:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pɛ madague'bʉ ya bi du ya, pɛ dí pącä di 'da'a Oją hønt'a go 'bɛ'a gui 'yäpi, bi 'yɛ̨na.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nu a ra Jesús bi dąt'a:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Nu ra Marta bi 'yɛ̨na:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Nɛ nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'a:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Nɛ nu'a to'o 'bʉi nanguecä nɛ ɛ̨c'yɛigui, njąm'bʉ da du a. Ha guí ɛ̨c'yɛi a dí xi i, bi 'yɛ̨mbi.
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Nɛ bi 'yɛ̨mp'a:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nɛ nu'bʉ mí gua'a bin yąui ra Marta a ra Jesús, bi mbeng bʉ rá ngu nɛ bin yąjodreui a rá juhuɛ ra María, nɛ bi xi a:
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Nɛ nu'bʉ mí 'yø a 'bɛ'a bi sifi, bi ndants'a nɛ bi mba n'dihi guepʉ 'bäh ra Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Nu ra Jesús him 'bex bi zøm bʉ ja ra hnini, pɛ bim 'bätho bʉ ndehnini guepʉ xín yąui ra Marta.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Nu ma mijudíohe mí hupʉ mbo rá ngu ra María gue i hurpa rá mbʉi, nu'bʉ mí nu bi ndants'a ra María nɛ bi mba n'dihi, bi dɛn'dʉ ma mijudíohe bʉya, nɛ bi 'yɛ̨n ʉ: “Masque ní mba ban zom bʉ ja ran 'yägui na.”
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Nu'bʉ mí zøm bʉ ra María bʉ bí 'bäh ra Jesús, bin dąnyahmu bʉ ja rá gua, nɛ bi 'yɛ̨mp'a:
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Nu'bʉ mín nu ra Jesús gue i zon'a ra María, nɛ ʉ ma mijudíohe zoni gue'ʉ bi dɛnni, bin gąs' pʉya nɛ bi hyundumbʉi.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Nɛ nu ra Jesús bi 'yänni:
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Nɛ a ra Jesús bin zom bʉya.
35 Jesus chorou.
36 'Bex bin 'yɛ̨m zɛhɛ ma mijudíohe bʉya:
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Nɛ nu'ʉ 'da bi 'yɛ̨n'ʉ:
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Nu'bʉ mí zøm bʉ ja ran 'yägui ra Jesús, bin gą'ts' mahøn'a. Nu ran 'yägui n'da ra hyądo a nɛ bi juaspa n'da ra xįndo.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Nɛ nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'a:
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 'Bex bi mba ma 'ueque ra do bʉya. Nɛ nu ra Jesús bi ndøts'e nɛ bi 'yɛ̨na:
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Nɛ dí pądi thocpa thoho guí øh ma nde. Pɛ nu'a dí xi a ya, ngue dí ndepe da 'yøh ya i 'bäcua ya, n'dahma da 'yɛ̨c'yɛi gue gue'e bá pɛngä ua.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nɛ nu'bʉ mí jua'a bin yąui Oją bin yą nts'ɛdi:
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Nɛ nu'a xí du bá pøm bʉ ja rán 'yägui bʉya, nsøt'e thoho ra 'bø't'e rá 'yɛ nɛ rá gua, nɛ nu rá yą n'dan'yo ra 'bø't'e mán søt'e. Nu ra Jesús bi 'yɛ̨mp'ʉ:
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Nɛ xʉn ngu ma mijudíohe ngue xí dɛn'na ra María, bi 'yɛ̨c'yɛi ra Jesús 'bʉ mí nu a bi 'yøt'e.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pɛ nu mi'da bi mba bá xih yʉ fariseo 'bɛ'a bi 'yøt' ra Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Janangue'a bi man yʉ dąmbäją nɛ yʉ fariseo ngue 'darpʉ dim pɛtihʉ ʉ yʉ́ mi ngʉrpihʉ, nɛ bin 'yɛ̨m zɛhɛ ʉ:
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Nu'bʉ hin ga hɛcpahʉ, gätho yʉ ją'i da 'yɛ̨mbi yʉ́ ngʉrpi. Nɛ nubʉya nu yʉ romano da zʉjʉ ngue da bɛ̨ni ya dá tɛnhdʉ man'da ra Hmu, nɛ hinga hønt'ʉ dí tɛnhdʉ ʉ, nɛ di juarca ma dʉxca nijąhʉ nɛ di juajʉ bʉya.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Nɛ nu'a n'da í Caifás, ra dąmbäją a ra jɛya a, bi 'yɛ̨na:
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ha hin guí pąhmbʉ man'da xʉn ho 'bʉ n'datho da du n'dahma hinga gätho na ngujʉ ga juahmbʉ, bi 'yɛ̨na.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Pɛ him bi bɛ̨nsɛ a bi ma, pɛ nangue'a ra dąmbäją a ra jɛya a, janangue'a bi jap Oją da ma 'bɛ'a da t'ørpa ra Jesús, gue da du da yąnje dyʉ judíohe.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Pɛ nu ra Jesús 'bʉ mí du, hinga høngdähe in nde da yąnje, pɛ nɛ ʉ gätho mi'da i 'bʉi hønbʉ go bi zä gätho na ndoho ra ximhäi, 'darpʉ dam 'bʉhmbʉ a.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Nɛ nangue'a xí man ra Caifás, 'da'angu bi bɛ̨n ʉ gätho ma ngʉrpihe bʉya. Nɛ gue'a ra pa bi ma njuąntho da hyo ra Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Janangue'a m'bɛt'o bi 'uetho ts'ʉ bʉ 'bʉh ma ngʉrpihe, nɛ bi mba bʉ ja rá nyąni n'da ra ʉhäi, nɛ dám 'bʉhmbe bʉ 'da yʉ pa bʉ ja ra hnini Efraín.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Nɛ mi ts'ʉtho da zøn ra pa ran dąbaxjua, n'da ra dąnts'ihmɛ bi zängahe Oją maya'bʉ dyʉ judíohe. Janangue'a xʉn ngu yʉ ją'i 'da'a n'danni bi nɛts'i bi mba bʉ Jerusalén. Nguetho bi sije m'bɛt'o thoho ga hoc ma ją'ihe bʉ, nangue ra dehe.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Nɛ nu'bʉ mí zøm bʉ ja ra dąniją ʉ 'da ma mijudíohe, bi hyom bʉ a ra Jesús nɛ bin 'yän'dʉ n'da ngu n'da ʉ:
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Nu yʉ dąmbäją nɛ yʉ fariseo bi 'yɛ̨n'ʉ:
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.